Αλήθεια που βρίσκεται η ευτυχία ;

Ένα ακριβό αμάξι, ένα μεγάλο σπίτι, μια δουλειά με κύρος και πολλά χρήματα, μια καλή κοινωνική θέση και μια ισορροπημένη ερωτική ζωή. Επιθυμίες των περισσότερων από εμάς, όμως μπορούν να μας χαρίσουν όλα αυτά την ευτυχία;

Αν κοιτάξουμε στα ράφια οποιουδήποτε βιβλιοπωλείου θα βρούμε πάρα πολλά βιβλία με τίτλους παρόμοιους σαν αυτόν «101 τρόποι να βρείτε την ευτυχία!». Διάφοροι σύμβουλοι, διαφημιστές και θεραπευτές προσπαθούν να κερδίσουν χρήματα βασιζόμενοι στην ανθρώπινη μανιώδη επιδίωξη της ευτυχίας. Όμως επιθυμούμε πραγματικά την ίδια την ευτυχία τόσο πολύ; Όπως είπε κάποτε ο George Bernard Shaw: "Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη ευτυχία! Κανένας δεν θα μπορούσε να την αντέξει: θα ήταν μια επίγεια κόλαση." Αν είναι έτσι, τότε γιατί διαρκώς αναζητούμε ένα είδος ουτοπίας; Γιατί ψάχνουμε την ευτυχία;


Για τον ψυχολόγο Daniel Nettle, από το πανεπιστήμιο του Newcastle, η πιο σχετική ερώτηση είναι το πώς η αναζήτηση της ευτυχίας μπορεί να μας βοηθήσει να επιβιώσουμε και να αναπαραχθούμε με επιτυχία. Στο βιβλίο του με τίτλο “Ευτυχία: Η επιστήμη πίσω από το χαμόγελο” (Happiness: The Science Behind Your Smile), ο Nettle υποστηρίζει ότι αν και οι άνθρωποι πιστεύουν ότι στο μέλλον θα είναι πιο ευτυχισμένοι, στην πραγματικότητα σπάνια είναι. Υποστηρίζει ακόμα ότι οι κοινωνίες δεν γίνονται πιο ευτυχείς καθώς πλουτίζουν και ότι οι άνθρωποι κάνουν συνεχώς λάθος στην εκτίμησή τους για την επίδραση που θα έχουν στην ευτυχία τους όλα αυτά που θα τους συμβούν στο μέλλον.

"Αν ρωτήσουμε τους ανθρώπους γύρω μας τι θέλουν από τη ζωή και τι τους αρέσει, θα πάρουμε δυο διαφορετικά είδη απαντήσεων. Μπορεί να απαντήσουν ότι τους αρέσουν οι βόλτες στην εξοχή ή να παίζουν με τα παιδιά τους όμως αυτό που επιθυμούν είναι να πάρουν προαγωγή στη δουλειά τους, να κερδίζουν περισσότερα χρήματα και να αγοράσουν ένα μεγαλύτερο σπίτι."

Το πρόβλημα είναι ότι όταν αποκτούμε αυτά που είχαμε θέσει ως στόχο, δεν γινόμαστε πιο ευτυχισμένοι, απλά θέλουμε περισσότερα – γεγονός που φαίνεται και στην έρευνα του οικονομολόγου Richard Easterlin πάνω σε νεαρούς Αμερικανούς. Ο Easterling ζήτησε από τους συμμετέχοντες να κάνουν μια λίστα με όλα αυτά που πίστευαν ότι χρειάζονταν για να έχουν μια καλή ζωή. Οι απαντήσεις τους συνήθως περιλάμβαναν ένα σπίτι, ένα αμάξι κτλ, αν και στην πραγματικότητα η λίστα με τα πράγματα που ήδη είχαν ήταν περίπου η ίδια, με μόλις ελάχιστες ελλείψεις.

Η συγκεκριμένη έρευνα επαναλήφθηκε Tμετά από 16 χρόνια σε ακριβώς τα ίδια άτομα. Αναμενόμενα, η λίστα με τα συστατικά μιας ευτυχισμένης ζωής περιλάμβανε περισσότερα από την πρώτη λίστα. Όμως, το κενό ανάμεσα στην πραγματικότητα και την αληθινή ευτυχία ή ικανοποίηση ήταν σταθερό, ανεξάρτητα από το πόσα πράγματα είχαν καταφέρει να αποκτήσουν στο διάστημα το 16 χρόνων.

"Έχουμε μια πολύπλοκη θεωρία για την ευτυχία," σχολιάζει ο Nettle। "Αν μπορούσα να αποκτήσω το Α, το Β και το Γ, τότε θα ήμουν ευτυχισμένος।" Ο ίδιος πιστεύει ότι η εξέλιξη μας δελεάζει με την ευτυχία όπως κάνουμε στον γάιδαρο με το καρότο, έτσι ώστε να προσπαθούμε πάντοτε να αποκτήσουμε όλα αυτά που πιθανά θα βελτιώσουν την κατάστασή μας – χρήματα, κοινωνική θέση, «υψηλής ποιότητας» συντρόφους। Υπάρχουν και άλλες μορφές αυτού που ονομάζουμε ευτυχία. Όλοι έχουμε νιώσει τη χαρά όταν είμαστε ερωτευμένοι. Αυτή η ευτυχία συχνά μας δυσκολεύει να συγκεντρωθούμε στα πιο πεζά πράγματα στη ζωή. Όμως τα αποτελέσματα αυτών των πολύ ευχάριστων διαλειμμάτων σύντομα εξασθενούν. Ακόμα και οι νικητές του λαχείου επιστρέφουν στα βασικά επίπεδα ευτυχίας μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, μια διαδικασία που ονομάζεται προσαρμογή. Και αυτό είναι λογικό. Δεν θα μπορούσαμε να έχουμε εξελιχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μένουμε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί αν επαναπαυόμαστε στη χαρά μας είναι πιθανό να χάσουμε πράγματα που ίσως να είναι ακόμα καλύτερα για μας και μπορούν να μας κάνουν ακόμα πιο ευτυχισμένους. Τι είναι όμως αυτό που κάνει μερικούς ανθρώπους πιο …διαθέσιμους στην ευτυχία σε σχέση με άλλους; Μερικά άτομα φαίνεται να έχουν πάντα μια ρόδινη, αισιόδοξη αντιμετώπιση των καταστάσεων ενώ αντίθετα άλλοι είναι περισσότερο απαισιόδοξοι. "Αν και συνήθως προσαρμοζόμαστε εκπληκτικά γρήγορα τόσο στα καλά όσο και στα κακά νέα, η ορισμένη χρονική στιγμή που η ευτυχία αλλάζει σε στενοχώρια και το αντίθετο, είναι διαφορετική στον καθένα από εμάς," υπογραμμίζουν οι ερευνητές David Lykken και Auke Tellegen από το πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Σε έρευνές τους πάνω σε χιλιάδες ζευγάρια διδύμων, οι Lykken και Tellegen βρήκαν ότι τα γονίδιά μας επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την εγγενή μας ευτυχία: "Η ευτυχία ενός μονοζυγωτικού διδύμου, είτε σήμερα είτε πριν από δέκα χρόνια, αποτελεί πολύ καλύτερη πρόβλεψη για την ευτυχία του άλλου δίδυμου από ότι τα επιτεύγματα, τα χρήματα και οι κοινωνική θέση του δεύτερου." Η προσωπικότητα με την οποία έχουμε γεννηθεί μπορεί να μας προδιαθέτει να ερμηνεύουμε τον κόσμο με αισιοδοξία ή απαισιοδοξία. "Αν έστω και κάτι ασήμαντο πάει στραβά στη ζωή ενός απαισιόδοξο ανθρώπου, τότε αυτός γίνεται υπερευαίσθητος και βλέπει τα πάντα αρνητικά," αναφέρει ο Nettle. "Και ο φόβος να συμβούν άσχημα πράγματα μπορεί να γίνει μια αυτό-εκπληρούμενη προφητεία." Τα εξωστρεφή άτομα συνήθως είναι πιο χαρούμενα, και όπως πιστεύει ο Nettle, αυτό ισχύει γιατί τα άτομα αυτά περνούν περισσότερο χρόνο κάνοντας πράγματα που απολαμβάνουν. "Σε μια οποιαδήποτε χρονική στιγμή, ο εξωστρεφής άνθρωπος είναι πιο πιθανό να παντρευτεί, πιο πιθανό να πάει σε ένα πάρτυ, πιο πιθανό να συμμετέχει σε μια αθλητική ομάδα, πιο πιθανό να κουβεντιάζει με τους φίλους του και πιο πιθανό να έχει μια καλή ερωτική ζωή από ένας εσωστρεφή χαρακτήρα." Ο καθηγητής Jim King από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα, υποδεικνύει ακόμα έναν λόγο γι αυτό. Η έρευνά του πάνω σε χιμπαντζήδες δείχνει ότι ο λόγος που η ευτυχία και η προσωπικότητα αλληλοσυνδέονται είναι ότι και τα δυο επηρεάζονται από τα ίδια γονίδια. "Χαρακτηριστικά της προσωπικότητας όπως η αυτοπεποίθηση, η κοινωνικότητα και η ανεξαρτησία είναι αυτά που οδηγούν σε μεγαλύτερο αριθμό παιδιών και είναι γενετικά συνδεδεμένα με μια αξία που όλοι μπορούν να εντοπίσουν: την ευτυχία." Η ανακάλυψη αυτή μαζί με τα στοιχεία που δείχνουν ότι είμαστε πολύ καλοί στο να αναγνωρίζουμε αν οι γύρω μας είναι ευτυχισμένοι ή όχι, οδήγησε τον King και τους συνεργάτες του να υποθέσουν ότι η ευτυχία είναι ένας ειλικρινής δείκτης της σεξουαλικής μας επιλογής. Με άλλα λόγια, θα έπρεπε να μας ελκύουν ιδιαίτερα οι χαρούμενοι άνθρωποι σαν σύντροφοι, καθώς είναι πιθανότερο να έχουν καλά γονίδια τα οποία και θα κληροδοτήσουν στα παιδιά μας. Η άποψη ότι μια αισιόδοξη στάση ζωής υποδηλώνει την ύπαρξη καλών γονιδίων είναι συμβατή με πολλές άλλες έρευνες που έχουν συνδέσει την ευτυχία με την καλή υγεία. Ο Andrew Steptoe και οι συνεργάτες του από το University College του Λονδίνου, δημοσίευσαν πριν λίγο καιρό την έρευνά τους που αποκαλύπτει τους βασικούς μηχανισμούς με τους οποίους η ευτυχία επηρεάζει την υγεία μας. Η γενετική βάση της ευτυχίας και το γεγονός ότι η τελειότητα είναι απλησίαστη, μπορεί να κάνουν τα πράγματα να μοιάζουν αδιόρθωτα, χωρίς ελπίδα, όμως δεν ισχύει αυτό απαραίτητα. Ο Nettle υποστηρίζει, για παράδειγμα, ότι αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο για να κάνουμε αυτά που μας αρέσουν αντί να προσπαθούμε περισσότερο γι αυτά που θέλουμε. Ένα άλλος τρόπος για να νιώσουμε καλύτερα είναι να ξεχάσουμε την αναζήτηση της ευτυχίας και να επικεντρωθούμε σε πιο ευρείς φιλοδοξίες. "Οι άνθρωποι με πίστη ή με ένα μεγαλύτερο εύρος ενδιαφερόντων, επιτυγχάνουν συχνότερα το αίσθημα της ικανοποίησης καθώς υπάρχει μια μεγαλύτερη γκάμα στόχων που βάζει στο περιθώριο τις όποιες κακοτυχίες," εκτιμά ο Nettle. Αν έχουμε πολλά ενδιαφέροντα είναι πιθανό να έρθει η ευτυχία που ζητάμε από εκεί όπου δεν την περιμέναμε.


The Independent

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Αλήθεια που βρίσκεται η ευτυχία ;

Διαβάστε το : Το όνειρο της ευτυχίας !

Αν υπάρχει ένα όνειρο το οποίο μοιράζονται όλοι οι άνθρωποι του κόσμου, πλούσιοι και φτωχοί, αυτό είναι σίγουρο... το όνειρο της ευτυχίας παρόλο που για κάθε άτομο σημαίνει κάτι διαφορετικό. Κι αν το ερώτημα του τι είναι ευτυχία κάποτε απασχολούσε μόνο τους φιλοσόφους, σήμερα απασχολεί ψυχολόγους, κοινωνιολόγους κι οικονομολόγους, καθώς η κατάθλιψη τα τελευταία χρόνια τείνει να εξελιχθεί στη μεγαλύτερη μάστιγα του πλανήτη.

Ωστόσο, ένας σχετικά νέος κλάδος της Ψυχολογίας, η Ρositive Ρsychology (θετική ψυχολογία), η οποία γεννήθηκε στις ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του '90, υποστηρίζει ότι έχει ανακαλύψει τα «συστατικά» της ευτυχίας. Ακόμη πιο σημαντικό είναι ό,τι κατά την άποψη των επιστημόνων, που πρόσκεινται σε αυτή τη νέα σχολή, όλοι οι άνθρωποι μπορούν να μάθουν πώς να γίνουν ευτυχισμένοι.

Σύμφωνα με δημοσίευμα διεξήχθη στη Βρετανία το μεγαλύτερο κοινωνικό πείραμα το οποίο έχει γίνει ποτέ, με θέμα την ευτυχία. Εξι ειδικοί επέλεξαν 50 εθελοντές από την πόλη Σλάου, με στόχο να τους κάνουν ευτυχέστερους. Το πείραμα πέτυχε και τα αποτελέσματά του προκειται να προβληθούν τον ερχόμενο μήνα στην εκπομπή ΒΒC2 «Μaking Slough Ηappy». Κ Τo γεγονός ότι το πείραμα στέφθηκε με επιτυχία, σημαίνει ότι για πρώτη φορά αποδεικνύεται και στην πράξη η άποψη της θετικής Ψυχολογίας.

Οι πολύ ευτυχισμένοι άνθρωποι, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, είναι συνήθως πιο κοινωνικοί και πιο ευχάριστοι από τους υπολοίπους, αλλά κατά τα άλλα η ζωή τους δεν διαφέρει σε τίποτε από αυτή των λιγότερο ευτυχισμένων. Δεν είναι ούτε πιο όμορφοι ούτε πιο επιτυχημένοι από τους υπολοίπους, ενώ πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η ανώτερη εκπαιδευση κι ο πλούτος παίζουν ελάχιστο ρόλο.

Μελετώντας αυτούς τους ανθρώπους, οι ψυχολόγοι κατάφεραν να αναλύσουν τα μυστικά της ευτυχίας. Ενας ευτυχισμένος γάμος αποτελεί το πιο βασικό συστατικό.

Ενας μεγάλος κύκλος φίλων βοηθά επίσης σημαντικά, όπως άλλωστε κι η εθελοντική εργασία ή η ενασχόληση με έναν ανώτερο σκοπό, όπως η πολιτική ή η θρηκεία.

Ενας ακόμη παράγοντας είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζει κάποιος ένα πρόβλημα. Οι λιγότεροι ευτυχισμένοι άνθρωποι τείνουν να αντιμετωπίζουν με απαισιοδοξία ακόμη και τα πιο απλά προβλήματα.

Με λίγη καλή προσπάθεια όμως μπορεί ο καθένας να «προγραμματίσει» τη σκέψη του να βλέπει τη θετική όψη κάθε προβλήματος.

Για μια πιο ευτυχισμένη ζωή

1. Κάντε σεξ. Αυξάνει την παραγωγή των ορμονών της ευτυχίας κατά 200%
2. Σβήστε την ΤV. Τα περισσότερα σίριαλ προκαλούν ήπια κατάθλιψη.
3. Καταναλώνετε υδατάνθρακες. Αυξάνουν τη σερετονίνη, τον νευροδιαβιβαστή ο οποίος ρυθμίζει τη διάθεση. Τα ζυμαρικά και τα φρούτα είναι η καλύτερη επιλογή.
4. Επικοινωνείτε συχνά με τον/την σύντροφό σας στη διάρκεια της ημέρας, έστω και με SΜS.
5. Χαμογελάτε. Ενθαρρύνει την παραγωγή χημικών ουσιών που βελτιώνουν τη διάθεση.
6. Πάρτε τηλέφωνο τους φίλους σας.
7. Απολαύστε τις χαρές της ζωής. Σε περιόδους μεγάλου στρες, ανακαλέστε στη μνήμη σας χαρούμενες στιγμές με φίλους.
8. Περπατάτε 1.5 χλμ. κάθε μέρα. Η άθληση προκαλεί ευφορία.
9. Επιλέξτε ένα ευχάριστο επάγγελμα. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι πιο ευτυχισμένοι είναι οι κομμωτές, οι υδραυλικοί και οι μηχανικοί.
10 Προσφέρετε εθελοντική εργασία στο δήμο ή την κοινότητά σας.

πηγή eportal.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Διαβάστε το : Το όνειρο της ευτυχίας !

Ευτυχία: Χίμαιρα ή πραγματικότητα;

Το ζήτημα της ευτυχίας ποτέ δεν απασχόλησε τους ερευνητές τόσο όσο τις 3-4 τελευταίες δεκαετίες. Η λεγόμενη Θετική Ψυχολογία (Positive Psychology), ένα επιστημονικό κίνημα στην Αμερική, έκανε την αρχή διερευνώντας μέσα από εκατοντάδες έρευνες αν υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν ευτυχισμένοι, ποιοι είναι αυτοί, τι τους χαρακτηρίζει και τι τους προκαλεί το αίσθημα της ευτυχίας. Ήταν η πρώτη φορά που η Ψυχολογία άφησε κατά μέρος τη δυστυχία και τον ψυχικό πόνο και εστίασε στο αντίθετό του: στα «θετικά» συναισθήματα και την αίσθηση της ευτυχίας.

Στα ίχνη της ευτυχίας
Μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις όλων αυτών των ερευνών είναι ότι η ευτυχία υπάρχει πραγ­ματικά! Αυτό τουλάχιστον απο­δεικνύουν οι ομολογίες χιλιάδων ανθρώπων που δηλώνουν ευτυχισμένοι από τη ζωή τους. Και αυτό δεν το επιβεβαιώνουν μόνο τα χαμογελαστά πρόσωπα, αλλά και οι απεικονίσεις του εγκεφάλου, που δείχνουν ότι τα θετικά συναισθήματα συνοδεύονται από έντονη δραστηριότητα στον αριστερό προμετωπιαίο φλοιό, η οποία, με τη σειρά της, συντελεί σε μια πιο συνολική αίσθηση του «είμαι καλά».

Ευτυχία και πόνος μαζί!
Τότε, λοιπόν, η ευτυχία είναι το ίδιο με την ευχαρίστηση; Είμαστε ευτυχισμένοι όταν είμαστε ευχαριστημένοι ή όταν περνάμε κάπου καλά; Οι επιστήμονες απαντούν με ένα ξεκάθαρο «όχι». Η ευτυχία και η ευχαρίστηση είναι δύο δια­φορετικά πράγματα και όχι μόνο γιατί διαφέρουν πολύ ως προς την ένταση και το βάθος. Είναι
δύο συναισθηματικές καταστάσεις που μπορούν να υπάρχουν εντελώς ανεξάρτητα η μία από την άλλη. Μπορεί κανείς να είναι ευτυχισμένος και να νιώθει ευχαρίστηση, χαρά, αλλά και πόνο ή μελαγχολία!

Είναι αυτό που περιμένουμε να έρθει;
Παροδική ευχαρίστηση μπορεί όμως να νιώσει και ένας δυστυχισμένος άνθρωπος, μόνο που αυτό δεν τον κάνει ευτυχισμένο. Η συνεχής αναζήτηση της ευχαρίστησης συνήθως φέρνει δυστυχία, ενώ η συνεχής αναζήτηση της ευτυχίας επιτρέπει και εντείνει την αίσθηση της όποιας ευχαρίστησης. Η ευχαρίστηση μας επιτρέπει να επιβιώνουμε, ενώ η ευτυχία μάς επιτρέπει να ολοκληρωνόμαστε. Αν όμως είναι έτσι, αν η ευτυχία είναι κάτι άλλο από την ευχαρίστηση -την οποία ξέρουμε ακριβώς πότε την αισθανόμαστε-, μήπως τότε η ευτυχία δεν υπάρχει; Μήπως, πράγματι, «η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να ’ρθει» (και δεν έρχεται ποτέ);

Μεγάλες προσδοκίες...
Κατά κάποιον τρόπο αυτό, λένε οι ειδικοί, είναι δυστυχώς αλήθεια. Ο καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Harvard, Daniel Gilbert, διερεύνησε την ικανότητα των ανθρώπων να προγιγνώσκουν την ευτυχία που θα τους φέρει το μέλλον και διαπίστωσε ότι είναι πολύ ανεπαρκής. Ακριβώς επειδή το εγκεφαλικό κέντρο της ευτυχίας είναι ο προμετωπιαίος εγκέφαλος, που είναι η «έδρα» της συνειδητής σκέψης αλλά και της φαντασίας, συχνά μπερδευόμαστε. Όσον αφορά τις προγνώσεις για το μέλλον, η φαντασία μας τείνει να «συμπληρώνει» κατά βούληση τα στοιχεία που μας λείπουν, επειδή ακριβώς ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε με λεπτομέρειες πώς θα εκτυλιχθούν μελλο­ντικά τα πράγματα. Έτσι, λοιπόν, τείνουμε να φανταζόμαστε πόσο
ευτυχισμένοι θα γίνουμε όταν... αγοράσουμε το καινούργιο μας σπίτι, πάμε να ζήσουμε στο νησί, κάνουμε παιδί, έχουμε περισσότερα λεφτά, αδυνατίσουμε, κάνουμε πλαστική στη μύτη μας... Δυστυχώς, όμως, αποδεικνύεται πως, όταν φτάσουμε στον πολυπόθητο στόχο, η χαρά -και η ευτυχία(;)- είναι λιγότερη και μικρότερης διάρ­κειας από ό,τι είχαμε ονειρευτεί.

Από τον έβδομο ουρανό στο «μία από τα ίδια»
Κάτι τέτοιο συνέβη και στην Ευδοκία, νέα και ανερχόμενη δικηγόρο, όταν πήρε τη θέση της νομικής συμβούλου σε μια μεγάλη εταιρεία, που από καιρό ονειρευόταν: «Για ένα μικρό διάστημα 3-4 μηνών στην αρχή ήμουν στον έβδομο ουρανό, ένιωθα πανευτυχής, η ζωή μου ήταν ένα όνειρο: μεγάλος μισθός, αυτοκίνητο, υπέροχο γραφείο, ευγενικοί συνάδελφοι, συν το θαυμασμό των δικών μου και των φίλων. Κάποια στιγμή, όμως, αρχίζω να προσγειώνομαι. Πώς έγινε αυτό; Να, όλα αυτά τα υπέροχα άρχισαν να γίνονται δεδομένα, να μην μου κάνουν πια τόση εντύπωση και ταυτόχρονα τα αρνητικά να βγαίνουν στην επιφάνεια και να μου χαλάνε τη συνταγή: τα απάνθρωπα ωράρια, ο δύστροπος και πολύ απαιτητικός διευθυντής, το άγχος από τις μεγάλες ευθύνες της θέσης αυτής. Δεν είναι τρομακτικό πόσο εύκολα αυτό που μοιάζει με ευτυχία μετατρέπεται όχι σε δυστυχία, βέβαια, αλλά σε μία από τα ίδια, που λένε;».


Μας κάνουν ευτυχισμένους τα πράγματα της ζωής που έχουν νόημα για εμάς και «αξίζουν τον κόπο»

Το παράδοξο του ευ ζην
Αυτό που συνέβη στην Ευδοκία είναι το λεγόμενο «παράδοξο του ευ ζην». Ο εξαντλητικός αγώνας για τα πολυπόθητα «αγαθά που φέρνουν την ευτυχία» δεν τελειώνει ποτέ. Όσο τα αποκτούμε τόσο θέλουμε κι άλλα· αυτό είναι κάτι που το ξέρουν πια και τα μικρά παιδιά. Συνήθως, η απόκτησή τους δεν μας κάνει πιο ευτυχισμένους, αλλά πρόσκαιρα πιο ευχαριστημένους. Να, λοιπόν -μπορεί να πει κανείς-, που και πάλι αποδεικνύεται ότι τελικά ευτυχία δεν υπάρχει. Κατά βάση, η ευτυχία υπάρχει όχι τόσο σαν αυτό που θα ’ρθει όταν εκπληρωθούν αυτά τα όνειρα, αλλά κυρίως όταν ονειρευόμαστε. Συστατικό της ευτυχίας είναι πολύ περισσότερο η ελπίδα και η προσμονή ότι τα πράγματα που θέλουμε κάποια μέρα θα συμβούν, η ικανότητά μας να ζωγραφίζουμε το μέλλον με ωραία χρώματα, παρά η ικανοποίηση που παίρνουμε από την πραγματοποίηση των ονείρων αυτών. Όπως λέει και ο ποιητής: «Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος...». Ο βρετανός ψυχολόγος David Nettle εξηγεί το παράδοξο αυτό με την ύπαρξη δύο κέντρων του εγκεφάλου μας που δεν συμβαδίζουν αναγκαστικά.

Επιθυμία και ευχαρίστηση
Το ένα είναι το κέντρο της επιθυ­μίας και το άλλο της βαθιάς ευχαρίστησης, και το καθένα από αυτά συνδέεται με την έκκριση διαφορετικών ουσιών στο σώμα μας: «Τα πράγματα που επιθυμούμε δεν είναι τα ίδια με αυτά που μας αρέσουν πραγματικά και μας προκαλούν βαθιά ευχαρίστηση». Η νικοτίνη, για παράδειγμα, το αλκοόλ, το φαγητό, προκαλούν ένα φαύλο κύκλο μεγάλης επιθυμίας, αλλά μικρής ικανοποίησης. Με την ικανοποίηση της επιθυμίας, ο οργανισμός μας αυτο­επιβραβεύεται εκκρίνοντας ντοπαμίνη, που μας «ανεβάζει» για λίγο και μετά... τέλος. Από την άλλη, υπάρχουν πράγματα που μας αρέσουν πολύ, τα ευχαριστιόμαστε πραγματικά και βαθιά, όπως είναι η αγάπη που δίνουμε και παίρνουμε από κοντινά μας πρόσωπα, η ύπαρξη φίλων, ασχολιών που μας ενδιαφέρουν και μας γεμίζουν, αλλά και η ονειροπόληση και η προσμονή, και όλα αυτά συνδέονται με την έκκριση οπιοειδών στον οργανισμό, τα οποία κάνουν δυνατή την απόλαυση και, επίσης, επιδρούν επάνω μας αναλγητικά και ανακουφιστικά.

Τα... παράπλευρα Οφέλη

Ευτυχία δεν είναι μόνο η αίσθηση του «είμαι καλά». Γενικά ισχύει ότι οι άνθρωποι που θεωρούν τους εαυτούς τους ευτυχισμένους, τα πάνε καλύτερα στη δουλειά τους, έχουν καλύτερες σχέσεις με τους γύρω τους, είναι πιο κινητοποιημένοι στη ζωή τους, πιο αλτρουιστές, πιο υγιείς. Αυτό σημαίνει ότι η ευτυχία δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα θετικών συμπε­ριφορών ή συνθηκών, αλλά συχνά η αιτία που τις προκαλεί. Δεν χρειάζεται, όμως, να είναι κανείς ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου για να συμβούν αυτά. Αρκεί μια αίσθηση ικα­νοποίησης από τη ζωή, κοντά και λίγο πιο πάνω από το μέσο όρο.

Τι προκαλεί ευτυχία;
Μπορούμε, λοιπόν, να εξηγήσουμε αρκετά καλά πια, από άποψη καθαρά νευροβιολογική τουλάχιστον, αν, πώς και πότε είμαστε ευτυχισμένοι. Τι σημαίνουν, όμως, αυτά μεταφρασμένα στην απλή λογική της ζωής μας; Αν υπάρχει πράγματι η ευτυχία, όπως προφανώς μας επιβεβαιώνουν οι επιστήμονες, τότε πώς μπορούμε να την προσεγγίσουμε, πού να τη βρούμε; Μελετώντας επιστημονικά, αλλά και εμπειρικά, κανείς το φαινόμενο της ευτυχίας, καταλήγει στο ότι η ευτυχία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το σύστημα αξιών, την ηθική, και το νόημα που προκύπτει από αυτά για τη ζωή του καθενός. Θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι για τους «σωστούς λόγους», και αυτοί είναι διαφορετικοί για τον καθένα. Μας κάνουν ευτυχισμένους τα πράγματα της ζωής που μέσα από το προσωπικό μας σύστημα αξιών έχουν νόημα και «αξίζουν τον κόπο». Ένας «σκεπτικιστής της ευτυχίας» που σαρκάζει όλη αυτή τη σαχλή, «ροζ», τηλεοπτικού τύπου ευτυχία και αμφισβητεί την ύπαρξή της μπορεί να είναι με τον τρόπο του ευτυχισμένος όταν συζητά με ανθρώπους που μοιράζονται παρόμοιες απόψεις, όταν κλείνεται στα βιβλία του ή όταν σκέφτεται πώς θα ήταν ο ιδανικός κόσμος γι’ αυτόν.

Η κ. Λουίζα Βογιατζή είναι συμβουλευτική ψυχολόγος.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Ευτυχία: Χίμαιρα ή πραγματικότητα;

Άδραξε την μέρα - Απόλαυσε την στιγμή

- Τίποτα δεν αξίζει περισσότερο από την σημερινή ημέρα

- Αν μπορούσα να ξαναζήσω την ζωή μου .... Μπορεί να είχα πιο πολλά

πραγματικά προβλήματα, όμως σίγουρα θα είχα λιγότερα φανταστικά.

NADINE STAIR

- Δεν μπορείς να επιλέξεις το πως θα πεθάνεις ή το πότε.

Μπορείς μόνο να αποφασίσεις το πως θα ζήσεις. ΤΩΡΑ

JOAN BAEZ

- Δεν υπάρχει πιο ωραίο μεθύσι από την ίδια την ζωή

JULIA CHILD

Διαβάστε περισσότερα για - Άδραξε την μέρα - Απόλαυσε την στιγμή

Χαρείτε τη ζωή σας! Δε θα έχετε άλλη ευκαιρία..

Ίσως μέχρι τώρα είχα σταθεί απλά τυχερή και είχα γνωρίσει κυρίως καλούς ανθρώπους. Ή απλώς δεν ήθελα να δω την κακία. Όμως έρχεται μια μέρα που κάποιοι ενηλικιωνόμαστε (γιατί υπάρχουν και μερικοί που δεν ξυπνούν ποτέ από το λήθαργο). Και τότε είναι μεγάλη η απογοήτευση...
O κόσμος είναι γεμάτος μιζέρια κι έπρεπε να φτάσω 28 χρονών για να το καταλάβω.

Μιζέρια είναι να ασχολείσαι μονίμως με το τι κάνουν οι άλλοι.
Μιζέρια είναι να θέλεις να είναι ο άλλος δυστυχισμένος απλά και μόνο επειδή εσύ δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος.
Μιζέρια είναι να μην καταλαβαίνεις ότι προκαλείς μόνος σου τη δυστυχία σου, ότι όλα τα εμπόδια τα έχεις βάλει ο ίδιος στον εαυτό σου.
Μιζέρια είναι να ζεις την κάθε σου μέρα προσδοκώντας κάτι καλύτερο, χωρίς ποτέ να είσαι ευγνώμων για αυτά που έχεις σήμερα.
Μιζέρια είναι, όταν αυτό το καλύτερο έρχεται, να μην του δίνεις και πολλή σημασία και να το θεωρείς δεδομένο.
Μιζέρια είναι, όταν οι δυσκολίες που περνάς στη ζωή σου δε σε διδάσκουν τίποτα.
Μιζέρια είναι να κάνεις τα ίδια λάθη.
Και μιζέρια είναι να καταθέτεις τα όπλα νομίζοντας ότι είσαι πολύ μικρός για να αλλάξεις κάτι στον κόσμο.

Και όμως, αρνούμαι να τους αφήσω να κλέψουν το ρομαντισμό μου.
Η ευτυχία και η σωτηρία ΕΙΝΑΙ δυνατό να υπάρξουν σε αυτή τη ζωή και όχι μόνο στη μετέπειτα.
Η ευτυχία μπορεί να είναι διαρκείας και όχι μόνο στιγμιαία, όπως θεωρούν πολλοί.
Γιατί η ευτυχία είναι state of mind, είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει κανείς τη ζωή και δεν επηρεάζεται τόσο από όσα του συμβαίνουν - καλά ή άσχημα.

Άλλωστε αυτό που χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο δεν είναι οι δυσκολίες που του έχουν συμβεί, αλλά κυρίως το πώς τις έχει αντιμετωπίσει.

Κάθε μέρα που βιώνω, κάθε στιγμή που αναπνέω είναι πολύτιμη.

Ξυπνήστε! Χαρείτε τη ζωή σας.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Χαρείτε τη ζωή σας! Δε θα έχετε άλλη ευκαιρία..

Η ευτυχία στην εποχή της κρίσης

Της ΒΙΚΥΣ ΤΣΙΩΡΟΥ

Η ευτυχία είναι σαν το ποδήλατο. Το μαθαίνεις και δεν το ξεχνάς ποτέ. Οσο δε πιο πολύ προπονείσαι τόσο βελτιώνεσαι. Μπορείτε να το πιστέψετε; Κι όμως κάποιοι ισχυρίζονται πως η ευτυχία μαθαίνεται και όσοι αποφάσισαν να την κατακτήσουν φαίνεται πως τα καταφέρνουν.

Ο Λόρενς Σόρτερ μάλιστα ασχολείται με την ευτυχία επαγγελματικά. Διδάσκει σε μικρά γκρουπ πώς να γίνουν ευτυχισμένοι και το βιβλίο του «Το μυστικό της αισιοδοξίας» γνωρίζει μεγάλη επιτυχία. Επειτα από λαμπρές πανεπιστημιακές σπουδές, ο Σόρτερ βρίσκει δουλειά στο City και κερδίζει πολλά χρήματα, τα οποία «ρίχνει» σε ένα start up στο Ιντερνετ και πέφτει έξω. Υστερα από μια μακρά περίοδο κατάθλιψης αποφασίζει να αναζητήσει την ευτυχία.

Επί τρία χρόνια συναντά ανθρώπους που δηλώνουν ευτυχείς: από τον Ντέσμοντ Τούτου, τον Ρίτσαρντ Μπράνσον, τον Μικ Τζάγκερ, έως μια επιζήσασα της γενοκτονίας στη Ρουάντα και έναν ραβίνο σέρφερ. Τι του είπαν όλοι αυτοί; «Εχουμε τη δύναμη να επιλέξουμε την ευτυχία μας. Αρκεί να αποφασίσουμε πως μπορούμε να βρούμε κάτι καλό σε κάθε στιγμή της ζωής μας. Εκπαιδευόμενοι στην αναγνώριση της ευτυχίας, μπορούμε να την εκτιμήσουμε και να γίνουμε όλο και πιο ευτυχείς».

Ποιο είναι το μυστικό της ευτυχίας; Ποιο το μυστικό των ευτυχισμένων ανθρώπων; Τι πρέπει να κάνουμε για να αδράξουμε την ευτυχία μας και να τη γευτούμε; Μαθαίνεται η ευτυχία; Γεννιόμαστε ευτυχισμένοι; Υπάρχουν συνταγές για να βρει κανείς την ευτυχία και συνταγές για να τη διατηρήσει; Ολως παραδόξως, απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δίνουν το τελευταίο διάστημα οι οικονομικές επιστήμες. Οντως, υπάρχει μια σχολή σκέψης που εξαπλώνεται σταδιακά: είναι «η οικονομία της ευτυχίας», η οποία δηλώνει την παρουσία της σε διεθνή φόρα.

Ενας από τους διασημότερους εκφραστές αυτής της νέας επιστήμης είναι ο Ρίτσαρντ Λέιγιαρντ, ιδρυτής του Κέντρου Οικονομικής Περφόρμανς του London School of Economics. Υπήρξε επίσης ένας από τους πιο στενούς συμβούλους του Τόνι Μπλερ και συγγραφέας του μπεστ σέλερ «Η τιμή της ευτυχίας».

Ο Λέιγιαρντ δεν σταματά να σκέπτεται την ευτυχία. Γιατί; «Γιατί αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα κινήτρου. Χωρίς αυτόν οι άνθρωποι θα είχαν εξαφανιστεί εδώ και καιρό». Η ευτυχία βρίσκεται στην αρχή της επιβίωσης του ανθρώπινου είδους. Εξ ου και το ενδιαφέρον να τη γνωρίσουμε καλύτερα. Το πρόβλημα είναι ότι κάπου τη χάσαμε. Ποτέ άλλοτε οι άνθρωποι δεν είχαν τόση καλή υγεία. Τα σπίτια τους θερμαίνονται τον χειμώνα, έχουν τηλέφωνα για να επικοινωνούν μεταξύ τους, τηλεοράσεις να διασκεδάζουν, βιβλία για να μορφώνονται και εμβόλια κατά των ασθενειών. Παρ' όλα αυτά, σε όλες τις έρευνες ανά τον κόσμο, για το αν είμαστε ευτυχείς, οι περισσότερες απαντήσεις αποκαλύπτουν μια χρόνια έλλειψη ικανοποίησης.

Πρώτη ιδέα της νέας αυτής οικονομικής σχολής είναι η μέτρηση της ευτυχίας. Ο υπολογισμός ενός εθνικού δείκτη ευτυχίας ήταν μια ιδέα του βασιλιά του Μπουτάν, εδώ και μερικά χρόνια, και αναμένεται να εφαρμοστεί στο μέλλον και σε άλλες χώρες. Μπορεί να είναι δύσκολος ο υπολογισμός της ωστόσο γνωρίζουμε πως υπάρχουν γύρω μας κάποιοι ευτυχισμένοι άνθρωποι.

Ενενήντα χιλιάδες άνθρωποι από 46 χώρες απάντησαν σε ερωτηματολόγια, διαδικασία που ανανεώνεται ανά τετραετία, εδώ και τριάντα χρόνια, στο πλαίσιο του World Values Survey, μια παγκόσμια μελέτη για τις αξίες. Τι μαθαίνουμε από τα αποτελέσματά της; Πρώτον να απαλείφουμε από τη ζωή μας ό,τι δεν μας κάνει ευτυχισμένους. Αυτοί οι οικονομολόγοι εκτιμούν πως ένα ετήσιο εισόδημα 15.000 ευρώ εξασφαλίζει όλες τις απαραίτητες ανάγκες μας και δεν χρησιμεύει σε τίποτε να κερδίζουμε παραπάνω. Πράγματι αν συνηθίσουμε σε ένα υψηλότερο εισόδημα, καταναλώνουμε περισσότερο και επιθυμούμε και άλλα. Δεύτερον, η ευφυΐα δεν επηρεάζει καθόλου την ευτυχία. Το μορφωτικό επίπεδο την επηρεάζει ελαφρά , ενώ άντρες και γυναίκες είναι ίσοι απέναντι στην κατάκτηση της ευτυχίας.

Αντίθετα, ο γάμος ή μια σταθερή μακροχρόνια σχέση, η καλή υγεία, μια καλή εργασία, η πίστη σε κάποια θρησκεία, η εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της χώρας, η ολιγόωρη παρακολούθηση τηλεόρασης και η παρουσία δίπλα μας καλών και στενών φίλων είναι οι παράγοντες που μας βοηθούν να προσεγγίσουμε την ευτυχία. Και ακόμη η οικονομία της ευτυχίας είναι αντίθετη στη γεωγραφική κινητικότητα των ανθρώπων, καθώς τους αποξενώνει από τους φίλους τους. Επίσης, προτιμά τον πληθωρισμό από την ανεργία και είναι αντίθετη στην ελαστικοποίηση της εργασίας.

Οσον αφορά τους ψυχολόγους, αυτοί έχουν εντρυφήσει στο θέμα, αλλά από την άλλη πλευρά: η επιστήμη αυτή έχει αφιερωθεί στην εξέταση της δυστυχίας, στην αναγνώριση των αρνητικών συναισθημάτων και στη θεραπεία τους. Ομως δεν έχει επικεντρωθεί τόσο στην ενίσχυση των θετικών συναισθημάτων. Η εκμάθηση της ευτυχίας, η κατανόηση του τι μας κάνει ευτυχισμένους απασχολεί ωστόσο τη θετική ψυχολογία, η οποία εμφανίστηκε το 1998 από τον Αμερικανό Μάρτιν Σέλιγκμαν.

Τι ακριβώς ισχυρίζονται οι οπαδοί της; Πως «τα αγαθά της παθητικής κατανάλωσης δεν κάνουν τους ανθρώπους ευτυχισμένους. Αντίθετα η ενέργεια που καταναλώνεται για έναν σκοπό και η ικανοποίηση να τον πραγματοποιήσουμε, φέρνει την ευτυχία», ισχυρίζεται ο ψυχαναλυτής Φρανσουά Λελόρ, συγγραφέας του βιβλίου «Το ταξίδι του Εκτορα».

Αφού λοιπόν τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία, η περίοδος της κρίσης που διανύουμε μήπως προσφέρεται για μια στροφή προς τις αληθινές αξίες; Οχι βέβαια. Δεν σημαίνει ότι επειδή δεν είμαστε ευτυχισμένοι ως πλούσιοι, θα γίνουμε ευτυχισμένοι με τη φτώχεια. Οι φιλόσοφοι συμφωνούν: η κρίση δεν θα μας μάθει πώς να ανακαλύψουμε την ευτυχία. Δεν θα είναι παρά ένα φαινόμενο συγκυριακό, που θα βιαστούμε να ξεχάσουμε μόλις την ξεπεράσουμε.

Αυτή η αμνησία δεν θα αλλάξει τίποτε στην ευτυχία μας, αυτή θα παραμείνει μια προσωπική ικανότητα, ένα χάρισμα. Η κοινωνία μας είναι μάταιη, δεν ξέρει να διαχειρίζεται τα συναισθήματα από τα οποία κατακλύζεται. Θα πρέπει να ξαναμάθουμε να είμαστε ευτυχισμένοι, εκφράζοντας κάποια αυθεντικά συναισθήματα, βάσεις του πολιτισμού μας.

Είναι γνωστή η κάπως κυνική ρήση του Φλομπέρ: «Για να είναι κανείς ευτυχισμένος, πρέπει να είναι βλάκας, εγωιστής και σε καλή κατάσταση υγείας». Ομως υπάρχει μια άλλη που λέει πως «ευτυχία είναι να επιθυμούμε τα πράγματα που έχουμε ήδη». *
Μισέλ Ονφρέ

«Η επιθυμία είναι βίαιη, όπως και η απόλαυση. Αντίθετα, η ευτυχία είναι γλυκιά. Η επιθυμία εμπεριέχει ματαίωση, φθόνο, φιλοδοξία για ό,τι μας λείπει, θέληση να αποκτήσουμε, να υποτάξουμε και να εξαντλήσουμε αυτή τη δύναμη που μας κατατρώγει.

Η απόλαυση είναι η ικανοποίηση αυτής της επιθυμίας, σβήνει τη συνείδηση, σταματά τη σκέψη, κινητοποιεί όλο το είναι μας σε μια φυσική και ψυχική έκρηξη. Η ευτυχία είναι μια ανάμνηση της επιθυμίας και της απόλαυσης, δύο καταστάσεων που διακόπτουν τη συνείδηση. Μια κατάσταση γαλήνης... Είναι η ήρεμη ανάμνηση μιας πραγματοποιημένης ικανοποίησης».

Μπορεί να αποτελέσει πολιτικό στόχο;

«Βεβαίως, αν και το έχουμε λησμονήσει εδώ και καιρό. Ο Ελβέτιους, ένας μεγάλος φιλόσοφος του Διαφωτισμού, έκανε μνεία "στη μεγαλύτερη ευτυχία του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού ανθρώπων", κάτι που αποτελεί κατά την άποψή μου ένα πολιτικό ιδανικό. Ο 19ος αιώνας ήταν ένας αιώνας συλλογικών προτάσεων κοινωνικής ευδαιμονίας, και όντως είδαμε να γεννιούνται ο σοσιαλισμός, ο κομμουνισμός και ο αναρχισμός, όπως και τόσοι τρόποι μιας πιθανής πολιτικής ευτυχίας. Ομως ο επόμενος αιώνας υπήρξε ο αιώνας των αδιεξόδων, αυτών ακριβώς των συστημάτων που πήραν τη μορφή των ολοκληρωτικών καθεστώτων, των δικτατοριών, των εξουσιών που περιόριζαν τις ελευθερίες των περισσότερων ανθρώπων. Η "ισότητα στις απολαύσεις", που ζητούσαν οι εξεγερμένοι του 1793, παραμένει για μένα ένας πιθανός ορίζοντας σε αυτόν τον μετα-μαρξιστικό αιώνα όπου ζούμε».

Μια κοινωνία θα έπρεπε να αναζητά την ευτυχία των πολιτών της;

«Ολων, δεν ξέρω αν μπορεί, πάντως ενός μεγάλου μέρους τους, σίγουρα. Δεν μπορούμε να προσφέρουμε ευτυχία στους πολλούς, χωρίς να δυσαρεστήσουμε λίγο μια μειονότητα. Ο φιλελευθερισμός επέλεξε τη λύση της ευτυχίας για λίγους, με σκοπό αυτοί να εξασφαλίσουν την ευτυχία των πολλών. Ο σοσιαλισμός προτείνει το αντίθετο, δηλαδή την ευτυχία για τους πολλούς, ακόμη και σε βάρος ορισμένων, δηλαδή των προνομιούχων του φιλελεύθερου καπιταλιστικού συστήματος».

Είναι σωτήρια ή αισχρή η συζήτηση περί ευτυχίας σε εποχή κρίσης;

«Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Είναι αναγκαία. Οι ιδεολογίες κατέπεσαν, ο σοσιαλισμός είναι ντροπή, ο κομμουνισμός έχει καταρρεύσει, η εναλλακτική Αριστερά απολαμβάνει κάποιες επί μέρους νίκες μικρών ομάδων, ενώ η ιδεολογία της ευτυχίας ορισμένων εις βάρος όλων των άλλων διαθέτει έναν πρόεδρο για τρία χρόνια ακόμη... Δεν θα κατηγορήσουμε επιπλέον εκείνους που διαμορφώνουν την ύπαρξή τους με τέτοιο τρόπο ώστε να αφήνουν μια μικρή θέση για την ευτυχία! Θα πρέπει απλώς να οργανώνουμε όλη την ενέργεια προκειμένου να διαμορφώσουμε εκ νέου ένα πολιτικό, συλλογικό και κοινοτικό σχέδιο άξιο του ονόματός του».
Πασκάλ Μπρικνέρ

Ο Πασκάλ Μπρικνέρ σε κείμενό του στο συλλογικό έργο του Στεφάν Οσμόν με τίτλο «Στην αναζήτηση της ευτυχίας» αναφέρει:

«Η εξάπλωση του καπιταλισμού συνοδεύεται από μια ατομικιστική επανάσταση, σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει πια κανένα εμπόδιο ανάμεσα σε μένα και την ευτυχία, παρά μόνο ο ίδιος μου ο εαυτός. Γίνομαι επομένως ο μοναδικός υπεύθυνος της ευτυχίας μου και εγώ πρέπει να βρω τον τρόπο να γίνω ευτυχισμένος. Αν δεν είμαι, πρέπει να αισθανθώ ένοχος και να εργαστώ προκειμένου να συμπληρώσω τις ελλείψεις μου. Σήμερα το θέμα της ευτυχίας έγινε το κλειδί του επιχειρηματικού κόσμου και ενός ορισμένου αριθμού Εκκλησιών. Η ιατρική και όλες οι παράλληλες θεραπείες κάνουν το ίδιο πράγμα. Κατά συνέπεια, η αναζήτηση της ευτυχίας είναι η μεγαλύτερη "μπίζνα" του επερχόμενου αιώνα. Είμαστε όλοι συγχρόνως θύματα και συνεργοί. Κανείς μας δεν θέλει να εμφανίζεται θλιμμένος, εγκαταλειμμένος, καταθλιπτικός στα μάτια των άλλων. Αυτό, σε κοινωνικό επίπεδο ερμηνεύεται ως αρνητικό στοιχείο. Ολοι λοιπόν προσθέτουμε το λιθαράκι μας σε μια συλλογική φιλοδοξία που είναι συγχρόνως καλή και τρελή».
Κλαούντιο Μάγκρις

Ο Ιταλός διανοητής Κλαούντιο Μάγκρις, σε παλαιότερη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Λιμπερασιόν», είχε ορίσει με τον δικό του τρόπο την έννοια της ευτυχίας:

«Αν έχουμε την τύχη να βιώσουμε την ευτυχία ή μια στιγμή ευτυχίας, μπορούμε να αφηγηθούμε αυτή την εμπειρία: να γράψουμε ένα διήγημα ή ένα ποίημα, αλλά να σχολιάσουμε την ευτυχία αποτελεί σχεδόν βλασφημία. Ο Ιταλό Σβέβο μάς δίδαξε με ποιο τρόπο να αποφεύγουμε την αναζήτηση της ευτυχίας, ώστε έτσι να γλιτώσουμε από την οδύνη της αποτυχίας. Υπήρξα μαθητής του Σβέβο από νεαρή ηλικία. Θυμάμαι στιγμές που είχα την αίσθηση πως ήμουν πραγματικά ευτυχισμένος. Μια φορά στη ζωή μου, ένιωσα τόσο έντονα αυτή την αίσθηση, ώστε συνειδητοποίησα πως αν ξαφνικά πέθαινα δεν θα ήταν και τόσο κακό να συναντήσω τον Αγιο Πέτρο. Θεωρώ πως η ευτυχία είναι αδύνατη χωρίς την πλήρη αρμονία με τον εαυτό σου και τους άλλους. Το καλοκαίρι του 1967, στην Ιστρια, ο έρωτας ήταν αληθινά στο κέντρο του κόσμου μου και ένιωθα όλη την ελκτική του δύναμη. Το τοπίο και η θάλασσα ήταν απίστευτα όμορφα και είχα την αίσθηση πως μπορούσα να μοιραστώ πλήρως εκείνη τη στιγμή με τον άλλον. Ορισμένες φορές η ευτυχία συνδέεται με τη φιλία. Αυτή την αίσθηση που έχω με ορισμένους φίλους, μια αίσθηση πως είμαστε καρποί του ίδιου δέντρου. Ωστόσο, μέσα σε αυτές τις στιγμές πρόσκαιρης πληρότητας παραμένει πάντα η συνειδητοποίηση της αδυναμίας της. Αυτό που πληγώνει περισσότερο είναι ίσως η φθορά μιας φιλίας, μιας σχέσης που αλλάζει. Είναι σαν να παίζαμε βιολί μαζί και ξαφνικά η μελωδία να ακούγεται φάλτσα. Σχηματίζουμε ένα ζευγάρι και ξαφνικά δεν είμαστε πια. Δεν πρόκειται για φθορά της σχέσης αλλά για μια ουσιαστική κατάρρευση της αρμονίας. Ισως με τα γηρατειά αποκτούμε την ικανότητα να ζούμε από κοινού το ατελές. Στις σχέσεις με τα παιδιά, οι στιγμές σύμπνοιας είναι επίσης μια πλήρης ευτυχία . Αλλά το να μιλάς για την ευτυχία σημαίνει πως την έχεις κερδίσει ήδη».

(Πηγή: enet.gr)

Διαβάστε περισσότερα για - Η ευτυχία στην εποχή της κρίσης

Δείτε το : Χαρίζονται αγκαλιές

O μόνος χώρος που άγνωστοι άνθρωποι αγκαλιάζονται είναι το γήπεδο τη στιγμή που μπαίνει γκόλ, το κάνουν αυθόρμητα χιλιάδες άτομα.

To 2004 στην Αυστραλία κάποιος με το ψευδώνυμο "Juan Mann" ξεκίνησε την εκστρατεία δωρεάν αγκαλιές "free hugs campaighn".
Δύο χρόνια μετά λόγο ενός βίντεο στο You tube που έγινε πολύ δημοφιλή, η εκστρατεία έγινε γνωστή παγκοσμίως.

Το περίεργο είναι ότι η Αυστραλιανή αστυνομία το απαγόρευσε, δε μπορώ να φανταστώ το λόγο, χρειάστηκε να μαζέψουν υπογραφές για να συνεχίσουν.

Μέχρι και η Όπρα κάλεσε τον Juan Mann στην εκπομπή της, αυτός πήγε από το πρωί έξω απο το στούντιο και άρχισε να χαρίζει αγκαλιές στον κόσμο.

Το Δεκέμβριο του 2007 ο Juan Mann έφτιαξε ένα e-book με το όνομα the illustraded guide to free hugs που μπορεί ο καθένας να το κατεβάσει δωρεάν.


Ένας σπουδαστής κολεγίου στην Ταιβάν, ο Yu Tzu-Wei ξεκίνησε την εκστρατεία στη χώρα του. Το ίδιο έγινε στο Ισραήλ, στην Ιταλία, Αργεντινή, Βέλγιο, Σιγκαπούρη, Ελβετία, Κίνα και άλλες χώρες. Στην Ιρλανδία το ξεκίνησε η φοιτητηκή ένωση.

Το επίσημο sait του free hugs



Πήγη purple-hazeblogspotcom.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα για - Δείτε το : Χαρίζονται αγκαλιές

Πως να ...σταματήσω να παραπονιέμαι

Η ατελείωτη γκρίνια δεν μας κάνει δυσάρεστους μόνο στους άλλους αλλά τελικά και σε εμάς τους ίδιους.

Συχνά οι ανικανοποίητες ανάγκες και επιθυμίες μας ξεμυτίζουν με τη μορφή αρνητικών συναισθημάτων όπως ο θυμός, η πίκρα και η γκρίνια, με αποτέλεσμα να επιβαρύνουν τόσο την ψυχική όσο και τη σωματική μας υγεία αλλά και να διαταράσσουν τις σχέσεις μας με τους άλλους. Γι’ αυτό:

• Αναγνωρίστε τις πραγματικές σας ανάγκες και ιεραρχήστε τες με βάση τη σπουδαιότητά τους. Επίσης γνωστοποιήστε τες όσο το δυνατόν πιο γρήγορα ώστε και οι άλλοι να ξέρουν τι θέλετε πραγματικά.

• Υπερασπιστείτε τα «θέλω» και τις επιθυμίες σας καθημερινά σε πολλά μικρά ζητήματα πριν δοκιμάσετε να διεκδικήσετε κάτι σημαντικό. Θυμηθείτε ότι κάποιες φορές χρειάζεται να υπερασπιστείτε ό,τι θέλετε, ακόμα κι αν αυτό εναντιώνεται στις επιθυμίες των άλλων.

• Εκφράστε αμέσως τη δυσαρέσκειά σας για κάτι που σας ενοχλεί. Μην καταπιέζετε αρνητικά συναισθήματα όπως θυμό, ζήλια, απογοήτευση και παραδεχτείτε τα χωρίς να ντρέπεστε για αυτά.

• Μην παραπονιέστε για κάτι ενώ στην πραγματικότητα σας ενοχλεί κάτι άλλο. Μιλήστε ξεκάθαρα χωρίς υπεκφυγές ή υπονοούμενα και χωρίς να φοβάστε να διαφωνήσετε ή να πείτε αυτό που πραγματικά θέλετε.

• Μην περιμένετε από τους άλλους να αλλάξουν συμπεριφορά απέναντί σας. Αλλάξτε εσείς τον τρόπο που τους αντιμετωπίζετε. Επίσης μην περιμένετε την επιβράβευση μόνο από αυτούς αλλά επιβραβεύστε εσείς πρώτοι τον εαυτό σας.

Σταματήστε την.

Της Φλώρας Κασσαβέτη
Με τη συνεργασία της Κατερίνας Θεοδωρίδου, BA, PGDip., MSc, ψυχολόγου - ψυχοθεραπεύτριας

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Πως να ...σταματήσω να παραπονιέμαι

Χαρούμενες ζωγραφιές

Πάρτε μολύβι και χαρτί και ξεκινήστε να ζωγραφίζετε ό,τι ευχάριστο σας έρθει στο μυαλό. Οι ευχάριστες ζωγραφιές που δημιουργούμε ακόμη και με τον πιο απλό τρόπο, χωρίς να διαθέτουμε ιδιαίτερες ικανότητες στη ζωγραφική, είναι ικανές να ανεβάσουν σημαντικά
τη διάθεσή μας και να διώξουν αρνητικές και απαισιόδοξες σκέψεις που μπορεί να μας βασανίζουν, υποστηρίζει έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Motivation and Emotion. Αντίθετα, οι άσχημες εικόνες που μπορεί να μεταφέρουμε στο χαρτί ή ακόμη και η αποφυγή μας να ζωγραφίσουμε οτιδήποτε μπορούν να χειροτερέψουν τη διάθεσή μας, αν βέβαια είναι ήδη επιβαρυμένη.

Της Φλώρενς Τοκατλιαν

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Χαρούμενες ζωγραφιές

Ευτυχία: κληρονομικό χάρισμα, στόχος ή άσκηση;

Συντάχθηκε απο τον/την Φαίδρα Σίμιτσεκ

Aκολουθήστε τα παρακάτω βήματα μιας συνταγής που πετυχαίνει πάντα. Σημειώστε όλα τα πράγματα που πάνε στραβά: έχει συννεφιά εδώ και τρεις μέρες, ξοδέψατε τα χρήματα του δεκαπενθήμερου πριν τις 16, χάσατε την προθεσμία για το ΚΤΕΟ. Συλλογιστείτε τα χειρότερα που έρχονται: όλα τα μαλλιά σας θα ασπρίσουν και μια ωραία μέρα θα πεθάνετε, το κατοικίδιο σας θα πεθάνει και αυτό και το αγαπημένο σας σήριαλ θα τελειώσει σύντομα. Σκεφτείτε όσα δεν πετύχατε στη ζωή σας: μια νύχτα με μια θεά, τη θέση του ανίκανου προϊσταμένου σας. Συνεχίστε καταγράφοντας όσα δεν έχετε: το τελευταίο μοντέλο i-phone, την Αντζελίνα Τζολί στο πλευρό σας. Τέλος, φανταστείτε αυτό που δεν θα είστε ποτέ: ο πιο ωραίος, ο πιο διάσημος, ο πιο έξυπνος, ο πιο δυνατός. Μη ξεχάσετε να αφιερώσετε και μια ολιγόλεπτη σκέψη σε όσους δεν σας αγαπούν. Το αποτέλεσμα είναι σίγουρο, θα νοιώσετε απελπισμένος και αν μη τι άλλο δυστυχής.

Βέβαια, το αίσθημα αυτό (όπως και της ευτυχίας) είναι παροδικό. Τη μια στιγμή, νοιώθουμε να πετάμε στα σύννεφα και την άλλη απίστευτα ψυχοπλακωμένοι: αυτές οι διακυμάνσεις περιστρέφονται γύρω από ένα «κέντρο βάρους», ιδιαίτερο για τον καθένα, ένα κέντρο βάρους που αντανακλά το μέσο επίπεδο ευτυχίας μας. Όπως παρουσιάστηκε σε πρόσφατο άρθρο στο biology4u, μελέτες που έγιναν αρχικά σε ομοζυγωτικά δίδυμα (1) και πιο πρόσφατα στη γενετική έδειξαν ότι το επίπεδο αυτό είναι κληρονομικό κατά 50% . Για παράδειγμα, αν έχω φαινότυπο του μεταφορέα της νευροδιαβιβαστικής ουσίας σεροτονίνης (φυσικό αντικαταθλιπτικό) ομοζυγωτικό της μακράς έκδοσης του (5-HTT long), θα επαναδεσμεύω περισσότερο τη σεροτονίνη στις συνάψεις και θα είμαι καλύτερα εξοπλισμένος για τις αντιξοότητες της ζωής (2,3,4). Θα γελάω, θα χαίρομαι, θα διασκεδάζω πιο εύκολα από κάποιον που έτυχε να έχει το φαινότυπο του μικρού μεταφορέα της σεροτονίνης. Σε περίπτωση αποτυχίας, μεγάλης στενοχώριας κτλ., το χτύπημα θα είναι εξίσου επώδυνο και στους δυο τύπους ανθρώπου, αλλά ο εσωτερικός κλονισμός του ενός, θα είναι ηπιότερος και μικρότερης διάρκειας από αυτόν του άλλου.

Η προδιάθεση μου για χαρά και ευτυχία συνδέεται επιπλέον με θετικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης προσωπικότητας όπως το να είμαι δραστήριος, κοινωνικός, ευσυνείδητος και όχι υπερβολικά αγχώδης, τα οποία φαίνεται να είναι και αυτά γενετικά ελεγχόμενα (5). Αυτό σημαίνει ότι η ικανότητα να νοιώσω ευτυχισμένος εξαρτάται κληρονομικά ίσως παραπάνω και από 50%... Αν επιπλέον λάβουμε υπ’ όψιν ότι παράγοντες όπως το αν είμαι όμορφος ή άσχημος, πλούσιος ή φτωχός, ψηλός ή κοντός, μορφωμένος ή όχι, παντρεμένος ή όχι, συσχετίζονται μόνο κατά 10% με το κεφάλαιο για ευτυχία που διαθέτω, τότε μένει στην καλύτερη περίπτωση ένα 40% προς προσωπική αξιοποίηση… Πόσο αξιόλογο είναι αυτό το ποσοστό και πόσο δεσμευτικό είναι το γενετικό μου υπόβαθρο; Μπορώ να βελτιώσω μια άσχημη προίκα ή το παιχνίδι είναι χαμένο από χέρι πριν ακόμα ξεκινήσει; Με απλά λόγια, μπορεί ο καθένας να είναι ευτυχισμένος άνθρωπος;

Το πρώτο σκέλος της απάντησης έρχεται από τις νευροεπιστήμες και τις τεχνικές πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (fΝΜR), οι οποίες απέδειξαν ότι ο εγκέφαλος διαμορφώνεται κυριολεκτικά σε όλη την διάρκεια της ζωής, μέσα από τα γεγονότα και τις συναισθηματικές αλληλεπιδράσεις που την συνοδεύουν, και με χρονικά διαστήματα εξαιρετικά μεγάλης πλαστικότητας, όπως αυτές της πρώτης παιδικής ηλικίας (έως τα τέσσερα) και της εφηβείας.

Ένα παράδειγμα που στοιχειοθετεί αυτό το γεγονός είναι το φαινόμενο της επανατακτικότητας (resilience) (6) που έχει παρατηρηθεί και η τραγική ιστορία των ορφανών της Ρουμανίας.
Το 1970, το κομουνιστικό καθεστώς στη Ρουμανία προώθησε μια σειρά μέτρων για την ενίσχυση ενός ξέφρενου ρυθμού γεννήσεων. Ο Ν. Ceaucescu πιστεύει πως για να είναι ένα κράτος ισχυρό, πρέπει να έχει και μεγάλο πληθυσμό. Οι εργένηδες πάνω από είκοσι ετών, όπως και τα άτεκνα ζευγάρια, τιμωρούνται με πρόστιμο. Αντισύλληψη και αμβλώσεις απαγορεύονται. Οι επισκέψεις στον γυναικολόγο είναι υποχρεωτικές και οι γιατροί που πραγματοποιούν διακοπή κύησης κινδυνεύουν με βαριές ποινές φυλάκισης έως και με την ποινή του θανάτου σε περίπτωση υποτροπής.

Πλήθος μέτρων δημιουργούνται για να προτρέψουν τα ζευγάρια στην τεκνοποίηση, ώστε η κάθε οικογένεια να έχει τουλάχιστον 4 παιδιά: πριμοδοτήσεις, διακοπές, διευκολύνσεις στην ανεύρεση εργασίας, κατοικίας, στις μεταφορές. Τέλος, το κράτος αναλαμβάνει μέσω ορφανοτροφείων όσα παιδιά δεν θέλουν οι γονείς τους, και ενθαρρύνει την εγκατάλειψη, θέλοντας να δημιουργηθεί εκεί ένας νέος τύπος ανθρώπου, «καθαρός» και με απόλυτη πίστη στο κομμουνιστικό καθεστώς. Οι φρικτές συνέπειες αυτής της πολιτικής ανακαλύφθηκαν το 1990 από τη Δύση: σε εκατοντάδες ορφανοτροφεία, δεκάδες χιλιάδες παιδιά έχουν εγκαταλειφθεί από μικρή ηλικία, ζουν χωρίς στοιχειώδη φροντίδα και επαρκή τροφή, με αποτέλεσμα να εμφανίσουν κύριες δυσλειτουργίες στη συμπεριφορά.
Πραγματοποιώντας μαγνητική σάρωση εγκεφάλων τέτοιων παιδιών, χαρακτηρισμένων ως καθυστερημένων, διαπιστώθηκε μια ατροφία στον πρόσθιο λοβό του εγκεφάλου τους, στα κέντρα που ελέγχουν τη μνήμη και τα συναισθήματα. Όμως, ένα χρόνο μετά την τοποθέτησή τους σε ανάδοχες οικογένειες, οι εγκέφαλοι αυτών των παιδιών ξανάρχισαν την ανάπτυξή τους, κρατώντας μεν το αρχικό τραύμα, αλλά αναπτύσσοντας νευρολογικούς μηχανισμούς αντιστάθμισης. Δηλαδή, η ατροφία δεν προϋπήρχε της εγκατάλειψής τους στο ορφανοτροφείο αλλά ήταν επακόλουθο του ότι στερήθηκαν στοργή και αισθητηριακές διεγέρσεις. Η τραγική αυτή ιστορία τεκμηριώνει λοιπόν το γεγονός ότι ο εγκέφαλός μας «πλάθεται» από την αλληλεπίδρασή μας με το περιβάλλον, τόσο που μπορεί να χαρακτηριστεί συμπέρασμα των σχέσεων μας, που υπερβαίνει το γενετικό υπόβαθρό μας.

Το δεύτερο σκέλος της απάντησης σχετίζεται άμεσα με την έννοια της ευτυχίας και έρχεται από έναν καινούργιο κλάδο, της λεγόμενης «θετικής ψυχολογίας». Μέχρι το 2000 η ψυχολογία είχε ως αντικείμενο μελέτης την ψυχική ασθένεια, ταξινομώντας παθήσεις, προσφέροντας αξιόπιστες διαγνώσεις και αγωγές, με σκοπό να φέρει ασθενείς από μια αρνητική κατάσταση σε μια ουδέτερη «κανονική» κατάσταση. Με διαμετρικά αντίθετη επιλογή στόχων, ο νεοεμφανισθείς κλάδος της θετικής ψυχολογίας αποσκοπεί στο να βελτιώσει τις «κανονικές» ζωές: να ενισχύσει την ανθρώπινη δύναμη αντί της αδυναμίας, να ενοποιήσει και να σταθεροποιήσει τις καλύτερες πτυχές της προσωπικότητας αντί να επιδιορθώνει τις χειρότερες, να κάνει τη ζωή κανονικών ανθρώπων πιο γεμάτη, πιο ευτυχισμένη, αντί να γιατρεύει την παθογένεια.

Παρά την υποκειμενικότητα που συνοδεύει την έννοια της ευτυχίας και τον μη στατικό της χαρακτήρα, η σχολή των θετικών ψυχολόγων μπόρεσε να αναπτύξει διάφορες επιστημονικά αξιόπιστες μεθόδους για να αξιολογήσει τη φύση της ευτυχίας και το βαθμό που την αντιλαμβάνεται ο καθένας μας καθώς και να κάνει ποσοτικοποιήσεις των αποτελεσμάτων, προσφέροντας χρήσιμα συμπεράσματα.

Όπως περιγράφει ο ιδρυτής της θετικής ψυχολογίας, καθηγητής Μ. Seligman, η συνταγή πλοήγησης προς την ευτυχία αποτελείται από τρεις δρόμους: αυτόν της ευχαρίστησης, αυτόν της συμμετοχής/ αφοσίωσης (π.χ. στη δουλειά, στην οικογένεια, στο σύντροφο, στους φίλους), και του νοήματος (αξιοποίηση των καλύτερων μας πλευρών σε κάτι μεγαλύτερο από μας). Από αυτούς, ο πρώτος είναι ο λιγότερο σημαντικός, σχεδόν με αμελητέα συμβολή: συγκρούεται αμετάκλητα μ’ αυτό που λέγεται «ηδονιστική προσαρμογή», που σημαίνει πως ό,τι και να κάνουμε, γρήγορα συνηθίζουμε, χάνεται η ένταση του συναισθήματος και επιστρέφουμε στο αρχικό μας στάδιο. Υπάρχει εδώ ένας χαρακτήρας παροδικότητας που απαιτεί συνεχή εναλλαγή για να συντηρηθεί η ένταση της ευχαρίστησης. Επίσης, με αυτόν τον τύπο συμπεριφοράς συνδέεται και η γενετική μας κληρονομιά που αναφέραμε παραπάνω, που δύσκολα μπορεί να αλλάξει: ένας άνθρωπος συνεσταλμένος δύσκολα μπορεί να μεταμορφωθεί σε “party animal“... Μονάχα όταν προϋπάρχει κάποιο από τα άλλα δυο συστατικά ευτυχίας, αυτά της συμμετοχής/ αφοσίωσης ή/ και του νοήματος, τότε η επιδίωξη της ευχαρίστησης θα παίξει ρόλο ενισχυτικό! Κάτι σαν την κρέμα σαντιγί πάνω στο παγωτό… Χωρίς παγωτό το γλυκό δεν λέει.

Η ευτυχία που έχει βάθος χρόνου καθορίζεται λοιπόν μόνο από το βαθμό συμμετοχής/ αφοσίωσης/ νοήματος που έχουμε στη ζωή μας, βαθμό που έχει να κάνει με αυτό που ονομάζεται “flow”, η βέλτιστη ευφορία/ συγκέντρωση που συνοδεύει κάθε δραστηριότητα που κάνουμε και στην οποία είμαστε πολύ καλοί. Σε αυτή την περίπτωση, ο χρόνος σταματάει, γινόμαστε ένα με αυτό που κάνουμε και εκφράζουμε την προσωπικότητά μας και την ατομική υπογραφή που αποτελούν τα δυνατότερα μας σημεία. Γνώση αυτών των σημείων μπορεί να επιτευχθεί με διάφορα τεστ που έχουν αναπτυχθεί: όλες οι πτυχές της ζωής μας μπορούν να προσαρμοστούν στις θετικότερες δυνατότητές μας. Παράλληλα, αποδείχθηκε ότι απλές ασκήσεις όπως αυτές που ενισχύουν τα θετικά συναισθήματα, την καλοσύνη, το αίσθημα ευγνωμοσύνης, την αλτρουιστική συμπεριφορά, την αφοσίωση στους φίλους και τα αγαπημένα πρόσωπα σε συνδυασμό με την κοινωνικότητα αυξάνουν προς το καλύτερο το αίσθημα ικανοποίησης που έχουμε για την ζωή μας. Για παράδειγμα, γράψτε κάθε μέρα τρία πράγματα που σας χαροποίησαν (π.χ. ένα ευχάριστο οικογενειακό γεύμα, μια ωραία βόλτα, ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα από φίλο) και άμεσα θα νοιώσετε ουσιαστικά ευτυχέστεροι. Και νοιώθω ευτυχέστερος δεν είναι μόνο το ότι νοιώθω καλύτερα αλλά έχω αποδεδειγμένα μεγαλύτερη μακροβιότητα, καλύτερη υγεία, καλύτερη απόδοση στη εργασία, καλύτερη ανάκτηση σε οποιαδήποτε αντιξοότητα, μεγαλύτερη περιέργεια κτλ.

Συνοψίζουμε. Μπορεί μερικοί άνθρωποι να είναι περισσότερο προικισμένοι εκ γενετής από άλλους στον τρόπο σκέψης και στην αντιμετώπιση της ζωής. Όμως το θέμα ευτυχία δεν βρίσκεται εκεί. Είναι ένα κεφάλαιο που καλλιεργείται και είναι στο χέρι του καθενός να το επιχειρήσει. Καλλιέργεια που ξεκινάει με το να αποβάλουμε τα ασυνείδητα στερεότυπα τύπου η ευτυχία είναι υπόθεση τύχης και μοίρας, ή ότι βρίσκεται σε ένα καινούριο αυτοκίνητο, μια καινούρια δουλειά, μια καινούρια αγάπη: όλα τα τυχερά που θα πέσουν σαν μάννα εξ’ ουρανού, θα φαγωθούν από “την ηδονιστική μας προσαρμογή”. Αντίθετα, η ευτυχία θα έρθει εδώ και τώρα αν εφαρμόσουμε μια στρατηγική συμπεριφοράς προσαρμοσμένη στις καλύτερες δυνατότητες και αρετές της προσωπικότητάς μας και στον τρόπο ζωής μας (7). Μια πρακτική που ξεκινάει σαν συνειδητή καθημερινή προσπάθεια και καταλήγει να είναι τρόπος ζωής.

1. Lykken D. and Tellegen A. “Happiness is a stochastic phenomenon”, Psychological Science, Vol.7, no 3, (May 1996).
2. Caspi A. et al., "Influence of life stress on depression: moderation by a polymorphism in the 5-HTT gene", Science 301: 386-389, (2003).
3. Hariri A. R. et al., "Serotonin transporter genetic variation and the Response of the human amygdala", Science 297:400-403, (2002).
4. Fox E. et al., “Looking on the bright side: biased attention and the human serotonin transporter gene”, Proc R Soc B 276, (2009).
5. Weiss A. et al., “Personnality and well-being”, Psychological Science, Vol.19, no3, 205-210, (March 2008).
6. Boris Cyrulnik, “Της σάρκας και της ψυχής”, μετ. Σ. Μανουσοπούλου και Α. Πλεύρη, εκδόσεις Κέλευθος, (2008). O B. Cyrulnik είναι νευροψυχίατρος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Τουλόν, Γαλλίας.
7. Tal Ben-Shahar, “Happier: Learn the Secrets to Daily Joy and Lasting Fulfillment” Ο Tal Ben-Shahar είναι διδάκτωρ ψυχολογίας και φιλοσοφίας και διδάσκει θετική ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Στο εαρινό εξάμηνο του 2007, παρακολούθησαν το μάθημα του 1 400 φοιτητές! Μερικά από αυτά είναι διαθέσιμα στο YouTube.

Διαβάστε περισσότερα για - Ευτυχία: κληρονομικό χάρισμα, στόχος ή άσκηση;

Εκαναν την ευτυχία σκληρό... νόμισμα

Στο Μπουτάν, οι κρατικές επενδύσεις εγκρίνονται εφόσον προκύπτει μέσω ειδικών υπολογισμών ότι θα κάνουν τους πολίτες... ευτυχισμένους

Τη συνταγή της ευτυχίας που δίνει την απάντηση στην παγκόσμια οικονομική κρίση έχουν «πατεντάρει» και με μαθηματικό τύπο, μάλιστα- οι Αρχές του Μπουτάν, και δεν ασχολούνται πλέον με το μπανάλ ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) της χώρας, αλλά με την Ακαθάριστη Εθνική... Ευτυχία (ΑΕΕ).

«Η απληστία, η ακόρεστη ανθρώπινη απληστία είναι η αιτία της σημερινής οικονομικής καταστροφής... Βλέπετε πού κατέληξε η απόλυτη αφοσίωση στην οικονομική ανάπτυξη. Οι βιομηχανικές χώρες έχουν ανακαλύψει πια ότι το ΑΕΠ είναι απλά μια αθετημένη υπόσχεση» εξηγεί ο πρωθυπουργός του μικροσκοπικού βασιλείου που βρίσκεται στις χιονισμένες βουνοκορφές των Ιμαλαϊων. Σήμερα, η έννοια της ΑΕΕ είναι ο κεντρικός πυλώνας της πολιτικής φιλοσοφίας στη χώρα και έχει φτάσει στο σημείο να συνιστά τον κύριο κορμό της κυβερνητικής πολιτικής.

Η καθιέρωση
Η μεγάλη αλλαγή συντελέστηκε πριν από έναν περίπου χρόνο, όταν ο βασιλιάς της χώρας αποφάσισε να παραιτηθεί από απόλυτος μονάρχης και να επιτρέψει τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών, που με τη σειρά τους οδήγησαν στην ψήφιση ενός νέου Συντάγματος.

Ολα αυτά ήταν το πρώτο βήμα προς την καθιέρωση της ΑΕΕ, καθώς ο βασιλιάς πίστευε ότι η ευτυχία συμβαδίζει πολύ περισσότερο με τη βασιλευόμενη δημοκρατία παρά με την ελέω Θεού μοναρχία.

«Τόσο η δημοκρατία όσο και η ΑΕΕ αποδίδουν στον καθένα την ευθύνη που του αναλογεί. Η ευτυχία είναι ατομική επιδίωξη και η δημοκρατία δίνει δύναμη στο άτομο» διευκρινίζει ο υπουργός Πληροφοριών και Επικοινωνίας.

Βάσει νομοθεσίας, πλέον, τα κυβερνητικά προγράμματα για κάθε έκφανση της καθημερινής ζωής των πολιτών δεν κρίνονται βάσει του οικονομικού οφέλους που θα αποφέρουν αλλά της ευτυχίας που «παράγουν». Η υιοθέτηση της ΑΕΕ από το Μπουτάν παραπέμπει έντονα στη γαλήνη και την υπερβατικότητα που αποπνέει ο βουδισμός, που είναι και η κύρια θρησκεία στη χώρα.

Στόχος της κυβερνητικής πολιτικής δεν είναι αυτή καθεαυτή η ευτυχία, αλλά η δημιουργία ενός πλαισίου, των απαραίτητων συνθηκών δηλαδή για να βιώσει ο κάθε πολίτης την ευτυχία, όπως την αντιλαμβάνεται ο ίδιος.

Μαθηματικοί τύποι ορίζουν την ευτυχία

Η εφαρμογή ενός τόσο ριζοσπαστικού συστήματος σαφώς και είναι πολύ πιο εύκολη σε μια χώρα όπως το Μπουτάν, το οποίο είναι αποκλεισμένο από τον έξω κόσμο και η οικονομία του είναι στοιχειώδης.

Πώς θα μπορούσε κάτι αντίστοιχο να εφαρμοστεί σε προηγμένες χώρες με σύνθετες οικονομικές υποχρεώσεις; Οι Αρχές του Μπουτάν αναγκάστηκαν να παραδεχτούν ότι τα μεγέθη είναι εντελώς διαφορετικά, ωστόσο, θέλοντας να υπερασπιστούν πάση θυσία το εύρημά τους ενώπιον της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ, και ει δυνατόν να το καταστήσουν εξαγώγιμο προϊόν, αποφάσισαν να εφεύρουν και τον τρόπο μέτρησης της ΑΕΕ.

Παρουσίασαν λοιπόν ένα πολύπλοκο σύστημα μέτρησης, που περιλαμβάνει τέσσερις πυλώνες, εννέα τομείς και 72 δείκτες ευτυχίας. Βάσει κυβερνητικής απόφασης, οι 4 πυλώνες μιας χαρούμενης κοινωνίας είναι η οικονομία, ο πολιτισμός, το περιβάλλον και η καλή διακυβέρνηση.

Ο... δεκάλογος
Οι πυλώνες αυτοί διαιρούνται σε 10 τομείς: της καλής ψυχολογικής κατάστασης, της οικολογίας, της υγείας, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, των συνθηκών διαβίωσης, της κατανομής χρόνου, της ζωτικότητας της κοινωνίας και της καλής διακυβέρνησης. Κάθε ένας από τους τομείς έχει διαφορετική βαρύτητα στον συνυπολογισμό της ΑΕΕ και αναλύεται βάσει των 72 δεικτών, ενώ η ίδια η έννοια της ευτυχίας έχει... αναλυθεί με μαθηματικούς όρους και εξισώσεις, που φέρνουν στο φως όλες τις δυνατές πτυχές της που πρέπει να γνωρίζει η κυβέρνηση πριν διαμορφώσει την πολιτική της.

Κάθε δύο χρόνια θα γίνεται επανεκτίμηση και, εάν είναι απαραίτητο, αναπροσαρμογή των δεικτών μέσω ενός ερωτηματολογίου στο οποίο θα κληθούν να απαντήσουν οι κάτοικοι σε ολη τη χώρα.

ΜΑΡΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ
madam@pegasus.gr

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Εκαναν την ευτυχία σκληρό... νόμισμα

Γόνεις Παιδιά - Τα μυστικά για ομαλή καλοκαιρινή συμβίωση

Η «καλοκαιρινή συμβίωση» αρχίζει. Πώς να το απασχολήσετε; Πώς να το ευχαριστήσετε; Πώς να συνυπάρξετε αρμονικά για περισσότερο χρόνο στον ίδιο χώρο στο σπίτι και στις διακοπές;

Στην καλοκαιρινή συμβίωση πρέπει να γίνει στόχος της οικογένειας να μειωθεί η απόσταση που δημιουργεί η καθημερινότητα. Είναι μια καλή ευκαιρία για κάθε γονιό να δει τις καθημερινές καταστάσεις από άλλην οπτική γωνία και να αντιμετωπίσει τα καθημερινά προβλήματα με νέες και πιο ψύχραιμες στρατηγικές. Οι ψυχολόγοι δίνουν έμφαση στη δύναμη της επικοινωνίας που πρέπει να αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής συμβίωσης μιας οικογένειας.

Με το που κλείνουν τα σχολεία και αρχίζει αυτή η μακρά περίοδος ανάπαυλας, αρχίζει συγχρόνως και μια περίοδος ανησυχίας για τους γονείς σχετικά με την απασχόληση και τις συμπεριφορές που εμφανίζονται ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας. Οι γονείς έχουν μεγάλη ανάγκη να ξεφύγουν και αυτοί από τα χειμερινά ωράρια και είναι υποχρεωμένοι απέναντι και στον εαυτό τους να το κάνουν, ώστε να αισθανθούν πιο ξεκούραστοι και να χειριστούν με μεγαλύτερη άνεση και ευελιξία και τα ζητήματα απασχόλησης των παιδιών τους.


Καλύτερες συνήθειες
Το καλοκαίρι είναι ακόμα ιδανική εποχή για ν' αποκτήσουν τα παιδιά καλύτερες καθημερινές συνήθειες, ετοιμάζοντας το πρωινό τους, τακτοποιώντας τα δωμάτιά τους, μια παρακαταθήκη και μια καλή συνήθεια για το χειμώνα που θα έρθει. Με τρόπο, οργάνωση και ευελιξία, το καλοκαίρι μπορεί να είναι η ιδανική εποχή για να δεθούν τα μέλη της οικογένειας.
Το καλοκαίρι υπάρχει ο χρόνος της καθημερινής συζήτησης γύρω από το τραπέζι, χωρίς την πίεση του χρόνου και των αποφάσεων που παίρνονται απ’ όλα τα μέλη της οικογένειας. Έτσι, δεν απομονώνεται η δραστηριότητα του κάθε μέλους της οικογένειας και δίνεται η ευκαιρία στους υπόλοιπους να την παρακολουθήσουν και να ενθαρρύνουν το παιδί. Είναι μια ευκαιρία να λειτουργήσει η οικογένεια ως ομάδα, με κανόνες, υποχρεώσεις αλλά και γενναιόδωρες από τους γονείς ανταμοιβές. Έτσι, ένα παιδί ενθαρρύνεται να δοκιμάσει πράγματα που το φοβίζουν ή το απογοητεύουν, αλλά και να αναπτύξει τις δεξιότητές του. Ένα παιδί με αυτό τον τρόπο μαθαίνει από πολύ μικρή ηλικία ότι είναι και αυτό ένα ισότιμο μέλος στην οικογένεια και ενθαρρύνεται η αυτοπεποίθησή του. Επίσης, αντιλαμβάνεται την έννοια της πρωτοβουλίας και ασκεί τη φαντασία του σε ιδέες που προτείνει.


Εκτός προγράμματος…
Το καλοκαίρι είναι μια εποχή που μπορεί να βγούμε εκ των πραγμάτων από το πρόγραμμα (πότε πέφτουν για ύπνο, πότε και πόση ώρα βρίσκονται έξω κτλ.) που είχαμε επιβάλει στα παιδιά το χειμώνα. Ας επισημάνουμε ορισμένους απ’ τους λόγους που μας αναγκάζουν να το κάνουμε:

Καλοκαίρι = αϋπνίες: Στα αρνητικά αυτής της περιόδου εγγράφεται η αλλαγή της συνήθειας του ύπνου, το ότι τα παιδιά βλέπουν πολύ περισσότερο τηλεόραση και παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια και στα θετικά η συναναστροφή με άλλα παιδιά στους ελεύθερους χώρους, στις πλατείες, στις παιδικές χαρές κτλ.
Καλοκαίρι = βόλτες: Τα παιδιά το καλοκαίρι πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο έξω απ’ το σπίτι, γιατί η παραμονή τους σε αυτό -σε μια χώρα σαν τη δική μας, με μεγάλη μέρα και υψηλές θερμοκρασίες- γεννά και περισσότερες τριβές.


Συμφωνίες και ασυμφωνίες
Στην καλοκαιρινή συμβίωση ο χρόνος είναι πολύτιμος για όλους. Όμως, οι γονείς πρέπει να δώσουν τον κατάλληλο χώρο και να επενδύσουν σε χρόνο, αφού όλοι ξέρουμε πως μια οικογένεια δεν αποτελείται από άτομα με ίδια γούστα, γνώμες και πεποιθήσεις. Κύριο σημείο τριβής είναι η καταστολή των απόψεων και των προτιμήσεων με τις οποίες δεν συμφωνούμε. Ο ελεύθερος χρόνος που έχουν οι «μεγάλοι» είναι ο μοχλός για να δείξουν την εκτίμησή τους στη γνώμη ενός παιδιού και με επιχειρήματα να το πείσουν, ενθαρρύνοντάς το συγχρόνως, ώστε να μπορεί να εκφράζει τις διαφωνίες του.
Σήμερα, ακόμα και τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας, εξαιτίας των πολλών ερεθισμάτων που δέχονται και της κοινωνικοποίησής τους από πολύ μικρή ηλικία, διατυπώνουν πολύ σθεναρά την άποψή τους και επιμένουν σε αυτή. Το πείσμα ανατρέπεται με συζήτηση. Με τη διαρκή παρουσία στο σπίτι και των δύο γονιών πολλές φορές οι ισορροπίες διαταράσσονται.


Ελεύθερος χρόνος σημαίνει «ευκαιρίες»
Οι γονείς πρέπει να κατανοήσουμε ότι το καλοκαίρι δεν είναι άχρηστος χρόνος. Μπορεί να κυλήσει ανέφελα, αρκεί να έχουμε φροντίσει να τον οργανώσουμε σωστά, να έχουμε ευελιξία, να επικοινωνούμε καλύτερα με το παιδί και να φροντίζουμε ώστε το σπίτι να μη γίνεται τερέν συγκρούσεων. Απεναντίας, το καλοκαίρι μπορεί να γίνει μια «χρυσή εποχή», γιατί μπορούμε.


Νέες δραστηριότητες
ΟΙ ΜΑΜΑΔΕΣ, κυρίως στην προσχολική ηλικία των παιδιών, είναι οι καλύτερες δασκάλες και δεν υπάρχει κανείς που να διαφωνεί με αυτό.
Πρακτικά, αν εργάζεστε, μπορείτε να απασχολήσετε τα παιδιά σας τα πρωινά στους συλλόγους που προσφέρουν γνωριμία με τα αθλήματα, έχουν οικονομικές τιμές και τα παιδιά απολαμβάνουν την κοινωνικοποίησή τους σε ρυθμούς χαλαρούς.


Να κάνουμε πολλά-πολλά πράγματα μαζί!
ΜΑΘΕΤΕ τα παιδιά σας να ακολουθούν την καθημερινή συνήθεια του σπιτιού, να συμμετέχουν στην καθημερινότητα, δίνοντάς τους αρμοδιότητες με μορφή παιχνιδιού. Ρυθμίστε τη λειτουργία της τηλεόρασης σε ορισμένες ώρες. Δείτε μαζί του τις αγαπημένες του ταινίες, αλλά ορίστε κι ένα πλαίσιο ποσοτικό. Τα μικρά παιδιά τρελαίνονται για την κουζίνα, αγόρια και κορίτσια. Μακριά από φωτιές και... πλάστε κουλουράκια. Έτσι, θα μάθει ότι αυτές είναι οι ωραίες λιχουδιές, οι δικές του, και θα αποφύγετε όσο μπορείτε την περιπέτεια του περιπτέρου. Παίξτε παιχνίδια για να μάθει την ώρα, τις μέρες, τα χρώματα, βάλτε το στα πρακτικά παιχνίδια των συνδυασμών. Αφήστε τη φαντασία του ελεύθερη. Διακοσμήστε χωρίς έξοδα το δωμάτιό του με ζωγραφιές του. Διαβάστε μαζί και πείτε ιστορίες από τη ζωή σας. Απολαύστε τη συντροφικότητα, την τρυφερότητα, τη ζεστασιά αυτού του περιορισμένου χρόνου που είστε μαζί. Η αξιολόγηση της δυναμικής που υπάρχει μέσα στην οικογένεια μπορεί να σας δείξει σημεία πάνω στα οποία, όταν δουλέψετε και τα βελτιώσετε, θα κάνετε την οικογένειά σας ακόμη πιο ευτυχισμένη.
Και πάνω απ’ όλα, δώστε την υπόσχεση στον εαυτό σας ότι το φετινό καλοκαίρι θα είναι το καλύτερο.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Γόνεις Παιδιά - Τα μυστικά για ομαλή καλοκαιρινή συμβίωση

Μεθυσμένη πολιτεία

Η πόλη Ρίνγκομπινγκ στη δυτική Δανία φιλοξενεί τους πιο ευτυχισμένους κατοίκους στον κόσμο. Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγήθηκε ο Ρουντ Βενχόφεν, καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Εράσμους του Ρότερνταμ, διευθυντής του Παγκόσμιου Κέντρου Δεδομένων για την Ευτυχία και εκδότης του περιοδικού «Μελέτες για την Ευτυχία».

Το Ρίνγκομπινγκ είναι μια μικρή πόλη στη δυτική ακτή της χερσονήσου Γιούτλαντ στη Δανία, με 10.000 μόνιμους κατοίκους. Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές μελέτες στην περιοχή, η κωμόπολη ιδρύθηκε το 13ο αιώνα και αποτελούσε τη μοναδική πόλη που συνόρευε με τη Βόρεια Θάλασσα. Το 17ο αιώνα οι πολίτες αναγκάστηκαν να μετακινηθούν νότια, λόγω των ανέμων και της παλίρροιας, πλησιάζοντας περισσότερο την ενδοχώρα και φεύγοντας μακριά από τη θάλασσα. Μόλις στις αρχές του 20ού αιώνα το Ρίνγκομπινγκ ενώθηκε ξανά με τη Βόρεια Θάλασσα μέσω της γειτονικής πόλης Χβίντε Σάντε.Η μελέτη του καθηγητή Βενχόφεν ανέδειξε τους κατοίκους της μικρής κωμόπολης ως τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους στον κόσμο, έχοντας ως βάση τον ορισμό της ευτυχίας, δηλαδή το υποκειμενικό αίσθημα της χαράς απέναντι στη ζωή. Ο Δανός καθηγητής βασίστηκε σε μετρήσεις που έκανε για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται την ευτυχία οι πολίτες σε όλο τον κόσμο, ανάλογα με την ηλικία, την επαγγελματική και προσωπική κατάσταση, την εκπαίδευση και άλλους κοινωνικούς παράγοντες της ζωής. Σύμφωνα πάντως με παλαιότερες μελέτες που έχει δημοσιεύσει η ερευνητική ομάδα του Κέντρου Δεδομένων για την Ευτυχία με επικεφαλής τον καθηγητή Βενχόφεν, οι περισσότεροι πολίτες του κόσμου έχουν ως βάση για την ευτυχία την ελευθερία και τη δικαιοσύνη, ενώ, αντίθετα, χαμηλά στη λίστα προδιαγραφών της ευτυχίας βρίσκονται η οικονομική ανάπτυξη, η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων και η καλύτερη κοινωνική ασφάλιση.

ΔΑΜΙΑΝΟΥ ΠΩΛΑ

Ελεύθερος Τύπος

Διαβάστε περισσότερα για - Μεθυσμένη πολιτεία

Η ευτυχία είναι... μεταδοτική

Έρευνα των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και Σαν Ντιέγκο απέδειξε ότι η ευτυχία είναι μεταδοτική. Αν αισθάνεστε ευτυχισμένος, όχι μόνο ο φίλος σας, αλλά και ένας φίλος του φίλου σας είναι πολύ πιθανό να αισθανθεί κι αυτός ευτυχέστερος.




Για τον James Fowler, έναν από τους δύο πρωταγωνιστές αυτής της έρευνας, η ευτυχία μας μπορεί να επηρεάσει θετικά τους άλλους και η ευτυχία των άλλων μπορεί να ανεβάσει τη βαθμίδα της δικής μας. Με άλλα λόγια, η ευτυχία δεν είναι μόνο ατομική λειτουργία η οποία βασίζεται στην προσωπική μας εμπειρία ή επιλογή, αλλά υπόκειται στους νόμους της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκουμε.

Ο James Fowler καθηγητής πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, σε συνεργασία με τον καλό του φίλο, τον “δικό μας” Νικόλα Χριστάκη της ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ, έκανε μια έρευνα τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθησαν πρόσφατα στη Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση. Δημιούργησαν ένα δίκτυο 5.000 περίπου ατόμων, στο οποίο συμπεριέλαβαν τον εαυτό τους, τις συζύγους και τους φίλους τους, και το μελέτησαν επί 20 έτη, από το 1983 ως το 2003.

Ο Fowler δήλωσε ότι: “ξέραμε από καιρό ότι υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στην ευτυχία ενός ατόμου και ενός άλλου, αλλά η μελέτη μας έδειξε ότι και οι έμμεσες σχέσεις επηρεάζουν την ευτυχία των ατόμων”.

Σε δήλωσή του στο CNN, ο Daniel Gilbert, καθηγητής ψυχολογίας στο Χάρβαρντ και συγγραφέας μεγάλων επιτυχιών, χαρακτήρισε εκπληκτική αυτή τη μελέτη δύο εκ των πλέον διακεκριμένων επιστημόνων της εποχής μας που μόλις πέρσι είχαν γίνει ξανά πρωτοσέλιδο αποδεικνύοντας ότι και η παχυσαρκία είναι μεταδοτική στα κοινωνικά δίκτυα. Οι πιθανότητες να πάρουμε παραπάνω βάρος αυξάνονται κατακόρυφα όταν παχαίνουν οι φίλοι μας και οι φίλοι των φίλων μας. Μια άλλη σχετική μελέτη των Fowler και Χριστάκη, που δημοσιεύθηκε το 2008 στην Αμερική, έδειξε ότι οι καπνιστές είναι πολύ πιθανότερο να κόψουν το κάπνισμα αν το κόψουν οι συγγενείς, οι φίλοι ή άλλες κοινωνικές τους σχέσεις.

Η βάση δεδομένων της έρευνας των επιστημόνων δημιουργήθηκε από ένα δίκτυο 4.739 εθελοντών ασθενών με καρδιακές παθήσεις της κλινικής Φράνινγχαμ. Πολλοί από αυτούς συμμετείχαν ενεργά στην έρευνα, συμπεριλαμβάνοντας συγγενείς και φίλους και σε λίγα χρόνια το κοινωνικό δίκτυο αριθμούσε στην πραγματικότητα πάνω από 50.000 “ανεπίσημα” μέλη. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι η ευτυχία μιας κοινωνικής επαφής μας αυξάνει τις ατομικές μας πιθανότητες να γίνουμε ευτυχέστεροι κατά 15%. Οι επαφές δεύτερης βαθμίδας, ας πούμε η σύζυγος ενός φίλου, αυξάνει τις πιθανότητες ευτυχίας κατά 10% και η ευτυχία τρίτης βαθμίδας, η ευτυχία της ξαδέλφης της συζύγου του φίλου μας, αυξάνει τις πιθανότητες κατά 6%.

Δεν παρατηρήθηκε επιρροή ευτυχίας στην τέταρτη βαθμίδα (φίλοι των φίλων των φίλων των φίλων μας). Η ευτυχία μας αυξάνεται όταν έχουμε πολλούς φίλους, αλλά αυξάνεται ακόμα περισσότερο όταν οι φίλοι μας είναι ευτυχισμένοι. Ο Fowler διευκρίνισε ότι τα ευρήματά της έρευνας δεν σημαίνουν ότι πρέπει να αποφεύγουμε τους δυστυχισμένους, αλλά ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε να δηλώσουμε ότι είμαστε ευτυχισμένοι, όποτε το αισθανόμαστε, διότι αυξάνουμε έτσι κατά πολύ τις πιθανότητες να κάνουμε ευτυχισμένα και άλλα άτομα. Υποστηρίζει ότι: “πρέπει να σκεφτόμαστε την ευτυχία ως συλλογικό φαινόμενο. Αν επιστρέψω με άσχημη διάθεση στο σπίτι, δεν θα επηρεάσω αρνητικά μόνο την οικογένειά μου, αλλά και τους φίλους τους”.

Ο Ρίτσαρντ Σάζμαν (PhD), διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας, το οποίο χρηματοδότησε την έρευνα των Fowler και Χριστάκη, χαρακτήρισε την έρευνα πρωτοποριακή και δήλωσε ότι τα ευρήματα αυτής της έρευνας είναι πολύ σημαντικά γιατί, από την οπτική γωνία όσων ασχολούνται με τη δημόσια υγεία, η σημασία αυτής της έρευνας έγκειται στο ότι ο κοινωνικός αντίκτυπος της ευτυχίας ή της παχυσαρκίας ή του καπνίσματος, είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο νομίζαμε ως τώρα. Στην πραγματικότητα, μόλις τώρα ξεκινάμε να κατανοούμε την επίδραση των κοινωνικών δικτύων στη συμπεριφορά των ατόμων.

Τα χαρμόσυνα ευρήματα της έρευνας δεν σημαίνουν όμως ότι οι εκατοντάδες φίλοι που έχουμε στο facebook θα μας κάνουν περισσότερο ευτυχισμένους, οι ερευνητές τονίζουν ότι η ένταση του φαινομένου εξατμίζεται με την απόσταση. Αυτοί που επωφελούνται άμεσα από την ευτυχία μας είναι τα άτομα με τα οποία έχουμε άμεση επαφή, οι συγγενείς, οι φίλοι, οι φίλοι των φίλων μας, ακόμα και οι γείτονες. Το παράδοξο είναι ότι η δυστυχία δεν μεταδίδεται τόσο πολύ στα κοινωνικά δίκτυα όσο η ευτυχία. Λες και τα ανθρώπινα πλάσματα διαθέτουν κάποιο αμυντικό εξοπλισμό ο οποίος εξοστρακίζει τη δυστυχία ενώ αφομοιώνει την ευτυχία των άλλων.

Ο Νικόλας Χριστάκης τονίζει το γεγονός ότι οι άνθρωποι με τις περισσότερες κοινωνικές επαφές - φίλους, ερωτικές σχέσεις, συγγενείς, γείτονες - έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες ευτυχίας από τους υπόλοιπους. Κάθε καινούρια γνωριμία με ενδιαφέροντες ανθρώπους μας καθιστά ευτυχέστερους. Πέρα από τα άλλα πλεονεκτήματα, καταδείχθηκε ότι η ευτυχία μειώνει τη θνησιμότητα, τον πόνο όταν αρρωσταίνουμε και διευκολύνει την λειτουργία της καρδιάς. Η θέση του είναι, και βέβαια αξίζει να την λάβουμε σοβαρά υπόψη μας, ότι η κατανόηση του ότι η ευτυχία είναι μεταδοτική θα μας βοηθήσει να προάγουμε μια υγιέστερη κοινωνία.

πηγή enet

Διαβάστε περισσότερα για - Η ευτυχία είναι... μεταδοτική

Αγάπη, το κλειδί της ευτυχίας

ΗΠΑ: ερευνητές από το Χάρβαρντ μελετούν το θέμα εδώ και 72 χρόνια
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Αγγελόπουλος

Ποιο είναι το μυστικό της ευτυχίας; Είναι δυνατόν, όταν έχεις μπροστά σου μια ομάδα από εικοσάρηδες, να προφητέψεις ποιος θα ζήσει πολλά χρόνια υγιής και ποιος θα πεθάνει σύντομα βασανισμένος; Εδώ και 72 χρόνια, το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ προσπαθεί να δώσει απάντηση σ΄ αυτές τις πολύπλοκες ερωτήσεις.

ΗΈρευνα Γκραντ είναι η πιο μακροχρόνια έρευνα του είδους που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα. Ηαπάντηση που προσφέρουν οι ερευνητές είναι πολύ απλή: η ευτυχία είναι αγάπη. Μόνον όποιος αγαπάει και αγαπιέται, όχι μόνον από τον/την σύντροφο, αλλά και από γονείς, φίλους, αδέλφια, μπορεί να είναι ευτυχής και να φιλοδοξεί ότι θα έχει μια γαλήνια ζωή.

Την έρευνα άρχισε το 1938 στο Χάρβαρντ ο ψυχίατρος Άρλι Μποκ. Την ονόμασε Έρευνα Γκραντ από το όνομα του πάμπλουτου χορηγού του, του μεγιστάνα των μεγάλων καταστημάτων Ουίλιαμ Τόμας Γκραντ. Για να μελετήσει το μυστικό της ευτυχίας και την εξέλιξή της μέσα στις διάφορες φάσεις της ζωής, ο Μποκ επέλεξε 268 από τους πιο ευφυείς, φιλόδοξους και προνομιούχους φοιτητές του Χάρβαρντ. Παρακολούθησε τη σταδιοδρομία τους, τους γάμους, τα διαζύγια, τις αρρώστιες τους, έως τον θάνατό τους. Από αυτούς, τέσσερις έγιναν γερουσιαστές, ένας υπουργός, οι περισσότεροι επικεφαλής επιχειρήσεων. Υπήρξε επίσης ένας πρόεδρος- ο Τζων Κέννεντυ, ο φάκελος του οποίου όμως δεν θα ανοίξει έως το 2040-, ένας μεγάλος δημοσιογράφος- ο Μπεν Μπράντλι, διευθυντής της «Ουάσιγκτον Ποστ» την εποχή του Γουότεργκεϊτ- και ένας διάσημος συγγραφέας, ίσως ο Νόρμαν Μέιλερ.

Αντιφατικά πορίσματα
Όμως τα ονόματα των περισσοτέρων παραμένουν απόρρητα χάρη στον νόμο για την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Ο Τζόσουα Γουλφ Σενκ, ο πρώτος δημοσιογράφος που είδε τα αρχεία της Έρευνας Γκραντ, υποχρεώθηκε να αποκρύψει την ταυτότητα των προσώπων στο πολυσέλιδο άρθρο που δημοσίευσε για το θέμα στην επιθεώρηση «Τhe Αtlantic». Όμως ο Σενκ αποκαλύπτει τα περίπλοκα και συχνά αντιφατικά πορίσματα του Τζορτζ Βάιλαντ, του 74χρονου ψυχίατρου του Χάρβαρντ που διευθύνει την Έρευνα Γκραντ εδώ και 30 χρόνια, όταν πολλοί από τους ευέλπιδες νέους της είχαν ήδη πάρει τον κακό δρόμο. Η μεθοδολογία της έρευνας ήταν αυστηρή. Χάρη σε γενναίες ομοσπονδιακές και ιδιωτικές χορηγίες, κάθε δύο χρόνια ο Βάιλαντ ζητούσε από τους συμμετέχοντες να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο με ερωτήσεις σχετικές με τη σωματική και την ψυχική υγεία τους, τα παιδιά τους, την ποιότητα του γάμου τους, τη σταδιοδρομία τους, τις αρρώστιες που πέρασαν. Κάθε πέντε χρόνια τους υπέβαλλε σε τσεκαπ. Και κάθε 15 χρόνια οι συμμετέχοντες έπρεπε να δίνουν συνεντεύξεις όπου απαντούσαν σε ερωτήσεις προσωπικού χαρακτήρα για κάθε πλευρά της ζωής τους.

Τα συμπεράσματα του Βάιλαντ είναι συμβολικά: «Η φιλία, η αγάπη και οι καλές σχέσεις με τα αδέλφια και τους γονείς είναι το αληθινό κλειδί της ευτυχίας», τονίζει. «Η ευτυχία είναι αγάπη. Τελεία και παύλα». Ο Σενκ είναι λιγότερο κατηγορηματικός: «Η έρευνα άρχισε προτείνοντας να βάλει τις ζωές αυτών των προσώπων κάτω από το μικροσκόπιο», γράφει στην «Αtlantic». «Στο τέλος όμως αυτές οι ζωές ήταν υπερβολικά παράξενες και υπερβολικά πλούσιες σε αποχρώσεις και αντιφάσεις για να μπορεί να τους βάλει κανείς μια ετικέτα».


«Δεν αντιπροσωπεύει την αμερικανική κοινωνία»

Ο ΜΠΕΝ ΜΠΡΑΝΤΛΙ (φωτό), ο μυθικός διευθυντής της «Ουάσιγκτον Ποστ» την εποχή που η εφημερίδα αποκάλυπτε το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ, άρχισε να συμμετέχει στην Έρευνα Γκραντ όταν ήταν 19 χρονών και σήμερα είναι 87. Μετά τον πρόεδρο Τζων Φιτζέραλντ Κέννεντυ, ήταν ίσως το πιο διάσημο «πειραματόζωο» στην έρευνα.

«Πιστεύω ότι η Έρευνα Γκραντ έχει όρια τα οποία δεν μπορεί να υπερβεί», λέει σήμερα.

«Το Χάρβαρντ, όπου πραγματοποιήθηκε, ήταν τότε ένα πανεπιστήμιο αποκλειστικά για πολύ πλούσιους λευκούς. Το ελάττωμα της έρευνας είναι ακριβώς ότι απέκλεισε τις γυναίκες, τους φτωχούς και γενικά τις μειονότητες. Με λίγα λόγια δεν αντιπροσωπεύει την αληθινή αμερικανική κοινωνία, αλλά τις πολιτιστικά και κοινωνικά πιο προνομιούχες τάξεις της... Φαίνεται πάντως ότι σε τελική ανάλυση δεν είμαστε διαφορετικοί απ΄ όλους τους άλλους. Η αμερικανική ελίτ υπέφερε εξίσου από κατάθλιψη, νευρικές κρίσεις και αλκοολισμό με τον υπόλοιπο πληθυσμό».

«Συμμερίζομαι πλήρως τη θέση του ιδιοφυούς Βάιλαντ ότι η αγάπη και η φιλία είναι το κλειδί της ευτυχίας και της μακροβιότητας», τονίζει επίσης ο Μπεν Μπράντλι. Και αν γύριζε πίσω, θα συμμετείχε και πάλι στην έρευνα, «μολονότι το κόστος υπήρξε υψηλό: εισέβαλαν στην ιδιωτική ζωή μου, πήραν συνεντεύξεις από τις συζύγους μου, τα παιδιά και τους φίλους μου. Η έρευνα άρχισε όταν ήμουν 19 χρονών και δεν έχει τελειώσει ακόμη. Πέρυσι μου ζήτησαν να συμπληρώσω το νιοστό ερωτηματολόγιο...».

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Αγάπη, το κλειδί της ευτυχίας

Μαθαίνουμε να... είμαστε ευτυχισμένοι

Tης Σαντυς Τσαντακη / sandytsantaki@kathimerini.gr

Ακόμη κι αν δεν έχετε παρακολουθήσει την ταινία του Μάικ Λι, «Happy go lucky», o τίτλος μπορεί να αναπαραχθεί σαν μήνυμα ζωής. Φιλοσοφία. Αποψη. Οι ευτυχισμένοι, οι «γεμάτοι», οι χαρούμενοι άνθρωποι είναι και τυχεροί. Σήμερα ξεκινά στο Σίδνεϊ διεθνής διάσκεψη με θέμα την ευτυχία («The happiness and its causes»).

Γιατί μπορεί το κομμάτι της οικονομίας να μην είναι στο χέρι μας, αλλά η προσωπική μας ευτυχία είναι. Αυτό τουλάχιστον μοιάζουν να λένε ερευνητές, φιλόσοφοι, ψυχολόγοι, διαφημιστές, θεολόγοι, οι οποίοι θα μοιραστούν τα ίδια μικρόφωνα, για να προκαλέσουν την τύχη μας.

Ακόμη και τα σεμινάρια μοιάζουν διασκεδαστικά, κρίνοντας από τους τίτλους τους. Η αρχιτεκτονική της βιώσιμης ευτυχίας. Πρακτικά εργαλεία για θετικές σχέσεις. Περισσότεροι από 2.100 άνθρωποι έχουν καταφθάσει σήμερα στην Αυστραλία για να μεταδώσουν το μήνυμα. Και μπορεί σαν θέμα να μοιάζει χιλιοειπωμένο, ρητορικό, ουτοπικό, ίσως και λίγο ρετρό, αλλά ειδικά για την περίοδο που διανύουμε, μακάρι να μπορούσαμε να είχαμε πρόσβαση στα πρακτικά των δύο ημερών για να τα αποστηθίζαμε σε όλες τις γλώσσες.

Την τελευταία δεκαετία έχει αποδειχτεί ότι όσοι σκέφτονται θετικά και αισιόδοξα, βγαίνουν κερδισμένοι. «Πολλοί άνθρωποι θέλουν να είναι χαρούμενοι. Θέλουν να μάθουν τι μπορούν να κάνουν πρακτικά, μαζί με τεχνικές που ενισχύονται και επιστημονικά», λέει η καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Σόνια Λιουμπομίρσκι, η οποία έχει ετοιμάσει τη δική της διάλεξη «για την ευτυχία χωρίς ημερομηνία λήξεως»... Για εκείνη όλα είναι θέμα στρατηγικής. Χωρίς να αποκλείει γενετικούς παράγοντες.

Παρ’ όλα αυτά, καλό είναι να γνωρίζει κανείς ότι υπάρχει πλέον μια ολόκληρη βιομηχανία που στηρίζεται στην αναζήτηση της αιώνιας ευτυχίας. Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία. Αλλά υπολογίστε μόνο την αγορά με τα βιβλία αυτοβοήθειας στην Αμερική, για μια καλύτερη ζωή, που ξεπερνά τα 11 εκατ. δολάρια και τις προβλέψεις που θέλουν τη συγκεκριμένη αγορά να μεγαλώνει κατά 6% μέσα στα επόμενα τρία χρόνια. Αν θέλετε να μάθετε τα μυστικά της ευτυχίας, θα πρέπει να το πληρώσετε ακριβά. Αλήθεια, θα δίνατε 680 δολάρια για λάβετε μέρος στη διάσκεψη, χωρίς φυσικά αεροπορικά εισιτήρια και διαμονή; Από το 2007 που δήλωσε συμμετοχή ο Δαλάι Λάμα στο συγκεκριμένο πρότζεκτ στο Σίδνεϊ, η προσέλευση είναι μεγάλη.

Για την ιστορία, αναζητήσαμε ποιες χώρες συγκεντρώνουν υψηλά ποσοστά ευτυχίας... Ισλανδία (προ κρίσης), Δανία, Κολομβία, Ελβετία, Αυστρία, Φινλανδία, Αυστραλία, Λουξεμβούργο, Σουηδία, Καναδάς, Αργεντινή, Ιρλανδία... Στην Ελλάδα έχουμε ένα θέμα με την ευτυχία. Ισως γιατί έχουμε συνδέσει τη λέξη με ακριβά αυτοκίνητα, επαύλεις, κοινωνικό στάτους, κανείς δεν ψάχνει την επιστήμη πίσω από το χαμόγελο. Επειδή δεν προλαβαίνουμε να πάμε στο Σίδνεϊ, θα σας αποκαλύψουμε την πρώτη επισήμανση. «Κανείς δεν γεννιέται αισιόδοξος ή απαισιόδοξος. Είναι κάτι που μαθαίνουμε να είμαστε». Αραγε τα σεμινάρια ή τα βιβλία φέρνουν την ευτυχία;

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Μαθαίνουμε να... είμαστε ευτυχισμένοι

Η ευτυχία κολλάει σαν τη γρίπη

Ο επιστήμονας που απέδειξε με τις έρευνές του ότι «η ευτυχία, σαν τη γρίπη, μπορεί να μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο», όπως έγραψε το «Τime», λέγεται Νικόλας Χρηστάκης. Γι΄ αυτές τις διαπιστώσεις του ο Έλληνας καθηγητής του Χάρβαρντ κέρδισε μια θέση στη λίστα του αμερικανικού περιοδικού με τους 100 ανθρώπους που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο.

O Νικόλας Χρηστάκης έχει αποδείξει επίσης ότι μεταδοτική δύναμη έχουν η παχυσαρκία και το κάπνισμα. Κι όπως δηλώνει στα «ΝΕΑ», στην ίδια ομάδα είναι πιθανό να ανήκουν ο αλτρουισμός και η πολιτική ιδεολογία.

Πώς είναι να βρίσκεται κανείς ανάμεσα στους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο;

Εγώ θα ήμουν πολύ ευτυχισμένος, εάν είχα επιρροή πάνω στα παιδιά μου. Είναι μεταξύ 11 και 16 ετών και δύσκολα με ακούνε. Αυτό θα ήταν η πραγματική επιτυχία για μένα.

Σαν να μου λέτε ότι δεν σας έκανε καμία αίσθηση...

Κοιτάξτε, ήταν πολύ μεγάλη έκπληξη για μένα. Για να σας πω την αλήθεια, όταν μου έστειλαν ένα μήνυμα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο πριν από περίπου έναν μήνα, δεν το πίστευα, νόμιζα ότι μου έκαναν πλάκα.

Στη δική σας λίστα ποιοι είναι οι τρεις άνθρωποι που σας επηρέασαν περισσότερο;
Δεν θα σας πω κάτι πρωτότυπο. Οι γονείς μου και η γυναίκα μου ασκούν πάρα πολύ μεγάλη επιρροή επάνω μου. Επιστημονικά θα μπορούσα να σκεφτώ αρκετούς, αλλά δύσκολα θα μπορούσα να επιλέξω κάποιους. Μια από τις αρχές μου είναι ότι η γνώση έρχεται από παντού, ακόμη και από εκεί που δεν το περιμένεις. Οπότε είναι δύσκολο να επιλέξω, γιατί είναι πολλά τα πρόσωπα που μου έχουν κάνει μεγάλη εντύπωση.

Πώς μεταδίδεται η ευτυχία;
Τα μέσα ενημέρωσης, όπως και το «Τime», προβάλλουν το γεγονός ότι η ευτυχία είναι μεταδοτική. Το σημαντικό στη δική μας έρευνα δεν είναι αυτό. Εμείς ερευνούμε τα κοινωνικά δίκτυα.

Και η πιο σημαντική διαπίστωση δεν είναι ότι η ευτυχία μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά από άνθρωπο σε άνθρωπο σε άνθρωπο. Να το πω με πιο απλά λόγια: αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι τα πράγματα που κάνεις εσύ δεν ασκούν επιρροή μόνο στους φίλους σου, αλλά και στους φίλους των φίλων των φίλων σου. Εκτός από την ευτυχία, την παχυσαρκία και το κάπνισμα που μεταδίδονται με αυτόν τον τρόπο, ποια άλλα πεδία πιστεύετε ότι έχουν τέτοιες ιδιότητες;

Μεταδοτική δύναμη έχει και η κατανάλωση αλκοόλ. Αρχίσαμε με θέματα που έχουν σχέση με την υγεία και τώρα προχωρούμε πιο πέρα. Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι ανάλογη συμπεριφορά έχουν και άλλα πράγματα, όπως είναι ο αλτρουισμός και η πολιτική ιδεολογία. Στις μελέτες σας ποιο ήταν το εύρημα που σας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση;

Ότι στα κοινωνικά δίκτυα υπάρχει μια γενετική βάση. Ας υποθέσουμε ότι βρίσκεται κάποιος σε μια αίθουσα με οκτώ άτομα. Το αν θα καθίσει στη μέση ή στην άκρη της αίθουσας εξαρτάται και από τα γονίδιά του.

Αυτό σημαίνει ότι η κοινωνικότητά μας είναι προκαθορισμένη;


Όχι, δεν πρέπει να γινόμαστε ντετερμινιστές. Ασφαλώς και ό,τι μας συμβαίνει δεν οφείλεται στα γονίδια. Αυτό που κάνουμε είναι να εξετάσουμε τον ρόλο τους.

Τι σας έκανε να συνδυάσετε την Ιατρική και την Κοινωνιολογία στις σπουδές σας;
Όταν ξεκίνησα την Ιατρική, λογικό ήταν να με ενδιαφέρουν οι μεμονωμένες περιπτώσεις ασθενών. Καθώς όμως προχωρούσε η εκπαίδευση, άρχισα να ενδιαφέρομαι περισσότερο για τη δημόσια υγεία. Ήθελα να ερευνήσω τις αιτίες των διαφόρων ασθενειών. Πήγα από το ειδικό στο γενικό κι έτσι έφτασα στην Κοινωνιολογία. Αρχίσατε τις σπουδές σας από τη Βιολογία...

Ναι, και μετά πήγα στο Χάρβαρντ για να σπουδάσω Ιατρική.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω ως βιολόγο:
ποια είναι η θέση σας για τη διαμάχη στις ΗΠΑ ανάμεσα στους υποστηρικτές της Θεωρίας της Εξέλιξης και εκείνους που πιστεύουν στον Ευφυή Σχεδιασμό;

Ελάτε τώρα, είναι γελοίο ακόμη και να το συζητάμε. Ποιος ευφυής σχεδιασμός; Επισκέπτεστε συχνά την Ελλάδα. Τι παρατηρήσεις έχετε για την ελληνική κοινωνία;
Κατ΄ αρχάς είναι δεδομένο ότι υπάρχουν πολλά πράγματα για να θαυμάσεις στον ελληνικό πολιτισμό. Η Ελλάδα έχει υπέροχο κλίμα. Νομίζω ότι αυτό δικαιολογεί τη μακροζωία των κατοίκων της, όπως είδαμε στην περίπτωση της Ικαρίας. Σίγουρα αυτά τα στοιχεία παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση της ελληνικής κοινωνίας.

ΕΙΠΕ

Τα πράγματα που κάνεις εσύ δεν ασκούν επιρροή μόνο στους φίλους σου, αλλά και στους φίλους των φίλων των φίλων σου. Μεταδοτική δύναμη εκτός από την ευτυχία έχουν το κάπνισμα, το αλκοόλ και η παχυσαρκία


«Ευτυχώς η Αμερική αλλάζει»

ΕΝΤΟΠΙΣΑΜΕτον Νικόλα Χρηστάκη στο ξενοδοχείο του στη Νέα Υόρκη, λίγες ώρες πριν πάει στην εκδήλωση του περιοδικού «Τime» για τα 100 πρόσωπα που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. «Μάλλον δεν θα είναι όλοι εκεί. Εξάλλου κάποιοι από αυτούς είναι στη φυλακή», λέει με χιούμορ από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής. «Έχω ακούσει ότι θα είναι η Μισέλ Ομπάμα», προσθέτει. Όταν ρωτάμε, εάν η Αμερική αλλάζει πρόσωπο μετά την εκλογή τού Ομπάμα είναι κατηγορηματικός: «Βέβαια και κατά τη δική μου άποψη ευτυχώς. Τα τελευταία οκτώ χρόνια αυτή η χώρα είχε εγκαταλείψει τις αρχές της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιπροσώπευαν για πολλές δεκαετίες ένα σύνολο ιδεών για την ανεξαρτησία, τα ανθρώπινα δικαιώματα κ.λπ.», λέει. Ο Έλληνας καθηγητής του Χάρβαρντ επισημαίνει ότι την οκταετία του Μπους οι ΗΠΑ έχασαν το ιδεολογικό τους οπλοστάσιο. «Και μιας και μιλάμε για επιρροή, θα λέγαμε ότι η δική μας επιρροή στον υπόλοιπο κόσμο μειώθηκε εκείνη την περίοδο», καταλήγει.
Νικόλας Χρηστάκης: ο διακεκριμένος Έλληνας καθηγητής του Χάρβαρντ μιλά στα «ΝΕΑ»
Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Η ευτυχία κολλάει σαν τη γρίπη

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

Διαβάστε περισσότερα για - Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ...

Διαβάστε περισσότερα για - ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ...

Ευτυχία είναι...

Ευτυχισμένος γεννιέσαι ή γίνεσαι; Κι όμως, όπως το διάβασμα, τα μαθηματικά ή το τένις, η ευτυχία, σύμφωνα με τις τελευταίες επιστημονικές έρευνες, διδάσκεται. Εντατικά μαθήματα λοιπόν για γονείς και παιδιά!

Της Ελένης Χαδιαράκου

Τι είναι αλήθεια η ευτυχία; Είναι αυτή η αίσθηση της ελαφρότητας που έχεις κάποιες φορές και σε κάνει να νιώθεις σαν να πετάς. Αυτό το συναίσθημα όταν ζεις κάτι έντονο, η εντύπωση πως έχεις μια αληθινή παρουσία μέσα στον κόσμο. Είναι αυτό το αίσθημα χαράς και πληρότητας, εφήμερο, όμως μπορεί να κατοικήσει μέσα μας για πάρα πολύ καιρό. Μια διαρκής ικανοποίηση ή απλώς ένα όνειρο που μοιράζεσαι με αυτούς που αγαπάς. Κάποιοι λένε πως η ευτυχία δεν είναι παρά ένας μύθος που δημιούργησε η κοινωνία για να σε κάνει να δουλεύεις και εν συνεχεία να καταναλώνεις. Άλλοι αφιερώνουν ολόκληρη τη ζωή τους στην αναζήτησή της. Κάποιοι άλλοι τη βρίσκουν στα απλά καθημερινά πράγματα. Αυτοί οι τελευταίοι είναι και οι πιο τυχεροί, όπως χαρακτηριστικά λέει και ο ψυχολόγος και διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια Μάρτιν Σέλιγκμαν στο βιβλίο του Αυθεντική Ευτυχία (Authentic Happiness). Γιατί οι γονείς που γνωρίζουν την ευτυχία είναι και οι μόνοι που μπορούν να τη διδάξουν στα παιδιά τους. Και όπως μας λέει ο γιατρός της ευτυχίας «τα ευτυχισμένα παιδιά είναι πιο δημιουργικά, περισσότερο δεκτικά στη μόρφωση και σαφώς πιο υγιή».

Σκέψου θετικά

Κάθε γονιός θέλει να δει το παιδί του ευτυχισμένο. Πάνε όμως μόλις λίγα χρόνια από τότε που οι ευρωπαίοι γονείς άρχισαν να συνειδητοποιούν τα ευεργετικά αποτελέσματα της χαρούμενης και αισιόδοξης διάθεσης στην οικογένεια. Αυτής της αισιόδοξης διάθεσης είναι θιασώτης και ο δόκτωρ Σέλιγκμαν, ο οποίος εκπροσωπεί έναν ολοκαίνουργιο κλάδο προσφιλή σε Ευρώπη και Αμερική, τη θετική Ψυχολογία. Η θετική Ψυχολογία, αντίθετα από την παραδοσιακή, που επικεντρώνει στις αρνητικές πλευρές της διανοητικής υγείας και στους τρόπους επιδιόρθωσής τους, ερευνά την επιστήμη της ευτυχίας. Στόχος της είναι να μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε τι μας κάνει πραγματικά να χαμογελάμε. Σύμφωνα με αυτή, η ευτυχία δεν είναι αποτέλεσμα καλών γονιδίων ή τύχης, είναι απλώς το ταλέντο να μπορούμε να επικεντρωνόμαστε στις δυνάμεις μας και να τις αξιοποιούμε δημιουργικά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των ερευνών του δόκτορα Σέλιγκμαν, οι ευτυχισμένοι άνθρωποι έχουν περισσότερους φίλους, πιο ικανοποιητικούς γάμους και κερδίζουν περισσότερα χρήματα. Αντίστοιχα, τα ευτυχισμένα παιδιά έχουν περισσότερα κίνητρα, πιο πολλά ενδιαφέροντα, είναι ικανότερα στην επίλυση προβλημάτων και πιο πρόθυμα να εξερευνήσουν και να μάθουν τον κόσμο. Είναι επίσης πιο ανεξάρτητα και διακατέχονται από μεγαλύτερο ενθουσιασμό. «Η ευτυχία είναι το βασικό συστατικό για μια καλύτερη, υγιέστερη και ισχυρότερη κοινωνία», μας λέει έρευνα που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα από το Πανεπιστήμιο Riverside της Καλιφόρνια. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, η ευτυχία δεν εξαρτάται ούτε από τον υλικό πλούτο ούτε όμως από το υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Συμπέρασμα μάλλον απρόβλεπτο αν αναλογιστεί κανείς πόσο πολύ αγωνίζονται οι γονείς σήμερα προκειμένου να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους μια σωστή εκπαίδευση.

Μια «εγκεφαλική» υπόθεση

Τελικά η ευτυχία είναι γενετικά προκαθορισμένη ή μαθαίνεται; Μήπως τα παιδιά είναι «σχεδιασμένα» να είναι χαρούμενα εξαιτίας μιας ευτυχούς εγκεφαλικής δραστηριότητας; Ναι, μας απαντάει ο δόκτωρ Ρίτσαρντ Ντέιβιντσον, καθηγητής Ψυχολογίας και Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν. Μετά από έρευνες χρόνων και μελέτες που πραγματοποίησε στο δεξί και αριστερό τμήμα του εγκεφάλου, ο καθηγητής κατέληξε πως η ευτυχία εξαρτάται κατά πολύ και από την κατάσταση του εγκεφάλου. Αν η δραστηριότητα στον αριστερό προμετωπιαίο φλοιό είναι πιο έντονη, το άτομο είναι κατά πάσα πιθανότητα εξωστρεφές, ενθουσιώδες και χαρούμενο. Αν υπάρχει μεγαλύτερη δραστηριότητα στο δεξί, τότε είναι μάλλον πιο εσωστρεφές, ανήσυχο και λυπημένο. Ο καθηγητής πραγματοποίησε ένα πείραμα: Μέτρησε τη συμπεριφορά του αριστερού προμετωπιαίου φλοιού μωρών μικρότερων του ενός έτους και μετά είπε στις μητέρες τους να βγουν από το δωμάτιο. Κάποια από τα μωρά άρχισαν να κλαίνε με υστερία με την αποχώρησή της, ενώ κάποια άλλα φάνηκαν πιο ψύχραιμα. Αυτά τα δεύτερα ήταν τα μωρά με αυξημένη δραστηριότητα στον αριστερό προμετωπιαίο λοβό, όπως ακριβώς είχε προβλέψει ο καθηγητής Ντέιβιντσον. Συμπέρασμα; Κάποια μωρά φαίνεται ότι γεννιούνται χαρούμενα, ενώ άλλα γκρινιάρικα.

Ευτυχισμένα γονίδια

Ευτυχώς, όμως, η ευτυχία των παιδιών μας δεν είναι μόνο θέμα γενετικής. Σύμφωνα με έρευνες του δόκτορα Ντέιβιντ Λίκεν, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, το 50% της ευτυχίας μας οφείλεται στα γονίδιά μας. Ένα άλλο 8% καθορίζεται από το εξωτερικό περιβάλλον, ενώ το 42% εξαρτάται από τις περιστάσεις της ζωής μας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο δόκτωρ Λίκεν στο περιοδικό The Psychologist, με σωστή εκμάθηση και εξάσκηση των ικανοτήτων μας μπορούμε να αυξήσουμε τα ποσοστά ευτυχίας μας. Είναι κάτι σαν το βάρος. Ακόμη κι αν είμαστε έτσι κατασκευασμένοι ώστε να μην μπορέσουμε να χάσουμε ποτέ πολλά κιλά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αδυνατίσουμε. Απλώς θα πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο.

Μαθαίνω την ευτυχία

Σύμφωνα με τη θετική Ψυχολογία, η ευτυχία μπορεί να διδαχτεί με τρεις τρόπους: Ο πρώτος είναι να ανακαλύψουμε νέες και απολαυστικές εμπειρίες και να τις ζήσουμε παρέα με τα παιδιά μας. Ο δεύτερος είναι να μάθουμε εμείς οι ίδιοι και να το μεταδώσουμε και σε εκείνα να αγαπούν και να αφοσιώνονται σε αυτό που κάνουν και ο τρίτος να προσπαθούμε να δίνουμε νόημα στη ζωή μας. Οι θετικές σκέψεις, οι μικρές κινήσεις καλοσύνης μπορούν να γίνουν κίνητρα για την καθημερινή μας ευτυχία. Και βέβαια, το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά μας. Το κάλεσμα ενός φίλου στο σπίτι, η αγορά ενός δώρου, το μοίρασμα στο παιχνίδι είναι συνήθειες που μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να αποκτήσει αλτρουιστική συνείδηση και να το οδηγήσουν στην ανακάλυψη της αληθινής ευτυχίας. Τα πραγματικά ευτυχισμένα παιδιά μπορούν να αντιμετωπίσουν πιο εύκολα τις δυσκολίες της ζωής. Στο βιβλίο του Το αισιόδοξο παιδί (The optimistic child) ο δόκτωρ Σέλιγκμαν υποστηρίζει ότι ο τρόπος που μιλάμε στο παιδί μας μπορεί να επηρεάσει και τη διάθεση αλλά και τη νοοτροπία του. Θα πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι και επεξηγηματικοί. Αντί να λέμε «δεν θα περάσεις στις εξετάσεις», ας πούμε «αν κάνεις τα μαθήματά σου, τότε σίγουρα θα περάσεις». Ο δόκτωρ Σέλιγκμαν αποκαλεί αυτές τις δεξιότητες «μικρά μαθήματα αισιοδοξίας» και πιστεύει ότι βοηθούν σημαντικά το παιδί να αποβάλλει την απαισιόδοξη νοοτροπία και να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες με θετικό τρόπο. Ωστόσο, και οι αρνητικές εμπειρίες έχουν τη δική τους χρησιμότητα, μια που η αντιμετώπιση των προβλημάτων βοηθά στην ενίσχυση της προσαρμοστικότητας, διευκολύνει τα παιδιά να οχυρώνονται απέναντι στο στρες και τους δίνει τις ικανότητες να αντεπεξέλθουν στα εμπόδια. Σε γενικές γραμμές, πάντως, οι άνθρωποι που δεν εμμένουν σε δυσάρεστες σκέψεις ή ασχολούνται λιγότερο απ’ όσο άλλοι με την ενδοσκόπηση είναι σαφώς ευτυχέστεροι. Αν λοιπόν το παιδί σας έχει την τάση να κολλάει σε δυσάρεστα πράγματα, διδάξτε το να λέει «στοπ» στις αρνητικές σκέψεις. Ενθαρρύνετέ το να ασχοληθεί με κάτι που του προκαλεί ευχαρίστηση και ταυτόχρονα το δυσκολεύει. Βάλτε του ως στόχο να ξεχάσει το εύκολο μήνυμα του σύγχρονου πολιτισμού για χαλάρωση και κατανάλωση και να αναλάβει προκλήσεις. Αθλητισμός, μουσική, τέχνη, χορός, εθελοντισμός είναι οι καλύτερες επιλογές. Το μήνυμα που πρέπει να περνάμε είναι ότι η δημιουργική προσπάθεια είναι εξαιρετικά ικανοποιητική. Οι γονείς μπορούν ακόμη να εξασφαλίσουν τη μελλοντική ευτυχία των παιδιών τους παρακινώντας τα να ακολουθήσουν τα δημιουργικά όνειρά τους. Όπως λέει ο Μπρετ Καρ, ερευνητής στο Κέντρο Παιδικής Ψυχικής Υγείας του Λονδίνου (Centre for Child Mental Health) «ο στοργικός γονιός που επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στην ευτυχία του παιδιού του παρατηρεί και ενισχύει με σοβαρότητα τις ικανότητες και τα ενδιαφέροντά του, ακόμη κι αν δεν έχει καμιά σχέση με αυτά. Οι γονείς θα πρέπει να εξερευνούν και οι ίδιοι τη δική τους δημιουργικότητα, καθώς όσο περισσότερες δραστηριότητες μοιράζονται οι οικογένειες, τόσο πιο απολαυστικές γίνονται οι δραστηριότητες αυτές».

Τα 5 μυστικά των ευτυχισμένων ανθρώπων

Ανακαλύψτε τον καλύτερό σας εαυτό

Προσπαθήστε να κάνετε την ευτυχία εικόνα. Με τι μοιάζει; Με μια γαλήνια ψυχή που αναπαύεται σε ένα λιβάδι με μαργαρίτες;

Με μια οικογένεια που τραγουδάει; Με ένα παιδί που χορεύει γύρω σας; Κάντε τα όλα πράξη. Ο χορός, το τραγούδι, η ευδαιμονία, όλα είναι εφικτά. Η ευτυχία που προκαλούν αυτές οι μικρές χαρές των παιδιών, σύμφωνα με τον δόκτορα Ντέιβιντσον, είναι πολύ πιο ευεργετική από τις ηδονές που αναζητούν οι ενήλικοι. Και ευεργετούν όχι μόνο το μυαλό και την ψυχή, αλλά και το σώμα.

Σχεδιάστε τη ζωή σας έτσι ώστε να χωράει η χαρά

Μπορεί να μοιάζει προφανές, αλλά οι άνθρωποι που αφιερώνουν χρόνο για να σκεφτούν σοβαρά κατά πόσο επενδύουν στην ευτυχία ξέρουν να απολαμβάνουν τη ζωή. Προσπαθήστε να συναναστρέφεστε με ανθρώπους χαρούμενους και με θετική σκέψη και αποφύγετε

όλους εκείνους που σας δημιουργούν κακή αύρα.

Αποφύγετε τα «αν»

Αν είχα καλύτερη δουλειά, αν είχα μεγαλύτερο σπίτι, αν έκανα κι άλλο παιδί... Οι πραγματικά ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν καταναλώνονται

στα «αν» ούτε σε φρούδες φαντασιώσεις. Κάνουν σχέδια και όχι ανεκπλήρωτα όνειρα. Και αν θέλετε τα παιδιά σας να γίνουν ευτυχισμένα, θα πρέπει -πρώτοι εσείς- να αποφεύγετε να τους δημιουργείτε ψεύτικες προσδοκίες.

Δώστε προτεραιότητα στους άλλους

Κοινωνικότητα, βοήθεια, αλτρουισμός, δοτικότητα, προσφορά, μοίρασμα, χάρισμα είναι λέξεις συνώνυμες με την ευτυχία. Τα παιδιά είναι από τη φύση τους αρκετά εγωιστικά πλάσματα. Είναι στο χέρι σας να τους μάθετε να προσφέρουν, να μοιράζονται ή να χαρίζουν. Από ένα μπισκότο και ένα παιχνίδι, μέχρι το χάδι τους.

Επιτρέψτε στον εαυτό σας να είστε ευτυχείς

Μη βασανίζεστε από ενοχές, ούτε να τις δημιουργείτε στους άλλους. Απολαύστε ένα καλό γεύμα χωρίς να υπολογίζετε τις θερμίδες ή τα έξτρα λιπαρά. Αύριο θα μπείτε και πάλι σε πρόγραμμα. Απολαύστε ένα διήμερο στην εξοχή χωρίς να σκέφτεστε πως τη Δευτέρα θα πρέπει να πάτε τα παιδιά στο σχολείο. Παίξτε με το παιδί σας και λερωθείτε χωρίς να σκεφτείτε πως αυτός ο λεκές δεν θα βγει ποτέ από το κασμιρένιο σας πουλόβερ. Μην ξεχνάτε πως ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που μπορεί να απολαύσει το τοπίο, ακόμη κι αν λοξοδρομήσει από την πορεία του.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Ευτυχία είναι...