Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευτυχισμένα παιδιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευτυχισμένα παιδιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Αλήθεια που βρίσκεται η ευτυχία ;

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

Ένα ακριβό αμάξι, ένα μεγάλο σπίτι, μια δουλειά με κύρος και πολλά χρήματα, μια καλή κοινωνική θέση και μια ισορροπημένη ερωτική ζωή. Επιθυμίες των περισσότερων από εμάς, όμως μπορούν να μας χαρίσουν όλα αυτά την ευτυχία;

Αν κοιτάξουμε στα ράφια οποιουδήποτε βιβλιοπωλείου θα βρούμε πάρα πολλά βιβλία με τίτλους παρόμοιους σαν αυτόν «101 τρόποι να βρείτε την ευτυχία!». Διάφοροι σύμβουλοι, διαφημιστές και θεραπευτές προσπαθούν να κερδίσουν χρήματα βασιζόμενοι στην ανθρώπινη μανιώδη επιδίωξη της ευτυχίας. Όμως επιθυμούμε πραγματικά την ίδια την ευτυχία τόσο πολύ; Όπως είπε κάποτε ο George Bernard Shaw: "Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη ευτυχία! Κανένας δεν θα μπορούσε να την αντέξει: θα ήταν μια επίγεια κόλαση." Αν είναι έτσι, τότε γιατί διαρκώς αναζητούμε ένα είδος ουτοπίας; Γιατί ψάχνουμε την ευτυχία;


Για τον ψυχολόγο Daniel Nettle, από το πανεπιστήμιο του Newcastle, η πιο σχετική ερώτηση είναι το πώς η αναζήτηση της ευτυχίας μπορεί να μας βοηθήσει να επιβιώσουμε και να αναπαραχθούμε με επιτυχία. Στο βιβλίο του με τίτλο “Ευτυχία: Η επιστήμη πίσω από το χαμόγελο” (Happiness: The Science Behind Your Smile), ο Nettle υποστηρίζει ότι αν και οι άνθρωποι πιστεύουν ότι στο μέλλον θα είναι πιο ευτυχισμένοι, στην πραγματικότητα σπάνια είναι. Υποστηρίζει ακόμα ότι οι κοινωνίες δεν γίνονται πιο ευτυχείς καθώς πλουτίζουν και ότι οι άνθρωποι κάνουν συνεχώς λάθος στην εκτίμησή τους για την επίδραση που θα έχουν στην ευτυχία τους όλα αυτά που θα τους συμβούν στο μέλλον.

"Αν ρωτήσουμε τους ανθρώπους γύρω μας τι θέλουν από τη ζωή και τι τους αρέσει, θα πάρουμε δυο διαφορετικά είδη απαντήσεων. Μπορεί να απαντήσουν ότι τους αρέσουν οι βόλτες στην εξοχή ή να παίζουν με τα παιδιά τους όμως αυτό που επιθυμούν είναι να πάρουν προαγωγή στη δουλειά τους, να κερδίζουν περισσότερα χρήματα και να αγοράσουν ένα μεγαλύτερο σπίτι."

Το πρόβλημα είναι ότι όταν αποκτούμε αυτά που είχαμε θέσει ως στόχο, δεν γινόμαστε πιο ευτυχισμένοι, απλά θέλουμε περισσότερα – γεγονός που φαίνεται και στην έρευνα του οικονομολόγου Richard Easterlin πάνω σε νεαρούς Αμερικανούς. Ο Easterling ζήτησε από τους συμμετέχοντες να κάνουν μια λίστα με όλα αυτά που πίστευαν ότι χρειάζονταν για να έχουν μια καλή ζωή. Οι απαντήσεις τους συνήθως περιλάμβαναν ένα σπίτι, ένα αμάξι κτλ, αν και στην πραγματικότητα η λίστα με τα πράγματα που ήδη είχαν ήταν περίπου η ίδια, με μόλις ελάχιστες ελλείψεις.

Η συγκεκριμένη έρευνα επαναλήφθηκε Tμετά από 16 χρόνια σε ακριβώς τα ίδια άτομα. Αναμενόμενα, η λίστα με τα συστατικά μιας ευτυχισμένης ζωής περιλάμβανε περισσότερα από την πρώτη λίστα. Όμως, το κενό ανάμεσα στην πραγματικότητα και την αληθινή ευτυχία ή ικανοποίηση ήταν σταθερό, ανεξάρτητα από το πόσα πράγματα είχαν καταφέρει να αποκτήσουν στο διάστημα το 16 χρόνων.

"Έχουμε μια πολύπλοκη θεωρία για την ευτυχία," σχολιάζει ο Nettle। "Αν μπορούσα να αποκτήσω το Α, το Β και το Γ, τότε θα ήμουν ευτυχισμένος।" Ο ίδιος πιστεύει ότι η εξέλιξη μας δελεάζει με την ευτυχία όπως κάνουμε στον γάιδαρο με το καρότο, έτσι ώστε να προσπαθούμε πάντοτε να αποκτήσουμε όλα αυτά που πιθανά θα βελτιώσουν την κατάστασή μας – χρήματα, κοινωνική θέση, «υψηλής ποιότητας» συντρόφους। Υπάρχουν και άλλες μορφές αυτού που ονομάζουμε ευτυχία. Όλοι έχουμε νιώσει τη χαρά όταν είμαστε ερωτευμένοι. Αυτή η ευτυχία συχνά μας δυσκολεύει να συγκεντρωθούμε στα πιο πεζά πράγματα στη ζωή. Όμως τα αποτελέσματα αυτών των πολύ ευχάριστων διαλειμμάτων σύντομα εξασθενούν. Ακόμα και οι νικητές του λαχείου επιστρέφουν στα βασικά επίπεδα ευτυχίας μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, μια διαδικασία που ονομάζεται προσαρμογή. Και αυτό είναι λογικό. Δεν θα μπορούσαμε να έχουμε εξελιχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μένουμε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί αν επαναπαυόμαστε στη χαρά μας είναι πιθανό να χάσουμε πράγματα που ίσως να είναι ακόμα καλύτερα για μας και μπορούν να μας κάνουν ακόμα πιο ευτυχισμένους. Τι είναι όμως αυτό που κάνει μερικούς ανθρώπους πιο …διαθέσιμους στην ευτυχία σε σχέση με άλλους; Μερικά άτομα φαίνεται να έχουν πάντα μια ρόδινη, αισιόδοξη αντιμετώπιση των καταστάσεων ενώ αντίθετα άλλοι είναι περισσότερο απαισιόδοξοι. "Αν και συνήθως προσαρμοζόμαστε εκπληκτικά γρήγορα τόσο στα καλά όσο και στα κακά νέα, η ορισμένη χρονική στιγμή που η ευτυχία αλλάζει σε στενοχώρια και το αντίθετο, είναι διαφορετική στον καθένα από εμάς," υπογραμμίζουν οι ερευνητές David Lykken και Auke Tellegen από το πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Σε έρευνές τους πάνω σε χιλιάδες ζευγάρια διδύμων, οι Lykken και Tellegen βρήκαν ότι τα γονίδιά μας επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την εγγενή μας ευτυχία: "Η ευτυχία ενός μονοζυγωτικού διδύμου, είτε σήμερα είτε πριν από δέκα χρόνια, αποτελεί πολύ καλύτερη πρόβλεψη για την ευτυχία του άλλου δίδυμου από ότι τα επιτεύγματα, τα χρήματα και οι κοινωνική θέση του δεύτερου." Η προσωπικότητα με την οποία έχουμε γεννηθεί μπορεί να μας προδιαθέτει να ερμηνεύουμε τον κόσμο με αισιοδοξία ή απαισιοδοξία. "Αν έστω και κάτι ασήμαντο πάει στραβά στη ζωή ενός απαισιόδοξο ανθρώπου, τότε αυτός γίνεται υπερευαίσθητος και βλέπει τα πάντα αρνητικά," αναφέρει ο Nettle. "Και ο φόβος να συμβούν άσχημα πράγματα μπορεί να γίνει μια αυτό-εκπληρούμενη προφητεία." Τα εξωστρεφή άτομα συνήθως είναι πιο χαρούμενα, και όπως πιστεύει ο Nettle, αυτό ισχύει γιατί τα άτομα αυτά περνούν περισσότερο χρόνο κάνοντας πράγματα που απολαμβάνουν. "Σε μια οποιαδήποτε χρονική στιγμή, ο εξωστρεφής άνθρωπος είναι πιο πιθανό να παντρευτεί, πιο πιθανό να πάει σε ένα πάρτυ, πιο πιθανό να συμμετέχει σε μια αθλητική ομάδα, πιο πιθανό να κουβεντιάζει με τους φίλους του και πιο πιθανό να έχει μια καλή ερωτική ζωή από ένας εσωστρεφή χαρακτήρα." Ο καθηγητής Jim King από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα, υποδεικνύει ακόμα έναν λόγο γι αυτό. Η έρευνά του πάνω σε χιμπαντζήδες δείχνει ότι ο λόγος που η ευτυχία και η προσωπικότητα αλληλοσυνδέονται είναι ότι και τα δυο επηρεάζονται από τα ίδια γονίδια. "Χαρακτηριστικά της προσωπικότητας όπως η αυτοπεποίθηση, η κοινωνικότητα και η ανεξαρτησία είναι αυτά που οδηγούν σε μεγαλύτερο αριθμό παιδιών και είναι γενετικά συνδεδεμένα με μια αξία που όλοι μπορούν να εντοπίσουν: την ευτυχία." Η ανακάλυψη αυτή μαζί με τα στοιχεία που δείχνουν ότι είμαστε πολύ καλοί στο να αναγνωρίζουμε αν οι γύρω μας είναι ευτυχισμένοι ή όχι, οδήγησε τον King και τους συνεργάτες του να υποθέσουν ότι η ευτυχία είναι ένας ειλικρινής δείκτης της σεξουαλικής μας επιλογής. Με άλλα λόγια, θα έπρεπε να μας ελκύουν ιδιαίτερα οι χαρούμενοι άνθρωποι σαν σύντροφοι, καθώς είναι πιθανότερο να έχουν καλά γονίδια τα οποία και θα κληροδοτήσουν στα παιδιά μας. Η άποψη ότι μια αισιόδοξη στάση ζωής υποδηλώνει την ύπαρξη καλών γονιδίων είναι συμβατή με πολλές άλλες έρευνες που έχουν συνδέσει την ευτυχία με την καλή υγεία. Ο Andrew Steptoe και οι συνεργάτες του από το University College του Λονδίνου, δημοσίευσαν πριν λίγο καιρό την έρευνά τους που αποκαλύπτει τους βασικούς μηχανισμούς με τους οποίους η ευτυχία επηρεάζει την υγεία μας. Η γενετική βάση της ευτυχίας και το γεγονός ότι η τελειότητα είναι απλησίαστη, μπορεί να κάνουν τα πράγματα να μοιάζουν αδιόρθωτα, χωρίς ελπίδα, όμως δεν ισχύει αυτό απαραίτητα. Ο Nettle υποστηρίζει, για παράδειγμα, ότι αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο για να κάνουμε αυτά που μας αρέσουν αντί να προσπαθούμε περισσότερο γι αυτά που θέλουμε. Ένα άλλος τρόπος για να νιώσουμε καλύτερα είναι να ξεχάσουμε την αναζήτηση της ευτυχίας και να επικεντρωθούμε σε πιο ευρείς φιλοδοξίες. "Οι άνθρωποι με πίστη ή με ένα μεγαλύτερο εύρος ενδιαφερόντων, επιτυγχάνουν συχνότερα το αίσθημα της ικανοποίησης καθώς υπάρχει μια μεγαλύτερη γκάμα στόχων που βάζει στο περιθώριο τις όποιες κακοτυχίες," εκτιμά ο Nettle. Αν έχουμε πολλά ενδιαφέροντα είναι πιθανό να έρθει η ευτυχία που ζητάμε από εκεί όπου δεν την περιμέναμε.


The Independent

πηγή
Διαβάστε περισσότερα για - Αλήθεια που βρίσκεται η ευτυχία ;

Διαβάστε το : Το όνειρο της ευτυχίας !

Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010

Αν υπάρχει ένα όνειρο το οποίο μοιράζονται όλοι οι άνθρωποι του κόσμου, πλούσιοι και φτωχοί, αυτό είναι σίγουρο... το όνειρο της ευτυχίας παρόλο που για κάθε άτομο σημαίνει κάτι διαφορετικό. Κι αν το ερώτημα του τι είναι ευτυχία κάποτε απασχολούσε μόνο τους φιλοσόφους, σήμερα απασχολεί ψυχολόγους, κοινωνιολόγους κι οικονομολόγους, καθώς η κατάθλιψη τα τελευταία χρόνια τείνει να εξελιχθεί στη μεγαλύτερη μάστιγα του πλανήτη.

Ωστόσο, ένας σχετικά νέος κλάδος της Ψυχολογίας, η Ρositive Ρsychology (θετική ψυχολογία), η οποία γεννήθηκε στις ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του '90, υποστηρίζει ότι έχει ανακαλύψει τα «συστατικά» της ευτυχίας. Ακόμη πιο σημαντικό είναι ό,τι κατά την άποψη των επιστημόνων, που πρόσκεινται σε αυτή τη νέα σχολή, όλοι οι άνθρωποι μπορούν να μάθουν πώς να γίνουν ευτυχισμένοι.

Σύμφωνα με δημοσίευμα διεξήχθη στη Βρετανία το μεγαλύτερο κοινωνικό πείραμα το οποίο έχει γίνει ποτέ, με θέμα την ευτυχία. Εξι ειδικοί επέλεξαν 50 εθελοντές από την πόλη Σλάου, με στόχο να τους κάνουν ευτυχέστερους. Το πείραμα πέτυχε και τα αποτελέσματά του προκειται να προβληθούν τον ερχόμενο μήνα στην εκπομπή ΒΒC2 «Μaking Slough Ηappy». Κ Τo γεγονός ότι το πείραμα στέφθηκε με επιτυχία, σημαίνει ότι για πρώτη φορά αποδεικνύεται και στην πράξη η άποψη της θετικής Ψυχολογίας.

Οι πολύ ευτυχισμένοι άνθρωποι, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, είναι συνήθως πιο κοινωνικοί και πιο ευχάριστοι από τους υπολοίπους, αλλά κατά τα άλλα η ζωή τους δεν διαφέρει σε τίποτε από αυτή των λιγότερο ευτυχισμένων. Δεν είναι ούτε πιο όμορφοι ούτε πιο επιτυχημένοι από τους υπολοίπους, ενώ πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η ανώτερη εκπαιδευση κι ο πλούτος παίζουν ελάχιστο ρόλο.

Μελετώντας αυτούς τους ανθρώπους, οι ψυχολόγοι κατάφεραν να αναλύσουν τα μυστικά της ευτυχίας. Ενας ευτυχισμένος γάμος αποτελεί το πιο βασικό συστατικό.

Ενας μεγάλος κύκλος φίλων βοηθά επίσης σημαντικά, όπως άλλωστε κι η εθελοντική εργασία ή η ενασχόληση με έναν ανώτερο σκοπό, όπως η πολιτική ή η θρηκεία.

Ενας ακόμη παράγοντας είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζει κάποιος ένα πρόβλημα. Οι λιγότεροι ευτυχισμένοι άνθρωποι τείνουν να αντιμετωπίζουν με απαισιοδοξία ακόμη και τα πιο απλά προβλήματα.

Με λίγη καλή προσπάθεια όμως μπορεί ο καθένας να «προγραμματίσει» τη σκέψη του να βλέπει τη θετική όψη κάθε προβλήματος.

Για μια πιο ευτυχισμένη ζωή

1. Κάντε σεξ. Αυξάνει την παραγωγή των ορμονών της ευτυχίας κατά 200%
2. Σβήστε την ΤV. Τα περισσότερα σίριαλ προκαλούν ήπια κατάθλιψη.
3. Καταναλώνετε υδατάνθρακες. Αυξάνουν τη σερετονίνη, τον νευροδιαβιβαστή ο οποίος ρυθμίζει τη διάθεση. Τα ζυμαρικά και τα φρούτα είναι η καλύτερη επιλογή.
4. Επικοινωνείτε συχνά με τον/την σύντροφό σας στη διάρκεια της ημέρας, έστω και με SΜS.
5. Χαμογελάτε. Ενθαρρύνει την παραγωγή χημικών ουσιών που βελτιώνουν τη διάθεση.
6. Πάρτε τηλέφωνο τους φίλους σας.
7. Απολαύστε τις χαρές της ζωής. Σε περιόδους μεγάλου στρες, ανακαλέστε στη μνήμη σας χαρούμενες στιγμές με φίλους.
8. Περπατάτε 1.5 χλμ. κάθε μέρα. Η άθληση προκαλεί ευφορία.
9. Επιλέξτε ένα ευχάριστο επάγγελμα. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι πιο ευτυχισμένοι είναι οι κομμωτές, οι υδραυλικοί και οι μηχανικοί.
10 Προσφέρετε εθελοντική εργασία στο δήμο ή την κοινότητά σας.

πηγή eportal.gr
Διαβάστε περισσότερα για - Διαβάστε το : Το όνειρο της ευτυχίας !

Θέλεις να γίνουμε φίλοι;

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009

Οι καλοκαιρινές διακοπές σημαίνουν για μας ξεκούραση και ηρεμία. Για τα παιδιά, όμως, είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουν καινούργιους φίλους.

Οι φίλοι είναι από τα πιο σημαντικά πρόσωπα στη ζωή ενός ανθρώπου. Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν δεν είχαμε φίλους; Με ποιον θα παίζαμε το αγαπημένο μας παιχνίδι, με ποιον θα συζητάγαμε όλα αυτά που μας συμβαίνουν, ποιος θα μοιραζόταν μαζί μας τα προβλήματά μας; Βέβαια, το να κάνουμε φίλους δεν είναι και τόσο απλό. Όπως και για τους ενηλίκους, έτσι και για τα παιδιά οι φιλίες δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Υπάρχουν παιδιά που κάνουν πολύ εύκολα φίλους, ενώ άλλα δυσκολεύονται. Αυτό εξαρτάται κυρίως από το χαρακτήρα των παιδιών, από τον τρόπο ζωής τους, αλλά και από τις συνθήκες που επικρατούν την κάθε στιγμή.

Η σημασία των συνομηλίκων

Όσο σημαντικοί είναι οι ενήλικοι για ένα παιδί, τόσο σημαντικοί είναι και οι συνομήλικοι. Οι γονείς καλύπτουν την ανάγκη του παιδιού για ασφάλεια και προστασία, ενώ του παρέχουν τα εφόδια που χρειάζεται για να αντιμετωπίσει τη ζωή. Οι συνομήλικοί του καλύπτουν την ανάγκη του για συντροφικότητα, ενώ είναι οι άνθρωποι με τους οποίους διασκεδάζει. Οι φίλοι είναι οι σύμμαχοι τόσο στη ζωή, όσο και στην ανάπτυξή του. Μέσα από την παρέα αναπτύσσει την κοινωνικότητά του, την εμπιστοσύνη στον εαυτό του, τις δυνατότητές του, την προσωπικότητά του. Μαθαίνει πώς δημιουργούνται οι σχέσεις και τι χρειάζονται αυτές για να είναι υγιείς. Μαθαίνει να αγαπά, να σέβεται τους άλλους και φυσικά να συνυπάρχει. Μέσα από την κοινή δραστηριότητα των παιδιών στα παιχνίδια και στις ομαδικές δραστηριότητες αναπτύσσεται η ανάγκη για επικοινωνία. Σε αυτές τις συνθήκες διαμορφώνεται μια μικρή κοινωνία, μέσα στην οποία το παιδί αποκτά τις πρώτες συνήθειες συμπεριφοράς μέσα σε ομάδα και δημιουργεί τις πρώτες του σχέσεις με άλλους, οι οποίοι είναι ίσοι με αυτόν σαν συνεργάτες στη ζωή και στην εκάστοτε δραστηριότητα. Η βάση της ανάγκης για επικοινωνία βρίσκεται στην κοινή δραστηριότητα. Μέσα από την επικοινωνία των συνομηλίκων εφαρμόζονται στην πράξη οι κανόνες συμπεριφοράς που το κάθε παιδί έχει μάθει, τους οποίους αρχίζει να προσαρμόζει ανάλογα στην κάθε περίσταση. Στην κοινή δράση των παιδιών εμφανίζονται συχνά καταστάσεις που απαιτούν το συντονισμό των ενεργειών τους για να μπορέσουν να επιλυθούν. Απαραίτητα συστατικά για την ομαλή σχέση τους και την καλή λειτουργία της ομάδας είναι η καλή θέληση, η ικανότητα σεβασμού του κοινού σκοπού και πολλές φορές η παραγκώνιση των ατομικών επιθυμιών. Η παιδική αυτή κοινωνία θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην ένταξη του ενήλικου πια παιδιού στη δική μας κοινωνία.

Όλοι οι γονείς δίνουν μεγάλη σημασία στις παρέες των παιδιών τους. Είτε για να διαπιστώσουν αν είναι οι κατάλληλες είτε για να δουν πώς το παιδί τους συμπεριφέρεται μέσα σε αυτές. Άλλοι πάλι γονείς ανησυχούν γιατί το παιδί τους δεν έχει χρόνο για παρέες, δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλές ή δεν μπορεί να κάνει φίλους εύκολα.

Πού μπορεί να κάνει παρέες ένα παιδί;

Το καλοκαίρι είναι μια εποχή ιδιαίτερα ευνοϊκή για να περάσουν τα παιδιά χρόνο με τους φίλους τους, αλλά και για να βρουν καινούργιους. Εκτός από το χώρο του σχολείου, λοιπόν, πολλοί είναι οι χώροι που μπορούν να κάνουν φίλους, όπως η κατασκήνωση. Σε τέτοιους χώρους δημιουργούνται φιλίες πολύ σταθερές και ουσιαστικές, αφού τα παιδιά περνούν πολλές μέρες μαζί, μαθαίνοντας να συνυπάρχουν σεβόμενο το ένα το άλλο και ξεπερνώντας τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Αλλά και οι παιδότοποι, οι παιδικές χαρές και οι παραλίες είναι κάποια από τα μέρη που μπορούν τα παιδιά να κάνουν νέες γνωριμίες.

Από ποια ηλικία πρέπει τα παιδιά να έχουν φίλους;

Αν παρατηρήσουμε ένα μωρό, θα δούμε πόσο πολύ χαίρεται στη θέα ενός άλλου παιδιού. Από πολύ μικρή ηλικία, τα παιδιά αναζητούν τη συντροφιά συνομηλίκων τους. Οι πρώτες σχέσεις όμως σε φιλικό επίπεδο δημιουργούνται από την ηλικία των δύο ετών, όπου το παιδί αρχίζει να μιλά και να λειτουργεί αυτόνομα. Στην ηλικία αυτή όταν δυο παιδιά παίζουν αυτόματα θεωρούνται φίλοι. Η στάση αυτή θα αλλάξει τα επόμενα χρόνια. Έτσι, από την ηλικία των τεσσάρων ετών, τα παιδιά γίνονται πιο συντροφικά μεταξύ τους. Αλλάζει ο τρόπος που βλέπουν το ένα το άλλο, δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην έννοια του φίλου, ενώ τώρα αρχίζει να παίζει ουσιαστικό ρόλο γι’ αυτά η γνώμη των άλλων και η εκτίμηση της ομάδας προς το πρόσωπό τους. Στην ηλικία των οχτώ περίπου ετών, ξεκινούν οι πιο ουσιαστικές φιλίες, οι οποίες βασίζονται μεταξύ άλλων στα κοινά ενδιαφέροντα και χαρακτηριστικά των παιδιών.

Πώς πρέπει να προσεγγίζει ένα παιδί τα άλλα;

Το πώς ένα παιδί δημιουργεί φιλίες εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Κάποιοι απ’ αυτούς, είναι η προσωπικότητά του, η εικόνα που έχει για τον εαυτό του, τα βιώματά του, οι φόβοι και τα συναισθήματά του. Γι’ αυτό, υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους τα παιδιά πλησιάζουν το ένα το άλλο. Κάποια το κάνουν με άμεσο τρόπο, προσεγγίζοντας ευθέως τα παιδιά που θέλουν. Άλλα προσπαθούν μέσω κάποιου ομαδικού παιχνιδιού ή μέσω της ανταλλαγής παιχνιδιών. Τέλος, υπάρχουν παιδιά που δεν πλησιάζουν τα άλλα, περιμένοντας από αυτά να κάνουν την πρώτη κίνηση.

Πόσους φίλους πρέπει να έχει ένα παιδί;

Ο αριθμός των φίλων που έχει ο καθένας από εμάς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Υπάρχουν παιδιά που είναι πολύ κοινωνικά κι έχουν περισσότερες παρέες από άλλα. Κάποια όμως από αυτά μπορεί να μη γνωρίζονται πολύ καλά μεταξύ τους, να είναι δηλαδή περισσότερο γνωστοί παρά φίλοι. Αντίθετα, μπορεί κάποιος να έχει λίγους φίλους, τους οποίους όμως να γνωρίζει πολύ καλά. Σημασία λοιπόν δεν έχει πόσοι είναι οι φίλοι ενός παιδιού, αλλά τι σχέση έχουν μεταξύ τους.

Γιατί κάποια παιδιά δεν είναι δημοφιλή;

Στην παιδική κοινωνία η θέση που κατέχει ένα παιδί δείχνει την εικόνα που έχουν γι’ αυτό τα άλλα και τη θέση στην οποία το κατατάσσουν στην ομάδα. Ο βαθμός της δημοτικότητάς του εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως τη νοητική του ανάπτυξη, τις ιδιομορφίες της συμπεριφοράς του και φυσικά την ικανότητά του να επικοινωνεί με τα άλλα παιδιά. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως, πέρα από τα ατομικά χαρακτηριστικά, εξίσου σημαντικοί είναι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες. Κάποιοι από αυτούς που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη δημοτικότητα ενός παιδιού είναι το πόσο μοιάζει με τα άλλα, είτε εξωτερικά είτε ως προς τα ενδιαφέροντά τους, τα κοινά τους στοιχεία ως προς την ανάπτυξη και τον τρόπο που παίζουν, καθώς και η χρονική στιγμή που ένα παιδί μπαίνει σε μια καινούργια ομάδα.

Πρέπει να το παροτρύνω να κάνει φίλους;

Οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν την κοινωνικότητα του παιδιού, να το βοηθήσουν να γνωρίσει φίλους μέσα στο σχολείο, μέσω κάποιας δραστηριότητας ή στη γειτονιά του, βοηθώντας το έτσι να αρχίσει να ανήκει σε μια κοινωνική ομάδα. Συμμετέχοντας σε ομαδικά παιχνίδια ή σε ομάδες ποδοσφαίρου, χορού ή θεάτρου, θα έχει την ευκαιρία να βρει φίλους με κοινά ενδιαφέροντα, με τους οποίους θα μπορεί να κάνει παρέα και εκτός ομάδας. Προσπαθήστε μόνο να μην το αγχώσετε και να μην το πιέσετε, γιατί κάτι τέτοιο περισσότερο θα το μπλοκάρει παρά θα το βοηθήσει. Τέλος, μην ξεχνάτε πως το δικό σας παράδειγμα είναι πολύ σημαντικό για τη συμπεριφορά του.

Παιδικοί προβληματισμοί και οι κατάλληλες απαντήσεις

Είναι πολύ πιθανό το παιδί σας να σας απευθύνει κάποιες από τις παρακάτω ερωτήσεις. Οπλιστείτε με ειλικρίνεια και ψυχραιμία και απαντήστε σαν να απευθύνεστε σ’ ένα ώριμο άτομο. Κυρίως όμως θυμηθείτε πώς νιώθατε εσείς όταν κάνατε ή χάνατε φίλους.

Γιατί δεν έχω πολλούς φίλους;

Αυτό που έχει σημασία δεν είναι πόσους φίλους έχουμε, αλλά το πόσο καλά περνάμε με αυτούς ακόμα κι αν είναι πολύ λίγοι. Αυτό που μετράει είναι να γνωρίζουμε καλά ο ένας τον άλλο, να νοιαζόμαστε, να περνάμε καλά όταν είμαστε μαζί. Δηλαδή να είμαστε πραγματικοί φίλοι.

Πρέπει να μοιάζω με τους φίλους μου;

Όπως όλοι ξέρουμε, κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Δεν γίνεται οι φίλοι μας να είναι ακριβώς σαν εμάς, να φοράνε τα ίδια ρούχα, να έχουν τις ίδιες απόψεις ή τα ίδια γούστα. Κανένας άνθρωπος δεν είναι ακριβώς ίδιος με κάποιον άλλο. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν μπορούμε να έχουμε καλή σχέση μαζί τους. Άλλωστε, για να είναι φίλοι μας, πάει να πει ότι μας ταιριάζουν.

Τσακώθηκα με το φίλο μου. Τι να κάνω;

Αν τσακωθούμε με κάποιον από τους φίλους μας, τότε πρέπει να μιλήσουμε μαζί του για να βρούμε μια λύση στη διαφωνία ή στην παρεξήγηση που δημιουργήθηκε. Ακόμη κι αν το λάθος δεν είναι δικό μας, δεν αφήνουμε τον εγωισμό μας να μας απομακρύνει. Αν εκείνος δεν τολμά, μπορούμε να κάνουμε εμείς το πρώτο βήμα. Αν πάλι κάναμε εμείς το λάθος, μια συγνώμη πολλές φορές είναι αρκετή.

Πότε θα ξαναδώ το φίλο που γνώρισα το καλοκαίρι;

Όταν οι διακοπές τελειώσουν, όλοι θα πρέπει να γυρίσουμε σπίτι μας και να αποχωριστούμε τις καλοκαιρινές μας παρέες. Αν όμως θέλουμε, μπορούμε να κρατήσουμε επαφή με τους καλοκαιρινούς μας φίλους. Αν μένουν κοντά, μπορούμε να τους επισκεπτόμαστε ή να κανονίζουμε κοινές εξόδους μαζί τους. Αν πάλι μένουν μακριά, μπορούμε να επικοινωνούμε μαζί τους μέσω τηλεφώνου, μέσω ταχυδρομείου ή ακόμα και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Και ίσως να τους συναντήσουμε το επόμενο καλοκαίρι.

πηγή
Διαβάστε περισσότερα για - Θέλεις να γίνουμε φίλοι;

Δείτε το : Χαρίζονται αγκαλιές

Τρίτη 30 Ιουνίου 2009

O μόνος χώρος που άγνωστοι άνθρωποι αγκαλιάζονται είναι το γήπεδο τη στιγμή που μπαίνει γκόλ, το κάνουν αυθόρμητα χιλιάδες άτομα.

To 2004 στην Αυστραλία κάποιος με το ψευδώνυμο "Juan Mann" ξεκίνησε την εκστρατεία δωρεάν αγκαλιές "free hugs campaighn".
Δύο χρόνια μετά λόγο ενός βίντεο στο You tube που έγινε πολύ δημοφιλή, η εκστρατεία έγινε γνωστή παγκοσμίως.

Το περίεργο είναι ότι η Αυστραλιανή αστυνομία το απαγόρευσε, δε μπορώ να φανταστώ το λόγο, χρειάστηκε να μαζέψουν υπογραφές για να συνεχίσουν.

Μέχρι και η Όπρα κάλεσε τον Juan Mann στην εκπομπή της, αυτός πήγε από το πρωί έξω απο το στούντιο και άρχισε να χαρίζει αγκαλιές στον κόσμο.

Το Δεκέμβριο του 2007 ο Juan Mann έφτιαξε ένα e-book με το όνομα the illustraded guide to free hugs που μπορεί ο καθένας να το κατεβάσει δωρεάν.


Ένας σπουδαστής κολεγίου στην Ταιβάν, ο Yu Tzu-Wei ξεκίνησε την εκστρατεία στη χώρα του. Το ίδιο έγινε στο Ισραήλ, στην Ιταλία, Αργεντινή, Βέλγιο, Σιγκαπούρη, Ελβετία, Κίνα και άλλες χώρες. Στην Ιρλανδία το ξεκίνησε η φοιτητηκή ένωση.

Το επίσημο sait του free hugs



Πήγη purple-hazeblogspotcom.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα για - Δείτε το : Χαρίζονται αγκαλιές

Χαρούμενες ζωγραφιές

Πάρτε μολύβι και χαρτί και ξεκινήστε να ζωγραφίζετε ό,τι ευχάριστο σας έρθει στο μυαλό. Οι ευχάριστες ζωγραφιές που δημιουργούμε ακόμη και με τον πιο απλό τρόπο, χωρίς να διαθέτουμε ιδιαίτερες ικανότητες στη ζωγραφική, είναι ικανές να ανεβάσουν σημαντικά
τη διάθεσή μας και να διώξουν αρνητικές και απαισιόδοξες σκέψεις που μπορεί να μας βασανίζουν, υποστηρίζει έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Motivation and Emotion. Αντίθετα, οι άσχημες εικόνες που μπορεί να μεταφέρουμε στο χαρτί ή ακόμη και η αποφυγή μας να ζωγραφίσουμε οτιδήποτε μπορούν να χειροτερέψουν τη διάθεσή μας, αν βέβαια είναι ήδη επιβαρυμένη.

Της Φλώρενς Τοκατλιαν

πηγή
Διαβάστε περισσότερα για - Χαρούμενες ζωγραφιές

Εκαναν την ευτυχία σκληρό... νόμισμα

Κυριακή 14 Ιουνίου 2009

Στο Μπουτάν, οι κρατικές επενδύσεις εγκρίνονται εφόσον προκύπτει μέσω ειδικών υπολογισμών ότι θα κάνουν τους πολίτες... ευτυχισμένους

Τη συνταγή της ευτυχίας που δίνει την απάντηση στην παγκόσμια οικονομική κρίση έχουν «πατεντάρει» και με μαθηματικό τύπο, μάλιστα- οι Αρχές του Μπουτάν, και δεν ασχολούνται πλέον με το μπανάλ ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) της χώρας, αλλά με την Ακαθάριστη Εθνική... Ευτυχία (ΑΕΕ).

«Η απληστία, η ακόρεστη ανθρώπινη απληστία είναι η αιτία της σημερινής οικονομικής καταστροφής... Βλέπετε πού κατέληξε η απόλυτη αφοσίωση στην οικονομική ανάπτυξη. Οι βιομηχανικές χώρες έχουν ανακαλύψει πια ότι το ΑΕΠ είναι απλά μια αθετημένη υπόσχεση» εξηγεί ο πρωθυπουργός του μικροσκοπικού βασιλείου που βρίσκεται στις χιονισμένες βουνοκορφές των Ιμαλαϊων. Σήμερα, η έννοια της ΑΕΕ είναι ο κεντρικός πυλώνας της πολιτικής φιλοσοφίας στη χώρα και έχει φτάσει στο σημείο να συνιστά τον κύριο κορμό της κυβερνητικής πολιτικής.

Η καθιέρωση
Η μεγάλη αλλαγή συντελέστηκε πριν από έναν περίπου χρόνο, όταν ο βασιλιάς της χώρας αποφάσισε να παραιτηθεί από απόλυτος μονάρχης και να επιτρέψει τη διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών, που με τη σειρά τους οδήγησαν στην ψήφιση ενός νέου Συντάγματος.

Ολα αυτά ήταν το πρώτο βήμα προς την καθιέρωση της ΑΕΕ, καθώς ο βασιλιάς πίστευε ότι η ευτυχία συμβαδίζει πολύ περισσότερο με τη βασιλευόμενη δημοκρατία παρά με την ελέω Θεού μοναρχία.

«Τόσο η δημοκρατία όσο και η ΑΕΕ αποδίδουν στον καθένα την ευθύνη που του αναλογεί. Η ευτυχία είναι ατομική επιδίωξη και η δημοκρατία δίνει δύναμη στο άτομο» διευκρινίζει ο υπουργός Πληροφοριών και Επικοινωνίας.

Βάσει νομοθεσίας, πλέον, τα κυβερνητικά προγράμματα για κάθε έκφανση της καθημερινής ζωής των πολιτών δεν κρίνονται βάσει του οικονομικού οφέλους που θα αποφέρουν αλλά της ευτυχίας που «παράγουν». Η υιοθέτηση της ΑΕΕ από το Μπουτάν παραπέμπει έντονα στη γαλήνη και την υπερβατικότητα που αποπνέει ο βουδισμός, που είναι και η κύρια θρησκεία στη χώρα.

Στόχος της κυβερνητικής πολιτικής δεν είναι αυτή καθεαυτή η ευτυχία, αλλά η δημιουργία ενός πλαισίου, των απαραίτητων συνθηκών δηλαδή για να βιώσει ο κάθε πολίτης την ευτυχία, όπως την αντιλαμβάνεται ο ίδιος.

Μαθηματικοί τύποι ορίζουν την ευτυχία

Η εφαρμογή ενός τόσο ριζοσπαστικού συστήματος σαφώς και είναι πολύ πιο εύκολη σε μια χώρα όπως το Μπουτάν, το οποίο είναι αποκλεισμένο από τον έξω κόσμο και η οικονομία του είναι στοιχειώδης.

Πώς θα μπορούσε κάτι αντίστοιχο να εφαρμοστεί σε προηγμένες χώρες με σύνθετες οικονομικές υποχρεώσεις; Οι Αρχές του Μπουτάν αναγκάστηκαν να παραδεχτούν ότι τα μεγέθη είναι εντελώς διαφορετικά, ωστόσο, θέλοντας να υπερασπιστούν πάση θυσία το εύρημά τους ενώπιον της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ, και ει δυνατόν να το καταστήσουν εξαγώγιμο προϊόν, αποφάσισαν να εφεύρουν και τον τρόπο μέτρησης της ΑΕΕ.

Παρουσίασαν λοιπόν ένα πολύπλοκο σύστημα μέτρησης, που περιλαμβάνει τέσσερις πυλώνες, εννέα τομείς και 72 δείκτες ευτυχίας. Βάσει κυβερνητικής απόφασης, οι 4 πυλώνες μιας χαρούμενης κοινωνίας είναι η οικονομία, ο πολιτισμός, το περιβάλλον και η καλή διακυβέρνηση.

Ο... δεκάλογος
Οι πυλώνες αυτοί διαιρούνται σε 10 τομείς: της καλής ψυχολογικής κατάστασης, της οικολογίας, της υγείας, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, των συνθηκών διαβίωσης, της κατανομής χρόνου, της ζωτικότητας της κοινωνίας και της καλής διακυβέρνησης. Κάθε ένας από τους τομείς έχει διαφορετική βαρύτητα στον συνυπολογισμό της ΑΕΕ και αναλύεται βάσει των 72 δεικτών, ενώ η ίδια η έννοια της ευτυχίας έχει... αναλυθεί με μαθηματικούς όρους και εξισώσεις, που φέρνουν στο φως όλες τις δυνατές πτυχές της που πρέπει να γνωρίζει η κυβέρνηση πριν διαμορφώσει την πολιτική της.

Κάθε δύο χρόνια θα γίνεται επανεκτίμηση και, εάν είναι απαραίτητο, αναπροσαρμογή των δεικτών μέσω ενός ερωτηματολογίου στο οποίο θα κληθούν να απαντήσουν οι κάτοικοι σε ολη τη χώρα.

ΜΑΡΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ
madam@pegasus.gr

πηγή
Διαβάστε περισσότερα για - Εκαναν την ευτυχία σκληρό... νόμισμα

Ευτυχισμένοι γονείς, ευτυχισμένα παιδιά

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009

Αγάπη και αρμονία στην οικογένεια είναι οι λέξεις-κλειδί για ένα συναισθηματικά ασφαλές παιδί. Γι’ αυτό, την επόμενη φορά που θα τσακωθείτε μπροστά του, ξανασκεφτείτε το.


Της Τούσας Ζάππα

Με τη συνεργασία της Σοφίας Χατζηδημητρίου, ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια

Ας είμαστε ρεαλιστές. Όλα τα ζευγάρια τσακώνονται. Ο καθένας μπορεί να θυμώσει, να διαφωνήσει, να νευριάσει. Το θέμα είναι από εκεί και πέρα τι γίνεται. Πώς λύνουμε τα προβλήματα, πώς ξεπερνάμε την κρίση, πώς απαλύνουμε την ένταση. Κι αυτό έχει μεγάλη σημασία για την αρμονική σχέση με το σύντροφό μας, αλλά κυρίως για τον ψυχισμό του παιδιού, το οποίο μπορεί να είναι παρόν στον καβγά. Η καλή σχέση του ζευγαριού, όπως λένε οι ειδικοί, δημιουργεί ευτυχισμένα και ασφαλή παιδιά. Γι’ αυτό ακριβώς χρειάζεται να προσέχετε κάθε φορά που ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Επειδή πάντα εκεί, δίπλα στον κόμπο, υπάρχει μια παιδική ψυχή.


Αρμονική σχέση

Οι ειδικοί το τονίζουν συνέχεια: δεν υπάρχει η τέλεια οικογένεια. Κάθε οικογένεια έχει τα δυνατά της σημεία, αλλά και τις αδυναμίες της, τα προβλήματα και τις προκλήσεις της. Δεν υπάρχει τέλειο ζευγάρι. Κάθε ζευγάρι μοιράζεται την αγάπη του, αλλά και τις εντάσεις του, τις καλές στιγμές, αλλά και τις δυσκολίες του. Γι’ αυτό, ακόμη και τα άτομα που αγαπιούνται πολύ μαλώνουν. Όταν δυο άνθρωποι ζουν και περνούν πολλές ώρες μαζί κάθε μέρα (για χρόνια) είναι φυσικό να έχουν κάποιες στιγμές διαφωνίες. Τσακωμοί υπάρχουν μεταξύ όλων των ανθρώπων κι αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Το θέμα είναι αν αυτοί κυβερνούν τη σχέση του ζευγαριού και τη φθείρουν ή όχι. Μια αρμονική σχέση μπορεί να έχει καβγάδες, μόνο που συνήθως λύνονται γρήγορα. Ο καθένας καταλαβαίνει το ρόλο που έχει παίξει στη διαφωνία, ελέγχει τον εαυτό του και δεν αφήνει την κατάσταση να φτάσει στα άκρα. Αν ένα ζευγάρι δεν μαλώνει ποτέ, δεν διαφωνεί και είναι πάντα σε ροζ σύννεφα, τότε ή δεν ζει στην πραγματικότητα ή κι οι δύο προσποιούνται, οπότε τα προβλήματα θα εμφανιστούν αργότερα. Οι σχέσεις όμως των γονιών επηρεάζουν το παιδί. Οι αρμονικές με θετικούς τρόπους και οι δυσλειτουργικές με αρνητικούς. Τι σημαίνει όμως αρμονική σχέση; Σημαίνει αλληλοϋποστήριξη σε κάθε δυσκολία, σεβασμός στη διαφορετική άποψη του άλλου και υποχώρηση σε κάθε υποψία έντασης. Αρμονικό ζευγάρι είναι αυτό στο οποίο ο ένας στηρίζει τον άλλο στο μεγάλωμα του παιδιού και ο ένας συμπληρώνει το κενό του άλλου. Και βέβαια, μη νομίζουμε ότι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν όταν βρίσκονται σε πολύ μικρή ηλικία. Αντιλαμβάνονται την ατμόσφαιρα γύρω τους από την πρώτη κιόλας μέρα της ζωής τους. Ρουφάνε εντυπώσεις και εμπειρίες, οι οποίες αποτυπώνονται στον ψυχισμό τους ακόμα κι αν δεν μπορούν αργότερα να μπουν σε λέξεις ή να τις ανακαλέσουν ως εικόνες και αναμνήσεις.

Θετική επίλυση

Ο τρόπος με τον οποίο οι γονείς χειρίζονται τις τυχόν διαφορές τους έχει μεγάλη επίδραση στη συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού, αλλά και στην προσαρμογή του στην κοινωνία. Αν λύσουμε την ένταση με τρόπο διαλεκτικό, με θετική διάθεση για αμοιβαίες υποχωρήσεις και συμβιβασμούς, τα παιδιά θα νιώσουν ασφάλεια. Πέρα απ’ αυτό, θα πάρουν κι ένα σημαντικό μάθημα ζωής, αφού θα δουν ότι το όποιο πρόβλημα λύνεται όταν το συζητάμε και προσπαθούμε να βρούμε λύσεις, αντί να πετάμε κατηγορίες δεξιά κι αριστερά. Όταν η σχέση μεταξύ των γονιών λειτουργεί καλά, το παιδί κερδίζει συναισθηματική ασφάλεια, που είναι απαραίτητη για να μπορέσει να ανοιχτεί σε άλλους ανθρώπους και να δημιουργήσει υγιείς σχέσεις. Ο τρόπος που σχετίζονται οι γονείς μεταξύ τους –και για τα δύσκολα και για τα εύκολα– λειτουργεί ως παράδειγμα που εντυπώνεται στην ψυχή του παιδιού και αναπαράγεται στην ενήλικη ζωή του. Ένα παιδί του οποίου οι γονείς τα πάνε καλά θα διαλέξει μετά ως ενήλικος διαφορετικές σχέσεις απ’ ό,τι ένα παιδί που μεγάλωσε με καβγάδες και εντάσεις. Ως ενήλικοι πληρώνουμε την ανεπάρκεια και τα προβλήματα των γονιών μας. Είναι κανόνας. Αυτό σημαίνει ότι όταν τα όποια προβλήματα παραμένουν σε φυσιολογικά όρια, εξίσου φυσιολογική θα είναι και η ενήλικη ζωή του παιδιού.

Προβληματικοί καβγάδες

Σύμφωνα με έρευνες που έγιναν στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ και στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, ακόμα κι όταν οι διαμάχες των γονιών ήταν σε μικρή κλίμακα, προκαλούσαν στα παιδιά αρνητικά συναισθήματα στην καθημερινή τους ζωή, συναισθηματική ανασφάλεια και προβλήματα συμπεριφοράς. Οι καβγάδες και οι εντάσεις μεταξύ των γονιών επηρεάζουν αρνητικά τη ζωή των παιδιών, που μπορεί να παρουσιάσουν προβλήματα ύπνου (κοιμούνται λιγότερο κι έχουν ανήσυχο ύπνο), προβλήματα προσαρμογής και διάθεσης (νευρικότητα, επιθετικότητα, άγχος), αλλά και προβλήματα στις σχολικές τους επιδόσεις. Βρέθηκε ότι σε οικογένειες με μέτριες έως σοβαρής κλίμακας συγκρούσεις τα παιδιά χάνουν τουλάχιστον τριάντα λεπτά του ύπνου τους κάθε βράδυ. Όταν οι γονείς καβγαδίζουν, κλονίζεται η συναισθηματική ασφάλεια του παιδιού, το οποίο χάνει την αυτοπεποίθησή του, αλλά και την εμπιστοσύνη του στους άλλους. Διστάζει σε κάθε βήμα της ζωής του, αφού δυσκολεύεται να στηριχτεί στον εαυτό του ή στους γύρω του. Μπορεί ακόμη να γίνει πιο κλειστό, πιο επιφυλακτικό, πιο επιθετικό. Ένα παιδί που μεγαλώνει σε περιβάλλον γκρίνιας και επιθετικότητας θα εξελιχθεί σε έναν ενήλικο χωρίς κέφι, που δεν θα απολαμβάνει τη χαρά της ζωής και δεν θα βλέπει τις σχέσεις και τη ζωή του αισιόδοξα. Είναι πολύ πιθανό επίσης να αντιγράψει αυτό το μοντέλο συμβίωσης και να δημιουργήσει ένα γάμο με εντάσεις και καβγάδες. Αν η σχέση των γονιών είναι συγκρουσιακή, το παιδί, με κάποιον τρόπο, όταν ενηλικιωθεί θα κάνει σχέσεις στις οποίες θα επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο. Κι αν αναρωτιέται τι γίνεται κάθε φορά και βρίσκει ένα σύντροφο με τον οποίο μαλώνει συνέχεια, η απάντηση είναι ότι έχει μάθει πως με αυτό τον τρόπο συνδέονται οι άνθρωποι. Αυτό έβλεπε γύρω του, αυτό είχε ως βίωμα, έτσι νομίζει πως σχετίζονται οι άνθρωποι. Η σχέση των γονιών του έχει άμεση επίδραση στη συναισθηματική του ωριμότητα.

Αρχές και πρακτικές για μια αρμονική σχέση και για διαφωνίες που δεν καταλήγουν σε καβγάδες

-Εκτίμηση, σεβασμός, αναγνώριση της προσφοράς του συντρόφου σας, μοίρασμα οικογενειακών υποχρεώσεων, συνεργασία και αλληλοϋποστήριξη είναι έννοιες κλειδιά για να τα βγάλετε πέρα στις δύσκολες στιγμές.

-Την επόμενη φορά που θα θυμώσετε και θα είστε έτοιμοι να μαλώσετε, να φωνάξετε, να καβγαδίσετε, σκεφτείτε την επίδραση που θα έχει η συμπεριφορά σας στη συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού.

-Μην ανακατεύετε το παιδί στις δικές σας διαμάχες, κρατήστε το μακριά από οποιαδήποτε σύγκρουση.

-Αν μια διαμάχη σας γίνεται αντιληπτή από τα παιδιά κι εσείς καταφέρετε να τη λύσετε με κατανόηση, αμοιβαίες υποχωρήσεις και καλή θέληση, κάντε το μπροστά τους. Θα είναι ένα μάθημα ζωής, αλλά και ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας που πρέπει να νιώθουν.

-Σιωπηλή εχθρότητα με την ελπίδα ότι τα παιδιά δεν θα την αντιληφθούν δεν υφίσταται. Μπορούν να αφουγκράζονται τους ήχους της σιωπής.

-Μην καταμετράτε τα αρνητικά σημεία στο χαρακτήρα και στη συμπεριφορά του συντρόφου σας. Δώστε έμφαση σε ό,τι θετικό κάνει και σκέφτεται.

-Μάθετε την έννοια της συγγνώμης. Συγχωρήστε κάποια άκαιρη λέξη ή πράξη και, ακόμα καλύτερα, ξεχάστε την και μην την ανακαλείτε κάθε φορά που έχετε νεύρα.

-Υποχωρήστε. Τις στιγμές που έχετε αντίθετη άποψη για κάποιο θέμα, οι αμοιβαίες υποχωρήσεις με καλή θέληση αποτρέπουν τον καβγά.

-Σεβαστείτε την παρουσία ενός νέου τρίτου ανθρώπου. Η όποια διαφωνία να επιλύεται ιδιωτικά και με όσο το δυνατό λιγότερη ένταση.

-Δείχνοντας πώς διευθετούμε τις δικές μας διαφωνίες, δείχνουμε και στο παιδί το δρόμο να κάνει το ίδιο και στις δικές του. Το παιδί αντιγράφει όλες τις συμπεριφορές. Πώς να αγαπάει, πώς να διαφωνεί, πώς να στηρίζει, πώς να λύνει μια διαφορά.

Πηγή in.gr παιδί
Διαβάστε περισσότερα για - Ευτυχισμένοι γονείς, ευτυχισμένα παιδιά

Μεθυσμένη πολιτεία

Κυριακή 7 Ιουνίου 2009

Η πόλη Ρίνγκομπινγκ στη δυτική Δανία φιλοξενεί τους πιο ευτυχισμένους κατοίκους στον κόσμο. Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγήθηκε ο Ρουντ Βενχόφεν, καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Εράσμους του Ρότερνταμ, διευθυντής του Παγκόσμιου Κέντρου Δεδομένων για την Ευτυχία και εκδότης του περιοδικού «Μελέτες για την Ευτυχία».

Το Ρίνγκομπινγκ είναι μια μικρή πόλη στη δυτική ακτή της χερσονήσου Γιούτλαντ στη Δανία, με 10.000 μόνιμους κατοίκους. Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές μελέτες στην περιοχή, η κωμόπολη ιδρύθηκε το 13ο αιώνα και αποτελούσε τη μοναδική πόλη που συνόρευε με τη Βόρεια Θάλασσα. Το 17ο αιώνα οι πολίτες αναγκάστηκαν να μετακινηθούν νότια, λόγω των ανέμων και της παλίρροιας, πλησιάζοντας περισσότερο την ενδοχώρα και φεύγοντας μακριά από τη θάλασσα. Μόλις στις αρχές του 20ού αιώνα το Ρίνγκομπινγκ ενώθηκε ξανά με τη Βόρεια Θάλασσα μέσω της γειτονικής πόλης Χβίντε Σάντε.Η μελέτη του καθηγητή Βενχόφεν ανέδειξε τους κατοίκους της μικρής κωμόπολης ως τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους στον κόσμο, έχοντας ως βάση τον ορισμό της ευτυχίας, δηλαδή το υποκειμενικό αίσθημα της χαράς απέναντι στη ζωή. Ο Δανός καθηγητής βασίστηκε σε μετρήσεις που έκανε για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται την ευτυχία οι πολίτες σε όλο τον κόσμο, ανάλογα με την ηλικία, την επαγγελματική και προσωπική κατάσταση, την εκπαίδευση και άλλους κοινωνικούς παράγοντες της ζωής. Σύμφωνα πάντως με παλαιότερες μελέτες που έχει δημοσιεύσει η ερευνητική ομάδα του Κέντρου Δεδομένων για την Ευτυχία με επικεφαλής τον καθηγητή Βενχόφεν, οι περισσότεροι πολίτες του κόσμου έχουν ως βάση για την ευτυχία την ελευθερία και τη δικαιοσύνη, ενώ, αντίθετα, χαμηλά στη λίστα προδιαγραφών της ευτυχίας βρίσκονται η οικονομική ανάπτυξη, η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων και η καλύτερη κοινωνική ασφάλιση.

ΔΑΜΙΑΝΟΥ ΠΩΛΑ

Ελεύθερος Τύπος
Διαβάστε περισσότερα για - Μεθυσμένη πολιτεία

Η ευτυχία είναι... μεταδοτική

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009

Έρευνα των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και Σαν Ντιέγκο απέδειξε ότι η ευτυχία είναι μεταδοτική. Αν αισθάνεστε ευτυχισμένος, όχι μόνο ο φίλος σας, αλλά και ένας φίλος του φίλου σας είναι πολύ πιθανό να αισθανθεί κι αυτός ευτυχέστερος.




Για τον James Fowler, έναν από τους δύο πρωταγωνιστές αυτής της έρευνας, η ευτυχία μας μπορεί να επηρεάσει θετικά τους άλλους και η ευτυχία των άλλων μπορεί να ανεβάσει τη βαθμίδα της δικής μας. Με άλλα λόγια, η ευτυχία δεν είναι μόνο ατομική λειτουργία η οποία βασίζεται στην προσωπική μας εμπειρία ή επιλογή, αλλά υπόκειται στους νόμους της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκουμε.

Ο James Fowler καθηγητής πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, σε συνεργασία με τον καλό του φίλο, τον “δικό μας” Νικόλα Χριστάκη της ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ, έκανε μια έρευνα τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθησαν πρόσφατα στη Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση. Δημιούργησαν ένα δίκτυο 5.000 περίπου ατόμων, στο οποίο συμπεριέλαβαν τον εαυτό τους, τις συζύγους και τους φίλους τους, και το μελέτησαν επί 20 έτη, από το 1983 ως το 2003.

Ο Fowler δήλωσε ότι: “ξέραμε από καιρό ότι υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στην ευτυχία ενός ατόμου και ενός άλλου, αλλά η μελέτη μας έδειξε ότι και οι έμμεσες σχέσεις επηρεάζουν την ευτυχία των ατόμων”.

Σε δήλωσή του στο CNN, ο Daniel Gilbert, καθηγητής ψυχολογίας στο Χάρβαρντ και συγγραφέας μεγάλων επιτυχιών, χαρακτήρισε εκπληκτική αυτή τη μελέτη δύο εκ των πλέον διακεκριμένων επιστημόνων της εποχής μας που μόλις πέρσι είχαν γίνει ξανά πρωτοσέλιδο αποδεικνύοντας ότι και η παχυσαρκία είναι μεταδοτική στα κοινωνικά δίκτυα. Οι πιθανότητες να πάρουμε παραπάνω βάρος αυξάνονται κατακόρυφα όταν παχαίνουν οι φίλοι μας και οι φίλοι των φίλων μας. Μια άλλη σχετική μελέτη των Fowler και Χριστάκη, που δημοσιεύθηκε το 2008 στην Αμερική, έδειξε ότι οι καπνιστές είναι πολύ πιθανότερο να κόψουν το κάπνισμα αν το κόψουν οι συγγενείς, οι φίλοι ή άλλες κοινωνικές τους σχέσεις.

Η βάση δεδομένων της έρευνας των επιστημόνων δημιουργήθηκε από ένα δίκτυο 4.739 εθελοντών ασθενών με καρδιακές παθήσεις της κλινικής Φράνινγχαμ. Πολλοί από αυτούς συμμετείχαν ενεργά στην έρευνα, συμπεριλαμβάνοντας συγγενείς και φίλους και σε λίγα χρόνια το κοινωνικό δίκτυο αριθμούσε στην πραγματικότητα πάνω από 50.000 “ανεπίσημα” μέλη. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι η ευτυχία μιας κοινωνικής επαφής μας αυξάνει τις ατομικές μας πιθανότητες να γίνουμε ευτυχέστεροι κατά 15%. Οι επαφές δεύτερης βαθμίδας, ας πούμε η σύζυγος ενός φίλου, αυξάνει τις πιθανότητες ευτυχίας κατά 10% και η ευτυχία τρίτης βαθμίδας, η ευτυχία της ξαδέλφης της συζύγου του φίλου μας, αυξάνει τις πιθανότητες κατά 6%.

Δεν παρατηρήθηκε επιρροή ευτυχίας στην τέταρτη βαθμίδα (φίλοι των φίλων των φίλων των φίλων μας). Η ευτυχία μας αυξάνεται όταν έχουμε πολλούς φίλους, αλλά αυξάνεται ακόμα περισσότερο όταν οι φίλοι μας είναι ευτυχισμένοι. Ο Fowler διευκρίνισε ότι τα ευρήματά της έρευνας δεν σημαίνουν ότι πρέπει να αποφεύγουμε τους δυστυχισμένους, αλλά ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε να δηλώσουμε ότι είμαστε ευτυχισμένοι, όποτε το αισθανόμαστε, διότι αυξάνουμε έτσι κατά πολύ τις πιθανότητες να κάνουμε ευτυχισμένα και άλλα άτομα. Υποστηρίζει ότι: “πρέπει να σκεφτόμαστε την ευτυχία ως συλλογικό φαινόμενο. Αν επιστρέψω με άσχημη διάθεση στο σπίτι, δεν θα επηρεάσω αρνητικά μόνο την οικογένειά μου, αλλά και τους φίλους τους”.

Ο Ρίτσαρντ Σάζμαν (PhD), διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας, το οποίο χρηματοδότησε την έρευνα των Fowler και Χριστάκη, χαρακτήρισε την έρευνα πρωτοποριακή και δήλωσε ότι τα ευρήματα αυτής της έρευνας είναι πολύ σημαντικά γιατί, από την οπτική γωνία όσων ασχολούνται με τη δημόσια υγεία, η σημασία αυτής της έρευνας έγκειται στο ότι ο κοινωνικός αντίκτυπος της ευτυχίας ή της παχυσαρκίας ή του καπνίσματος, είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο νομίζαμε ως τώρα. Στην πραγματικότητα, μόλις τώρα ξεκινάμε να κατανοούμε την επίδραση των κοινωνικών δικτύων στη συμπεριφορά των ατόμων.

Τα χαρμόσυνα ευρήματα της έρευνας δεν σημαίνουν όμως ότι οι εκατοντάδες φίλοι που έχουμε στο facebook θα μας κάνουν περισσότερο ευτυχισμένους, οι ερευνητές τονίζουν ότι η ένταση του φαινομένου εξατμίζεται με την απόσταση. Αυτοί που επωφελούνται άμεσα από την ευτυχία μας είναι τα άτομα με τα οποία έχουμε άμεση επαφή, οι συγγενείς, οι φίλοι, οι φίλοι των φίλων μας, ακόμα και οι γείτονες. Το παράδοξο είναι ότι η δυστυχία δεν μεταδίδεται τόσο πολύ στα κοινωνικά δίκτυα όσο η ευτυχία. Λες και τα ανθρώπινα πλάσματα διαθέτουν κάποιο αμυντικό εξοπλισμό ο οποίος εξοστρακίζει τη δυστυχία ενώ αφομοιώνει την ευτυχία των άλλων.

Ο Νικόλας Χριστάκης τονίζει το γεγονός ότι οι άνθρωποι με τις περισσότερες κοινωνικές επαφές - φίλους, ερωτικές σχέσεις, συγγενείς, γείτονες - έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες ευτυχίας από τους υπόλοιπους. Κάθε καινούρια γνωριμία με ενδιαφέροντες ανθρώπους μας καθιστά ευτυχέστερους. Πέρα από τα άλλα πλεονεκτήματα, καταδείχθηκε ότι η ευτυχία μειώνει τη θνησιμότητα, τον πόνο όταν αρρωσταίνουμε και διευκολύνει την λειτουργία της καρδιάς. Η θέση του είναι, και βέβαια αξίζει να την λάβουμε σοβαρά υπόψη μας, ότι η κατανόηση του ότι η ευτυχία είναι μεταδοτική θα μας βοηθήσει να προάγουμε μια υγιέστερη κοινωνία.

πηγή enet
Διαβάστε περισσότερα για - Η ευτυχία είναι... μεταδοτική

Μήπως έχετε χαρισματικό παιδί και δεν το ξέρετε;

Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

Χαρισματικά παιδιά είναι εκείνα που έχουν τη δυνατότητα για ψηλές επιδόσεις και όχι εκείνα με πολλές γνώσεις, καθώς σημασία έχει το πώς τις αποκτούν. Παγκοσμίως, τα χαρισματικά άτομα ανέρχονται στο 20% του πληθυσμού της γης.

Η δυνατότητα για ψηλές επιδόσεις σε διάφορους τομείς, σύμφωνα πάντα με την ηλικία του κάθε παιδιού, ονομάζεται χαρισματικότητα. Το φαινόμενο των χαρισματικών παιδιών μπορεί να μην είναι ακόμη αρκετά διαδεδομένο στην Κύπρο, ωστόσο, σύμφωνα με την Ειδική στην Εκπαίδευση των χαρισματικών παιδιών, πρόεδρο και ιδρύτρια του Συνδέσμου Χαρισματικών Παιδιών Κύπρου, Καλλιόπη Ευέλθωντος, στο εξωτερικό τα χαρισματικά παιδιά στηρίζονται από τις κυβερνήσεις των χωρών όπου ζουν. Είναι πολύ σημαντικό, όπως τονίζει, το περιβάλλον του παιδιού να αντιληφθεί τις ικανότητές του και να στηρίξει το παιδί με τέτοιο τρόπο, ώστε να καταφέρει να τις αναπτύξει. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η κ. Ευέλθωντος εξηγεί πώς θα αναγνωρίσουμε ένα τέτοιο παιδί, αλλά και τις προκαταλήψεις που υπήρχαν και υπάρχουν γι’ αυτά.

Τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε χαρισματικά παιδιά;
Χαρισματικά παιδιά είναι εκείνα που έχουν τη δυνατότητα για ψηλές επιδόσεις σε έναν ή περισσότερους τομείς. Όταν λέμε δυνατότητα, δεν εννοούμε ψηλή επίδοση, αλλά τη δυνατότητα για ψηλή επίδοση σε κάποιο θέμα. Αυτοί οι τομείς αφορούν τη θεωρία του Γκάρντνερ, ο οποίος αναφέρεται σε οκτώ νοημοσύνες, τη λογικομαθηματική, τη λεκτική, τη μουσική, τη χωρική, την κιναισθητική, την ενδοπροσωπική, τη διαπροσωπική και τη φυσιογνωστική νοημοσύνη.
Η χαρισματικότητα δεν είναι θέμα γνώσεων, αλλά πώς έχουν αποκτηθεί αυτές οι γνώσεις.

Πώς μπορούμε να αντιληφθούμε ότι κάποιο παιδί έχει ξεχωριστές ικανότητες σε κάποιο τομέα;
Βασικά πρέπει να προσέχουμε την ανάπτυξη του παιδιού, από τον καιρό γέννησής του, ποιες είναι οι αντιδράσεις του, αν έχει προχωρημένες αντιδράσεις. Συνήθως αυτά τα παιδιά μπορεί να μιλήσουν πολύ πιο νωρίς από ό,τι γίνεται συνήθως, μπορεί να περπατήσουν πιο νωρίς. Επίσης, σε λεκτικό επίπεδο ίσως να μη μιλούν με μονολεκτικές φράσεις, αλλά με προτάσεις. Σε πιο μεγάλη ηλικία η ικανότητα γρήγορης μάθησης, η καλή μνήμη. Συνήθως είναι παιδιά με χιούμορ, αντιλαμβάνονται πολύ εύκολα πράγματα. Για παράδειγμα ένα παιδί με καλή χωρική νοημοσύνη μπορεί να προσανατολιστεί πολύ εύκολα στο δρόμο, καθώς είναι ικανό να αναγνωρίζει κτίρια, δρόμους. Παιδάκια με λεκτική νοημοσύνη έχουν ανεπτυγμένο λεξιλόγιο και αυτά με ψηλή λογικομαθηματική νοημοσύνη μπορούν να επεξεργάζονται εύκολα και σωστά αριθμούς. Οι παρατηρήσεις όμως πρέπει να γίνονται με βάση την ηλικία του παιδιού, αυτό έχει πολλή σημασία. Γιατί, όταν μιλάμε για χαρισματικό παιδί, εννοούμε το παιδί που σύμφωνα με την ηλικία του έχει επιπλέον δυνατότητες.


Προσοχή στη μεταχείρισή τους

Τα παιδιά αυτά χρειάζονται ειδική μεταχείριση;
Οπωσδήποτε. Κατ' αρχάς πρέπει να τα καταλάβουμε και να αντιληφθούμε τις ικανότητές τους, για να μπορέσουμε να στηρίξουμε τα χαρίσματά τους και να τα προωθήσουμε.

Οι γονείς ή οι εκπαιδευτικοί συναντούν δυσκολίες στο να επικοινωνήσουν με τέτοιου είδους παιδιά;
Δυσκολίες στην επικοινωνία μπορεί να δημιουργηθούν εάν το περιβάλλον δεν καταλάβει με τι έχει να κάνει. Αν, δηλαδή, δεν αντιληφθώ τις δυνατότητες του παιδιού μου, γιατί είτε το υποτιμώ είτε το υπερτιμώ, τότε θα δημιουργηθούν οπωσδήποτε προβλήματα.

Αυτό πώς επιδρά πάνω στο παιδί;
Αν υποτιμώ τις ικανότητές του παιδιού στο νοητικό τομέα, τότε ίσως να μην τις αναπτύξει στο έπακρον και να μην είναι ευτυχισμένο. Αν το υπερτιμώ το παιδί στο συναισθηματικό τομέα, τότε το παιδί θα νιώθει συνέχεια, μα γιατί περιμένουν τόσα πολλά από μένα, γιατί εγώ δεν μπορώ να ανταποκριθώ σε αυτά που ζητούν. Δεν είναι απαραίτητα αρνητικά που θα αλλάξει η ψυχολογία του παιδιού, απλώς το περιβάλλον του πρέπει να αντιληφθεί κάποια πράγματα από την αρχή, για να αναπτυχθεί σωστά.


Η προκατάληψη

Ο κόσμος, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν για αυτό το είδος των παιδιών;
Προσωπικά έχω αρχίσει αυτήν την εκστρατεία ενημέρωσης για περισσότερο από πέντε χρόνια. Όταν άρχισα να μιλώ για χαρισματικά παιδιά, υπήρχε η μεγάλη προκατάληψη ότι μιλώ για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Υπήρχε μια σύγχυση. Τώρα πιστεύω ότι η εκστρατεία έχει βοηθήσει πάρα πολύ μαζί με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Έχει ξεκινήσει να γνωστοποιείται. Φυσικά χρειάζεται ακόμα πάρα πολλή δουλειά, γιατί υπάρχουν αρκετές προκαταλήψεις. Δεν είναι δηλαδή, όπως τα άτομα που καταγράφουν ψηλό δείκτη νοημοσύνης. Είναι τα χαρισματικά άτομα. Παγκόσμια τα χαρισματικά άτομα φτάνουν μέχρι το ποσοστό του 20%. Αρκετά συχνά δεν μπορεί να ανακαλυφθούν οι ικανότητες των χαρισματικών ατόμων, ιδιαίτερα σε έναν τόπο όπως είναι η Κύπρος. Άλλες προκαταλήψεις είναι όταν έχουμε ένα παιδί έξυπνο, το οποίο θεωρείται από τους γύρω του ότι δεν χρειάζεται βοήθεια. Αυτό μας βγάζει από τις ευθύνες μας. Αν για παράδειγμα έχω ένα παιδί που βρίσκεται στο μέσο όρο θα το στηρίξω για να προχωρήσει, αν είναι κάτω από τον μέσο όρο θα βάλω τα δυνατά μου για να το βοηθήσω, αν είναι έξυπνο θεωρείται ότι δεν χρειάζεται να κάνω κάτι. Το ίδιο το παιδί τότε μπορεί να αναπτύξει τέτοιες σκέψεις, ότι δηλαδή δεν χρειάζεται βοήθεια γιατί είναι έξυπνο. Συνήθως αυτά τα παιδιά όταν μεγαλώσουν δεν ξέρουν να μελετούν. Θέλουμε δουλειά στην Κύπρο.

Οι κυβερνήσεις τι κάνουν γι’ αυτά τα παιδιά;
Όπως είπα το ποσοστό των ατόμων αυτών παγκόσμια φτάνει μέχρι το 20%. Το ποσοστό αυτό είναι γνωστό στις χώρες που κάνουν έρευνες και που έχουν πρόνοια για τα παιδιά αυτά. Στην Αμερική, για παράδειγμα, δεν επαφίεται στους γονείς να καταλάβουν ότι τα παιδιά τους είναι χαρισματικά, αλλά στους παιδίατρους και στους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι όταν αντιληφθούν αυτές τις ικανότητες ενημερώνουν και κατευθύνουν τις οικογένειές τους. Ενώ σε χώρες όπως η δική μας, που δεν έχουμε πρόνοια για τα παιδιά αυτά, μας είναι δύσκολο να αντιληφθούμε ότι το ποσοστό είναι τόσο ψηλό.


Σημασία στ’ αγόρια, παραμελούμε τα κορίτσια

Έχει σημασία το φύλο;
Όχι, καθόλου. Αυτό όμως που θέλω να πω είναι πως παγκόσμια και ειδικά σε νότιες χώρες, όπως είναι η Κύπρος, δίνουμε πολλή σημασία στα αγόρια και παραμελούμε τα κορίτσια. Δηλαδή, για ένα χαρισματικό αγόρι, είναι πιο εύκολο να αποταθούν οι γονείς του σε κάποιο ειδικό, παρά για ένα κορίτσι. Ακόμα κάτι είναι ότι τα αγόρια συνήθως αναπτύσσουν κάποιες αρνητικές συμπεριφορές, οι οποίες ωθούν τους γονείς του να ερευνήσουν το θέμα. Από την άλλη τα κορίτσια είναι πιο παθητικά και συνήθως κρύβουν τις ικανότητές τους, προσαρμόζονται πιο εύκολα στο περιβάλλον, οπότε είναι και πιο δύσκολο να διακρίνει κάποιος τις ικανότητές τους, ή να τα στιγματίσει η συμπεριφορά τους ως ένα άτακτο παιδί. Έτσι οι γονείς δεν ωθούνται να επισκεφθούν κάποιο ειδικό. Γενικότερα όμως όταν ένα παιδί πιέζεται από το περιβάλλον του να μάθει πράγματα, να αποστηθίσει πληροφορίες, τότε σίγουρα δεν έχουμε να κάνουμε με χαρισματικότητα. Αν όμως ένα παιδί έχει αναπτύξει τις γνώσεις με ελάχιστη προτροπή και πληροφορίες από το περιβάλλον του, γιατί το περιβάλλον του δεν δίνει τόση σημασία στο γνωστικό επίπεδο, αλλά στο συναισθηματικό κόσμο, τότε μπορούμε να μιλάμε για ένα χαρισματικό παιδί.

Στην Κύπρο τι περιπτώσεις χαρισματικών παιδιών συναντούμε;

Εδώ συναντούμε σε μεγάλο βαθμό το φαινόμενο των under achievers, δηλαδή άτομα τα οποία, ενώ έχουν τη δυνατότητα για ψηλές επιδόσεις, οι επιδόσεις τους είναι πολύ χαμηλότερες των δυνατοτήτων τους. Και αυτό αυξάνεται όσο περνά ο καιρός, όσο μεγαλώνουν. Συνήθως είναι αυτό που παρομοιάζουν ως τεμπέλη. Αλλά δεν είναι έτσι. Απλώς αυτά τα παιδιά έχουν παραιτηθεί, διότι το περιβάλλον τους δεν είναι ικανό να τους προσφέρει αυτά που χρειάζονται.


Τα παιδιά indigo…

Τα παιδιά indigo είναι το ίδιο με τα χαρισματικά παιδιά;
Με έχουν ρωτήσει πολλοί για αυτό. Όχι, τα παιδιά indigo δεν αναφέρονται σε κανένα επιστημονικό βιβλίο. Είναι λίγο μεταφυσικό το θέμα. Ενώ τα χαρισματικά παιδιά έχουν επιστημονικές αποδείξεις, έχουν να κάνουν με τις ικανότητες που κουβαλούν μέσα στα γονίδιά τους, αλλά και στο περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσονται.

Υπάρχει τρόπος να «μετρήσουμε» τη χαρισματικότητα;
Τη νοημοσύνη παλαιότερα την μετρούσαν για να δουν αν ένα άτομο ήταν χαρισματικό ή όχι. Αυτή η μέθοδος όμως, δηλαδή η μέτρηση του IQ, έχει πλέον καταρριφθεί. Έρευνες πλέον λένε ότι η μέτρηση του IQ δεν μας δίνει τόσο καλά αποτελέσματα για να δούμε αν ένα παιδί είναι χαρισματικό ή όχι. Για παράδειγμα άτομα που έκαναν το τεστ νοημοσύνης είχαν αποτύχει, και μεταγενέστερα κάποια από αυτά τα άτομα κέρδισαν βραβεία όπως το Νόμπελ. Πλέον για να μετρήσουμε τη χαρισματικότητα δεν βασιζόμαστε στο δείκτη νοημοσύνης, αλλά σε άλλους παράγοντες. Υπάρχει ένα τεστ από ειδικούς, στο οποίο εμπλέκονται το ίδιο το παιδί, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί.


Ο Διεθνής Οργανισμός MENSA
Η MENSA είναι ένας διεθνής οργανισμός μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, μια παγκόσμια κοινωνία ανθρώπων, των οποίων ο Δείκτης Νοημοσύνης (IQ) ανήκει στο ανώτερο 2% του ανθρώπινου πληθυσμού. Ιδρύθηκε το 1946 στην Οξφόρδη - Αγγλία και σήμερα αριθμεί πάνω από 100.000 μέλη, με τις Εθνικές της Λέσχες σε 50 χώρες. Ο Δείκτης Νοημοσύνης μετριέται με αναγνωρισμένα και αξιόπιστα τεστ, τα οποία φτιάχνουν ειδικοί ψυχολόγοι. Στα τεστ IQ μπορεί να συμμετάσχει ο οποιοσδήποτε άνω των 14 ετών. Διενεργούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και κοστίζουν €30 για τους ενηλίκους και €20 για μαθητές και φοιτητές.
H ελληνική λέσχη ιδρύθηκε το 1986 και σήμερα αριθμεί 950 μέλη. Στην Κύπρο μέχρι στιγμής δεν υπάρχει παράρτημα της MENSA, αλλά γίνονται συντονισμένες προσπάθειες από Κυπρίους για δημιουργία παραρτήματος. Στα πλαίσια αυτών των προσπαθειών, στις 30 Μαΐου στο Philips College στη Λευκωσία, θα πραγματοποιηθεί επίσημο τεστ για εισαγωγή στη MENSA, το οποίο θα αποτελείται από 45 ερωτήσεις. Το κόστος συμμετοχής ανέρχεται στα 20 ευρώ. Για να δηλώσετε συμμετοχή μπορείτε να αποτείνεστε στο 99 654815.
Όσο για το τυπικό προφίλ των υποψηφίων; Είναι στην πλειοψηφία τους άνδρες, «καθώς οι γυναίκες, αν και έχουν μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας, διστάζουν να λάβουν μέρος», παρατήρησε ο πρόεδρος της Ελληνικής MENSA Χρήστος Αποστολίδης, σημειώνοντας ότι «ευφυής δεν είναι μόνο ο καθηγητής πανεπιστημίου, μπορεί να είναι κι ο αγρότης και η νοικοκυρά».Τα τεστ της MENSA δεν έχουν προαπαιτούμενα γνώσεων, μόρφωσης, ούτε καν αριθμούς και γράμματα. Μόνο σχήματα αντιμετωπίζει κανείς. Αυτό που εξετάζεται σε αυτά τα τεστ είναι το IQ της φύσης».


Τι είναι IQ
ΔΕΙΚΤΗΣ Νοημοσύνης (Intelligence Quotient, IQ) είναι ο δείκτης, ο οποίος μετρά προσεγγιστικά την ευφυΐα ενός ατόμου σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Μπορεί να μετρηθεί με διάφορες μεθόδους, οι οποίες περιλαμβάνουν συνήθως τεστ με ερωτήσεις.
Χαμηλό: Κάτω από 85.
Κανονικό: 86-115 (ο μέσος όρος είναι 100)
Υψηλό: 116-129
Πολύ υψηλό: +130
Σύμφωνα με στοιχεία που εξασφαλίσαμε από την MENSA, ένα χαρισματικό παιδί μπορούμε να το αναγνωρίσουμε όταν:
· Οι ερωτήσεις που κάνει είναι διαφορετικές και μη αναμενόμενες για την ηλικία του.
· Μαθαίνει νωρίτερα, πιο γρήγορα ανάγνωση - μαθηματικά.
· Έχει καλύτερες επιδόσεις στα μαθήματα, μιας και αντιλαμβάνεται πιο γρήγορα και αφομοιώνει ευκολότερα την ύλη. Θυμάται εύκολα.
· Μιλά και συζητά από νωρίς σαν ενήλικας.
· Αντιλαμβάνεται πολύ γρήγορα σύνθετες και αφηρημένες έννοιες.
· Επιδεικνύει ασυνήθη φαντασία, ενεργητικότητα και ταχύτητα, έχει μικρότερη διάρκεια προσοχής και βαριέται εύκολα.
· Το διακρίνει έντονη κριτική διάθεση και σκεπτικισμός.
· Επικοινωνεί καλύτερα με ενήλικες.
· Το επίπεδο της περιέργειάς του είναι αρκετά υψηλό.
· Αν υπάρξει αποτυχία, μπορεί να απογοητευτεί και να αναπτύξει γνωσιακή άπωση για το θέμα.
· Αποφεύγει την επανάληψη γιατί το κάνει να πλήττει.
· Είναι συχνά ισχυρογνώμον και επίμονο, με ιδιαίτερο χιούμορ.
· Επιδεικνύει ασυνήθιστη ωριμότητα.


Αριθμοί
· 25% των χαρισματικών παιδιών αντιμετωπίζει κοινωνικά και συναισθηματικά προβλήματα.
· 40 στις 45 ερωτήσεις σωστά πρέπει να απαντήσει κανείς, μέσα σε 20 λεπτά.
· 16-30 ετών η συνήθης ηλικία των συμμετεχόντων στα τεστ της MENSA.
· 45% το ποσοστό επιτυχίας των γυναικών στο τεστ της MENSA έναντι 42% των ανδρών.
· 100.000 τα μέλη της παγκόσμιας κοινότητας των ευφυών.
· 131 το μίνιμουμ του Δείκτη Νοημοσύνης που πρέπει να διαθέτει κάποιος για να μπει στη λέσχη των ευφυών.
· 50% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει IQ από 90 έως 110, ένα 25% έχει υψηλότερο και το υπόλοιπο 25% χαμηλότερο.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Μήπως έχετε χαρισματικό παιδί και δεν το ξέρετε;

Μαθαίνουμε να... είμαστε ευτυχισμένοι

Σάββατο 16 Μαΐου 2009

Tης Σαντυς Τσαντακη / sandytsantaki@kathimerini.gr

Ακόμη κι αν δεν έχετε παρακολουθήσει την ταινία του Μάικ Λι, «Happy go lucky», o τίτλος μπορεί να αναπαραχθεί σαν μήνυμα ζωής. Φιλοσοφία. Αποψη. Οι ευτυχισμένοι, οι «γεμάτοι», οι χαρούμενοι άνθρωποι είναι και τυχεροί. Σήμερα ξεκινά στο Σίδνεϊ διεθνής διάσκεψη με θέμα την ευτυχία («The happiness and its causes»).

Γιατί μπορεί το κομμάτι της οικονομίας να μην είναι στο χέρι μας, αλλά η προσωπική μας ευτυχία είναι. Αυτό τουλάχιστον μοιάζουν να λένε ερευνητές, φιλόσοφοι, ψυχολόγοι, διαφημιστές, θεολόγοι, οι οποίοι θα μοιραστούν τα ίδια μικρόφωνα, για να προκαλέσουν την τύχη μας.

Ακόμη και τα σεμινάρια μοιάζουν διασκεδαστικά, κρίνοντας από τους τίτλους τους. Η αρχιτεκτονική της βιώσιμης ευτυχίας. Πρακτικά εργαλεία για θετικές σχέσεις. Περισσότεροι από 2.100 άνθρωποι έχουν καταφθάσει σήμερα στην Αυστραλία για να μεταδώσουν το μήνυμα. Και μπορεί σαν θέμα να μοιάζει χιλιοειπωμένο, ρητορικό, ουτοπικό, ίσως και λίγο ρετρό, αλλά ειδικά για την περίοδο που διανύουμε, μακάρι να μπορούσαμε να είχαμε πρόσβαση στα πρακτικά των δύο ημερών για να τα αποστηθίζαμε σε όλες τις γλώσσες.

Την τελευταία δεκαετία έχει αποδειχτεί ότι όσοι σκέφτονται θετικά και αισιόδοξα, βγαίνουν κερδισμένοι. «Πολλοί άνθρωποι θέλουν να είναι χαρούμενοι. Θέλουν να μάθουν τι μπορούν να κάνουν πρακτικά, μαζί με τεχνικές που ενισχύονται και επιστημονικά», λέει η καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Σόνια Λιουμπομίρσκι, η οποία έχει ετοιμάσει τη δική της διάλεξη «για την ευτυχία χωρίς ημερομηνία λήξεως»... Για εκείνη όλα είναι θέμα στρατηγικής. Χωρίς να αποκλείει γενετικούς παράγοντες.

Παρ’ όλα αυτά, καλό είναι να γνωρίζει κανείς ότι υπάρχει πλέον μια ολόκληρη βιομηχανία που στηρίζεται στην αναζήτηση της αιώνιας ευτυχίας. Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία. Αλλά υπολογίστε μόνο την αγορά με τα βιβλία αυτοβοήθειας στην Αμερική, για μια καλύτερη ζωή, που ξεπερνά τα 11 εκατ. δολάρια και τις προβλέψεις που θέλουν τη συγκεκριμένη αγορά να μεγαλώνει κατά 6% μέσα στα επόμενα τρία χρόνια. Αν θέλετε να μάθετε τα μυστικά της ευτυχίας, θα πρέπει να το πληρώσετε ακριβά. Αλήθεια, θα δίνατε 680 δολάρια για λάβετε μέρος στη διάσκεψη, χωρίς φυσικά αεροπορικά εισιτήρια και διαμονή; Από το 2007 που δήλωσε συμμετοχή ο Δαλάι Λάμα στο συγκεκριμένο πρότζεκτ στο Σίδνεϊ, η προσέλευση είναι μεγάλη.

Για την ιστορία, αναζητήσαμε ποιες χώρες συγκεντρώνουν υψηλά ποσοστά ευτυχίας... Ισλανδία (προ κρίσης), Δανία, Κολομβία, Ελβετία, Αυστρία, Φινλανδία, Αυστραλία, Λουξεμβούργο, Σουηδία, Καναδάς, Αργεντινή, Ιρλανδία... Στην Ελλάδα έχουμε ένα θέμα με την ευτυχία. Ισως γιατί έχουμε συνδέσει τη λέξη με ακριβά αυτοκίνητα, επαύλεις, κοινωνικό στάτους, κανείς δεν ψάχνει την επιστήμη πίσω από το χαμόγελο. Επειδή δεν προλαβαίνουμε να πάμε στο Σίδνεϊ, θα σας αποκαλύψουμε την πρώτη επισήμανση. «Κανείς δεν γεννιέται αισιόδοξος ή απαισιόδοξος. Είναι κάτι που μαθαίνουμε να είμαστε». Αραγε τα σεμινάρια ή τα βιβλία φέρνουν την ευτυχία;

πηγή
Διαβάστε περισσότερα για - Μαθαίνουμε να... είμαστε ευτυχισμένοι