15 Φεβρουαρίου Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

 Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Φεβρουαρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά (INTERNATIONAL CONFEDERATION OF CHILDHOOD CANCER PARENT ORGANIZATIONS - ICCCPO), για την ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης για τις παιδικές νεοπλασίες (καρκίνους) και για την ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος σχετικά με τις ανάγκες των παιδιών που νοσούν από καρκίνο σε όλο τον πλανήτη.

Ο καρκίνος στα παιδιά είναι πολύ σπάνιος και με ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις. Αν η διάγνωση γίνει χωρίς καθυστέρηση τα ποσοστά ίασης είναι υψηλά:  οι σύγχρονες θεραπείες κάνουν την παρατεταμένη επιβίωση και την ανάρρωση όχι μόνο πιθανές αλλά και δυνατές για πολλούς παιδικούς καρκίνους. Τα τελευταία χρόνια, με την πρόοδο της ιατρικής και λόγω της επάρκειας φαρμάκων και καταρτισμένου επιστημονικού προσωπικού, ποσοστό 70% από τα παιδιά που έχουν πρόσβαση σε εξειδικευμένη θεραπεία γίνεται καλά.  Μέγιστο επίτευγμα της ιατρικής αποτελεί το γεγονός ότι οκτώ στα δέκα παιδιά με λευχαιμία σήμερα γίνονται καλά.

Τα παιδιά με καρκίνο πρέπει να θεραπεύονται σε ειδικά παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα και να αντιμετωπίζονται από εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς που θα τα φροντίζουν όχι μόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και στην περίοδο της επανένταξης.

Στον καρκίνο η  έγκαιρη διάγνωση είναι πρωταρχικής σημασίας. Θα πρέπει λοιπόν να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην εκπαίδευση των επαγγελματιών της υγείας ώστε να είναι σε θέση να διαγνώσουν έγκαιρα τη νόσο, και στη σωστή ενημέρωση των γονιών ώστε να απευθύνονται έγκαιρα στα παιδιατρικά νοσοκομεία.

Μερικά στοιχεία για τον καρκίνο παιδικής ηλικίας

Όπως είπαμε, τα παιδιά μπορεί να προσβάλλονται πολύ σπανιότερα από καρκίνο σε σχέση με τους ενήλικες, ωστόσο, ο καρκίνος παραμένει η συχνότερη αιτία θανάτου σε παιδιά μετά τα ατυχήματα.

Εάν ο καρκίνος διαγνωστεί αρκετά νωρίς και το παιδί υποβληθεί στα κατάλληλα θεραπευτικά πρωτόκολλα, τότε περίπου το 70% των καρκίνων της παιδικής ηλικίας είναι ιάσιμοι.

Υπολογίζεται ότι, στον κόσμο, κάθε χρόνο, περίπου 250.000 παιδιά νοσούν από καρκίνο. Ωστόσο, σήμερα μόνο το 20% των παιδιών ανά τον κόσμο μπορούν να επωφεληθούν από την προηγμένη ιατρική φροντίδα. Το 80% από αυτά, προέρχεται από χώρες μέσου και χαμηλού εισοδήματος.

Πάνω από 150.000 θάνατοι κάθε χρόνο, θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, εάν υπήρχε δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης και εξειδικευμένης θεραπείας σε όλα τα παιδιά.

Στη χώρα μας, περίπου 300 παιδιά προσβάλλονται ετησίως από καρκίνο, κυρίως από λευχαιμία.

Η Διεθνής Ένωση Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά υπάρχει έτσι ώστε οι γονείς αυτών των παιδιών να έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες που χρειάζονται για να πάρουν σωστές αποφάσεις σχετικά με τη θεραπεία του παιδιού τους.

Η θεραπεία και η φροντίδα του καρκίνου της παιδικής ηλικίας απαιτεί μια ολόκληρη διεπιστημονική ομάδα, η οποία παρέχει όχι μόνο την ιατρική περίθαλψη του παιδιού (το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία κα), αλλά και την ψυχοκοινωνική στήριξη για το παιδί και όλη την οικογένεια.

Η στενή συνεργασία μεταξύ της νοσηλευτικής ιατρικής ομάδας και των γονιών του παιδιού είναι ένα ουσιαστικό συστατικό για την επιτυχή θεραπεία, την υποστήριξη και τη φροντίδα του παιδιού.

Να θυμάστε, όταν ψάχνετε για πληροφορίες στο διαδίκτυο ...

• ότι κάθε παιδί με καρκίνο ανεξάρτητα από την οικονομική ή κοινωνική του τάξη, ανεξάρτητα από την καταγωγή του, αξίζει να έχει πρόσβαση στην καλύτερη δυνατή θεραπεία και ιατρική περίθαλψη,
• τα αποτελέσματα των διαδικτυακών αναζητήσεων μπορεί να περιλαμβάνουν συνδέσεις σε πληροφορίες που σχετίζονται με καρκίνους ενηλίκων, οι οποίοι είναι συχνά διαφορετικοί από τους καρκίνους της παιδικής ηλικίας, ακόμη και αν έχουν ίδια ή παρόμοια ονόματα,
• Τα αποτελέσματα μπορεί να περιλαμβάνουν πληροφορίες που προορίζονται για διαφορετικά ακροατήρια, για παράδειγμα πληροφορίες για ογκολόγους όπου προϋπόθεση είναι ότι το συγκεκριμένο κοινό έχει προηγούμενη γνώση και εξειδικευμένη εκπαίδευση, 
• η ποιότητα των πληροφοριών στο Διαδίκτυο είναι μεταβλητή,
• οι χρήστες θα πρέπει να μπορούν να αναγνωρίζουν ποιες πηγές είναι αξιόπιστες
• Συνίσταται πάντα οι γονείς να συζητούν με τον θεράποντα ιατρό για την ποσότητα και την ποιότητα της πληροφορίας που θέλουν να λαμβάνουν, μιας και  θεράποντας ιατρός είναι αυτός ο οποίος γνωρίζει συγκεκριμένες λεπτομέρειες για το παιδί τους.

Τα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο χρειάζονται τη βοήθεια όλων!

Ασυνήθιστα συμπτώματα

Παρόλο που η πρόληψη του καρκίνου στα παιδιά είναι γενικά περιορισμένη, απαιτείται ευαισθητοποίηση από πλευράς του παιδιάτρου, και γενικά της ιατρικής κοινότητας, έτσι ώστε ύποπτα συμπτώματα ή ευρήματα να αξιολογούνται και να παραπέμπονται έγκαιρα για εξειδικευμένο έλεγχο.

Τα ασυνήθιστα σημεία ή συμπτώματα περιλαμβάνουν:

1. Εμφάνιση μάζας, όγκου ή οιδήματος σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του παιδιού (πρόσωπο, λαιμό, μασχάλη, κοιλιά, βουβωνικές χώρες, όρχεις, πόδια)
2. Απώλεια ενεργητικότητας του παιδιού, επίμονη κούραση
3. Απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού
4. Ανεξήγητη χλωμάδα
5. Ξαφνική εμφάνιση μελανιών και μωλώπων στο παιδί
6. Επίμονος, εντοπισμένος πόνος, πόνος στα οστά, πρήξιμο ή πρόβλημα στο βάδισμα του παιδιού
7. Ανεξήγητος παρατεταμένος πυρετός
8. Επαναλαμβανόμενες μολύνσεις
9. Συχνοί πονοκέφαλοι που συχνά μπορεί να συνοδεύονται από εμετούς
10. Ξαφνικές αλλαγές στα μάτια όπως στραβισμός και αλλαγές στην όραση του παιδιού
11. Εμφάνιση προβλημάτων στην ισορροπία του παιδιού
12. Διαπίστωση ότι υπάρχει άσπρη κηλίδα που φαίνεται δια μέσου της κόρης των ματιών
13. Ανεξήγητη, υπερβολική ή γρήγορη απώλεια βάρους του παιδιού

Η ύπαρξη τέτοιων σημείων και συμπτωμάτων δεν δείχνει αναγκαστικά ότι το παιδί έχει κάποια μορφή καρκίνου αλλά επιβάλλει να γίνουν οι εξετάσεις που θα αποκλείσουν ή όχι, ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Παιδικές μορφές καρκίνου

Οι παιδικές μορφές καρκίνου είναι συχνά διαφορετικές από τους καρκίνους ενήλικου τύπου με πολλούς τρόπους.

Για παράδειγμα, η πρόληψη του καρκίνου (με την έννοια της εφαρμογής οδηγιών προς αποφυγή δημιουργίας καρκίνου ή του προσυμπτωματικού ελέγχου) είναι περιορισμένη στο παιδί, ενώ απεναντίας είναι πολύ σημαντική για τον ενήλικα.

Επιπλέον, πολλές κοινές μορφές ενήλικου καρκίνου παρουσιάζονται πολύ σπάνια στα παιδιά και, ακόμα σημαντικότερα, οι παιδικοί καρκίνοι έχουν υψηλότερο ποσοστό ίασης, με την έγκαιρη διάγνωση και την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή. Γίνεται σαφές  λοιπόν ότι η θεραπεία και γενικότερα η αντιμετώπιση του παιδικού καρκίνου είναι διαφορετική από του ενήλικου.

Οι κυριότερες μορφές παιδικού καρκίνου είναι: Λευχαιμίες (οξεία λεμφοβλαστική, οξεία μυελοβλαστική), οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος που είναι κυρίως εγκεφαλικοί όγκοι (αστροκύτωμα, γλοίωμα, μυελοβλάστωμα, επενδύμωμα), τα λεμφώματα (κακοήθεις όγκοι λεμφαδένων ή άλλων οργάνων), οι όγκοι του αμφιβληστροειδούς (ρετινοβλάστωμα), τα σαρκώματα  μαλακών μορίων (ραβδομυοσάρκωμα) και των οστών (οστεοσάρκωμα, σάρκωμα Ewing),οι όγκοι νεφρών (νεφροβλάστωμα) και επινεφριδίων (νευροβλάστωμα), οι όγκοι ήπατος (ηπατοβλάστωμα), κ.α. Κακοήθεις όγκοι ενήλικου τύπου όπως ο καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα, του προστάτη, κλπ είναι πάρα πολύ σπάνιο να παρατηρηθούν στην παιδική ηλικία.

Από τη στιγμή που το είδος και το στάδιο της νόσου προσδιοριστεί ολικά, η θεραπευτική ομάδα δομεί ένα σχέδιο το οποίο σκιαγραφεί τον ακριβή τύπο θεραπείας, τη συχνότητα με την οποία το παιδί θα λαμβάνει θεραπεία καθώς και τη διάρκεια αυτής. Τα κυριότερα προβλήματα κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι:
οι επανειλημμένες εισαγωγές στο νοσοκομείο, οι λοιμώξεις ή άλλες επιπλοκές, η αποτυχία κάποιων θεραπευτικών σχημάτων, οι παρενέργειες  της χημειοθεραπείας (π.χ. τριχόπτωση, ναυτία, εμετοί, έλκη στην  στοματική κοιλότητα), οι παρενέργειες της ακτινοθεραπείας (π.χ. τριχόπτωση, ερεθισμός του δέρματος, ναυτία, εμετοί), οι παρενέργειες  της χειρουργικής επέμβασης, οι αλλαγές στην καθημερινότητα του παιδιού, τις σχολικές και κοινωνικές του δραστηριότητες.

Λευχαιμία

Ο πιο συνηθισμένος καρκίνος στην παιδική ηλικία είναι η λευχαιμία, μια νόσος που προσβάλλει τα κύτταρα που παράγονται στον μυελό των οστών. Τα κύτταρα μας ομαδοποιούνται σε 3 κυρίως κατηγορίες: τα ερυθρά αιμοσφαίρια που είναι απαραίτητα για τη μεταφορά του οξυγόνου στους ιστούς και για την ευεξία του ατόμου, τα λευκά αιμοσφαίρια (πολυμορφοπύρηνα και λεμφοκύτταρα, απαραίτητα για την άμυνα του οργανισμού και την αντιμετώπιση των λοιμώξεων) και τα αιμοπετάλια που συμβάλλουν στην πήξη του αίματος.  Όταν ένα παιδί διαγνωστεί με λευχαιμία, στο μυελό των οστών του παρατηρείται υπερπαραγωγή παθολογικών λευκών αιμοσφαιρίων που δεν λειτουργούν φυσιολογικά. Αυτά τα κύτταρα στην πορεία κατακλύζουν τον μυελό των οστών και παρεμποδίζουν την παραγωγή των φυσιολογικών κυττάρων που αναφέραμε παραπάνω (ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια) .Ως αποτέλεσμα, όσο ο αριθμός των φυσιολογικών κυττάρων μειώνεται τόσο κάνουν την εμφάνιση τους διάφορα συμπτώματα (ωχρότητα, αναιμία, κούραση, πυρετός, λοιμώξεις, αιμορραγικές εκδηλώσεις, πόνος, διόγκωση λεμφαδένων).

Υπάρχουν διάφοροι τύποι λευχαιμιών που παρατηρούνται στα παιδιά με τον κύριο τύπο να είναι η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (τα ανώμαλα κύτταρα ανήκουν στην λεμφική σειρά των λευκών αιμοσφαιρίων). Δεύτερη σε συχνότητα είναι η οξεία μυελογενής λευχαιμία, ενώ οι χρόνιες λευχαιμίες είναι πολύ πιο σπάνιες.

Η διάγνωση της λευχαιμίας γίνεται με την εξέταση του μυελού των οστών, η οποία λέγεται μυελόγραμμα και συνίσταται στη λήψη υλικού με ειδική βελόνα από τα οστά, με χρήση τοπικής αναισθησίας ή βραχείας νάρκωσης

Η λευχαιμία αντιμετωπίζεται σε εξειδικευμένα παιδιατρικά ογκολογικά κέντρα που στελεχώνονται από ειδικούς παιδιάτρους-ογκολόγους, νοσηλευτικό προσωπικό και ψυχολόγους. Η θεραπεία της συνίσταται σε χημειοθεραπευτική αγωγή και τα θεραπευτικά πρωτόκολλα συνήθως περιλαμβάνουν μια αρχική φάση που λέγεται θεραπεία εφόδου, τις φάσεις σταθεροποίησης και επανεφόδου και την τελική θεραπεία συντήρησης. Με τις νέες θεραπείες στα περισσότερα παιδιά επιτυγχάνεται εξαφάνιση των παθολογικών κυττάρων και επανεμφάνιση των φυσιολογικών κυττάρων του μυελού μετά την θεραπεία εφόδου (ύφεση της νόσου). Πρέπει να τονιστεί ότι η θεραπεία της λευχαιμίας είναι μακροχρόνια και σε πολλές περιπτώσεις φτάνει τα δύο χρόνια.

Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας είναι ότι, μαζί με τα κύτταρα των όγκων ή της λευχαιμίας, καταστρέφονται και ταχέως πολλαπλασιαζόμενα κύτταρα όπως είναι τα φυσιολογικά κύτταρα του μυελού των οστών. Αυτό λέγεται απλασία μυελού και απαιτεί προσεκτική αντιμετώπιση διότι προκαλεί αναιμίες, αιμορραγική διάθεση και λοιμώξεις. Άλλες παρενέργειες είναι η προσωρινή απώλεια των μαλλιών, η ναυτία και ο εμετός, η νευροτοξικότητα, κλπ.

Επειδή η χημειοθεραπεία προκαλεί παρενέργειες, η έρευνα σήμερα στρέφεται στον  σχεδιασμό εξατομικευμένων θεραπειών, με μειωμένες δόσεις φαρμάκων σε λευχαιμίες με καλή πρόγνωση ώστε να περιορίζονται οι επιπλοκές. Αντίθετα, σε παιδικές λευχαιμίες με κακή πρόγνωση γίνεται μεταμόσχευση στα αρχικά στάδια της νόσου με αποτέλεσμα την αποφυγή της περιττής χημειοθεραπείας.

Ένα μικρό ποσοστό παιδιών, που δεν ανταποκρίνεται στη χημειοθεραπεία, αντιμετωπίζεται με μεταμόσχευση μυελού των οστών. Ιστοσυμβατός δότης του μυελού των οστών αναζητάται πρώτα στην οικογένεια και αν δεν βρεθεί εκεί, γίνεται έρευνα στην παγκόσμια δεξαμενή εθελοντών δοτών, όπου σε ένα 60-70% των περιπτώσεων θα εντοπιστεί κατάλληλος ξένος δότης. Η μεταμόσχευση μπορεί επίσης να γίνει με βλαστοκύτταρα ομφαλίου αίματος ξένου δότη αποδεκτής ιστοσυμβατότητας, όταν δεν ανευρίσκεται έγκαιρα ιστοσυμβατός ξένος δότης μυελού των οστών. Η μεταμόσχευση ομφαλίου αίματος του ίδιου του ασθενούς (αυτόλογου) αποθηκευμένου σε ιδιωτική ή δημόσια τράπεζα δεν έχει ένδειξη στη θεραπεία της παιδικής λευχαιμίας.

Παρόλο που η πορεία και η εξέλιξη της νόσου, δηλαδή η πρόγνωση της, επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες (ηλικία παιδιού, αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων κατά τη διάγνωση, τύπος των κακοηθών κυττάρων, κλπ) είναι πάρα πολύ σημαντικό να τονίσουμε ότι, με τα σύγχρονα πρωτόκολλα αντιμετώπισης της νόσου το 80% περίπου των παιδιών επιβιώνουν χωρίς προβλήματα. Κι αν το παιδί επιβιώνει σε ύφεση για 5 χρόνια από την αρχική διάγνωση τότε λέμε ότι έχουμε επιτύχει την ίαση του.

Όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος

Μετά τη λευχαιμία οι συχνότεροι όγκοι της παιδικής ηλικίας είναι οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος με συχνότερη εντόπιση τον εγκέφαλο.

Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των καρκίνων σημασία έχει το είδος των κυττάρων του όγκου (ιστολογικός τύπος), ο τρόπος που αναπτύσσονται στον εγκέφαλο και η δυνατότητα χειρουργικής εξαίρεσης των, καθώς και η ηλικία του παιδιού.

Τα συμπτώματα που εμφανίζει ένα παιδί με όγκο εγκεφάλου εξαρτώνται από την ηλικία του παιδιού (κλάμα, υπνηλία, πονοκέφαλος, εμετός, δυσκολία στη στήριξη και στη βάδιση κλπ) και από την εντόπιση του όγκου και την πίεση που ασκεί μες στον εγκέφαλο (διαταραχές όρασης, πονοκέφαλος, αδυναμία στα άκρα, διαταραχές της ισορροπίας, διαταραχές της ομιλίας, σπασμοί, κλπ).

Οι πιο συχνοί όγκοι εγκεφάλου είναι τα γλοιώματα και ακολουθούν τα μυελοβλαστώματα. Για τη διάγνωση τους χρησιμοποιούνται απεικονιστικές εξετάσεις όπως η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία και με βάση αυτές τις εξετάσεις αποφασίζεται η χειρουργική επέμβαση που θα ακολουθήσει, η οποία ανάλογα με την εντόπιση και το είδος του όγκου μπορεί να είναι απλή βιοψία, μερική ή πλήρης αφαίρεση του όγκου.

Είναι προφανές ότι ο αποτελεσματικότερος τρόπος αντιμετώπισης είναι η χειρουργική αφαίρεση η οποία δεν είναι όμως πάντα δυνατή λόγω της εντόπισης (όγκοι στο στέλεχος του εγκεφάλου, στα οπτικά νεύρα κλπ). Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται σε ορισμένους όγκους, λαμβάνοντας υπόψη τις παρενέργειες που έχει στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο ενός παιδιού, ενώ η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται σε όγκους υψηλής κακοήθειας, σε όγκους που δεν είναι δυνατή η χειρουργική εκτομή και όπου η ακτινοθεραπεία αποφεύγεται.

Λεμφώματα

Το λέμφωμα είναι η τρίτη πιο πιθανή μορφή καρκίνου σε παιδιά μετά την λευχαιμία και τους όγκους του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Τα λεμφώματα διακρίνονται σε Hodgkin και μη- Hodgkin και είναι όγκοι που προσβάλλουν τους περιφερικούς λεμφαδένες, τον λεμφικό ιστό διαφόρων οργάνων όπως είναι οι αμυγδαλές, το έντερο και άλλοι λεμφαδένες του θώρακα και της κοιλιάς.

Νόσος Hodgkin

Στα περισσότερα παιδιά η νόσος εκδηλώνεται με ανώδυνη διόγκωση των τραχηλικών κυρίως λεμφαδένων που συνοδεύεται συνήθως και από διόγκωση των αδένων του μεσοθωρακίου. Άλλες εντοπίσεις της νόσου είναι ο σπλήνας, οι λεμφαδένες της κοιλιάς, κλπ. Σε ορισμένα παιδιά παρατηρείται απώλεια βάρους, πυρετός, κλπ. Ο έλεγχος της επέκτασης της νόσου περιλαμβάνει απεικονιστικές εξετάσεις και σε μερικές περιπτώσεις μελέτη του μυελού των οστών. Η αδενική βιοψία οδηγεί στη διάγνωση της νόσου και η θεραπεία συνίσταται σε συνδυασμό χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας. Η πρόγνωση της νόσου Hodgkin είναι καλή και τα περισσότερα παιδιά θεραπεύονται.

Νόσος μη-Hodgkin

Το μη-Hodgkin λέμφωμα είναι ο συχνότερος τύπος λεμφώματος σε παιδιά και συνίσταται στη διήθηση λεμφαδένων ή λεμφικού ιστού οργάνων από κακοήθη κύτταρα.

Τύποι και συμπτώματα:

1. Εντόπιση του λεμφώματος στο θώρακα: η νόσος συνήθως εντοπίζεται στο μεσοθωράκιο και το παιδί έχει δύσπνοια, δυσκολία στην αναπνοή και οίδημα.
2. Κοιλιακή εντόπιση: Η νόσος εκδηλώνεται με κοιλιακή διόγκωση, εμετό ή εικόνα απόφραξης του εντέρου.
3. Η νόσος εκδηλώνεται σε οποιαδήποτε περιοχή (δέρμα, πνεύμονες, κοιλιά, οστά, κλπ). Αυτός ο τύπος λέγεται λέμφωμα από μεγάλα κύτταρα.

Η διάγνωση συνήθως επιτυγχάνεται με άντληση και επεξεργασία πλευριτικού ή ασκιτικού υγρού ή με βιοψία περιφερικών αδένων ή βιοψία με λεπτή βελόνα συμπαγούς μάζας υπό απεικονιστική εξέταση. Η θεραπεία που προτιμάται είναι η επιθετική χημειοθεραπεία η διάρκεια της οποίας εξαρτάται από τον τύπο του όγκου. Η πρόγνωση των μη Hodgkin λεμφωμάτων είναι καλή.

Κοιλιακοί όγκοι

Οι συχνότεροι κοιλιακοί όγκοι στα παιδιά είναι οι όγκοι του νεφρού (νεφροβλάστωμα) και οι όγκοι που προέρχονται από τα κύτταρα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος (νευροβλάστωμα).

Το νεφροβλάστωμα συνήθως προσβάλλει παιδιά μικρότερα των 5 ετών. Τα παιδιά αυτά συνήθως εμφανίζουν διόγκωση στην κοιλιά, πόνο και κακοδιαθεσία. Η διάγνωση γίνεται με τη βοήθεια υπερηχογραφήματος και αξονικής τομογραφίας κοιλίας και τα θεραπευτικά μέσα περιλαμβάνουν χημειοθεραπεία και χειρουργική εξαίρεση του όγκου , δηλαδή νεφρεκτομή. Τα παιδιά με νεφροβλάστωμα απαντούν πολύ καλά στη θεραπεία και τα περισσότερα θεραπεύονται πλήρως.

Τα νευροβλαστώματα συνήθως εντοπίζονται είτε στο επινεφρίδιο που είναι ένας ενδοκρινής αδένας που βρίσκεται πάνω από το νεφρό, ή στα γάγγλια του συμπαθητικού νευρικού συστήματος που βρίσκονται δεξιά ή αριστερά της σπονδυλικής στήλης. Η νόσος προσβάλλει από βρέφη μέχρι παιδιά έως 5 ετών. Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού και το στάδιο της νόσου (παιδιά μεγαλύτερα του ενός χρόνου συχνά εμφανίζουν μεταστάσεις στα οστά και στον μυελό των οστών). Η συνήθης αγωγή είναι χημειοθεραπεία και χειρουργική εξαίρεση του όγκου. Η πρόγνωση σε παιδιά με μεταστατική νόσο είναι ιδιαίτερα επιφυλακτική, ενώ η πρόγνωση στα βρέφη είναι εξαιρετικά καλή.

Σαρκώματα

Τα σαρκώματα είναι κακοήθεις όγκοι εμβρυϊκής προέλευσης που εντοπίζονται είτε στα μαλακά μόρια ή στα οστά. Τα σαρκώματα μαλακών μορίων διακρίνονται σε ραβδομυωσαρκώματα και σε μη-ραβδομυωσαρκώματα μαλακών μορίων η καλύτερη θεραπεία για τα οποία είναι η πλήρης χειρουργική αφαίρεση.

Τα ραβδομυωσαρκώματα είναι όγκοι μαλακών μορίων των οποίων τα κύτταρα μοιάζουν με τα κύτταρα των γραμμωτών μυών του εμβρύου. Η χημειοθεραπεία είναι η αρχική θεραπεία και στη συνέχεια ακολουθεί η χειρουργική εξαίρεση του όγκου.

Όγκοι των οστών

Οι συχνότεροι τύποι κακοήθων όγκων που προσβάλλουν τα οστά στα παιδιά είναι το οστεοσαρκωμα και το σάρκωμα Ewing.

Το οστεοσάρκωμα είναι όγκος των εφήβων που προσβάλλει τα αγόρια συχνότερα από τα κορίτσια. Προσβάλλει συνήθως οστά γύρω από την άρθρωση του γόνατος και εκδηλώνεται με πόνο και διόγκωση, αλλά σπάνια πυρετό. Η θεραπεία είναι προεγχειρητική χημειοθεραπεία και ακολούθως χειρουργική εξαίρεση του όγκου.

Το σάρκωμα Ewing είναι όγκος των εφήβων και των νεαρών ενηλίκων που όμως προσβάλλει και παιδιά και μάλιστα τα αγόρια συχνότερα από τα κορίτσια. Εντοπίζεται συχνότερα στα οστά της λεκάνης, του θώρακα και του μηρού, με πόνο, πρήξιμο, δυσλειτουργία του οστού και πυρετό. Η διάγνωση γίνεται με λήψη βιοψίας και η θεραπεία περιλαμβάνει χημειοθεραπεία ενώ ακολουθεί χειρουργική εξαίρεση της νόσου. Η νόσος ελέγχεται με ακτινογραφία, αξονική και μαγνητική τομογραφία του προσβεβλημένου οστού, αξονική θώρακος και σπινθηρογράφημα οστών.

Ρετινοβλάστωμα

Το ρετινοβλάστωμα είναι κακοήθης όγκος στο μάτι που αναπτύσσεται στον αμφιβληστροειδή και εμφανίζεται αποκλειστικά στα παιδιά ενώ ρόλο στην εμφάνιση του παίζει και η κληρονομικότητα. Το παιδί με ρετινοβλάστωμα μπορεί να εμφανίζει λευκό μάτι, στραβισμό η κόκκινο μάτι. Πιθανές μορφές θεραπείας είναι η χημειοθεραπεία, η κρυοθεραπεία, το λέιζερ, κλπ.

Ηπατοβλάστωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, όγκοι από αρχέγονα γεννητικά κύτταρα

Άλλοι, σπανιότεροι όγκοι που παρουσιάζονται στα παιδιά είναι το ηπατοβλάστωμα και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα καθώς και οι όγκοι από αρχέγονα γεννητικά κύτταρα.

Στο ηπατοβλάστωμα τα παιδιά παρουσιάζουν πυρετό, ανορεξία, ίκτερο, απώλεια βάρους. Το υπερηχογράφημα και η αξονική τομογραφία δείχνουν ύπαρξη όγκου σε κάποιον από τους λοβούς του ήπατος (ή και στους δύο). Η νόσος αντιμετωπίζεται με προεγχειρητική θεραπεία και ακολούθως χειρουργική εξαίρεση του όγκου. Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι πιο επιθετικός όγκος που εμφανίζεται σε μεγαλύτερα παιδιά.

Οι όγκοι από αρχέγονα γεννητικά κύτταρα προέρχονται από κύτταρα του φυσιολογικού εμβρύου (γεννητικά κύτταρα) τα οποία δημιουργούν τους όρχεις ή τις ωοθήκες ή εντοπίζονται στη μέση γραμμή του σώματος. Οι όγκοι συνεπώς που δημιουργούνται εντοπίζονται στους όρχεις ή στις ωοθήκες ή στη μέση γραμμή (ιεροκοκκυγική περιοχή, μεσοθωράκιο, επίφυση).

http://www.yyka.gov.gr

Διαβάστε περισσότερα για - 15 Φεβρουαρίου Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

Οι συνέπειες της κρίσης στη ζωή των μαθητών: έρευνα των εφήβων συμβούλων του Συνηγόρου του Παιδιού

Αποτελέσματα της έρευνας των εφήβων συμβούλων του Συνηγόρου του Παιδιού για τις συνέπειες της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης στη ζωή των μαθητών και τις προτάσεις τους για την αντιμετώπισή τους.

Τα ερωτηματολόγια διαμόρφωσαν οι έφηβοι σύμβουλοι με τη συμβολή των επιστημόνων του Συνηγόρου, μετά από συζήτηση με θέμα την κρίση αρχικά στην 3η συνάντηση της Ομάδας και έπειτα στο ηλεκτρονικό φόρουμ του Συνηγόρου του Παιδιού. Συμπληρώθηκαν ανώνυμα από 1211 μαθητές και μαθήτριες (396 γυμνασίου και 815 λυκείου) σε 22 σχολεία των παρακάτω περιοχών: Αθήνα, Πειραιά, Γέρακα Αττικής, Κορυδαλλό, Θεσσαλονίκη, Ρόδο, Κατερίνη, Νάουσα, Καρδίτσα, Γιάννενα, Πάτρα, Σητεία, Φιλιατρά, Πεταλίδι. Στα σχολεία αυτά είχε σταλεί σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας.

Οι μαθητές πιστεύουν ότι η κρίση έχει σοβαρές συνέπειες στη ζωή τους (89% στην οικογένεια, 82% στο σχολείο, 92% στην υπόλοιπη κοινωνία). Μάλιστα, το 29% των μαθητών συζητούν στις οικογένειές τους την πιθανότητα μετανάστευσης ενός τουλάχιστον μέλους της στο εξωτερικό.

Εντύπωση προκαλεί ότι ενώ καταγράφεται σημαντική μείωση στα οικογενειακά έξοδα (πχ. 70% των μαθητών αναφέρουν αρνητικές αλλαγές στο επίπεδο διαβίωσής τους και 60% στο χαρτζιλίκι τους), μόνο το 33% αυτών δεν έχει περιορίσει τα φροντιστήρια και τα μαθήματα ξένων γλωσσών.

Παράλληλα, το 20% απάντησε ότι ο ένας ή και οι δύο γονείς του έχουν χάσει τη δουλειά τους, ενώ το 82% αναφέρουν αρνητικές επιπτώσεις στην εργασιακή κατάσταση των γονέων τους.

Οι έφηβοι κατέγραψαν προτάσεις για ένα πιο κοινωνικό και συμμετοχικό σχολείο, που θα τους κινεί το ενδιαφέρον αλλά και θα απαντά σε διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Δείτε τα αναλυτικά αποτελέσματα της έρευνας εδώ!

http://www.0-18.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Οι συνέπειες της κρίσης στη ζωή των μαθητών: έρευνα των εφήβων συμβούλων του Συνηγόρου του Παιδιού

ΣΟΚ !!! - Προσπάθησαν να της αρπάξουν το παιδί

Ένα δίχρονο βρέφος αποπειράθηκαν να απαγάγουν τρεις άγνωστοι άντρες το βράδυ της Τρίτης στο Πύργο. Ακόμη δεν έχει γίνει κάποια επίσημη καταγγελία στην Αστυνομία, όμως οι Αρχές έχουν θορυβηθεί.
Όπως αναφέρει το ilialive.gr το περιστατικό συνέβη κοντά στην Δημόσια Βιβλιοθήκη μετά τις 10 το βράδυ και είχε ατυχή κατάληξη για τους δράστες λόγω της πολυπλοκότητας που είχε το δέσιμο του παιδιού στο καρότσι.
Με βάση τις ίδιες πηγές η μητέρα του δίχρονου προχωρούσε με το βρέφος στο καρότσι, όταν σταμάτησε δίπλα στο δρόμο ένα παλιό αυτοκίνητο πιθανότατα μάρκας Opel και μπορντό χρώματος.
Ο οδηγός παρέμεινε στη θέση του και δύο γυμνασμένοι άντρες βγήκαν από αυτό.
Ο ένας έπεσε πάνω στη γυναίκα και προσπάθησε να της κλείσει το στόμα, ενώ ο άλλος προσπαθούσε να λύσει το καρότσι και να αρπάξει το παιδί. Το ασφαλές σύστημα της ζώνης καθυστέρησε αρκετά τους δράστες, τη στιγμή που η μητέρα του παιδιού άρχισε να φωνάζει δυνατά και οι γείτονες άρχισαν να βγαίνουν στα μπαλκόνια τους.
Οι δράστες σάστισαν και ο οδηγός τους, φώναξε να μπουν μέσα αφού είχαν χάσει χρόνο για να φύγουν.
Στο μεταξύ οι περίοικοι είχαν καλέσει σε βοήθεια την Αστυνομία που έφτασε μετά από λίγα λεπτά, ξεκίνησε έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Το περίεργο αυτό περιστατικό έχει θορυβήσει κυρίως τους γονείς μικρών παιδιών και επαναφέρει στην πόλη παλιότερες ιστορίες με ύποπτα άτομα και αυτοκίνητα που σύχναζαν κοντά σε σχολεία.

 

ΠΗΓΗ

Διαβάστε περισσότερα για - ΣΟΚ !!! - Προσπάθησαν να της αρπάξουν το παιδί

Πώς να διευκολύνετε την ανάπτυξη του λόγου στα παιδιά

Το παιδί σε ηλικία ενός έτους συμμετέχει ενεργά στην επικοινωνία. Χρησιμοποιεί λεκτικούς και μη λεκτικούς τρόπους για να επικοινωνήσει.
Το παιδί χρησιμοποιεί μη λεκτικούς τρόπους στην επικοινωνία όταν:

• Ζητάει, με το να πλησιάζει το αντικείμενο που θέλει.
• Δείχνει ότι δεν θέλει κάτι με το να το σπρώχνει μακριά του.
• Φωνάζει για να τραβήξει την προσοχή πάνω του.
• Αρνείται κάτι με το κούνημα του κεφαλιού.
• Δείχνει την ευχαρίστησή του με χαμόγελο.
• Χαιρετάει με το κούνημα του χεριού του.

Στην ηλικία αυτή η προφορική επικοινωνία αναπτύσσεται. Το παιδί ξεκινά να επικοινωνεί μονολεκτικά χρησιμοποιώντας απλές λέξεις. Λέει για παράδειγμα ‘μαμά’, ‘μπαμπά’ για να απευθυνθεί, ‘όχι’ για να αρνηθεί, ‘αυτό’ για δείξει και να ζητήσει, ‘εκεί’ για να δείξει τον τόπο.
Τα παιδιά σ’ αυτήν την ηλικία δεν θα μπορέσουν να προφέρουν σωστά όλες τις λέξεις, εκείνο που είναι σημαντικό είναι το τι λέει το παιδί και όχι πώς το λέει.
Το παιχνίδι του παιδιού έχει περισσότερη φαντασία και δημιουργικότητα, για παράδειγμα χτενίζει και ταΐζει την κούκλα του με το κουτάλι…
Το παιδί εκτελεί απλές οδηγίες, αντιλαμβάνεται τα συναισθήματα των άλλων, δείχνει αντικείμενα και εικόνες που του ζητούνται, η ομιλία του γίνεται πιο κατανοητή. Αρχίζει να συμμετέχει σ’ όλες τις καθημερινές δραστηριότητες και καταστάσεις.
Αναπτύσσοντας την αμφίδρομη σχέση επικοινωνίας
Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του φαγητού υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για να αναπτύξει το παιδί το λόγο του.
Το παιδί σας κοιτάει, δείχνει το φαγητό του και λέει: ‘φαγητό’. Εσείς ανταποκρίνεστε και επαναλαμβάνετε τα λόγια του παιδιού σας προσθέτοντας επιπλέον: ‘τρώμε το φαγητό μας ‘ Εάν το παιδί δείχνει μόνο, εσείς ονομάζετε αυτό που δείχνει για παράδειγμα ‘φαγητό’.
Εάν το παιδί πει ‘νεγιό’ αντί για νερό, εσείς επαναλαμβάνετε τη λέξη σωστά και λέτε ‘νερό’.
Μπορείτε επίσης να παίξετε ένα παιχνίδι ‘συγυρίσματος’ και να ζητήσετε από το παιδί σας να σας δώσει τα πράγματα που έχει χρησιμοποιήσει για να φάει, έτσι αναπτύσσετε την κατανόηση και το λεξιλόγιό του.
Διευκολύνετε την ανάπτυξη του λόγου του παιδιού σας εάν προσπαθείτε:

• Να κοιτάτε τις χειρονομίες που κάνει το παιδί σας.
• Να ακούτε τα λόγια του παιδιού σας.
• Να ερμηνεύετε ότι λέει το παιδί σας.
• Να μιμηθείτε και να επαναλαμβάνετε αυτά που το παιδί λέει, δίνοντάς του ένα καλό πρότυπο.
• Να μοιράζεστε και να κάνετε την επικοινωνία ευχάριστη για το παιδί σας.

Στην ηλικία των 2 χρονών, το παιδί σας θα μπορεί να επικοινωνεί με χειρονομίες και με την ομιλία του. Το παιδί σας κατανοεί αρκετά και θα λέει αρκετές λέξεις. Θ’ αρχίσει να χρησιμοποιεί φράσεις με δυο-τρεις λέξεις, όπως ‘πάμε βόλτα’, ‘μπαμπά πάει βόλτα’.
Το παιχνίδι είναι τρόπος μάθησης για το παιδί και το παιδί σας απολαμβάνει να παίζει μαζί σας.

Τσουκαλά Μαρινέλλα, Μ.Α., CCC-SLP, Παθολόγος Λόγου - Φωνής – Ομιλίας

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=6040

Διαβάστε περισσότερα για - Πώς να διευκολύνετε την ανάπτυξη του λόγου στα παιδιά

ΕΠΕΙΓΟΝ!!! - ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΟ FACEBOOK ΓΙΑ “ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ”

Η απαράδεκτη σελίδα που πρέπει όλοι να αναφέρουμε!
Στην αριστερή στήλη, πιέστε "Αναφορά σελίδας" και επιλέξτε τον λόγο αναφοράς.
Μοιράστε το σας παρακαλούμε!!!

Απαιτούμε να κλείσει επιτέλους το "Χαμόγελο του Παιδιού"

Διαβάστε περισσότερα για - ΕΠΕΙΓΟΝ!!! - ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΟ FACEBOOK ΓΙΑ “ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ”

Ζήλεια και παιδιά

Ψυχολογία : Συμπεριφορά
Η ζήλεια στα παιδιά μπορεί να εκδηλωθεί με τους εξής τρόπους:
Όταν ένα παιδί ..
..γίνεται επιθετικό απέναντι στο αδερφάκι του ή ακόμα και σε σας, πολλές φορές χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Βρίσκοντας παράλογες και ασήμαντες δικαιολογίες δείχνει τον εκνευρισμό του, χτυπάει, βρίζει, τραβάει τα μαλλιά των άλλων και δαγκώνει.
..δυσκολεύεται να προσαρμοστεί και υιοθετεί αντικοινωνική συμπεριφορά. Αρνείται πεισματικά να πάει στο σχολείο, να συμμετάσχει σε κοινωνικές εκδηλώσεις και εξόδους.
...αρνείται πεισματικά να φαει, δείχνει ανόρεκτο αποκτά ιδιοτροπίες και καπρίτσια στο φαγητό και αδυνατίζει.
..παρουσιάζει διαταραχές στον ύπνο του. Αρνείται ή δυσκολεύεται να κοιμηθεί, ξυπνάει στη μέση της νύχτας, απαιτεί να κοιμηθεί στο δωμάτιο σας ή λερώνει το κρεβατάκι του.
...λερώνει το βρακάκι του ακόμα και στη διάρκεια της ημέρας, μιλάει και κλαιει σαν μωρό, γενικότερα υιοθετεί συμπεριφορά μικρότερου παιδιού.
...σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να παρουσιάσει στον εαυτό του ή ακόμη και να αρρωστήσει, δηλαδή να γίνει ξαφνικά φιλάσθενο.
Πως μπορείτε να αντιμετωπίσετε τη ζήλεια;
..ζητήστε του να σας εξηγήσει τι ακριβώς νιώθει και συζητήστε μαζί του.
..μην μειώνετε το παιδί σας και προσπαθήστε να κατανοήσετε τα συναισθήματα του. Το μικρό σας εκφράζει αυτά που νιώθει κι ακόμη και αν τα θεωρείτε παράλογα, θα πρέπει να τα σεβαστείτε.
...ρωτήστε το τι θέλει και ικανοποιήστε τις επιθυμίες του όσο αυτές είναι στο πλαίσιο της λογικής. Σε καμιά περίπτωση όμως μην επιχειρήσετε να το δωροδοκήσετε ικανοποιώντας κάθε παράλογη απαίτηση του.
..ενθαρρύνετε το να αισθανθεί φιλικά και θετικά απέναντι στο αδερφάκι του. Εξηγήστε του ότι τώρα θα έχει παρέα και θα αποκτήσει έναν καλό φίλο και να παίζει και να συζητάει.
...προτρέψετε το να αναλάβει ευθύνες – αν φυσικά το επιτρέπει η ηλικία του – απέναντι στο αδερφάκι του. Ζητήστε του να το προσέξει, να το ταΐσει, να παίξει μαζί του και να το καθησυχάσει όταν κλαιει. Τα παιδιά χαίρονται όταν του συμπεριφέρονται σαν ενήλικες.
...εξηγήστε του ότι οι ανάγκες του μωρού τον πρώτο καιρό είναι μεγάλες και ότι την ίδια προσοχή δίνατε και σ’ αυτό όταν ήταν μωρό.
...δώστε του να καταλάβει ότι η αγάπη σας γι’ αυτό δεν είναι λιγότερη, ότι μπορείτε να αγαπάτε και τα δύο εξίσου και ότι πάντα θα είναι κάτι ξεχωριστό για σας.
..δείξτε του έμπρακτα την αγάπη σας και δώστε την προσοχή που τόσο έχει ανάγκη. Μπορεί το νέο σας μωρό να χρειάζεται περισσότερο τη φροντίδα σας, όμως και οι ανάγκες του πρώτου σας παιδιού είναι αυξημένες, ίσως τώρα είναι πολύ περισσότερο.
...μην ξεχνάτε να του υπενθυμίζετε όσο πιο συχνά μπορείτε πόσο σημαντική θέση έχει στην καρδιά σας.
...να θυμάστε ότι όλα τα παιδιά θέλουν να δείχνουν ότι είναι δυνατά και πιο ικανά από τα άλλα.
Πηγή: http://www.paidiatros.com/easyconsole.cfm?id=180
Αρθρογράφος: Ιουλιέτα Λαούρη, Παιδοψυχίατρος

Διαβάστε περισσότερα για - Ζήλεια και παιδιά

VIDEO: Θαύμα στα ερείπια του σεισμού! Βρέφος επιβίωσε 46 ώρες!

Είναι σίγουρα μια από τις πιο ελπιδοφόρες ειδήσεις της ημέρας. Ένα βρέφος, μόλις 14 ημερών, ανασύρθηκε σήμερα ζωντανό μέσα από τα ερείπια ενός κτιρίου στην πόλη Ερτζίς. Η μητέρα του θεωρείται ότι βρίσκεται και η ίδια θαμμένη στα ερείπια, ενώ ο πατέρας αγνοείται.

Ο σεισμός των 7,2 Ρίχτερ της Κυριακής έπληξε την ανατολική Τουρκία, αφήνοντας πίσω του πάνω από 350 νεκρούς – μέχρι τώρα.

Οι διασώστες συνεχίζουν το πολύ δύσκολο έργο τους, καθώς πάνω από 2,200 κτίρια έχουν καταρρεύσει και έτσι οι εικόνες που μετέδωσε το SKY News δίνουν μια νέα ελπίδα, καθώς οι άσχημες καιρικές συνθήκες δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση.

Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο με τους διασώστες να βγάζουν το κοριτσάκι μέσα από τα συντρίμμια στο mediagate.gr: VIDEO: Θαύμα στα ερείπια του σεισμού! Βρέφος επιβίωσε 46 ώρες!

Διαβάστε περισσότερα για - VIDEO: Θαύμα στα ερείπια του σεισμού! Βρέφος επιβίωσε 46 ώρες!

Προληπτικός έλεγχος παιδιού

Οι περισσότεροι γονείς χαίρονται τόσο με τη γέννηση του παιδιού τους, ώστε δίνουν μικρή μόνο σημασία σε μια σειρά προληπτικών εξετάσεων στις οποίες υποβάλλεται καθώς μεγαλώνει.
Ωστόσο, αυτές οι εξετάσεις φέρουν μεγάλη σημασία, επειδή ανιχνεύουν νοσήματα, των οποίων η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια για το παιδί.
Ηλικία 1-3 ετών
* Γενική αίματος Τ.Κ.Ε.
* Γενική ούρων - καλλιέργεια ούρων
* Σίδηρος ορού
* Μantoux
* Ω.Ρ.Λ. εξέταση και τυμπανόγραμμα
* Οφθαλμολογική εξέταση (Στραβισμός - Αντίληψη χρωμάτων)
* Έλεγχος ψυχοσωματικής ανάπτυξης:
Μπορείτε μόνοι σας οι γονείς να εκτιμήσετε την ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού σας, ανάλογα με την ηλικία του. Κάθε εξέταση περιλαμβάνει:
Eλεγχο της στάσεως και της κινητικότητας, έλεγχο της οράσεως και των λεπτών κινήσεων, έλεγχο της ακοής και της ομιλίας, έλεγχο της κοινωνικής συμπεριφοράς.
Δείτε τί προβλέπεται, σύμφωνα με την ηλικία του παιδιού σας και ελέγξτε τα θέματα που αναφέρονται. Εάν σε κάποιο από αυτά δεν ανταποκρίνεται επαρκώς να το αναφέρετε στον παιδίατρο του.
Εξέταση μεταξύ 4ης και 6ης εβδομάδας
* Σε ύπτια θέση (ανάσκελα) : κρατά το κεφάλι στο πλάι, και τα άκρα (άνω και κάτω) λυγισμένα προς τη μεριά που είναι γυρισμένο το πρόσωπο.
* Σε πρηνή θέση (μπρούμυτα): τα άκρα είναι λυγισμένα και σε απαγωγή. Μπορεί να σηκώσει για λίγο το κεφάλι του.
* Σε αιώρηση: όταν το βρέφος αιωρείται, στηριζόμενο στη παλάμη μας με την κοιλιά, κρατά το κεφάλι στο ίδιο ύψος με το σώμα και τα άνω και τα κάτω άκρα λυγισμένα.
* Όταν το ανασηκώνουμε για να καθίσει, το κεφάλι δεν ακολουθεί το σώμα, μένει προς τα πίσω και οι παλάμες είναι κλεισμένες σε γροθιά.
* Παρακολουθεί κινούμενο αντικείμενο σε ύψος 20 έως25εκ. από τα μάτια του, σε ακτίνα 90 μοιρών (από το ένα πλάι έως τη μέση).
* Προσέχει ή πιθανώς γυρίζει και το κεφάλι ή τα μάτια προς έναν ήχο (κουδούνι ή φωνή) που προέρχεται από απόσταση 15εκ. από το αφτί του.
* Ανταποδίδει το χαμόγελο στη μητέρα του ή στον εξεταστή.
Εξέταση κατά τον 6ο μήνα
*Σε ύπτια θέση (ανάσκελα):σηκώνει το κεφάλι του από το μαξιλάρι.
* Κάθεται με υποστήριξη.
* Σε πρηνή θέση (μπρούμυτα) : Σηκώνει το κεφάλι και το στήθος και στηρίζεται στα άνω άκρα, που είναι τεντωμένα.
* Βοηθά να ανασηκωθεί, όταν το κρατήσουμε από τα χέρια.
* Γυρίζει από την πρηνή στην ύπτια θέση.
* Κρατά το βάρος του, όταν το κρατήσουμε όρθιο.
* Παρακολουθεί κινούμενο αντικείμενο σε ακτίνα 180 μοιρών με προσοχή.
* Πιάνει με την παλάμη (με τα τέσσερα δάχτυλα και το ωλένιο άκρο της παλάμης).
* Μεταφέρει από το ένα χέρι στο άλλο ό,τι κρατά. Φέρνει τα πάντα στο στόμα.
* Χαίρεται με τα παιχνίδια, τα ξεχνά όμως όταν του πέσουν.
* Μιλά δική του γλώσσα από μονοσύλλαβες ή δισύλλαβες λέξεις.
* Γελά σε γνωστούς και αγνώστους.
* Εντοπίζει έναν ήχο (φωνή - κουδουνίστρα) που βρίσκεται σε απόσταση 50εκ. από το αφτί του.
* Αντιδρά με έντονες κινήσεις των άκρων και γέλιο, όταν κάποιος παίζει μαζί του.
Εξέταση κατά τον 9ο μήνα
*Κάθεται μόνο του επί 10' έως 15' στο πάτωμα.
* Όταν κρατιέται από κάπου μπορεί να σταθεί όρθιο, δεν μπορεί όμως να καθίσει μόνο του.
* Παίζει πολύ με τα παιχνίδια του.
* Φέρνει ακόμη τα πάντα στο στόμα του.
* Πιάνει με την κίνηση του ψαλιδιού (δηλαδή χρησιμοποιεί τη βασική φάλαγγα του αντίχειρα, τα τέσσερα δάχτυλα και το κερκιδικό άκρο της παλάμης).
* Πετά τα παιχνίδια του στο πάτωμα.
* Φωνάζει δυνατά για να προκαλεί την προσοχή των γύρω του.
* Μίλα με επαναλαμβανόμενες μικρές συλλαβές (πα-πα-πα).
* Ψάχνει για το παιχνίδι που του έπεσε και μερικές φορές και για το παιχνίδι που του κρύψαμε μπροστά του, κάτω από το μαξιλάρι.
* Εντοπίζει έναν ήχο από απόσταση ενός μέτρου από το ύψος των αφτιών του.
* Ξεχωρίζει γνωστά από άγνωστα πρόσωπα.
* Μπορεί να φάει μόνο του ένα μπισκότο.
Εξέταση κατά τον 12ο μήνα
* Κάθεται σίγουρα μόνο του.
* Περπατά με τα τέσσερα (μπουσουλά).
* Σηκώνεται μόνο του και ξανακάθεται.
* Πιάνει ένα μικρό χαρτάκι από το πάτωμα με το δείκτη και τον αντίχειρα (σαν λαβίδα).
* Πετά συνεχώς τα παιχνίδια του στο πάτωμα.
* Αναζητά το παιχνίδι που του κρύψαμε μπροστά του, κάτω από ένα βιβλίο ή το μαξιλάρι.
* Αναγνωρίζει το όνομά του και γυρίζει, όταν το φωνάζουμε.
* Μιλά μόνο του δυνατά.
* Καταλαβαίνει μικρές προτάσεις π.χ.δώσε μου το, κάνε αντίο κ.λπ.
* Κρατά ένα κουτάλι, αλλά δεν μπορεί να το χρησιμοποιήσει σωστά.
* Πίνει με τη βοήθειά μας από ένα ποτήρι.
* Συνεργάζεται όταν το γδύνουμε, κρατώντας τα χέρια του ψηλά.
Εξέταση κατά τον 18ο μήνα
* Περπατά ελεύθερα.
* Μπορεί να ανέβει στο καρεκλάκι του μόνο του.
* Μουτζουρώνει ένα χαρτί χρησιμοποιώντας το χέρι που προτιμά (δεξί ή αριστερό).
* Χτίζει έναν "πύργο" με τρείς κύβους, όταν του δείξουμε τον τρόπο.
* Λέει 6 έως 20 λέξεις, καταλαβαίνει όμως πολύ περισσότερες.
* Όταν του το ζητήσουμε, δείχνει τη μύτη του, το στόμα του ή το παιχνίδι του.
* Βλέπει με ενδιαφέρον ένα βιβλίο με εικόνες, γυρίζει όμως πολλές σελίδες μαζί.
* Μπορεί να κρατήσει ένα ποτήρι με τα δύο χέρια και πίνει χωρίς να χύσει πολύ νερό.
* Κρατά ένα κουτάλι και φέρνει λίγο φαγητό στο στόμα του.
* Η μητέρα του αναφέρει: "Δεν θέλει να το αφήνουμε μόνο. Απαιτεί να το προσέχουν. Ξέρει να πηγαίνει εκεί που θέλει".
* Λέει συνήθως "κακά" ή "τσίσα", αφού τα κάνει.
Εξέταση κατά τον 2ο χρόνο
* Περπατά, πατώντας σε όλο το πέλμα.
* Λέει το όνομά του.
* Λέει απλές προτάσεις με δύο ή περισσότερες λέξεις, πολλές φορές όμως δεν τις καταλαβαίνει ούτε ημητέρα του.
* Χτίζει έναν "πύργο" με έξι κύβους.
* Αντιγράφει έναν κύκλο, αλλά όχι σωστά.
* Βλέπει ευχαρίστως ένα βιβλίο με εικόνες και γυρίζει τις σελίδες μία μία.
* Μπορεί να φορέσει τα παπούτσια του.
* Χρησιμοποιεί σωστά το κουτάλι.
* Πιάνει ένα ποτήρι, πίνει χωρίς να χύσει το νερό και το βάζει πάλι κάτω.
* Η μητέρα του αναφέρει: "Παίζει ευχαρίστως μόνο του, προτιμά όμως να είναι κοντά σε ένα μεγάλο. Μιμείται τους γύρω του".
* Ζητά να το βάλουν για "τσίσα" ή "κακά", όταν θέλει.
Εξέταση κατά τον 3ο χρόνο
* Μπορεί να σταθεί λίγο στο ένα πόδι.
* Λέει όνομα, επίθετο και το γένος του (αγόρι ή κορίτσι).
* Έχει πλούσιο λεξιλόγιο, αλλά πολλές φορές ακατανόητο για τους ξένους.
* Χτίζει "πύργο" με εννέα κύβους και "γέφυρα" με τρεις κύβους, όταν του δείξουμε (τριών χρονών) και όταν του το σχεδιάσουμε (τρεισήμισι χρονών) .
* Αντιγράφει έναν κύκλο σωστά.
* Μπορεί να γδυθεί μόνο του, εάν έχουμε ξεκουμπώσει τα κουμπιά και πηγαίνει μόνο του στην τουαλέτα.
* Τρώει με πιρούνι και κουτάλι.
* Η μητέρα του αναφέρει: "Θέλει να έχει άλλα παιδιά για να παίζει. Καταλαβαίνει ότι πρέπει να μοιραστεί τα παιχνίδια του και το φαγητό του με άλλα παιδιά".
Εξέταση κατά τον 4ο χρόνο
* Μπορεί να πηδά στο ένα πόδι (κουτσό).
* Μπορεί να σταθεί στο ένα πόδι για τρία έως πέντε δευτερόλεπτα.
* Ξέρει όνομα, επίθετο και συνήθως διεύθυνση.
* Μιλά καθαρά, με λίγους παιδικούς "ιδιωματισμούς".
* Χτίζει μία σκάλα με τρία σκαλιά χρησιμοποιώντας έξι κύβους, αφού του δείξουμε.
* Αντιγράφει σωστά ένα σταυρό.
* Ξέρει τέσσερα βασικά χρώματα.
* Μπορεί να ντυθεί και να γδυθεί, πιθανόν δε και να κουμπώσει ήνα ξεκουμπώσει κουμπιά στην πλάτη του ή να δέσει τα παπούτσια του.
* Η μητέρα του αναφέρει: "Έχει ανάγκη τους συνομήλικούς του. Καταλαβαίνει ότι πρέπει να σταθεί στη σειρά για να κάνει, π.χ. κούνια".
Εξέταση κατά τον 5ο χρόνο
* Μπορεί να στέκεται εναλλάξ στο ένα και στο άλλο πόδι.
* Χτίζει σκάλα με τρία σκαλιά και έξι κύβους από σχέδιο.
* Ξέρει όνομα, επίθετο, διεύθυνση και τα γενέθλια του ή πόσων χρονών είναι.
* Μιλά καθαρά και σωστά, πιθανόν όμως να μπερδεύει ακόμη τα γράμματα Χ, Ξ, Ψ.
* Αντιγράφει σωστά ένα τετράγωνο (πέντε χρονών) και ένα τρίγωνο (πεντέμισι χρονών).
* Μετρά τα δάχτυλα του ενός χεριού.
* Ντύνεται χωρίς καμία βοήθεια.
* Πλένει τα χέρια του και το πρόσωπο και τα σκουπίζει.
* Η μητέρα του αναφέρει: "Διαλέγει τους φίλους του. Καταλαβαίνει ότι τα παιχνίδια έχουν κανόνες και τους σέβεται".
3 -17 ετών
* Ω.Ρ.Λ. εξέταση, ακουόγραμμα και τυμπανόγραμμα
* Οδοντιατρική εξέταση
* Οφθαλμολογική εξέταση (Οπτική οξύτητα -Αντίληψη χρωμάτων)
* Γενική αίματος
* Τ.Κ.Ε.
* Γενική ούρων - καλλιέργεια ούρων
* Χοληστερίνη
* HDL
* LDL
* Τριγλυκερίδια
* Σάκχαρο
* Σίδηρος αίματος
* Ηλεκτροφόρηση ΗΒ
* Δείκτες ηπατίτιδας Β
* Ομάδα αίματος - Rhesus
* Μanthoux
Επαναληπτικό
* Ω.Ρ.Λ. εξέταση, ακουόγραμμα - τυμπανόγραμμα
* Οφθαλμολογική εξέταση (Οπτική οξύτητα - Αντίληψη χρωμάτων)
* Οδοντιατρική εξέταση
* Εξέταση από παιδοκαρδιολόγο και ορθοπεδικό
*Γενική αίματος
* Τ.Κ.Ε.
* Γενική ούρων - καλλιέργεια ούρων
* Χοληστερίνη
* HDL
* LDL
* Τριγλυκερίδια
* Σάκχαρο αίματος
* Σίδηρος ορού
* Anti - Hbs & Hbs Ag
* Mantoux
* Σπειρομέτρηση

health.in.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Προληπτικός έλεγχος παιδιού

Παιδί – θαύμα στο Μεξικό

ΘΑ ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 16 ΕΤΩΝ ….

Ένας Μεξικανός έφηβος πρόκειται να αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο σε ηλικία 16 ετών, μετέδωσε η μεξικανική τηλεόραση.
Το «παιδί θαύμα» Αλέξις Αλμασάν πρόκειται να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Ψυχολογία στο πανεπιστήμιο της Πόλης του Μεξικού στις 18 Αυγούστου, γράφει στην ιστοσελίδα της η Univision Noticias. Μάλιστα, το «παιδί θαύμα» βρίσκεται στο τέταρτο έτος των σπουδών του στην Ιατρική στο πανεπιστήμιο Panamericana και συμμετέχει στην έρευνα για τον διαβήτη στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού.
Μαζί με τους γονείς του, ίδρυσε ένα κέντρο για χαρισματικά παιδιά.
Ο Αλμασάν εγκατέλειψε το σχολείο στα εννέα του. Από τα τέσσερά του χρόνια προκαλούσε προβλήματα στους δασκάλους του με την κακή συμπεριφορά του, τα μαθησιακά προβλήματα και το έλλειμμα προσοχής που εμφάνιζε .
Ωστόσο, τα ξεπέρασε αυτά τα προβλήματα και στα 12 του πήρε απολυτήριο Γυμνασίου. Παρότι είχε δεχτεί προτάσεις να φοιτήσει σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, επέλεξε να παραμείνει στο Μεξικό.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Παιδί – θαύμα στο Μεξικό

6χρονος έχει μνήμες από προηγούμενη ζωή...;

Πολλές απορίες προκαλεί η περίπτωση του εξάχρονου Κάμερον Μακόλεϊ από την Σκωτία, καθώς από το 2003 και ενώ ήταν τριών ετών άρχισε να μιλάει στους γονείς του, για μια οικογένεια, στιγμές από την καθημερινότητα του με την οικογένεια αυτή, και ένα άσπρο σπίτι που δεν είχε δει ποτέ.
Ο μικρός περιέγραφε στους γονείς του για μία άλλη μητέρα με μακριά και καστανά μαλλιά, τα αδέλφια του, ένα λευκό σπίτι δίπλα στη θάλασσα, ένα μαύρο αυτοκίνητο, έναν σκύλο με βούλες κι έναν πατέρα που σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα.
«Ο καιρός περνούσε και ο Κάμερον μας περιέγραφε συνεχώς περιστατικά με λεπτομέρειες με την άλλη οικογένεια και υποστήριζε ότι είχε γεννηθεί στο νησί Μπάρα της Κορνουάλης» Δήλωσε η 42χρονη μητέρα του μικρού αγοριού.
«Άρχισε να παραπονιέται πως εμείς έχουμε ένα μπάνιο, ενώ το άλλο σπίτι είχε τρία, ενώ μας έλεγε συνεχώς ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε τον θάνατο, γιατί ξαναγυρίζουμε κάποια στιγμή, λέγοντας μας πως και πριν Κάμερον με έλεγαν»!
Η επιμονή του μικρού για να δει την πρώτη του οικογένεια και τα κλάματα του, ανάγκασε τη μητέρα του να βρει και να ενημερώσει τον διευθυντή της Κλινικής Παιδικής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια με ειδικότητα στις μετενσαρκώσεις να τους συνοδεύσει μαζί με μία κάμερα στο νησί Μπάρα.
Με το ταξίδι τους στο νησί Μπάρα, πράγματι βρήκαν το άσπρο σπίτι με τα τρία μπάνια ακριβώς έτσι όπως το περιέγραφε ο Κάμερον. Το σπίτι είχε εγκαταλειφθεί και μετά από έρευνα στο ληξιαρχείο βρήκαν πως η οικογένεια που περιέγραφε ο μικρός είχε ζήσει στο άσπρο σπίτι πριν πολλά χρόνια.
Ο 6χρονος είδε τις φωτογραφίες της οικογένειας και αναγνώρισε τα πάντα μέχρι το μαύρο αυτοκίνητο και αυτό για το οποίο μιλούσε συνέχεια, το σκυλί με τις βούλες.
Η μητέρα του είπε πως «ο Κάμερον έλαμπε από χαρά» και μετά όταν πια γύρισαν στο σπίτι τους, ο μικρός ησύχασε κι έγινε πια πολύ ήρεμος».

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - 6χρονος έχει μνήμες από προηγούμενη ζωή...;

«Τι μπορεί να κάνει ένα παιδί το καλοκαίρι;»

Στο ερώτημα «Τι μπορεί να κάνει ένα παιδί το καλοκαίρι;» απαντούν οι επιστήμονες και οι ειδικοί συνεργάτες του Ιδρύματος Μελετών Λαμπράκη, που παρουσιάζουν στη μεγάλη δικτυακή εκπαιδευτική πύλη του Ιδρύματος (www.e-paideia.net) ένα μεγάλο αφιέρωμα στα καλοκαιρινά προγράμματα απασχόλησης για παιδιά. Κατασκηνώσεις, αθλητικές εκδηλώσεις, προγράμματα δήμων, οργανισμών και σχολείων ειδικά για το καλοκαίρι δίνουν τη δυνατότητα σε παιδιά και νέους να αξιοποιήσουν αλλά και να αναπτύξουν τη δημιουργικότητά τους, και σε κάποιους από αυτούς να ανακαλύψουν τα ταλέντα τους.

Στα «Καλοκαιρινά προγράμματα απασχόλησης για παιδιά» τού e-paideia. net παρουσιάζονται τα ειδικά προγράμματα τα οποία έχουν δημιουργήσει σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας οι τοπικές δημοτικές αρχές και τα οποία περιλαμβάνουν μαθήματα κολύμβησης, αθλητικές δραστηριότητες στη θάλασσα, δημιουργική απασχόληση για παιδιά του δημοτικού, κατασκηνώσεις κ.ά. Ο κατάλογος των κατασκηνώσεων καλύπτει πολλές περιοχές της Ελλάδας - αναφέρονται αναλυτικά τα προγράμματά τους κοντά στη φύση, ανάλογα με την ηλικία των κατασκηνωτών. Οπως αναφέρουν άλλωστε οι εκπρόσωποι του Ιδρύματος, το καλοκαίρι, που ο ελεύθερος χρόνος είναι περισσότερος, αυξάνονται και οι ευκαιρίες για αθλητισμό. Στο αφιέρωμα περιλαμβάνονται πολλές πληροφορίες για παιδιά τα οποία θέλουν να πάρουν μαθήματα σε δημοτικά ή ιδιωτικά γήπεδα τένις, κέντρα ιππασίας ή και κολυμβητήρια. Επίσης δεν είναι λίγα τα σχολεία που ανοίγουν τις πόρτες τους κάθε καλοκαίρι για να προσφέρουν καλοκαιρινά προγράμματα με πλούσιες δραστηριότητες σε παιδιά και νέους.

Καλοκαίρι όμως δεν σημαίνει μόνο αθλητικές δραστηριότητες. Αρκετά μουσεία και οργανισμοί, όπως το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού και το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο, προσφέρουν καλοκαιρινά προγράμματα για μικρότερα και μεγαλύτερα παιδιά. Βασική επιδίωξη είναι η εξοικείωση των παιδιών με τον κόσμο των μουσείων καθώς και η ενίσχυση της συνεργασίας και των φιλικών σχέσεων μεταξύ τους. H Ιστορία, η παράδοση, το θέατρο και οι δημιουργικές δραστηριότητες, τα ολυμπιακά αθλήματα, το περιβάλλον και η οικολογία, η συζήτηση, η παρατήρηση και η ανάλυση των έργων που επισκέπτονται τα παιδιά - στο τέλος ζωγραφίζουν τα ίδια ό,τι βλέπουν - αποτελούν μέρος των προγραμμάτων για τα οποία θα βρουν πολλές πληροφορίες οι επισκέπτες τού e-paideia.net.

Διαβάστε περισσότερα για - «Τι μπορεί να κάνει ένα παιδί το καλοκαίρι;»

Οι γονείς στην παγίδα των ανταλλαγμάτων

Της Ιωαννας Φωτιαδη

«Πέρνα εσύ στο πανεπιστήμιο και από μένα ό,τι θες! » είναι μια κοινότοπη φράση πολλών γονέων. Η γκάμα των υπεσχημένων παροχών είναι πολύ ευρεία: από αυτοκίνητο, χρήματα ή υπερατλαντικά ταξίδια έως τα κλειδιά του εξοχικού για τους καλοκαιρινούς μήνες. Η νοοτροπία των ανταλλαγμάτων πηγάζει από την πάγια αντίληψη για την αξία της πανεπιστημιακής μόρφωσης. Οικογένειες κάθε κοινωνικοοικονομικής προέλευσης, που έχουν βάλει πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου, δελεάζουν τους αγχωμένους εφήβους υποσχόμενοι ό,τι αυτοί ονειρεύονται.

«Πάνω από το 40% των γονέων πέφτουν σε αυτή την παγίδα», σημειώνει καθηγήτρια σε δημόσιο σχολείο των νοτίων προαστίων. Οι διακοπές με την παρέα το καλοκαίρι -με δημοφιλέστερους προορισμούς τη Μύκονο και την Πάρο- έχουν καθιερωθεί. Ετσι, τα «δώρα» είναι συνήθως αυτοκίνητα, ταξίδια στο εξωτερικό -σε σχολεία των βορείων προαστίων η Νέα Υόρκη αποτελεί τον «άσο» στο μανίκι των γονέων- πολυτελή πάρτι, εισιτήρια για αθλητικές διοργανώσεις στο εξωτερικό (Rally, Champions League) αλλά και παροχή περισσότερων ελευθεριών, όπως η ενοικίαση γκαρσονιέρας στο κέντρο της Αθήνας. «Να μην ταλαιπωρείται το παιδί να κατεβαίνει από τον Αγιο Στέφανο στην Πολυτεχνειούπολη!» λέει στην «Κ» μητέρα υποψηφίου, που ήδη ψάχνει το κατάλληλο διαμέρισμα. Και οι ακρότητες δεν έχουν τέλος...

«Ενας πατέρας λίγο πριν από τις Πανελλήνιες πήρε το καινούργιο αυτοκίνητο, το πάρκαρε έξω από το σπίτι, άφησε το κλειδί πάνω στο τραπέζι του σπιτιού και είπε: Αυτό θα είναι δικό σου, αφού περάσεις...», θυμάται η ψυχολόγος κ. Εύα Τριανταφυλλίδου, που ειδικεύεται στα προβλήματα παιδιών και εφήβων. «Με το να φορτώνουν, όμως, οι γονείς το παιδί με υποσχέσεις, το αγχώνουν, υποτιμούν την αξία του και τη σημασία της προσπάθειας. Το διαπαιδαγωγούν έτσι, ώστε να λειτουργεί μόνο με υλικά ανταλλάγματα χωρίς να επιδιώκει τη δική του ικανοποίηση», υπογραμμίζει.

Είναι δε εντυπωσιακό, ότι είναι οι ίδιοι οι γονείς που επιμένουν στα δώρα και όχι τα παιδιά. «Η διάθεση προσφοράς τις περισσότερες φορές προέρχεται από τον εγωισμό των γονέων, καθώς θεωρούν ότι η αποτυχία του παιδιού εκθέτει τους ίδιους. Ετσι, την ”εξαγοράζουν”», εξηγεί η κ. Τριανταφυλλίδου.

Αρχίζει από νωρίς

Απ’ ό,τι φαίνεται μάλιστα η τακτική αυτή αρχίζει από νωρίς. «Ηδη από το δημοτικό υπήρχαν «ταρίφες»: ρολόι, αν γίνεις σημαιοφόρος, Barbie αν πάρεις δεκάρια σε όλα τα μαθήματα» λέει στην «Κ» μητέρα δύο παιδιών, 11 και 16 ετών. «Οι γονείς που τάζουν και υπόσχονται δεν ξεκινούν αυτή την τακτική στις Πανελλήνιες. Μεγαλώνουν τα παιδιά τους με το μοτίβο «“τι θα μου κάνεις, αν σου το κάνω;” με το οποίο διαιωνίζονται οι αμοιβαίοι εκβιασμοί».

Οσο, όμως, τα παιδιά μεγαλώνουν, παύουν να εντυπωσιάζονται εύκολα. «Ηδη από την Γ΄ Γυμνασίου κάποιοι μαθητές έρχονται στο σχολείο με μηχανάκι!», σχολιάζει καθηγήτρια σε δημόσιο σχολείο στα Πατήσια. Το σύστημα του καρότου και του λαγού μερικές φορές είναι αποτελεσματικό. «Συνήθως, συναντώ τέτοιες τακτικές σε οικογένειες πολύ αδύναμων μαθητών, που χρησιμοποιούν το αντάλλαγμα ως έσχατη λύση, για να κινητοποιήσουν το παιδί» λέει στην «Κ» η κ. Μπαρμπέρη, καθηγήτρια φιλόλογος στην Ιόνιο Σχολή.

Ομως, η εποχή των ισχνών αγελάδων διαφοροποιεί τα «έθιμα» της ελληνικής οικογένειας. «Φέτος, λόγω κρίσης, η αγορά αυτοκινήτου δεν συζητείται από τις οικογένειες. Ακόμα, τα περισσότερα παιδιά σχεδιάζουν διακοπές σε φιλικά σπίτια», παρατηρεί ο κ. Ζυγόπουλος, καθηγητής φιλόλογος στο Λεόντειο Λύκειο Νέας Σμύρνης. Εξάλλου, οι παροχές των γονιών είναι ανάλογες του τόπου διαμονής. «Στα μέρη μας, τα παιδιά το καλοκαίρι βοηθούν τους γονείς τους στις ελιές ή τους ακολουθούν στην οικοδομή» λέει στην «Κ» εκπαιδευτικός στη Λακωνία. «Για τα παιδιά εδώ το μεγαλύτερο δώρο είναι η ίδια η επιτυχία σε ένα ΑΕΙ, που θα τους δώσει τη δυνατότητα να ζήσουν σε μια μεγαλύτερη πόλη και να διευρύνουν τους ορίζοντές τους».

«Το λάθος της οικογένειας είναι ότι επιβραβεύει την επιτυχία και όχι την προσπάθεια», καταλήγει ο κ. Ζυγόπουλος .«Ο γιος μου είχε εκφράσει την επιθυμία για ένα μεγάλο αποχαιρετιστήριο πάρτι» λέει στην «Κ» η Μ.Σ. «θα το οργανώσουμε, όχι ως επιβράβευση ή αντάλλαγμα, αλλά για να «ξεδώσει» μετά από το στρες μιας ολόκληρης χρονιάς και να έχει μια όμορφη ανάμνηση από την αποφοίτησή του».

πηγή news.kathimerini.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Οι γονείς στην παγίδα των ανταλλαγμάτων

Θα σε τιμωρήσω!

Την «παλιά καλή εποχή» τα πράγματα ήταν απλά. Η πειθαρχία στα παιδιά επιβαλλόταν «δια ροπάλου». Κάθε αταξία είχε και την ποινή της. Ανάλογα με τη σοβαρότητα του παραπτώματος υπήρχαν και οι διαβαθμίσεις στο ξύλο…
Τα χαστούκια, οι βέργες, ακόμη και ζώνες, οι "λωρίδες", χρησιμοποιούνταν για το σωφρονισμό των «άτακτων» παιδιών. «Έτσι γίναμε άνθρωποι» έλεγαν οι παλιότεροι.
Και για να πούμε την αλήθεια, για όλους τους γονείς υπάρχουν στιγμές που σκέφτονται με νοσταλγία εκείνη την εποχή: όταν τα αγγελούδια τους ξεπερνούν κάθε όριο και η «δύναμη του λόγου» πέφτει πάνω σε ένα τείχος αντίδρασης και αδιαφορίας.

Οι προειδοποιήσεις και οι απειλές, ακόμη και οι διάφορες «ποινές» της σύγχρονης εποχής: «δεν θα πάμε σινεμά», «δεν θα παίξεις με τον Κωνσταντίνο», «δεν θα σου αγοράσω την καινούργια κασέτα για το Gameboy» και άλλα παρόμοια, φαίνεται να μην αποδίδουν καθόλου. Αναγκάζεσαι να ανεβάζεις τον τόνο της φωνής για να μπορέσεις να (εισ)ακουστείς και ελάχιστα πράγματα πετυχαίνεις.
Όχι, πείτε μου εσείς όταν π.χ ο μεγάλος σας γιος πειράζει τη μικρή του αδερφή, εφαρμόζοντας όλη τη γκάμα των βασανιστηρίων, με ποιόν τρόπο θα τον σταματήσετε; (αν ξέρετε τον τρόπο στείλτε μου παρακαλώ ένα e-mail)
Όταν ο μικρός σας γιος ανοίγει το ντουλάπι για να πάρει κάτι και σπάει όλο το καινούργιο σετ με μπολ παγωτού, πώς θα τον κάνετε να καταλάβει ότι δεν πρέπει να υπάρξει επόμενη φορά;
Όταν η γλυκιά σας κορούλα πετάει το φαγητό που της βάζετε και ουρλιάζει πως θέλει κάτι άλλο, ενώ εσείς προσπαθείτε με ηρεμία να της εξηγήσετε πως αυτό είναι το μοναδικό φαγητό για σήμερα και εκείνη αρνείται να το αποδεχθεί, ουρλιάζοντας ακόμη περισσότερο, εσείς τι κάνετε;
Όταν λέτε στο μεγάλο σας γιο πως πρέπει να διαβάσει κι αυτός μουρμουράει, στριφογυρίζει, λέει κοροϊδευτικά τραγουδάκια και παρά τις επικλήσεις σας δεν πηγαίνει στο γραφείο του, ποια τιμωρία θα του επιβάλλετε για να τον πείσετε;

Ποια «τιμωρία»;
Αφοπλισμένοι οι γονείς από «βαριά» και «συμβατικά» όπλα δυσκολεύονται απίστευτα να επιβάλλουν κάποιους κανόνες πειθαρχίας, αδυνατούν να θέσουν αυτά τα όρια, που όλοι οι ειδικοί επισημαίνουν ότι είναι απαραίτητα για τα παιδιά. Κινούνται απελπισμένοι, πειραματίζονται, προσπαθούν στα τυφλά να βρουν το δρόμο τους, κάνοντας συχνά λάθη.
Άλλες φορές αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις με υπερβολική ελαστικότητα και άλλες με τρομερή αυστηρότητα, προσπαθώντας να βρούμε με ποιόν τρόπο θα καταφέρουμε να κάνουμε τα παιδιά να μας ακούσουν ή να σταματήσουν τις αταξίες τους…
Προσπαθώντας να βρω κάποιες πειστικές (και όχι θεωρητικές) απαντήσεις, απευθύνθηκα στην παιδοψυχολόγο Κατερίνα Κωνσταντίνου (MSc Σχολικής & Εξελικτικής Ψυχολογίας Α.Π.Θ.).
Πριν φτάσουμε στις «τιμωρίες» και στις ποινές, θεώρησε σωστό να βάλουμε τις βάσεις πάνω στις οποίες θα πρέπει να κινηθούμε γονείς και παιδιά και αυτές δεν είναι άλλες από τις βασικές αρχές πειθαρχίας. Ας δούμε λοιπόν σχηματικά από πού θα πρέπει να ξεκινήσουμε:

Βασικές αρχές πειθαρχίας των παιδιών
1) Το σημαντικότερο είναι να κάνουμε το παιδί να καταλάβει πότε και γιατί θεωρούμε τη συμπεριφορά του προβληματική. Αρκετά είναι τα παιδιά που δεν συνειδητοποιούν τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται και δεν μπορούν να κατανοήσουν τις συνέπειες. Το πρώτο βήμα, λοιπόν, είναι να περιγράψουμε στο παιδί την προβληματική συμπεριφορά με σταθερό αλλά όχι έντονο τόνο. Μερικά παιδιά αντιδρούν καλύτερα σε μια χαμηλόφωνη υπενθύμιση παρά σε μια δυνατή φωνή. Θα πρέπει να του εξηγήσουμε τι μας ενοχλεί στη συμπεριφορά του, με συγκεκριμένους όρους που το παιδί θα καταλάβει. Επίσης, θα πρέπει να του εξηγήσουμε ποιες αρνητικές συνέπειες μπορεί να έχει αυτή η συμπεριφορά του.
•Π.χ. θα πρέπει να πούμε: «Όταν παίζεις με τη μπάλα μέσα στο σπίτι μπορεί να χτυπήσεις κάποιον ή να σπάσεις κάτι»
•Και όχι: «Σταμάτα επιτέλους με αυτή τη μπάλα»


2) Θα πρέπει να ορίσουμε σαφώς και με απλά λόγια τα προβλήματα που προκαλούνται από τη συμπεριφορά του παιδιού και να του προτείνουμε μια λύση.
•Θα πρέπει να πούμε: «Δεν μπορείς να βρεις το παιχνίδι που ψάχνεις επειδή δε συμμάζεψες τα παιχνίδια σου χθες»
•Και όχι: «Εάν δε συμμαζέψεις τα ρούχα και τα παιχνίδια σου δε θα σου πάρω άλλα»


3) Θα πρέπει κι εμείς να δώσουμε το παράδειγμα, με τη δική μας συμπεριφορά, προσπαθώντας να μείνουμε ήρεμοι, ακόμη και στα «δύσκολα». Αντί να αντιδράσουμε άμεσα και χωρίς να το σκεφτούμε, μια καλή ιδέα είναι να πάρουμε μια- δυο βαθιές αναπνοές για να χαλαρώσουμε και στο μεταξύ να σκεφτούμε ποια είναι η καταλληλότερη αντίδραση σε αυτό που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή. Ήρεμα αλλά σταθερά, θα πρέπει να εξηγήσουμε στο παιδί τι μας ενόχλησε και με ποιόν τρόπο θα θέλαμε να έχει συμπεριφερθεί ή να συμπεριφέρεται γενικότερα.
•Θα πρέπει να πούμε: «Μίλα πιο σιγά και ήρεμα, όταν είμαστε μέσα στο εστιατόριο»
•Και όχι: «Να συμπεριφέρεσαι όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας σου»

4)Θα πρέπει να επιβραβεύουμε την καλή συμπεριφορά. Συχνά, ενώ ζητάμε από το παιδί να αλλάξει συμπεριφορά και αυτό πραγματικά ακολουθεί όσα του είπαμε, θεωρώντας το ως κάτι δεδομένο, δεν επιβραβεύουμε την επιθυμητή συμπεριφορά, δίνοντας το μήνυμα στο παιδί πως δεν έχει μεγάλη σημασία το να κάνει το «σωστό». Καθώς η αλλαγή μιας ανεπιθύμητης συμπεριφοράς μπορεί να πάρει χρόνο, η επιβράβευση κάθε βήματος προς το καλύτερο μπορεί να βοηθήσει. Θα πρέπει συνεπώς να αναγνωρίσουμε και να επιβραβεύσουμε με συγκεκριμένο έπαινο οποιαδήποτε προσπάθεια και βήμα κάνει το παιδί προς το στόχο του.

5) Το σημαντικότερο είναι να δείξουμε σταθερότητα στη δική μας συμπεριφορά και στις αντιδράσεις μας μετά την αρνητική συμπεριφορά του παιδιού. Σταθερότητα δε σημαίνει αυστηρότητα, ούτε σκληρότητα, ούτε τιμωρία. Η σταθερότητα έχει σχέση με τη συνεργασία μεταξύ των γονέων και με τη συνέπεια ανάμεσα στα λόγια και τις πράξεις τους. Είναι απαραίτητο οι γονείς να συμφωνούν μεταξύ τους και να στηρίζουν ο ένας τον άλλο. Επίσης, είναι σημαντικό να πραγματοποιούν αυτά που λένε, δηλαδή να μην λένε άλλα και να κάνουν άλλα, ούτε να υπόσχονται ή να απειλούν το παιδί για πράγματα που τελικά δεν πρόκειται να κάνουν ποτέ.

Αφού θέσαμε τις βάσεις, ήρθε η ώρα να περάσουμε στο «πρακτέο», αυτό που μας ενδιαφέρει όλους. Ποιες είναι οι εναλλακτικές προτάσεις «τιμωρίας», ώστε τελικά να μπορέσουμε να επιβάλλουμε κάποια όρια στα παιδιά;

Εναλλακτικές μορφές τιμωρίας

- Στέρηση προνομίων
Η στέρηση προνομίων θεωρείται από τους ειδικούς ως ένας αποτελεσματικός τρόπος πειθαρχίας. Για παράδειγμα, μπορούμε να απαγορεύσουμε στο παιδί να δει τηλεόραση ή να παίξει με κάποιο αγαπημένο του παιχνίδι. Μπορούμε ακόμη να του στερήσουμε κάποια άλλη μορφή διασκέδασης που του αρέσει. Πρέπει ωστόσο να μην χρησιμοποιούμε συχνά τη «στέρηση προνομίων», γιατί θα γίνει αναποτελεσματική. Ακόμη, οι όποιοι περιορισμοί και «στερήσεις προνομίων» δεν πρέπει να διαρκούν μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί το παιδί ξεχνάει ποια ήταν η αρχική αιτία αυτής της «τιμωρίας». Ακόμη πρέπει πάντοτε να γίνεται σαφές ότι αυτή η στέρηση συνδέεται άμεσα με την ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Να εξηγείται, δηλαδή, ξεκάθαρα πως ό, τι συμβαίνει είναι συνέπεια της συμπεριφοράς του παιδιού.

- Η τεχνική του «διαλείμματος» (time out)
Η τεχνική του “time out” είναι η απομάκρυνση του παιδιού από το “ακροατήριό του”, ύστερα από κάποιο επεισόδιο ανεπιθύμητης συμπεριφοράς. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα παιδιά για να τραβήξουν την προσοχή μας δίνουν “παραστάσεις” κακής συμπεριφοράς. Η απομάκρυνση του παιδιού σε άλλο χώρο γίνεται για να μείνει μακριά από την εστία της έντασης και να ηρεμήσει. Εκεί, συζητάμε τους λόγους και τις συνέπειες αυτών που έκανε.
Π.χ. αν μια παρέα παιδιών παίζει ένα επιτραπέζιο παιχνίδι και ένα από τα παιδιά το χαλάει με φωνές και άσχημες λέξεις κάθε φορά που χάνει, μπορούμε να το απομακρύνουμε και να το αφήσουμε να συμμετέχει ξανά στο παιχνίδι μόνο όταν νιώσει ότι μπορεί να ακολουθήσει τους κανόνες και σταματήσει να παραφέρεται.
Η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται με ιδιαίτερη επιτυχία σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας. Το νόημα της τιμωρίας αυτής είναι να καταλάβει το παιδί πως για να συμμετέχει σε μια δραστηριότητα πρέπει να έχει την κατάλληλη συμπεριφορά, διαφορετικά η συμμετοχή του είναι αδύνατη. Είναι σημαντικό να εξηγήσουμε στο παιδί ώστε να καταλάβει ότι έχει δικαίωμα επιλογής, ότι από εκείνο, δηλαδή από τη νέα συμπεριφορά του, εξαρτάται αν τελικά θα επιστρέψει στη δραστηριότητα ή όχι. Το «διάλειμμα» έχει στόχο να ηρεμήσει το παιδί αλλά και να το βοηθήσει να σκεφτεί τις συνέπειες των πράξεών του. Γι’ αυτό θα πρέπει να γίνεται σε κάποιο χώρο χωρίς παιχνίδια και χωρίς ενδιαφέρον για το παιδί, για μικρό χρονικό διάστημα (περίπου 5 λεπτά).

-Η «αδιαφόρια»
Καμιά φορά η καλύτερη τιμωρία, είναι η μη- τιμωρία! Η αδιαφορία. Η παράσταση χωρίς θεατές δεν έχει νόημα και ματαιώνεται… Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούμε ακόμη και να αγνοήσουμε την κακή ή ακόμη και την επιθετική συμπεριφορά των παιδιών. Η «αδιαφορία» μας, κάνει την αταξία να μην έχει νόημα, όταν οι αποδέκτες είμαστε εμείς. Μερικές φορές –ιδίως σε μικρότερα παιδιά- αν αρχίσουμε τον διάλογο και τις συμβουλές για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει, μπλέκουμε σε μια συζήτηση χωρίς νόημα, η οποία συχνά φέρνει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Η κατάσταση αντί αν καλυτερέψει, χειροτερεύει! Τα μικρά παραπτώματα μπορεί να μειωθούν, αν τα αγνοήσουμε. Όταν το παιδί διαπιστώσει ότι δεν πετυχαίνει τίποτε με αυτές τις συμπεριφορές, τις εγκαταλείπει.

Με τους εναλλακτικούς τρόπους «διαχείρισης κρίσεων» ενθαρρύνεται η οριοθέτηση της σχέσης γονιού και παιδιού, ενώ παράλληλα ενισχύεται η αυτοεκτίμηση και η αυτοπειθαρχία του, χωρίς να τιμωρείται σωματικά.

«Εμφύλιος» πόλεμος
Ένα πιο ειδικό θέμα αφορά στους καυγάδες ανάμεσα στα αδέλφια. Εκεί η πιο αποτελεσματική μέθοδος είναι του …Πιλάτου! Με λίγα λόγια, «νίπτουμε τας χείρας μας» και έχουμε τη λιγότερη δυνατή εμπλοκή. Η διαφωνίες και οι τσακωμοί ανάμεσα στα αδέλφια έχουν και τις θετικές τους πλευρές, όσο κι αν φαίνεται παράξενο. Πρόκειται για μια προσπάθεια να βρουν μεταξύ τους τα όρια και την ισορροπία. Είναι ένα παιχνίδι εξουσίας και επιβολής. Τα παιδιά χάνουν και κερδίζουν πολλές φορές κάθε μέρα. Και μη νομίζετε ότι τα μικρότερα πάντα υποτάσσονται.
Όταν οι γονείς εμπλέκονται αμέσως σ' αυτό παιχνίδι των ορίων, στερούν από τα παιδιά τη δυνατότητα να βρουν λύση μόνα τους και να θέσουν τα δικά τους όρια. Η καλύτερη λύση είναι η λιγότερη δυνατή εμπλοκή. Η παρέμβαση επιτρέπεται μόνο όταν υπάρχει πιθανότητα η κατάσταση να γίνει επικίνδυνη ή όταν δούμε ότι τα παιδιά μας πράγματι αδυνατούν να λύσουν τη διαφορά τους. Και τότε παρεμβαίνουμε όχι για να δώσουμε τη λύση ή το δίκαιο σε κάποιον αλλά απλά και μόνον για να σταματήσουν….

πηγή Ημερολόγιο ενός πατέρα

Διαβάστε περισσότερα για - Θα σε τιμωρήσω!

Πρέπει και πώς να τιμωρούμε τα παιδιά μας;

«Καλά είναι αυτά που λένε τα βιβλία και οι παιδοψυχολόγοι, αλλά όταν φτάσει η κρίσιμη στιγμή δεν ισχύει... τίποτα! Εκεί ο κάθε γονιός κρίνει ανάλογα με την περίπτωση και αν χρειαστεί, θα ρίξει και καμιά στον ποπό. Δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου, και σίγουρα δεν διαπράττεται κανένα έγκλημα».

Η κ. Νατάσα Ντεμίρη, μητέρα δίδυμων αγοριών που είναι στην ηλικία των τεσσάρων ετών, δεν είναι οπαδός της παροιμίας που λέει ότι «το ξύλο βγήκε απ΄ τον Παράδεισο». Όπως αναφέρει όμως, τα παιδιά της βρίσκονται σε μια ιδιαίτερη ηλικία, αφού πλέον απαιτούν, κατανοούν και βεβαίως μιλούν πια κανονικά. «Δεν είμαι οπαδός του ξύλου, ούτε καν της τιμωρίας. Τις περισσότερες φορές μάλιστα αποφεύγουμε να πούμε και τη λέξη τιμωρία, και έχουμε εφεύρει άλλες λέξεις για να μπούμε στη... διαδικασία της υπακοής». Η κ. Νατάσα Ντεμίρη όταν αναγκάζεται να επιβάλει την τάξη, βάζει στην «πολυθρόνα της ηρεμίας», όπως την αποκαλεί, όποιο από τα παιδιά «πρέπει» να μείνει εκεί. «Τους έχω περάσει, τόσο εγώ όσο και ο σύζυγός μου, ότι αυτή είναι μια θέση που μας βοηθάει να σκεφτούμε με ηρεμία γιατί κάνουμε φασαρία, γιατί κλαίμε ή γιατί φωνάζουμε. Πάντα πιάνει και μάλιστα έχω να τονίσω, από την εμπειρία μου πάντα, ότι όσο πιο ήρεμα τους μιλάω τόσο πιο εύκολα υπακούουν». Φυσικά, τονίζει η κ. Ντεμίρη, όλα τα παιδιά θα έχουν και τις στιγμές που θα ξεφύγουν από τα όρια, περισσότερο μάλιστα απ΄ ό,τι πρέπει. «Εκεί ίσως αναγκαστώ να ρίξω και μια στον ποπό. Πόσω δε μάλλον αν η συμπεριφορά τους βάζει σε κίνδυνο την υγεία τους. Πρόσφατα, που ο ένας έριχνε στο κεφάλι του άλλου κάποια παιχνίδια και υπήρχε κίνδυνος να τραυματιστεί, δεν διαμαρτυρήθηκαν καθόλου ούτε για τις φωνές ούτε για τις ξυλιές στον ποπό».

Το ερώτημα ταλανίζει τους περισσότερους γονείς σε όλο τον κόσμο: το ξύλο βγήκε απ΄ τον Παράδεισο ή μήπως όχι; Σύμφωνα με νέα έρευνα του Κολεγίου Calvin, στο Μίσιγκαν, ένα χαστούκι για να συνετίσουν οι γονείς τα παιδιά τους όχι μόνο δεν τα βλάπτει, αλλά τους κάνει καλό στην ενήλικη ζωή τους. Όπως υποστηρίζει η καθηγήτρια Ψυχολογίας και υπεύθυνη της έρευνας κ. Μάρτζορι Γκουνόε, το ξύλο ως μορφή πειθαρχίας- αυστηρά μέχρι την ηλικία των 6 ετών- κάνει τα παιδιά να βλέπουν με αισιοδοξία το μέλλον, τα βοηθά να γίνουν καλύτεροι μαθητές και παράλληλα να θέλουν να προχωρήσουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Οι ερευνητές εξέτασαν 179 έφηβους και τους ρώτησαν εάν και πόσες φορές οι γονείς χρησιμοποίησαν το ξύλο ως «εργαλείο» πειθαρχίας. Από τις απαντήσεις, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το χαστούκι που μπορεί να έφαγαν ως παιδιά, τα βοήθησε στην εφηβική ζωή τους.

Έγκλημα το χαστούκι
Αν και υπάρχουν ερευνητές και ψυχολόγοι, οι οποίοι συμφωνούν με τα αποτελέσματα της νέας έρευνας, είναι πολλοί περισσότεροι εκείνοι που την αποδοκιμάζουν. Όπως επισημαίνει η οικογενειακή σύμβουλος κ. Έφη Σαρηγιαννίδου, η χρή ση σωματικής βίας, προκειμένου να τιμωρηθεί το παιδί, θα πρέπει να αποφεύγεται... διά ροπάλου. «Ακόμη και η χρήση της λέξης “τιμωρία” έχει κάτι το εκφοβιστικό, πόσω μάλλον ένα χαστούκι», λέει.

Οι γονείς, όπως προσθέτει, δεν θα πρέπει να καταφεύγουν σε μία τέτοια τακτική. «Αντίθετα, αυτό που πρέπει να κάνουν είναι να ακούν το παιδί και τις ανάγκες του. Παράλληλα όμως, θα πρέπει να αναπτύξουν τις συναισθηματικές τους δεξιότητες, πράγμα δύσκολο να επιτευχθεί. Πολύ συχνά οι γονείς, φορτισμένοι από τα προβλήματα της δουλειάς ή τα οικονομικά ζητήματα, γυρνούν σπίτι και ξεσπούν πάνω στον αδύναμο, που είναι φυσικά το παιδί».

Ένα χαστούκι ή ένα δυνατό χτύπημα δημιουργεί στο παιδί το αίσθημα της απόρριψης και του φόβου. «Όταν δε, η τακτική της σωματικής τιμωρίας σπάει το “ηλικιακό φράγμα” των 6 ετών και συνεχίζεται και στην εφηβεία, μετά δηλαδή τα 12 χρόνια, τότε τα ψυχικά τραύματα του παιδιού θα είναι σαφώς έντονα στη μετέπειτα ζωή του», σημειώνει η κ. Σαρηγιαννίδου.

Απλή επίπληξη
Οι ειδικοί, πάντως, θεωρούν απαραίτητη την επίπληξη του παιδιού, όταν αυτό κάνει μία κακή πράξη ή μία αταξία. «Ο αυστηρός τόνος της φωνής, αλλά και μια πιο επιθετική στάση σώματος είναι τα “όπλα” των γονιών, προκειμένου να καταλάβουν τα παιδιά τη διαφορά μεταξύ του καλού και του κακού. Παράλληλα, η αφαίρεση προνομίων όταν έχει κάνει κάτι κακό, το να στερήσει δηλαδή ο γονιός από το παιδί μία βόλτα ή το παιχνίδι για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, αποτελεί σημαντικό τρόπο διαπαιδαγώγησης», υπογραμμίζει η οικογενειακή σύμβουλος. Τα όρια και οι κανόνες, σύμφωνα με την κ. Σαρηγιαννίδου, αλλά και η τιμωρία με την έννοια της συνέπειας, βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν πότε κάνουν λάθος και πότε όχι.

Μέχρι την ηλικία των 6 ετών μια ξυλιά δεν βλάπτει»

ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΟ ότι αν μέχρι την πρώτη παιδική ηλικία- εξι ετών- το παιδί φάει καμιά ξυλιά δεν θα πάθει τίποτα, υποστηρίζει η κ. Αγγελική Λεπατατζή, παιγνιολόγος (θεραπεία μέσω του παιχνιδιού)παιδοψυχολόγος. Αρκεί, τονίζει η κ. Λεπατατζή, το ξύλο να μην είναι ο μόνιμος τρόπος διευθέτησης των θεμάτων που υπάρχουν ανάμεσα στο παιδί και τον γονιό. «Στην εποχή μας δεν θα ήταν ρεαλιστικό να πιστεύω ότι τα παιδιά μας είναι δυνατόν να μεγαλώσουν χωρίς κάποια τιμωρία.

Το σημαντικό που θα πρέπει να εξετάσουμε είναι πώς χρησιμοποιούμε αυτή την τιμωρία».

Τα ερωτήματα που πρέπει να θέτουν οι γονείς συχνά, σύμφωνα με την κ. Λεπατατζή, είναι: Τιμωρούμε επειδή δεν ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε; Για να δείξουμε τον θυμό μας;

Τιμωρούμε γιατί φοβόμαστε ή επειδή νιώθουμε ενοχή; «Εάν στον τρόπο με τον οποίο επικοινωνεί ο γονιός με τα παιδιά του κυριαρχεί το ξύλο ή η τιμωρία, τότε δεν είναι αποτελεσματικός. Τα παιδιά χρειάζεται να ζουν με σταθερές αξίες και συγκεκριμένα όρια. Αυτά τα δύο στοιχεία τους παρέχουν ασφάλεια. Θα ήταν εξωπραγματικό αν πούμε ότι τα παιδιά δεν θα τολμήσουν να ξεφύγουν από αυτά τα όρια. Οι γονείς τότε από τη μια πρέπει να κρατήσουν σταθερά τα όρια λέγοντας “όχι”, αλλά η βάση τού “όχι” να είναι θετική. Τι σημαίνει αυτό: τονίζουμε στα παιδιά τι μπορούν να κάνουν και όχι τι δεν μπορούν να κάνουν. Αυτό είναι μια πολύ καλή βάση επικοινωνίας».


Επηρεάζει τον δείκτη νοημοσύνης

Η ΣΩΜΑΤΙΚΗ τιμωρία μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνη για τα παιδιά. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που πραγματοποίησε το Πανεπιστήμιο Νew Ηampshire, το χαστούκι στα παιδιά μπορεί προσωρινά να έχει αποτελέσματα πειθαρχίας, ωστόσο μακροπρόθεσμα μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Παράλληλα διαπίστωσαν ότι η σωματική τιμωρία συνδέεται με χαμηλούς δείκτες νοημοσύνης. Οι ερευνητές εξέτασαν 806 παιδιά ηλικίας 2 έως 4 ετών και 704 παιδιά ηλικίας 5 έως 9 ετών και μέτρησαν τον δείκτη νοημοσύνης των παιδιών στην πρώτη φάση της έρευνας και μετά, τέσσερα χρόνια αργότερα. Αυτό που έδειξαν τα αποτελέσματα ήταν ότι τα μικρότερα παιδιά που είχαν υποστεί σωματική βία είχαν κατά 5 μονάδες χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης ενώ τα μεγαλύτερα κατά 2,8.

Το ξύλο όμως βλάπτει πολύ σοβαρά την ψυχολογία των παιδιών. Βάσει δύο ερευνών που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Child Development», τα παιδιά που έτρωγαν ξύλο από τους γονείς εμφάνιζαν προβλήματα συμπεριφοράς, επιθετικότητα, ακόμη και κατάθλιψη σε σύγκριση με εκείνα τα παιδιά στα οποία οι γονείς εφάρμοζαν άλλου είδους τιμωρία.

Πηγή:

Διαβάστε περισσότερα για - Πρέπει και πώς να τιμωρούμε τα παιδιά μας;

Αν αυτό είναι το παιδί

Η παιδική και η εφηβική ηλικία δεν ορίζονται μόνο βιολογικά, αλλά και με ιστορικούς, εργασιακούς, εκπαιδευτικούς, ακόμα και γεωγραφικούς όρους.

Τι συμβαίνει όμως όταν το παιδί ή ο έφηβος δεν μπαίνει στον κοινωνικό στίβο από την κύρια είσοδο, π.χ., μέσα από θεσμούς σαν τη Βουλή των Εφήβων ή τη Eurovision Junior, αλλά από το παράθυρο; Σοκ και δέος προκαλεί η πολύ μικρή ηλικία των διαδηλωτών της περασμένης Δευτέρας, των ειρηνικών και των ζωηρών. Ασφαλώς δεν πρόκειται για την πλειονότητα των μαθητών, όμως το γεγονός είναι ότι χιλιάδες ανήλικοι, στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, βγήκαν στους δρόμους και ότι σήμερα η οργή εκδηλώνεται σε όλο και πιο νεαρές ηλικίες είτε εντός είτε εκτός του σπιτιού. «Θα ’μαι καλό παιδί, άριστος μαθητής, αρκεί στη διαδήλωση να σπάσεις ό,τι βρεις»: έτσι τραγούδησαν πολλά παιδιά το πασίγνωστο jingle για το παριζάκι. Δεν πρόκειται για πρόωρη πολιτικοποίηση, αλλά για άρνηση, απόρριψη, ασφυξία, για καταστάσεις που δεν γιατρεύονται με «προληπτικές προσαγωγές».

Κατά καιρούς δημοσιεύονται έρευνες που δείχνουν ότι μειώνεται η ηλικία της «πρώτης φοράς». Ολο και πιο μικροί οι νέοι δοκιμάζουν εξαρτησιογόνες ουσίες, νόμιμες ή παράνομες, ή παίρνουν ψυχοφάρμακα. Ολο και πιο μικρά τα παιδιά αποκτούν καταναλωτική ταυτότητα (ή μάλλον τους επιβάλλεται αυτή η ταυτότητα), όλο και πιο μικρά γνωρίζουν τον ανταγωνισμό και το φόβο καθώς, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, οι δικές μας ανασφάλειες μεταφυτεύονται σε άλλο ηλικιακό έδαφος.

Ταυτόχρονα, όλο και πιο μεγάλα τα «παιδιά» ολοκληρώνουν τις σπουδές τους, βρίσκουν προσωρινή ή μόνιμη δουλειά, αποκτούν οικονομική ανεξαρτησία, κάνουν οικογένεια. Σαν να συντελείται μια άτσαλη ενηλικίωση, μια μη γραμμική ωρίμανση, με ζιγκ ζαγκ, ανάμεσα σε χάδια και χαστούκια, ανάμεσα στην κολακεία και την εκμηδένιση.

Ποιος φταίει, ποιον θα μαστιγώσουμε σήμερα; Το κράτος, την αγορά, τον δάσκαλο, τους γονείς, την τηλεόραση, τα ίδια τα παιδιά; Εύκολο είναι το να μοιράζουμε ευθύνες και να μένουμε προσωρινά ικανοποιημένοι, αφού κάθε απόπειρα συλλογικής ανάληψης της ευθύνης είναι ρητορική και αδιέξοδη. Ολοι ένοχοι (που ισοδυναμεί με το όλοι αθώοι), όμως κάποιοι φέρουν μεγαλύτερη ευθύνη. Αλλη είναι η ευθύνη του «ασύνταχτου» δωδεκάχρονου που πετάει ένα νεράντζι στους αστυνομικούς και άλλη η ευθύνη της συντεταγμένης πολιτείας, ιδίως όσον αφορά τη δημόσια παιδεία.

Δύσκολο να μην αναρωτηθεί κανείς όχι σε τι κόσμο φέρνουμε ή θα φέρουμε τα παιδιά μας (ένα αιώνιο και άλλο τόσο κούφιο στερεότυπο), αλλά τι κόσμος είναι αυτός, ο σημερινός που μετατρέπει τα παιδιά σε δημόσιο κίνδυνο. Τα παιδιά τα δικά μας, τα κατά συνθήκη «καλά», όχι τα ξένα, τα άλλα.

Σπασμωδική, βίαιη είναι η ενηλικίωση των παιδιών, όπως κρυφά βίαιη είναι και η καθήλωση πολλών ενηλίκων σε ένα νηπιακό, παιδαριώδες στάδιο σκέψης ή μάλλον μη σκέψης. Οπως χάνονται οι ενδιάμεσες εποχές και από τον χλιαρό χειμώνα περνάμε σε ένα ορμητικό καλοκαίρι, έτσι τείνουν να χαθούν και οι διαφορετικές ηλικίες του ανθρώπου. Εδώ δεν εκπληρώνεται το όνειρο της αιώνιας νεότητας, αλλά ο εφιάλτης της αιώνιας ανωριμότητας και του μοντέρνου πρωτογονισμού.

Ο κόσμος των μικρών και των μεγάλων όχι μόνο συρρικνώνεται, αλλά γίνεται όλο και πιο κατακερματισμένος και εικονικός και ας επιλέγουμε ατομικά τα σκηνικά του σαν να πρόκειται για τα υλικά της πίτσας. Διαλέγουμε ελεύθερα την τραγανή ή την αφράτη βάση, όμως δεν μπορούμε να διαλέξουμε έναν κόσμο με τέσσερις διακριτές εποχές, με καθαρό χώμα, αέρα και νερό και με τίμια εργασία για όλους.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Αν αυτό είναι το παιδί

Τα ύποπτα συμπτώματα της νέας γρίπης στα παιδιά

Παρότι τα συμπτώματα της νέας γρίπης είναι όμοια με αυτά της εποχικής (πυρετός πάνω από 38°, βήχας, συνάχι, πονόλαιμος, μυαλγίες, πονοκέφαλος, ρίγος, αίσθημα κόπωσης και, κυρίως στα παιδιά, διάρροια και έμετος), υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι το παιδί πρέπει επειγόντως να το δει γιατρός.

Σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), οι ενδείξεις αυτές είναι:

* Γρήγορη αναπνοή ή δυσκολίες στην αναπνοή.

* Μελανό χρώμα στο δέρμα.

* Αδυναμία κατανάλωσης αρκετών υγρών.

* Δυσκολίες στο ξύπνημα ή έλλειψη αντίδρασης.

* Έντονη οξυθυμία (σε βαθμό που να μην αντέχει το παιδί να το κρατήσετε αγκαλιά).

* Υποχώρηση των συμπτωμάτων της γρίπης, αλλά στη συνέχεια επιδείνωση με «ανέβασμα» του πυρετού και χειρότερο βήχα.

* Πυρετός με εξάνθημα.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Διαβάστε περισσότερα για - Τα ύποπτα συμπτώματα της νέας γρίπης στα παιδιά

Πώς αναπτύσσεται η ανάγνωση στα παιδιά

Η αναγνωστική διαδικασία περνά μέσα από διάφορα στάδια εξέλιξης, τα οποία είναι συνυφασμένα με την ηλικία του ατόμου: 1ο: Παιδική ηλικία, 2ο: Ηλικία από τέσσερα έως οχτώ έτη, 3ο: Ηλικία από εννέα έως 12 έτη, 4ο: Ηλικία από 13 έως 16 έτη, 5ο: Ηλικία από 17 έως 25 έτη, 6ο: Ηλικία από 26 έτη και άνω.

Στάδιο 1ο: Παιδική ηλικία (από εμβρυική περίοδο έως τρία έτη)

Πριν ακόμα ένα παιδί γεννηθεί, το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτά που θα βρει εύκολα ή δύσκολα να κάνει και να μάθει, καθορίζεται από το γενετικό του κώδικα και την ποιότητα της περιόδου της κύησης. Για παράδειγμα, υπάρχουν ξεχωριστές περιοχές στον εγκέφαλο που είναι υπεύθυνες για τη γλωσσική ικανότητα του ανθρώπου. Ξέχωρα απ’ αυτούς τους γενετικούς μηχανισμούς, το ίδιο το περιβάλλον, μέσα στο οποίο το παιδί μεγαλώνει, μπορεί να διαμορφώσει και να καθορίσει το βαθμό της γλωσσικής του ανάπτυξης, στρέφοντας, για παράδειγμα, την προσοχή του σε βιβλία - λέξεις - γράμματα. Ακόμα, μέσω της μίμησης των ενηλίκων και τη θετική ενίσχυση που τα παιδιά λαμβάνουν από αυτούς για δραστηριότητες αναφορικά με την ανάγνωση, αυτή εγκαθιδρύεται σαν ένα μέρος των νοητικών τους λειτουργιών, το οποίο συνεχώς αναπτύσσεται.

Στάδιο 2ο: Ηλικία από τέσσερα έως οχτώ έτη

Σ’ αυτό το στάδιο, τα περισσότερα παιδιά έχουν κατανοήσει ότι όσα γράφονται έχουν νόημα. Μαθαίνουν επίσης μονάδες του λόγου (π.χ. φωνήματα) και πώς να μετατρέπουν τα γράμματα σε ήχους και τους ήχους σε λέξεις. Κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου, το λεξιλόγιο των παιδιών αυξάνεται ποιοτικά και ποσοτικά. Η σκέψη των παιδιών αυτής της ηλικίας είναι κατά το μεγαλύτερο ποσοστό εγωκεντρική και συγκεντρωμένη γύρω από τον εαυτό τους και το οικογενειακό περιβάλλον.

Στάδιο 3ο: Ηλικία από εννέα έως 12 έτη

Τα περισσότερα παιδιά έχουν ήδη κατανοήσει τις βασικές γλωσσικές δομές. Η ανάπτυξη της αναγνωστικής τους ικανότητας συμβαδίζει με την περαιτέρω ανάπτυξη του γνωστικού τους πεδίου. Η σκέψη των παιδιών αυτής της ηλικίας κινείται στα πλαίσια της εκτεταμένης κατηγοριοποίησης, των γενικεύσεων, της αφηρημένης σκέψης. Επίσης, η λογική τους σ’ αυτό το στάδιο κινείται γύρω από τη συνειδητοποίηση του πραγματικού κόσμου που τα περιβάλλει. Αυτή η περίοδος, τέλος, σηματοδοτείται από την αρχή της «μεταγνώσης» και της αντίληψης της ιδίας σκέψης.

Στάδιο 4ο: Ηλικία από 13 έως 16 έτη

Οι αναγνωστικές ικανότητες των παιδιών σε αυτό το στάδιο είναι ανάλογες των απαιτήσεων της σχολικής ύλης, παρ’ όλο που η καθοδήγηση και η βοήθεια από τους ενήλικες είναι συχνά απαραίτητες. Επίσης η σκέψη οξύνεται καθώς ο έφηβος προσπαθεί να κατανοήσει το ρόλο του στο κοινωνικό σύνολο.

Στάδιο 5ο: Ηλικία από 17 έως 25 έτη

Η κατανόηση, το λεξιλόγιο και η μελέτη γενικότερα των ατόμων σ’ αυτό το στάδιο εξελίσσονται και συσχετίζονται άμεσα με τον επαγγελματικό προσανατολισμό και τις κοινωνικές-εκπαιδευτικές ευκαιρίες που παρουσιάζονται. Η σκέψη είναι γενικά αποτελεσματική και απορροφά πληροφορίες πολλαπλών διαστάσεων.

Στάδιο 6ο: Ηλικία από 26 έτη και άνω

Η αναγνωστική ικανότητα των ατόμων έχει γίνει πλέον συνειδητή και εφαρμόζεται μηχανικά σ’ ένα μεγάλο φάσμα των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων.

Ευστράτιος Παπάνης και Ειρήνη Μυρσίνη - Παπάνη
Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου, Med, καθηγήτρια Αγγλικών

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Πώς αναπτύσσεται η ανάγνωση στα παιδιά