The Demo Site

Το μακάβριο θέαμα τριών σωρών πλημμυρισμένων στο αίμα, αντικρίζουν οι περαστικοί από την παραλιακή λεωφόρο στην Ερέτρια της Εύβοιας.

Όλα άρχισαν λίγο μετά τη 1 το μεσημέρι, όταν παρέα 4 ατόμων, ανάμεσά τους κι ένας δικηγόρος, έφτασε από την Αθήνα στην Ερέτρια, προκειμένου να λύσει εκκρεμούσες οικονομικές διαφορές με επιχειρηματία της περιοχής.

Οι τρεις άνδρες κάθισαν σε παραλιακό εστιατόριο, στην Λεωφόρο Αρχαίου Θεάτρου στην Ερέτρια, όπου είχε κλειστεί το ραντεβού. Ο τέταρτος από την παρέα είχε απομακρυνθεί για λίγο, για να μιλήσει στο κινητό του, εκείνη την ώρα ο δράστης σήκωσε το όπλο πυροβόλησε τους τρεις που βρίσκονταν μπροστά του. Κανένας δεν πρόλαβε να κάνει απολύτως τίποτα. Ο θάνατός τους επήλθε ακαριαία και όλοι βρέθηκαν να κοιτούν άναυδοι τα τρία πτώματα που βρίσκονταν μέσα στο μαγαζί.

Σύμφωνα με πληροφορίες το ραντεβού κλείστηκε στην παραλιακή ταβέρνα για να συζητηθεί το ενδεχόμενο κατάσχεσης της επιχείρησης με πλυντήρια αυτοκινήτων που διατηρούσε ο δράστης. Μια εβδομάδα πριν όταν τον 60χρονο επιχειρηματία Παναγιώτη Σίμωση είχε επισκεφθεί δικαστικός κλητήρας και τον είχε ενημερώσει για την κατάσχεση η απάντησή του ήταν σαφής: «Αν έρθουν θα τους σκοτώσω», όπως έγινε.

Αμέσως μετά το μακελειό ο δράστης τράπηκε σε φυγή και λίγη ώρα αργότερα, αφού προηγήθηκε τηλεφωνική συνομιλία με τους αστυνομικούς, παραδόθηκε μέσα στο σπίτι του στη Χαλκίδα.

Ένα νέο «όπλο» εναντίον του καρκίνου ανακάλυψαν αμερικανοί ερευνητές. Είναι η καλή χοληστερόλη - η HDL που μέχρι σήμερα ξέραμε ότι αποτελεί ασπίδα προστασίας από την καρδιοπάθεια. Μία νέα μελέτη δείχνει πως όσο πιο υψηλά είναι τα επίπεδα της HDL στο αίμα, τόσο χαμηλότερος είναι ο κίνδυνος καρκίνου.

«Κάθε αύξηση της HDL κατά 10 μονάδες, μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου κατά το ένα τρίτο μέσα στα επόμενα 4,5 χρόνια», δήλωσε ο δρ Ρίτσαρντ Καράς, εκτελεστικός διευθυντής του Ερευνητικού Ιδρύματος Μοριακής Καρδιολογίας στο Ιατρικό Κέντρο Ταφτς, στη Βοστώνη.

Ο δρ Καράς και οι συνεργάτες του γράφουν στην «Επιθεώρηση του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας» (JACC) ότι κατέληξαν στα συμπεράσματά τους αναλύοντας τα στοιχεία από 24 προγενέστερες κλινικές μελέτες, οι οποίες είχαν γίνει για να αξιολογήσουν την καρδιολογική υγεία των συμμετεχόντων με τη λήψη στατινών (είναι τα φάρμακα που ρίχνουν την χοληστερόλη), αλλά είχαν καταγράψει και τα κρούσματα καρκίνου ανάμεσά τους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, κάθε αύξηση της HDLκατά 10 χιλιοστά του γραμμαρίου ανά δέκατο του λίτρου (mg/dl) μειώνει κατά 36% τα κρούσματα καρκίνου, ανεξάρτητα από το αν καπνίζει κανείς, είναι παχύσαρκος ή ηλικιωμένος.

Πώς είναι δυνατόν, όμως, να έχει αντικαρκινικές ιδιότητες ένας δείκτης της καρδιολογικής υγείας; Η μία πιθανή εξήγηση σχετίζεται με το πως αυξάνονται τα επίπεδα της HDL στο αίμα: απαιτούνται κυρίως υγιεινή διατροφή με άφθονα φυτικής προελεύσεως τρόφιμα (φρούτα, λαχανικά, όσπρια) αλλά και συστηματική γυμναστική. Και τα δύο, όμως, αποτελούν καλά τεκμηριωμένους αντικαρκινικούς παράγοντες του τρόπου ζωής.

Υπάρχουν επίσης κάποιοι μηχανισμοί που θα μπορούσαν να προσδίδουν στην HDL αντικαρκινικές ιδιότητες.

«Η HDL επηρεάζει την λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και το ωθεί να αναζητά πιο έντονα τυχόν μη φυσιολογικά κύτταρα (προκαρκινικά ή καρκινικά) και να τους επιτίθεται για να τα καταστρέψει», λέει ο δρ Καράς.

«Έχει επίσης αντιοξειδωτικές ιδιότητες – και τα αντιοξειδωτικά φαίνεται ότι προστατεύουν από τον καρκίνο».

Επιπλέον, η HDL έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, οι οποίες επίσης μπορεί να προστατεύουν από τον καρκίνο, προσθέτει ο δρ Καράς. Και εξηγεί πως ήδη σχεδιάζονται στο εργαστήριό του πειράματα για να εξακριβωθεί ποιο απ’ όλα ισχύει.

Ο δρ Καράς τονίζει πως παρ’ ότι τα στοιχεία για την αντικαρκινική δράση της HDL είναι ισχυρά, δεν σημαίνουν πως υπάρχει σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Μαζί του συμφωνεί η καθηγήτρια Επιδημιολογίας Τζένιφερ Ρόμπινσον, από το Κολέγιο Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Άιοβα, η οποία εκτιμά πως ίσως η συσχέτιση που βρέθηκε αντανακλά τον καλύτερο τρόπο ζωής που μοιραία έχουν όσοι διαθέτουν υψηλή HDL.

Για να βρεθεί οριστική απάντηση, λένε οι δύο ειδικοί, πρέπει να διεξαχθούν πολλές μελέτες ακόμα.

Η ολική χοληστερόλη αποτελείται κυρίως από την καλή (HDL) και την κακή (LDL). Ως ανώτατο φυσιολογικό όριο της ολικής χοληστερόλης έχουν οριστεί τα 200 mg/dl, ενώ η HDL πρέπει να είναι πάνω από 40 mg/dl στους άντρες και πάνω από 50 mg/dl στις γυναίκες (το ιδανικό για την υγεία της καρδιάς όμως, και για τα δύο φύλα, είναι να έχουν HDL πάνω από 60 mg/dl).

Εάν η HDL είναι κάτω από τα προαναφερθέντα όρια, υπάρχει κίνδυνος για την καρδιολογική υγεία, ακόμα και εάν η ολική χοληστερόλη είναι κάτω από 200 mg/dl. Και αυτό, διότι πολύ απλά σημαίνει πως η κακή χοληστερόλη (η LDL) είναι πολύ αυξημένη...

Η απότομη απώλεια βάρους, αποτέλεσμα αυστηρής δίαιτας, μπορεί να προκαλέσει σημαντική διαταραχή της αναπαραγωγικής διαδικασίας της γυναίκας, τονίζουν έλληνες επιστήμονες με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Γονιμότητας.

«Εάν μία γυναίκα έχει μικρότερο 10-15% του Δείκτη Μάζας Σώματος απειλείται από προβλήματα γονιμότητας, αλλά και στην περίπτωση που κυοφορήσει, θα έχει αυξημένο κίνδυνο αποβολής», εξηγεί η ενδοκρινολόγος στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα, Λ. Ζαπάντη.

Η διαταραχή γονιμότητας λόγω απότομης απώλειας βάρους, τονίζει η κ. Ζαπάντη, εμφανίζεται είτε με τη μορφή ανωμαλίας στον κύκλο της περιόδου και υπογονιμότητας σε ποσοστό έως 60%, είτε ως παρατεταμένη αμηνόρροια.

«Η φοβία της παχυσαρκίας που πλήττει μεγάλο μέρος του γυναικείου πληθυσμού,

οδηγεί πολλές γυναίκες σε αυστηρές δίαιτες ωθεί τις γυναίκες στη νοσηρή εικόνα που έχουν ακόμη και για το φυσιολογικό σωματικό βάρος. Έτσι, ως αποτέλεσμα εμφανίζεται μία εμμονή για πιθανό ενδεχόμενο παχυσαρκίας και υιοθετούνται ακραίες διατροφικές συνήθειες», λέει η κ. Ζαπάντη.

Στις ευαίσθητες για τη γονιμότητα ηλικίες της εφηβείας αναφέρθηκε Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Αναπλιώτου και εξήγησε πως σε περιπτώσεις διαταραχής περιόδου, όπως είναι η μη έναρξη έως την ηλικία των 14 ετών, αλλά και συχνή εμφάνιση αιμορραγίας, οι γονείς θα πρέπει να επισκέπτονται ενδοκρινολόγο, διότι στο μέλλον μπορεί να παρουσιαστούν προβλήματα γονιμότητας.

Η δυσκολίες του άντρα

Ένα από τα πιο δύσκολα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ένα ζευγάρι είναι η αποδοχή από μέρους του άντρα ότι έχει πρόβλημα γονιμότητας. «Όταν ενημερώνεις έναν άνδρα ότι έχει πρόβλημα γονιμότητας, είναι σαν να του λες ότι πέθανε κάποιος συγγενής του», λέει η κ. Σ. Νικοπούλου, διευθύντρια ΕΣΥ, επιστημονικά υπεύθυνη στο ενδοκρινολογικό τμήμα του Νοσοκομείου Έλενα.

Η ίδια σχολίασε πως έχει ατονήσει η ιατρική αξιολόγηση των ανδρών που έχουν υπογονιμότητα. Μάλιστα, ο έλεγχος της υπογονιμότητας, μπορεί να αποκαλύψει «κρυφές» ασθένειες στον άντρα, που μπορούν να του μειώσουν το προσδόκιμο επιβίωσης κατά 5%. Κάποιες από αυτές είναι η καρδιαγγειακή νόσος καθώς και η όψιμη έναρξη υπογοναδισμού.

Για κάθε 50 γραμμάρια επεξεργασμένου κρέατος που καταναλώνει κανείς την ημέρα (περίπου όσο ένα λουκάνικο Φρανκφούρτης), ο κίνδυνος καρδιοπάθειας -όσο κι αν ακούγεται απίστευτο!- αυξάνεται κατά 42% και ο κίνδυνος διαβήτη κατά 19%, υποστηρίζει μελέτη του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου στο καταναλωτικό κοινό

Η μελέτη, που βασίστηκε στην ανάλυση 20 προγενέστερων ερευνών στις οποίες συμμετείχαν πάνω από ένα εκατ. άντρες και γυναίκες από 10 χώρες του κόσμου, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κίνδυνος για τις δύο προαναφερθείσες ασθένειες δεν ισχύει για το μη επεξεργασμένο κόκκινο κρέας (βοδινό, χοιρινό και αρνίσιο).

Τα επεξεργασμένα κρέατα (λευκό ή κόκκινο, όπως λουκάνικα, μπέικον, κρέας σε κονσέρβα, χοτ-ντογκ) ενοχοποιούνται για πρώτη φορά για την εκδήλωση καρδιοπάθειας και διαβήτη τύπου 2. Στο παρελθόν, ανεξάρτητες έρευνες είχαν υποστηρίξει ότι ευθύνονται για τον καρκίνο των πνευμόνων και την υπέρταση, λόγω των νιτρικών που περιέχουν.

Για τη Ρενάτα Μίσα, επικεφαλής της μελέτης στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ, ο κίνδυνος καρδιοπάθειας και διαβήτη είναι πιθανό να μην οφείλεται στο ίδιο το κόκκινο το κρέας αλλά στις μεγαλύτερες ποσότητες αλατιού και συντηρητικών που χρησιμοποιούνται στην επεξεργασία των κρεάτων.

Τα επεξεργασμένα και μη επεξεργασμένα κρέατα έχουν, κατά μέσο όρο, την ίδια περιεκτικότητα σε χοληστερόλη και κορεσμένο λίπος. Ομως, τα επεξεργασμένα κρέατα (συντηρούνται σε μορφή καπνιστού ή παστού) περιέχουν κατά μέσο όρο τέσσερις φορές περισσότερο χλωριούχο νάτριο, δηλαδή αλάτι, και 50% περισσότερα νιτρικά συντηρητικά, υπογραμμίζει η επικεφαλής της έρευνας, προσθέτοντας ότι δεν είναι τα λιπαρά αυτά που ευθύνονται για τα μεγαλύτερα ποσοστά παθήσεων που προκαλούν τα επεξεργασμένα κρέατα.

Πειράματα σε ζώα έχουν δείξει ότι ειδικά τα νιτρικά συντηρητικά διεγείρουν την αρτηριοσκλήρυνση και ελαττώνουν την ανοχή στη γλυκόζη, που με τη σειρά τους οδηγούν σε καρδιολογικά προβλήματα και διαβήτη.

Το μέγιστο όριο κατανάλωσης αυτών των τροφών θα πρέπει να είναι μία φορά την εβδομάδα, καταλήγουν οι επιστήμονες.

Αν και οι μελέτες που συμπεριέλαβε στην ανάλυσή του το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ είχαν λάβει υπόψη όλους τους άλλους παράγοντες που «υπονομεύουν» την καρδιαγγειακή υγεία (μεταξύ αυτών, το κάπνισμα, η παχυσαρκία και η καθιστική ζωή), ο κίνδυνος από τα επεξεργασμένα κρέατα παρέμενε ισχυρός.

Εκθεση του ΟΗΕ
Θα μείνουμε χωρίς ψάρια σε 40 χρόνια!

Θα ξεμείνουμε από ψάρια σε 40 χρόνια, εάν οι χώρες με προϊόντα αλιείας επιμείνουν σε μία «διαστροφική» πολιτική επιδοτήσεων που στέλνει όλο και περισσότερα σκάφη να μαζεύουν όλο και λιγότερα ψάρια, προειδοποιεί ο ΟΗΕ σε έκθεση που δόθηκε χτες στη δημοσιότητα. Οι δυσοίωνες εκτιμήσεις για τα αλιευτικά αποθέματα περιλαμβάνονται στην έκθεση «Πράσινη Οικονομία» που θα εκδώσει τους προσεχείς μήνες το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ.

Τα αλιευτικά αποθέματα έχουν ήδη καταρρεύσει για το 30% των ειδών αλιευόμενων ψαριών, που σημαίνει ότι η παραγωγή έχει πέσει κάτω από το 10% της αρχικής απόδοσης. Σήμερα, μόνο το ένα τέταρτο των πληθυσμών αλιευόμενων ψαριών- κυρίως τα φθηνότερα ήδη με μικρή ζήτηση, παραμένουν σε υγιή επίπεδα.

Μίνα Αγγελίνη
mina@pegasus.gr

Επιπλέον, οι άντρες είπαν πως καθημερινά λένε κατά μέσον όρο 3 ψέματα – συνολικά 21 την εβδομάδα ή 1.092 τον χρόνο. Οι γυναίκες είπαν ότι κατά μέσον όρο λένε κάτι λιγότερο από 2 ψέματα την ημέρα – συνολικά 728 τον χρόνο.

Η δημοσκόπηση αποκάλυψε επίσης ότι σχεδόν το 20% των ερωτηθέντων θεωρούν αποδεκτή τη χρήση του ψέματος στην καθημερινή ζωή, με περισσότερους από έναν στους 10 να θεωρούν τα ψέματα απαραίτητα στον χώρο εργασίας!

Άλλα ευρήματα

Η δημοσκόπηση αποκάλυψε επίσης ότι:

* Το 55% των ανδρών θεωρούν τις γυναίκες καλύτερες ψεύτρες

* Περισσότεροι από 2 στους 3 ερωτηθέντες εκτιμούν ότι οι γυναίκες καταλαβαίνουν πιο εύκολα πότε κάποιος τους λέει ψέματα – με το 14% των κυριών να λένε πως πάντοτε ξέρουν εάν ο απέναντί τους ψεύδεται.

* Οι γυναίκες είναι πιθανότερο να αισθανθούν ενοχές για τα ψέματά τους: το 82% είπαν ότι αισθάνονται άσχημα όταν λένε ψέματα, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους άντρες ήταν 70%.

* Το 84% των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι υπάρχουν αποδεκτά ψέματα, με το 75% να πιστεύει ότι είναι θεμιτό να λένε ψέματα, εάν είναι να μην πληγώσουν τα αισθήματα του απέναντί τους.

* Το 71% πιστεύουν πως είναι αποδεκτό να προσπαθούν να προστατεύσουν τους άλλους λέγοντας ψέματα, ενώ το 57% θα έλεγε ψέματα εάν λάμβανε ένα δώρο που δεν του άρεσε.

* Το 8% των ερωτηθέντων χώρισε από τον/την σύντροφό του όταν έγιναν αντιληπτά τα ψέματά του, ενώ το 7% αντιμετώπισε προβλήματα στη δουλειά λόγω των ψεμάτων που διαρκώς έλεγε.

Τα ψέματα στο έτερο ήμισυ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα ευρήματα της δημοσκόπησης και όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους λέμε ψέματα στους συντρόφους μας.

Για τους άντρες, τα συνηθέστερα ψέματα προς τις συντρόφους τους είναι «τίποτα δεν συμβαίνει, είμαι μια χαρά», «δεν είχε σήμα το κινητό», «δεν ήταν και τόσο ακριβό», «σε λίγο έρχομαι σπίτι», «αργώ γιατί έχει πολλή κίνηση», «όχι, δεν σε παχαίνει αυτό το ρούχο», «δεν πρόλαβα το τηλέφωνο», «έχεις αδυνατίσει» και «δεν έχω πιει και πολύ».

Για τις γυναίκες, τα συνηθέστερα ψέματα προς τους συντρόφους τους είναι «τίποτα δεν συμβαίνει, είμαι μια χαρά», «δεν ξέρω που είναι, δεν το πείραξα», «έχω πονοκέφαλο», «το πήρα με έκπτωση», «είμαι στο δρόμο», «αυτό το έχω από χρόνια» και «όχι, δεν το πέταξα».

Ετσι, όπως εξήγησε χθες ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Βασίλης Θεοτοκάτος:

**Στον νόμο για τη φορολογία ακινήτων ισχύει το ίδιο αφορολόγητο (400.000) όπως με κάποιον άγαμο.

**Καταργείται από το υπουργείο Παιδείας το καθεστώς που επέτρεπε σε πολύτεκνους εκπαιδευτικούς να διορίζονται εφόσον είχαν πάνω από τη βάση στο ΑΣΕΠ ή σ' αυτούς με πάνω από 4 παιδιά να διορίζονται αυτομάτως.

**Στα μέτρα που προβλέπονται «ένεκα» του ΔΝΤ και της Ε.Ε. θα εφαρμοστεί το ίδιο όριο φορολογίας - στα 2.920 ευρώ μικτά και για πολύτεκνους και για άγαμους.

**Η μόνη τροποποίηση που επήλθε στις ρυθμίσεις για τους ημιυπαίθριους χώρους ήταν να καταργηθεί η μείωση κατά 50% του προστίμου στους πολύτεκνους. Που στο κάτω κάτω ίσως κλείνουν έναν χώρο όχι για αναψυχή, μα για να στεγάσουν ακόμη ένα παιδί.

**Αναφορικά με τον ΛΑΦΚΑ των συνταξιούχων, όλοι μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι αφού με εισόδημα άνω των 1.400 ευρώ πολύτεκνοι ή μη πλήττονται το ίδιο - αν και το ΔΝΤ δεν εξειδικεύει.

**Στα 70 άρθρα του Ασφαλιστικού δεν υπάρχει καν μνεία στους πολύτεκνους.

Με τα 30 εκατομμύρια ευρώ που ξοδεύει η Ελλάδα για σχολικά βιβλία, είπε ο κ. Θεοτοκάτος, θα μπορούσε να προσλάβει τους πολύτεκνους και πολλούς άλλους αντί να καίγονται ή να πετιούνται τα βιβλία κάθε χρόνο. Γιατί στην «πλούσια» Γερμανία οι μαθητές υποχρεούνται να επιστρέφουν ετησίως τα βιβλία σε καλή κατάσταση;

Για ποια προστασία της οικογένειας μιλούμε λοιπόν σήμερα, με τα ελάχιστα επιδόματα των -ανά περίπτωση- 44 ή 190 ευρώ τον μήνα; κατήγγειλαν χθες οι πολύτεκνοι και οι οργανώσεις «Αγκαλιά», για τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού, και «Μητέρας Εργον».

Ερευνα για το προφίλ της πολύτεκνης μητέρας διενεργεί η ΜΚΟ «Μητέρας Εργον» και στα μέχρι στιγμής 140 ερωτηματολόγια διαφαίνεται ότι: Ο μέσος όρος αριθμού παιδιών είναι 4,7. Το 91% των μητέρων είναι έγγαμες. Το 65% έχουν ολοκληρώσει μεταλυκειακές σπουδές και το 66% εργάζονται. Το 11% είναι συνταξιούχοι. Το 23% είναι άνεργες. Το 30% είναι καθηγήτριες και το 7,6% νοσηλεύτριες. Κυριότερα αιτήματα αποτελούν η ενίσχυση μέσω επιδομάτων, μειωμένη φορολογία, επαγγελματική αποκατάσταση για γονείς και παιδιά. *

Τα σύννεφα παίζουν μεγάλο ρόλο στον καιρό και στο κλίμα. Και για αυτό τον λόγο σήμερα υπάρχουν πολλές επιστημονικές αποστολές που μελετάνε τα σύννεφα, καθώς δεν γνωρίζουμε πώς ακριβώς επηρεάζουν τον καιρό και το κλίμα λόγω της περίπλοκης φύσης τους. Παρόλα αυτά, αν και δεν γνωρίζουμε τον ακριβή μηχανισμό, γνωρίζουμε ότι παίζουν διπλό ρόλο στην διαμόρφωση της θερμοκρασίας που έχει η Γη. Κατά πρώτων ανακλούν ένα μέρος την ηλιακής ακτινοβολίας πίσω στο διάστημα (μειώνοντας την συνολική θερμοκρασία της Γης) και κατά δεύτερον παίζουν σημαντικό ρόλο στο φαινόμενο του θερμοκηπίου (αυξάνοντας την συνολική θερμοκρασία της Γης). Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες και απλά θα αναφέρω ότι το ποιος ρόλος θα υπερισχύσει εξαρτάται από τα χαρακτηρίστηκα του κάθε σύννεφου και πολλά από αυτά είναι στόχος της έρευνας που γίνεται. Συνολικά, πάντως, στη Γη φαίνεται ότι τα σύννεφα μειώνουν την θερμοκρασία της Γης.

Αφού τώρα ξέρουμε τους δύο ρόλους των σύννεφων, μπορούμε εύκολα να δούμε ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας παίζουν μόνο ένα ρόλο, παγιδεύουν την υπέρυθρη ακτινοβολία που εκπέμπει η Γη (φαινόμενο του θερμοκηπίου). Έτσι, κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα σύννεφα συγκρατούν τη θερμοκρασία που απορρόφησε η Γη κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Για αυτό το λόγο τις νύχτες με ξαστεριά η Γη χάνει με μεγαλύτερο ρυθμό θερμότητα. Και για αυτό έχει περισσότερο κρύο.

Τα αποτελέσματα, που βασίζονται σε τηλεφωνική έρευνα περισσοτέρων από 340.000 Αμερικανούς ίσχυαν ακόμα και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη παράγοντες που θα μπορούσαν να συμβάλλουν σε διαφορές στην ικανοποίηση σε συνάρτηση με την ηλικία, όπως η οικογενειακή κατάσταση, η απασχόληση ή η συνταξιοδότηση. Έτσι, αν η ύπαρξη συντρόφου και η φυγή των παιδιών από το σπίτι δεν ευθύνεται για την άνοδο της ευτυχίας και γενικά της ικανοποίησης με το πέρασμα των χρόνων τότε τι ευθύνεται; Περισσότερες έρευνες θα χρειαστούν για να διαπιστωθεί αυτό, ανακοίνωσαν οι ερευνητές.

Ο ερευνητής Arthur Stone, του Πανεπιστημίου Stony Brook, δήλωσε ότι η ικανοποίηση μπορεί να βασιστεί σε κοινωνικούς ή βιολογικούς παράγοντες. Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα για τους επιστήμονες.

Τα ευρήματα συμφωνούν με προηγούμενα, που έδειχναν ότι η ευεξία ποικίλει ανάλογα με την ηλικία. Ορισμένες έρευνες υπέδειξαν ότι η ευτυχία έρχεται με το γήρας, το αρσενικό φύλο και το να είναι κάποιος ρεπουμπλικανός.

Η νέα έρευνα περιέλαβε μετρήσεις συνολικής ευτυχίας και καθημερινών εμπειριών συγκεκριμένων αισθημάτων, όπως στρες και ευτυχίας. Η δεύτερη μέτρηση δίνει περισσότερο άμεση άποψη. Η ευτυχία, η χαρά, το στρες, η ανησυχία, ο θυμός και η λύπη άλλαζαν με την ηλικία, αλλά εμφάνισαν πολύ διαφορετική εικόνα. Για παράδειγμα, το στρες και ο θυμός σταδιακά μειώθηκαν από τη νεαρή ενήλικο ζωή ως τα προχωρημένα χρόνια. Ωστόσο, η ανησυχία ήταν αρκετά σταθερή μέχρι την ηλικία των 50, όπου άρχισε να υποχωρεί. Τα επίπεδα λύπης αυξήθηκαν ελαφρά στην αρχή της δεκαετίας των 40 και μειώθηκαν στα μέσα της δεκαετίας των 50, αλλά γενικά η λύπη δεν άλλαζε πολύ σε συνάρτηση με την ηλικία.

Η συνολική ικανοποίηση μειώθηκε μέχρι την ηλικία των 50 και αυξήθηκε στη συνέχεια.
Άντρες και γυναίκες έδειξαν παρόμοιες συνήθειες όσον αφορά την αλλαγή της ικανοποίησης ανάλογα με την ηλικία, αν και οι γυναίκες έτειναν να έχουν υψηλότερα επίπεδα στρες, ανησυχίας και λύπης. Ωστόσο, οι γυναίκες είχαν περίπου τα ίδια επίπεδα ευτυχίας, καθώς οι άντρες είχαν την τάση να αισθάνονται καλύτερα συνολικά με τη ζωή τους ειδικά κατά τα πρώτα 50 χρόνια.

Τα αποτελέσματα τονίζουν τη σημασία της καθημερινής ικανοποίησης, καθώς αυτά τα συναισθήματα, ιδιαίτερα τα αρνητικά, δεν ποικίλλουν όλα με τον ίδιο τρόπο όσο περνούν τα χρόνια.

Υπάρχουν αρκετές θεωρίες που μπορούν ενδεχομένως να εξηγήσουν την αιτία που οι άνθρωποι αισθάνονται καλύτερα με το πέρασμα των χρόνων, που δεν σχετίζονται με παράγοντες του τρόπου ζωής. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να οφείλεται στο γεγονός ότι οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας ελέγχουν πιο αποτελεσματικά τα συναισθήματά τους ή στη νοσταλγία, την ιδέα ότι οι μεγαλύτεροι άνθρωποι έχουν λιγότερο αρνητικές αναμνήσεις και επομένως είναι πιο ευτυχισμένοι. Επιπλέον, οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας μπορεί ενδεχομένως να εστιάζουν λιγότερο σε αυτό που έχουν πετύχει ή όχι και περισσότερο στο πώς θα επωφεληθούν περισσότερο από το υπόλοιπο της ζωής τους, δήλωσε ο Stone.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο περιοδικό ‘Proceedings of the National Academy of Sciences.’

Σοβαρότατο πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως αποτελεί η ιογενής ηπατίτιδα, καθώς μαστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη. Στην Ελλάδα, ειδικότερα, υπολογίζεται ότι 300.000 άνθρωποι είναι φορείς της ηπατίτιδας Β και 150.000 φορείς της ηπατίτιδας C.

Η αυριανή Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ηπατίτιδας έχει ως στόχο την ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας σε κρίσιμα για την αντιμετώπιση της νόσου ζητήματα, όπως οι τρόποι πρόληψης, η βελτίωση της περίθαλψης και της ποιότητας ζωής των ασθενών και η διαφύλαξη των δικαιωμάτων τους.

Θα πρέπει να καταστεί κοινή αντίληψη ότι μοναδικός αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης της ηπατίτιδας Β είναι ο εμβολιασμός, ενώ η έγκαιρη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση των ιογενών ηπατιτίδων Β και C μπορεί να εξασφαλίσει μια καλή ποιότητα ζωής στους ανθρώπους που έχουν μολυνθεί. Η τήρηση των κανόνων υγιεινής αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο στην πρόληψη της ηπατίτιδας Α, για την οποία άλλωστε υπάρχει αποτελεσματικό και ασφαλές εμβόλιο.

Η ύπαρξη απλών εξετάσεων αίματος για την ανίχνευση των ιών της ηπατίτιδας δίνει τη δυνατότητα ελέγχου σε κάθε ενδιαφερόμενο.

Η πληροφόρηση, ειδικά όταν προέρχεται από έγκυρους επιστημονικούς φορείς, μπορεί να συμβάλει στη διάλυση της αδικαιολόγητης ανησυχίας του κοινού, των φόβων και των προκαταλήψεων σχετικά με τις ηπατίτιδες και να αποτρέψει έτσι τη συναισθηματική και κοινωνική απομόνωση των ατόμων που έχουν μολυνθεί.

Ενημέρωση

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Ηπατίτιδας, οι επιστήμονες και η κινητή μονάδα του ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ., θα βρίσκονται αύριο στη διάθεση του κοινού για παροχή πληροφοριών, στον πεζόδρομο της Πατριάρχου Γρηγορίου Ε΄,(στάση μετρό ‘Πανεπιστήμιο’) από τις 9:00 πμ έως τις 9:00 μμ.

Ιογενείς ηπατίτιδες

Η ηπατίτιδα Β προκαλείται από τον ιό της ηπατίτιδας Β. Σε όλο τον κόσμο, περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια άτομα έχουν μολυνθεί με τον ιό της ηπατίτιδας Β, από τα οποία περίπου 350 εκατομμύρια άτομα είναι χρόνιοι φορείς.

Η Ελλάδα ανήκει στις περιοχές με μέτρια ενδημικότητα της νόσου, αλλά η συχνότητά της παρουσιάζει πτωτική τάση τα τελευταία χρόνια.

Η πρόληψη της ηπατίτιδας Β έχει τεθεί ως προτεραιότητα στην παγκόσμια κοινότητα. Από το 1982 υπάρχει ασφαλές κι αποτελεσματικό εμβόλιο έναντι του ιού της ηπατίτιδας Β, που είναι το πρώτο προληπτικό εμβόλιο έναντι ενός σοβαρού καρκίνου του ήπατος.

Η ηπατίτιδα Β μεταδίδεται από μολυσμένα με αίμα αντικείμενα (π.χ. σύριγγες, ξυραφάκια, βελόνες), από σεξουαλική επαφή ή από τη μητέρα στο παιδί της.

Για τη χρόνια ηπατίτιδα Β, υπάρχουν σήμερα φάρμακα τα οποία δρουν ενισχύοντας την άμυνα του οργανισμού, μειώνοντας τον πολλαπλασιασμό του ιού και επιβραδύνοντας την ηπατική νόσο, ενώ, σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορούν ακόμα και να εκριζώσουν τον ιό. Η χορήγησή τους γίνεται μόνο από εξειδικευμένους γιατρούς και πάντα κάτω από ιατρική παρακολούθηση.

Ο εμβολιασμός έναντι της ηπατίτιδας Β είναι ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για την πρόληψη της νόσου και των επιπλοκών της.

Η Ηπατίτιδα C αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως, γιατί παρουσιάζει ευρεία γεωγραφική κατανομή. Από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας έχει υπολογιστεί ότι το 3% του πληθυσμού της γης, δηλαδή 200 εκατομμύρια άτομα, είναι χρόνιοι φορείς της νόσου.
Στην Ελλάδα, στο γενικό πληθυσμό, το ποσοστό της λοίμωξης είναι 1,9%, δηλαδή περίπου 200.000 άτομα έχουν μολυνθεί από τον ιό.

Ο ιός της ηπατίτιδας C μεταδίδεται από μολυσμένα με αίμα αντικείμενα (π.χ. σύριγγες, ξυραφάκια, βελόνες) και σπάνια από σεξουαλική επαφή ή από τη μητέρα στο παιδί της. Δεν υπάρχει εμβόλιο ή άλλο μέσο προφύλαξης.

Η χρήση συνδυασμού αντιικών φαρμάκων έχει βελτιώσει σημαντικά τη θεραπεία της ηπατίτιδας C. Η χορήγηση αυτών των φαρμάκων θα πρέπει να γίνεται κάτω από στενή ιατρική παρακολούθηση.

Η ηπατίτιδα Α είναι μια οξεία, συνήθως αυτοπεριοριζόμενη σε μερικές εβδομάδες νόσος και ποτέ δεν οδηγεί σε χρόνια ηπατίτιδα. Ο ιός της ηπατίτιδας Α έχει παγκόσμια κατανομή. Ετησίως εμφανίζονται περίπου 1,5 εκατ. νέες περιπτώσεις ηπατίτιδας Α σε όλο τον κόσμο, ενώ η μετάδοσή του ιού ευνοείται από κακές συνθήκες διαβίωσης.

Η βελτίωση του κοινωνικοοικονομικού επιπέδου του πληθυσμού και των συνθηκών ύδρευσης και αποχέτευσης στη χώρα μας, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση των κρουσμάτων και τα νέα περιστατικά πλέον να αφορούν ταξιδιώτες σε αναπτυσσόμενες χώρες ή άτομα που ήρθαν σε επαφή ασθενείς.
Ο ακρογωνιαίος λίθος στην πρόληψη της ηπατίτιδας Α είναι η τήρηση των κανόνων υγιεινής, ενώ υπάρχει αποτελεσματικό και ασφαλές εμβόλιο, που προέρχεται από αδρανοποιημένο ιό.

‘Μήπως είμαι ένας από τους 12;’

‘Μήπως είμαι 1 από τους 12;’ Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα και της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Ευαισθητοποίησης για την Ηπατίτιδα με σκοπό την ενημέρωση και ενεργοποίηση του πληθυσμού ώστε να κάνουν τις απαραίτητες διαγνωστικές εξετάσεις, αφού υπολογίζεται ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, 1 στους 12 συνανθρώπους μας έχει προσβληθεί από τον ιό της Ηπατίτιδας B ή C, ανέφεραν οι ομιλητές χτες σε Συνέντευξη Τύπου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ηπατίτιδας.

Δυστυχώς όμως, και αυτό το μεγάλο ποσοστό δεν λέει όλη την ‘αλήθεια’. Αυτό που πραγματικά πρέπει να μας ανησυχεί και να μας κινητοποιεί είναι το γεγονός ότι ένας στους 12 ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο είναι φορέας ηπατίτιδας B ή C, ποσοστό πολύ υψηλότερο από αυτό των φορέων του HIV / AIDS ή των συνολικά πασχόντων από καρκίνο κάθε μορφής. Άλλωστε, όπως επεσήμανε ο κ. Σπ. Ντουράκης, Πρόεδρος του Δ.Σ. της Ε.Ε.Μ.Η., Αν. Καθηγητής Παθολογίας Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Β’ Πανεπιστημιακή Κλινική, ΓΝΑ ‘Ιπποκράτειο’, ο ιός της ηπατίτιδας Β είναι το μεγαλύτερο καρκινογόνο μετά το κάπνισμα.

Πάσχουν 400.000 'Ελληνες

Στη χώρα μας, 400.000 Έλληνες πάσχουν από χρόνια ηπατίτιδα Β ή C και οι περισσότεροι από αυτούς δεν το γνωρίζουν.

Επίσης, πρόσφατοι υπολογισμοί στη Γαλλία και στις Η.Π.Α. προβλέπουν αύξηση κατά 61% των περιπτώσεων κίρρωσης και 68% των περιπτώσεων ηπατοκυτταρικού καρκίνου, ενώ αντίστοιχη μελέτη στην Ελλάδα υπολόγισε ότι θα έχουμε αύξηση κατά 21% των κιρρωτικών ασθενών και κατά 30% των περιστατικών πρωτοπαθούς καρκίνου του ήπατος σε έδαφος χρόνιας ηπατίτιδας C.

Επιπλέον, όπως επεσήμανε ο κος Ελευσινιώτης, Γεν. Γραμματέας Δ.Σ. της Ε.Ε.Μ.Η., Λέκτορας Παθολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Επιστημονικός Υπεύθυνος Ηπατολογικού Ιατρείου Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής, Νοσοκομείου ‘ΕΛΕΝΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ’, υπάρχει σημαντική αύξηση των περιπτώσεων Ηπατίτιδας Β σε εγκύους, ιδιαίτερα σε πληθυσμούς οικονομικών μεταναστών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας.

Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το ότι η μετάδοση της ηπατίτιδας Β στο νεογνό από τη θετική μητέρα είναι ιδιαίτερα υψηλή εάν δεν ληφθούν άμεσα μετά τον τοκετό τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης, καθιστούν τον έλεγχο όλων των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας, καθώς και τον εμβολιασμό των οροαρνητικών εξ αυτών απαραίτητο προκειμένου να διαφυλάξουν τόσο τη μελλοντική υγεία τους όσο και τα λοιπά μέλη της οικογενείας τους. Παράλληλα, λόγω της υψηλής διασποράς της ηπατίτιδας Β μέσα στην οικογένεια πολύ συχνά με την ανακάλυψη ενός θετικού ατόμου ανακαλύπτονται και άλλα θετικά και επί χρόνια ασυμπτωματικά άτομα (γονείς, σύζυγοι, αδέλφια) που χρήζουν ειδικού ελέγχου, παρακολούθησης και πιθανά αντιμετώπισης.

Κι όμως η Χρόνια Ιογενής Ηπατίτιδα, όπως διευκρίνισε ο κος Γουλής, Μέλος Δ.Σ. της Ε.Ε.Μ.Η., Γαστρεντερολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Γαστρεντερολογίας ΑΠΘ, ΓΝΘ ‘Ιπποκράτειο’, είναι ένα νόσημα που αντιμετωπίζεται και σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να ιαθεί πλήρως εφόσον βέβαια υπάρξει εντοπισμός των ασθενών και έγκαιρη διάγνωση του προβλήματος . Οι ιοί της ηπατίτιδας Β, C και D, όπως για άλλη μία φορά ανέφερε ο κος Ντουράκης Πρόεδρος ΕΕΜΗ και Αν. Καθηγητής Παθολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Β’ Πανεπιστημιακή Κλινική, Γ.Ν.Α. ‘Ιπποκράτειο’ μεταδίδονται παρεντερικά (με τη γέννα, σεξ δίχως προφυλάξεις, μοίρασμα συριγγών κ.λπ.). και προκαλούν οξεία και χρόνια λοίμωξη, ενώ οι ιοί Α και Ε μεταδίδονται με την κοπροανοστοματική οδό (μολυσμένο νερό ή φαγητό) και δεν προκαλούν χρονιότητα.

Έλεγχο για ηπατίτιδα Β και C χρειάζονται οι συγγενείς των φορέων και όσοι έρχονται σε στενή επαφή μαζί τους. Η διάγνωση της οξείας ή χρόνιας ιογενούς ηπατίτιδας στηρίζεται στην ανεύρεση των κατάλληλων ορολογικών δεικτών στο αίμα με ειδικές εξετάσεις.

Πολλοί άνθρωποι ζουν επί χρόνια με τους ιούς, δίχως να αναπτύξουν σοβαρά προβλήματα. Σε αρκετούς όμως υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης κίρρωσης ή ηπατοκυτταρικού καρκίνου. Οι άνθρωποι αυτοί με χρόνια ηπατίτιδα Β ή C σε εξέλιξη μπορεί να αισθάνονται καλά για πολύ καιρό. Στη θεραπευτική προσέγγιση της χρόνιας ηπατίτιδας Β, βασικός στόχος είναι η επίτευξη μακροχρόνιας ιολογικής ύφεσης, ενώ στη χρόνια ηπατίτιδα C στόχος της θεραπείας είναι η εκρίζωση του ιού.

Θεραπεία

Για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της χρόνιας ηπατίτιδας Β χρησιμοποιούνται ή η ιντερφερόνη και ή και τα από του στόματος αντιικά (λαμιβουντίνη, διπιβαλική αδεφοβίρη, εντεκαβίρη, τελμπιβουντίνη, τενοφοβίρη). Η θεραπεία της χρόνιας ηπατίτιδας C συνίσταται στη χορήγηση συνδυασμού πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης και ριμπαβιρίνης και είναι πολύ σημαντικό ότι μπορούν οι γιατροί να προβλέπουν σε συγκεκριμένα σημεία-ορόσημα της θεραπείας την πιθανότητα ανταπόκρισης των ασθενών, εξασφαλίζοντας έτσι καλύτερη συμμόρφωση.

Πρόληψη

H πρόληψη της λοίμωξης, τόνισε ο κος Κουτσουνάς, Ταμίας Δ.Σ. της Ε.Ε.Μ.Η., Παθολόγος, Δ/ντης Κέντρου Ελέγχου & Αναφοράς Ιογενούς Ηπατίτιδας ΙΚΑ από τους ιούς στηρίζεται στην ενημέρωση των ομάδων αυξημένου κινδύνου σχετικά με τους τρόπους μετάδοσης και κυρίως στην εφαρμογή προγραμμάτων εμβολιασμού έναντι των ιών ηπατίτιδας Α και Β. Για τον λόγο αυτό η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης του Ήπατος (Ε.Ε.Μ.Η.), που απαρτίζεται από εξειδικευμένους ηπατολόγους, δραστηριοποιείται έντονα στο χώρο της ηπατίτιδας με συνεχή προσφορά στην πρόληψη, τη θεραπεία, καθώς και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών. Η ανάπτυξη της επικοινωνίας και ενημέρωσης με τους επαγγελματίες υγείας, τους ασθενείς, αλλά και εκείνους που ενδιαφέρονται να ενημερωθούν γενικότερα, είτε ανήκουν στο χώρο της υγείας είτε όχι, αποτέλεσε και θα αποτελεί πρωταρχική μέριμνα της Ε.Ε.Μ.Η

Το όλο πείραμα έγινε με ομάδα εθελοντών από τους οποίους ζητήθηκε να μάθουν την διάταξη ενός τρισδιάστατου λαβυρίνθου στον υπολογιστή, ώστε αρκετές ώρες αργότερα να δοκιμάσουν να «βγουν» από αυτόν.

Στο μεσοδιάστημα, οι ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ επέτρεψαν σε ορισμένους εθελοντές να πάρουν έναν υπνάκο. Κάποιοι από αυτούς δήλωσαν όταν ξύπνησαν πως ονειρεύτηκαν τον λαβύρινθο, ενώ άλλοι όχι.

Όταν ήρθε η προκαθορισμένη στιγμή, όλοι οι εθελοντές έκατσαν μπροστά στα κομπιούτερ για να αρχίσουν την περιήγηση στον λαβύρινθο. Αποτέλεσμα: όσοι είχαν κοιμηθεί και είχαν ονειρευτεί τον λαβύρινθο, βρήκαν την έξοδο πολύ πιο γρήγορα απ’ όλους τους άλλους.

Με βάση αυτό το εύρημα οι επιστήμονες εκτιμούν πως τα όνειρα αποτελούν τελικά ένδειξη ότι υποσυνείδητα τμήματα του εγκεφάλου εργάζονται σκληρά για να επεξεργαστούν τις πληροφορίες για ό,τι μας συμβαίνει.

Ο ερευνητής δρ Ρόμπερτ Στίκγκολντ είπε ότι τα όνειρα μπορεί τελικά να αποτελούν ένδειξη πως ο εγκέφαλος επεξεργάζεται ένα θέμα σε πολλά επίπεδα. «Μπορεί να αντανακλούν την προσπάθεια του εγκεφάλου να βρει συσχετίσεις για τις αναμνήσεις, ώστε να τις καταστήσει πιο χρήσιμες για μελλοντική χρήση», εξήγησε.

Από την πλευρά της, η ερευνήτρια δρ Έριν Γουάμσλι πρόσθεσε πως το νέο εύρημα υποδηλώνει ότι οι μη συνειδητές λειτουργίες του εγκεφάλου είναι οι πιο σημαντικές για τη μνήμη.

«Καθημερινά συγκεντρώνουμε τεράστιο αριθμό πληροφοριών και νέων εμπεριών», είπε. «Είναι πιθανό τα όνειρά μας να διαχειρίζονται το ερώτημα “πώς θα αξιοποιήσω αυτή την πληροφορία στη ζωή μου;”»

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην ακαδημαϊκή επιθεώρηση «Cell Biology», μπορεί να έχει πρακτική αξία. Και αυτό, διότι οι επιστήμονες εκτιμούν πως υπάρχουν πρακτικοί τρόποι για να χρησιμοποιηθεί το φαινόμενο αυτό για βελτίωση της μάθησης και της μνήμης.

Οι μαθητές και φοιτητές λ।χ. θα μπορούσαν να διαβάζουν σκληρά τις ώρες πριν από τον ύπνο ή να πέφτουν για ύπνο το απόγευμα έπειτα από το διάβασμά τους.

ygeia.tanea.gr

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης οι οποίοι έβαλαν στο μικροσκόπιο τις διακυμάνσεις που σημειώθηκαν στη διαστολική πίεση συνολικά 88 ατόμων (29 ανδρών και 59 γυναικών) κατά τη διάρκεια μελέτης.

Αφού πρώτα ανέθεσαν στους συμμετέχοντες να συμπληρώσουν ένα τεστ μαθηματικών μέσα πέντε λεπτά, οι επιστήμονες εν συνεχεία τους διέκοψαν τρεις φορές καλώντας τους με άγριο ύφος να κάνουν πιο γρήγορα και τους πρόσβαλαν λέγοντας πως «προφανώς, δεν είναι αρκετά καλοί» ενώ δύο λεπτά αργότερα, έσπευσαν να ζητήσουν συγνώμη μόνο από τους μισούς από αυτούς.

Αυτό που παρατήρησαν ήταν ότι η αρτηριακή πίεση των γυναικών από τις οποίες ζητήθηκε συγχώρεση επανήλθε σε κανονικά επίπεδα 20 φορές ταχύτερα από αυτή των υπολοίπων γυναικών.

Ακριβώς αντίθετη ήταν η επίδραση που είχε η συγνώμη στους άνδρες καθώς όσοι από αυτούς την άκουσαν, χρειάστηκαν προκειμένου να συνέλθουν 20 φορές περισσότερο χρόνο σε σύγκριση με τους υπολοίπους.

Ίσως αυτή τη φορά οι επιστήμονες ξεκαθαρίσουν οριστικά αν υπάρχουν και ποιες είναι οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των κινητών τηλεφώνων στην υγεία, καθώς ξεκίνησε από σήμερα η μεγαλύτερη έρευνα που έχει γίνει ποτέ διεθνώς σχετικά με το επίμαχο ζήτημα. Η μελέτη, με βρετανική πρωτοβουλία, θα καλύψει, σε εθελοντική βάση, τουλάχιστον 250.000 άτομα ηλικίας 18 - 69 ετών σε πέντε χώρες της Ευρώπης (Βρετανία, Φινλανδία, Ολλανδία, Σουηδία, Δανία) και θα διαρκέσει μέχρι 30 χρόνια. Η μελέτη, με την ονομασία "Cosmos", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ και το BBC, διαφέρει από προηγούμενες έρευνες που έχουν μελετήσει τη σχέση ανάμεσα στην χρήση κινητών τηλεφώνων και σε διάφορες παθήσεις (νευροεκφυλιστικές όπως Αλτσχάιμερ και Πάρκινσον, καρκίνος κ.α.), επειδή αυτή τη φορά θα παρακολουθείται σε πραγματικό χρόνο η συμπεριφορά των χρηστών. Οι περισσότερες μέχρι τώρα μεγάλης κλίμακας μελέτες είχαν περιοριστεί να ρωτάνε ανθρώπους, που συνήθως ήδη υπέφεραν από καρκίνο ή άλλες ασθένειες, σχετικά με την χρήση του κινητού τους στο παρελθόν. Επίσης όλες οι έρευνες, εκ των πραγμάτων, ήσαν μικρότερης διάρκειας, αφού η χρήση κινητών ουσιαστικά έχει εξαπλωθεί κατά την τελευταία δεκαετία, ενώ η νέα έρευνα θα έχει, για πρώτη φορά, χρονικό ορίζοντα 30ετίας. Περίπου 5 δισεκατομμύρια κινητά τηλέφωνα χρησιμοποιούνται σήμερα στη Γη. Μέχρι στιγμής, διάφοροι φορείς, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας και η Αμερικανική Εταιρία Καρκίνου των ΗΠΑ, δεν έχουν βρει απτά στοιχεία ότι η χρήση των κινητών βλάπτει την υγεία. Όμως, σύμφωνα με τον υπεύθυνο της νέας έρευνας καθηγητή Πολ Έλιοτ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Imperial College του Λονδίνου, "η μέχρι στιγμής έρευνα έχει επικεντρωθεί κυρίως στην χρήση κινητών σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα, λιγότερο από δέκα χρόνια. Η νέα μελέτη Cosmos θα εστιάσει στην μακρόχρονη χρήση, επί δέκα, 20 ή 30 χρόνια και σε αυτό το χρονικό διάστημα υπάρχει χρόνος για τις ασθένειες να εμφανιστούν". Σύμφωνα με την συνυπεύθυνη για την έρευνα δρα Μιρέλα Τολεντάνο, επίσης του Imperial College London, η οποία ξεκαθάρισε ότι η έρευνα δεν θα αφορά μόνο τον καρκίνο του εγκεφάλου, αλλά επίσης συμπτώματα όπως οι πονοκέφαλοι, η αϋπνία και η κατάθλιψη, "υπάρχουν ακόμα κενά στη γνώση μας, υπάρχουν αβεβαιότητες. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε ως κοινωνία, είναι να ξεκινήσουμε τώρα να μελετούμε την υγεία ενός μεγάλου αριθμού χρηστών επί μια μεγάλη χρονική περίοδο, ώστε να έχουμε τελικά με αξιόπιστη εικόνα κατά πόσο υπάρχουν επιπτώσεις μακροπρόθεσμα". Μέχρι σήμερα, υπολογίζεται ότι πάνω από 100 εκατ. δολάρια έχουν δαπανηθεί σε διάφορες έρευνες σχετικές με τις επιπτώσεις της κινητής τηλεφωνίας στην υγεία. Ο παγκόσμιος τζίρος για προϊόντα και υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας ξεπέρασε το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια για πρώτη φορά το 2009, σύμφωνα με την εταιρία ερευνών iSuppli. Πάντως, ορισμένοι αναλυτές εκφράζουν τη δυσπιστία τους κατά πόσον θα δεχτούν τόσα πολλά άτομα να συμμετέχουν εθελοντικά σε μια τέτοια έρευνα. Μια παρόμοια απόπειρα στη Γερμανία, το 2004, είχε αποτύχει λόγω ανησυχίας του κοινού ότι παραβιάζονταν προσωπικά δεδομένα. Η νέα έρευνα θα χρησιμοποιήσει στοιχεία από λογαριασμούς κινητής τηλεφωνίας, ιατρικά προσωπικά αρχεία και ερωτηματολόγια. Πάντως οι ερευνητές θα παρακολουθούν την χρήση του κινητού σε πραγματικό χρόνο, αλλά όχι τους αριθμούς που καλούν οι εθελοντές. Οι επιστήμονες θα αναφέρουν τα πρώτα επιστημονικά συμπεράσματά τους σε πέντε χρόνια από σήμερα.

© 2010 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αυτό διαπιστώθηκε από μια συνολική θεώρηση (μετανάλυση) όλων των σχετικών μελετών που έχουν γίνει, η οποία έγινε από τον επίκουρο καθηγητή Καρδιολογίας κ. Χ. Βλαχόπουλο. «Οι μεγάλες αρτηρίες του σώματος, με κυριότερο εκπρόσωπο την αορτή, την αρτηρία που δέχεται από την καρδιά το αίμα που θα αιματώσει ολόκληρο το σώμα, επιτελούν διπλή λειτουργία: α) τη μεταφορά του αίματος προς τα διάφορα όργανα και β) τη μετατροπή της διακεκομμένης εξώθησης του αίματος από την καρδιά σε κάθε συστολή της σε συνεχή διαρκή ροή», εξηγεί ο κ. Βλαχόπουλος.

«Σημαντικό χαρακτηριστικό των αρτηριών, που τις καθιστά ικανές για την επιτέλεση της δεύτερης λειτουργίας, είναι η ελαστικότητά τους».

Σε κάθε δηλαδή συστολή της καρδιάς οι αρτηρίες αποθηκεύουν με τη διάτασή τους ένα μέρος της ενέργειας που απελευθερώνεται από την καρδιά, το οποίο αποδίδουν αμέσως μετά στην κυκλοφορία κατά τη διάρκεια του χρόνου που η καρδιά χαλαρώνει, για να γεμίσει ξανά με αίμα (διαστολή).

«Οσο πιο σκληρή είναι η αορτή και οι άλλες μεγάλες αρτηρίες τόσο λιγότερο αποδοτικό είναι το αρτηριακό σύστημα στην επιτέλεση αυτής της λειτουργίας του», λέει ο κ. Βλαχόπουλος. «Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα όργανα του σώματος, όπως ο εγκέφαλος και οι νεφροί, να δέχονται μεγαλύτερα "κρουστικά" κύματα πίεσης και να υπόκεινται σε σημαντική φθορά. Επίσης, η καρδιά και οι αρτηρίες του σώματος υποβάλλονται σε σημαντική καταπόνηση και εμφανίζουν σημεία βλάβης».

Ενας δείκτης της σκληρίας της αορτής είναι η ταχύτητα του σφυγμικού κύματος, η οποία μπορεί εύκολα να μετρηθεί με ειδικές συσκευές. Αυτή μπορεί να κυμαίνεται από 3 έως και 25 μέτρα το δευτερόλεπτο, ανάλογα με την ηλικία και τις συνυπάρχουσες παθήσεις (όπως π.χ. υπέρταση). Επειδή στους ανελαστικούς (σκληρούς) σωλήνες, τα κύματα ταξιδεύουν πιο γρήγορα, η ταχύτητα του σφυγμικού κύματος είναι μεγαλύτερη όσο μεγαλύτερη είναι η σκληρότητα της αορτής και των άλλων μεγάλων αρτηριών.

Ενα νέο στεντ όχι μόνο κρατά τα αγγεία ανοικτά μετά την αγγειοπλαστική, αλλά αποτρέπει τη δημιουργία νεοαγγείων. Ο νέος τύπος στεντ, που δημιουργήθηκε και εξελίχθηκε πρόσφατα στην Α' Καρδιολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, επενδύεται με τη φαρμακευτική ουσία μπεβασιζουμάμπη (bevacizumab).

Οι μελέτες δείχνουν πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Οπως παρουσιάστηκε στο Διεθνές Συνέδριο του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας (Μάρτιος 2010, Ατλάντα, ΗΠΑ), από τον επίκουρο καθηγητή Καρδιολογίας κ. Κ. Τούτουζα, τα αποτελέσματα αυτά διατηρούνται τρία χρόνια μετά την αγγειοπλαστική.

«Με τη χρήση ενδοστεφανιαίου υπερηχογραφήματος, φαίνεται ότι η ουσία αυτή έχει πολύ μικρό ποσοστό επαναστένωσης (2-3%), όπως όλα τα νέα στεντ, ενώ παράλληλα μειώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα νεοαγγεία», λένε οι ερευνητές. «Με αυτόν τον τρόπο, διατηρεί την αθηρωματική πλάκα σταθερή και πιθανώς στο μέλλον να είναι ένας τρόπος για την πρόληψη των εμφραγμάτων. Ταυτόχρονα, βρίσκεται σε εξέλιξη η βιοαπορροφήσιμη μορφή αυτού του στεντ, με τα πρώτα πειραματικά αποτελέσματα να είναι ιδιαίτερα αισιόδοξα».

Νεώτερα δεδομένα για την αντιμετώπιση των ασθενών με παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή έχουν έρθει πρόσφατα στο προσκήνιο. «Νεώτερα αντιαρρυθμικά φάρμακα, που έχουν ήδη κυκλοφορήσει στην αγορά, όπως η δρονεδαρόνη, φαίνονται αρκετά αποτελεσματικά, με ευνοϊκότερο όμως προφίλ ασφάλειας σε σχέση με παλαιότερες καθιερωμένες θεραπείες», λέει ο κ. Βλαχόπουλος.

«Επίσης, νεώτεροι αντιθρομβωτικοί παράγοντες, όπως η δαμπιγατράνη, παρέχουν ισάξια ή και μεγαλύτερη προστασία από εγκεφαλικά επεισόδια σε σχέση με την κλασική αντιπηκτική αγωγή από το στόμα σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή, ενώ διατηρούν καλό προφίλ ασφάλειας ως προς τις ανεπιθύμητες ενέργειες».

Επιπλέον, νέες μελέτες δείχνουν ότι ο πολύ αυστηρός έλεγχος της καρδιακής συχνότητας (ώστε να μην υπάρχει ταχυκαρδία) δεν φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματικός από έναν πιο χαλαρό έλεγχο της συχνότητας σε ασθενείς με χρόνια κολπική μαρμαρυγή, κάτι που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο αντιμετώπισης αυτών των ασθενών.

Περιοδοντίτιδα: ένας κρυφός κίνδυνος για τα στεφανιαία αγγεία

Η περιοδοντίτιδα, δηλαδή η σταδιακή καταστροφή του οστού που συγκρατεί τα δόντια στη θέση τους, εξαιτίας πλημμελούς φροντίδας των δοντιών και ανάπτυξης ουλίτιδας και πλάκας, βρέθηκε ότι αυξάνει τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο κατά 30%.

«Αυτό σε κάποιον βαθμό οφείλεται στο ότι περιοδοντίτιδα και στεφανιαία νόσος μοιράζονται κάποιους κοινούς παράγοντες κινδύνου, όπως το κάπνισμα, ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία και η έλλειψη σωματικής άσκησης», εξηγούν οι επιστήμονες της Α' Καρδιολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, οι οποίοι ερευνούν, σε συνεργασία με τον αναπληρωτή καθηγητή Περιοδοντολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Φοίβο Μαδιανό, τους μηχανισμούς που εμπλέκονται στη συσχέτιση των δύο αυτών νόσων.

«Επιπλέον, φαίνεται ότι υπάρχει και αιτιολογική σχέση μεταξύ περιοδοντίτιδας και αθηρωμάτωσης _ δημιουργίας, δηλαδή, πλακών στις αρτηρίες του σώματος _ συμπεριλαμβανομένων και των στεφανιαίων αρτηριών. Μικρόβια που προκαλούν περιοδοντίτιδα έχουν βρεθεί, σε εξέταση με μικροσκόπιο, μέσα σε αθηρωματικές πλάκες σε αρτηρίες ασθενών που πάσχουν από περιοδοντίτιδα. Επίσης, η χρόνια φλεγμονή που προκαλεί η περιοδοντίτιδα μπορεί να ευθύνεται για την ανάπτυξη και αποσταθεροποίηση των αθηρωματικών πλακών, με συνέπεια αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών, εγκεφαλικών και άλλων αγγειακών επεισοδίων».

Η εντατική περιοδοντική θεραπεία προκαλεί υποστροφή της αθηρωμάτωσης, όπως φαίνεται από την εξέταση των καρωτίδων αρτηριών (των αρτηριών που στέλνουν αίμα στον εγκέφαλο). Η διάγνωση της περιοδοντίτιδας μπορεί να είναι δύσκολη και απαιτεί εξέταση από έμπειρο οδοντίατρο. Η αντιμετώπισή της γίνεται με σχολαστικό βούρτσισμα και διακοπή (ή έστω περιορισμό) του καπνίσματος. Μπορεί, όμως, να απαιτεί και εξειδικευμένη θεραπεία, όπως χορήγηση συγκεκριμένων αντιβιοτικών ή και χειρουργική αντιμετώπιση.

Ενα από τα μεγαλύτερα «στοιχήματα» της επεμβατικής καρδιολογίας είναι η αναγνώριση των ευάλωτων αθηρωματικών πλακών, δηλαδή αυτών που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να σπάσουν και να προκαλέσουν καρδιακό επεισόδιο.

«Η ευάλωτη αθηρωματική πλάκα έχει ορισμένα μορφολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά», επισημαίνει ο κ. Στεφανάδης. «Για την ανίχνευση αυτών των χαρακτηριστικών έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι, που περιλαμβάνουν την ενδοστεφανιαία θερμομέτρηση, την οπτική συνεκτική τομογραφία και την εικονική ιστολογία. Ο συνδυασμός αυτών των τεχνικών αυξάνει τη διαγνωστική δυνατότητα για την εύρεση των επικίνδυνων αθηρωματικών πλακών, με απώτερο στόχο τη μείωση του ποσοστού των οξέων εμφραγμάτων του μυοκαρδίου και της θνητότητας της στεφανιαίας νόσου».

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης PROSPECT, που ανακοινώθηκαν πρόσφατα, ένας στους πέντε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική θα έχει νέο καρδιαγγειακό επεισόδιο την επόμενη τριετία. Περίπου οι μισοί από αυτούς τους ασθενείς αναπτύσσουν νέα στένωση, που χρειάζεται εκ νέου επέμβαση.

«Είναι λοιπόν αναγκαίο να γίνει έγκαιρη αναγνώριση των ευάλωτων αθηρωματικών πλακών που θα προκαλέσουν αυτό το νέο επεισόδιο», τονίζει ο καθηγητής. «Ηδη, στη χώρα μας χρησιμοποιούνται αυτές οι τεχνικές. Πρόσφατες, μάλιστα, μελέτες μας έδειξαν ότι με τη χρήση της οπτικής συνεκτικής τομογραφίας μπορούμε να προβλέψουμε σε ποιους ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι δυνατόν να πετύχει η θρομβόλυση».

Τριάντα μη χειρουργικές επεμβάσεις για αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με βιοπροσθετική έχουν γίνει έως σήμερα με απόλυτη επιτυχία στην Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Μονάδα του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Αθηνών.

Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί σήμερα τη συχνότερη επίκτητη βαλβιδοπάθεια στον δυτικό κόσμο. Υπολογίζεται ότι περίπου 5% των ενηλίκων άνω των 75 ετών πάσχει από στένωση αορτικής βαλβίδας _ και το ποσοστό συνεχώς αυξάνεται. Εως σήμερα, η θεραπεία εκλογής είναι η αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας με μια προσθετική (μηχανικό ή βιοπροσθετικό μόσχευμα), με ανοικτό χειρουργείο. Μια άλλη επιλογή αποτελεί η βαλβιδοπλαστική της αορτικής βαλβίδας, η οποία όμως έχει πλέον εγκαταλειφθεί, γιατί τα οφέλη της συνήθως εξανεμίζονται μέσα σε έξι μήνες.

Τα τελευταία χρόνια, σε μικρό αριθμό επιλεγμένων αιμοδυναμικών εργαστηρίων στον κόσμο, έχει προστεθεί στη θεραπευτική φαρέτρα η Διαδερμική Αντικατάσταση της Αορτικής Βαλβίδας (στη διεθνή ορολογία αναφέρεται ως TAVI ή PAVR), κατά την οποία η βιοπρόσθεση εισάγεται στην ανατομική θέση της αορτικής βαλβίδας μέσω μεγάλων αρτηριών.

Η πρωτοποριακή τεχνική εφαρμόζεται από τον επίκουρο καθηγητή Καρδιολογίας κ. Εμμανουήλ Βαβουρανάκη και την ομάδα του τμήματος (Κ. Τούτουζας, Σ. Μπρίλης, Γ. Λάζαρος, Χρ. Χρυσοχόου, Ι. Τόλιος). «Η εμπειρία του κέντρου μας αφορά την τρίτης γενιάς βιοπροσθετική βαλβίδα CoreValve», αναφέρουν οι επιστήμονες. «Τα τεχνικά χαρακτηριστικά αυτής της βαλβίδας δίνουν τη δυνατότητα η επέμβαση να πραγματοποιηθεί χωρίς γενική αναισθησία και ο ασθενής να μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του ύστερα από νοσηλεία 5-7 ημερών».

Τα πρώτα αποτελέσματα είναι πολύ καλά, ενώ η διεθνής τάση είναι να διευρύνεται το φάσμα των ασθενών στους οποίους απευθύνεται η μέθοδος. «Στην κλινική μας, η επέμβαση έχει έως σήμερα 100% επιτυχία, ενώ η περιεπεμβατική θνητότητα είναι στο 0%», λένε οι καρδιολόγοι. «Ασφαλώς, δεν παύει να είναι μία ιδιαίτερα απαιτητική επέμβαση με τη θνητότητα που καταγράφεται διεθνώς να είναι στα επίπεδα του 7%».

Και διευκρινίζουν: «Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι η μέθοδος αυτή δεν έχει ακόμα "ένδειξη" για όλους τους ασθενείς, αλλά μόνο για εκείνους αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο για χειρουργική αντικατάσταση βαλβίδας. Αυτό συμβαίνει διότι ακόμα δεν υπάρχουν δεδομένα για τη μακρόχρονη συμπεριφορά των βιοπροσθετικών βαλβίδων. Με τη συνεχή, όμως, τεχνολογική εξέλιξη των βαλβίδων αυτών αναμένονται ακόμη καλύτερα αποτελέσματα».

Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Υπέρτασης συνέταξε πρόσφατα για πρώτη φορά κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της υπέρτασης στα παιδιά.

«Η υπέρταση στα παιδιά είναι συχνότερη από όσο πιστεύουν οι περισσότεροι και μάλιστα δεν είναι αθώα, αφού συνδυάζεται πολύ συχνά με παχυσαρκία και καθιστική ζωή», λέει ο επίκουρος καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Κωνσταντίνος Τσιούφης.

«Στην Ελλάδα σύγχρονα δεδομένα από τη μελέτη 3L (Lyceum Leontio aLbuminuria), που διεξήγαγε η Μονάδα Υπέρτασης της κλινικής μας, έδειξαν ότι τα παιδιά ηλικίας 12-17 ετών παρουσίαζαν κατά 37% παχυσαρκία. Στο σύνολο των μαθητών που εξετάστηκαν, προέκυψε ότι το 22% των μαθητών είναι υπέρβαρα, ενώ τον μεσογειακό _ υγιεινό _ τρόπο διατροφής ακολουθούσε μόνο το 7% των παιδιών».

Πολλές μελέτες έχουν δείξει πως οι άνδρες εμφανίζουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για σεξ συγκριτικά με τις γυναίκες. Για παράδειγμα, σκέφτονται το σεξ πιο συχνά από τις γυναίκες, έχουν πιο συχνά σεξουαλικές φαντασιώσεις και πιο συχνά σεξουαλική επιθυμία.

Επίσης, όταν το ζευγάρι διαφωνεί για την επιθυμητή συχνότητα των επαφών, αυτοί που συνήθως έχουν τη μεγαλύτερη σεξουαλική επιθυμία είναι οι άνδρες. Έχει πια τεκμηριωθεί πως η σεξουαλική επιθυμία των ανδρών διαφέρει από εκείνη των γυναικών. Οι άνδρες εστιάζουν περισσότερο στη σωματική ικανοποίηση, ενώ οι γυναίκες σε συναισθηματικές παραμέτρους της σχέσης.

Ωστόσο, ενώ η μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας είναι σχεδόν αναπόφευκτη, κάποια ζευγάρια καταφέρνουν να διατηρούν υψηλά επίπεδα επιθυμίας και ικανοποίησης από τη σεξουαλική ζωή, ενώ άλλα βιώνουν σημαντική πτώση.

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, το 2008, προσπάθησαν να διακρίνουν τον παράγοντα που βοηθάει τα ζευγάρια να διατηρήσουν την επιθυμία τους σε ικανοποιητικά επίπεδα. Οι μελέτες τους κατέληξαν στο συμπέρασμα πως το κλειδί βρίσκεται σε κάποιο χαρακτηριστικό της σχέσης.

Συγκεκριμένα, διαπίστωσαν πως το κλειδί για τη διατήρηση της σεξουαλικής επιθυμίας βρίσκεται στο να θέτουν τα ζευγάρια ως σκοπό τους να βιώνουν χαρές και ωραίες στιγμές και να εξελίσσονται. Αντίθετα, ζευγάρια που εστιάζουν στο να αποφεύγουν τις συγκρούσεις ή τις δυσάρεστες στιγμές δεν καταφέρνουν να διατηρούν την επιθυμία τους σε υψηλά επίπεδα.

Με άλλα λόγια, το να προσανατολίζεται κανείς σε συμπεριφορές ή δραστηριότητες που εκτιμάται πως θα φέρουν ευχαρίστηση και θετικές εμπειρίες όχι μόνο διατηρεί την επιθυμία υψηλή στη διάρκεια του χρόνου, αλλά αυξάνει και την ικανοποίηση από τη σεξουαλική επαφή.

Αντίθετα, όταν το ζευγάρι έχει ως βασικό σκοπό την αποφυγή τυχόν αρνητικών συναισθημάτων και εμπειριών, είναι πιθανό να μη μπορέσει να διατηρήσει τη σεξουαλική επιθυμία σε υψηλά επίπεδα. Ωστόσο, ενώ το χαρακτηριστικό αυτό της σχέσης ήταν σημαντικό για τη διατήρηση της επιθυμίας και στα δύο φύλα, ήταν μεγαλύτερη η επίδρασή του στη σεξουαλική επιθυμία των γυναικών.

Φαίνεται λοιπόν πως:

- Όταν το ζευγάρι εστιάζει περισσότερο στα «θέλω» και λιγότερο στους φόβους, διατηρείται η σεξουαλική επιθυμία σε ικανοποιητικά επίπεδα και καταπολεμώνται οι αρνητικές συνέπειες του χρόνου.

- Η σεξουαλική επιθυμία των γυναικών επηρεάζεται από τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της σχέσης περισσότερο από των ανδρών. Με άλλα λόγια, οι γυναίκες διεκδικούν μία σχέση αγάπης, όπου, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη σεξουαλική ζωή, ο ένας ακούει και σέβεται τον άλλο αντί να επικρίνει και να αδιαφορεί.

Η Εύη Κυράνα είναι ψυχολόγος Υγείας, ειδικευμένη σε θέματα σχέσεων και σεξουαλικών δυσλειτουργιών, και επιστημονική συνεργάτις του Κέντρου Σεξουαλικής και Αναπαραγωγικής Υγείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

«Η παχυσαρκία είναι ταχύτερα αναπτυσσόμενη μάστιγα δημόσιας υγείας που καλείται να αντιμετωπίσει ο κόσμος, καθώς δημιουργεί πολλά προβλήματα σε διάφορα όργανα του σώματος», δηλώνει ο πρόεδρος του Ιδρύματος Δημόσιας Υγείας της Αυστραλίας, Mike Daube.

Νέα στοιχεία που προκύπτουν από τη Δυτική Αυστραλία και αναμένεται να επιβεβαιωθούν για ολόκληρη τη χώρα, δείχνουν ότι το υπερβολικό πάχος που επιδρά αρνητικά στη υγεία έχει διπλασιαστεί τα τελευταία έξι χρόνια και το 2006 αποτέλεσε την κυρίως αιτία για την πρόκληση του 8,7% των νόσων.

Την ίδια στιγμή, ο ρόλος του καπνίσματος στη πρόκληση προβλημάτων υγείας έχει μειωθεί κατά 25% και πλέον προκαλεί το 6,5% των νόσων.

Ο Mike Daube είπε ότι επιβάλλεται να ληφθούν δραστικότερα μέτρα, δεδομένου ότι πάνω από 60% των ενηλίκων Αυστραλών και ένα στα τέσσερα παιδιά είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

«Δεν αναφερόμαστε σ' ένα πρόβλημα που πρόκειται να έλθει. Η παχυσαρκία είναι ήδη εδώ», εξηγεί ο ίδιος, για να καταλήξει «αυτά που έχουν γίνει μέχρι τώρα, προφανώς δεν έφεραν αποτέλεσμα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια συνεχής και δυναμική αντιμετώπιση».

H Ελλάδα είναι από τις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας στον κόσμο।

http://ygeia.tanea.gr

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας για το Σακχαρώδη Διαβήτη, το 70% των ακρωτηριασμών που διενεργούνται σήμερα σε όλο τον κόσμο αφορά διαβητικούς ασθενείς, οι οποίοι διατρέχουν 25 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να χάσουν το ένα ή και τα δύο πόδια σε σύγκριση με άλλους!

Οι κύριοι παράγοντες που οδηγούν στον ακρωτηριασμό είναι τα έλκη των κάτω άκρων. Υπολογίζεται ότι το 25 % των ατόμων με διαβήτη θα εμφανίσει έλκος στα κάτω άκρα έστω μία φορά κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Στατιστικά, 1.000.000 άτομα με σακχαρώδη διαβήτη αναγκάζονται να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό ενός άκρου τους σε ετήσια βάση.

Το απογοητευτικό είναι ότι στο εγγύς μέλλον οι αριθμοί αυτοί αναμένεται να αυξηθούν κατακόρυφα, καθώς ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) προβλέπει αύξηση του αριθμού των διαβητικών αρρώστων έως και 70% μέσα στην επόμενη εικοσαετία. Υπολογίζεται ότι το 2025 θα υπάρχουν 333.000.000 διαβητικοί άρρωστοι σε παγκόσμιο επίπεδο, αριθμός που το 2003 ήταν 194.000.000, ενώ έως τότε θα έχει διπλασιαστεί και ο αριθμός των ακρωτηριασμών σε όλο τον κόσμο.

Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, υπολογίζεται ότι το 4-5% των διαβητικών ασθενών εμφανίζουν έλκη στα πόδια, γεγονός που σημαίνει ότι 30 - 40.000 άτομα με διαβήτη διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ακρωτηριασμού. Στην Ελλάδα πραγματοποιούνται 3.000 περίπου ακρωτηριασμοί κάτω άκρων σε ετήσια βάση.

Ωστόσο, με την κατάλληλη πρόληψη μπορεί να αποφευχθεί το 60-70% των ακρωτηριασμών και, με αυτό το δεδομένο, καθήκον όλων των σχετικών φορέων αποτελεί ο εντοπισμός των διαβητικών ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο για ακρωτηριασμό και η ειδική εκπαίδευσή τους για την αποφυγή οποιουδήποτε τραυματισμού.

Αυτά τόνισαν σήμερα σε συνέντευξη τύπου με την ευκαιρία της διεξαγωγής του 2ου Πανελληνίου Συνεδρίου με διεθνή συμμετοχή της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Παθήσεων Διαβητικού Ποδιού (15 – 18 Απριλίου 2010, Αθήνα), ο Πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης Παθήσεων Διαβητικού Ποδιού, Διευθυντής του Διαβητολογικού Κέντρου Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης ‘Παπαγεωργίου’ και εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Παγκόσμια Ομάδα Εργασίας για το Διαβητικό Πόδι κ. Χρήστος Μανές, ο Γενικός Γραμματέας της Εταιρείας και μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Ομάδας Εργασίας για το Διαβητικό Πόδι, Επίκουρος Καθηγητής Παθολογίας, Α’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών και Διαβητολογικό Κέντρο, Γ.Ν.Α. ‘Λαϊκό’ κ. Νικόλαος Τεντολούρης και η Ταμίας της Εταιρείας, Αγγειοχειρουργός, Επιστημονική Συνεργάτις του Διαγνωστικού – Θεραπευτικού Κέντρου ‘Υγεία’ και μέλος της Γερμανικής Ομάδας της Αγγειοχειρουργικής Εταιρείας για το Διαβητικό Πόδι κ. Κυριακή Καλλιγιάννη.

Όπως ανέφερε ο κ. Μανές, κύριες αιτίες για τη δημιουργία έλκους στα πόδια είναι δυο σοβαρές επιπλοκές της νόσου, η νευροπάθεια και η περιφερική αρτηριοπάθεια. Η νευροπάθεια παρουσιάζεται στο 30% των διαβητικών αρρώστων, οι οποίοι στην Ελλάδα ανέρχονται σε 250 – 300.000 άτομα. Κατά την εμφάνισή της χάνεται η προστατευτική αίσθηση του πόνου και το σκέλος του διαβητικού ασθενούς δεν ‘πονάει’ όταν κάποιο αιχμηρό αντικείμενο ή θερμό ερέθισμα του προκαλέσουν βλάβη. Έτσι, μπορεί να δημιουργηθεί οποιαδήποτε πληγή χωρίς ο ασθενής να την αντιληφθεί. Η πληγή, όμως, αυτή ταυτόχρονα θα συνεπάγεται και είσοδο μικροβίων στον οργανισμό. Με τον τρόπο αυτόν δημιουργείται φλεγμονή στο πόδι (μυϊκό ιστό και οστά), η οποία, εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα και ορθολογικά, αφενός επεκτείνεται πολύ γρήγορα και, αφετέρου, καταλήγει αναπόφευκτα σε ακρωτηριασμό.

Περιφερική αρτηριοπάθεια

Εάν ‘μαυρίσει’ ή αλλάξει το χρώμα του ποδιού προς το σκούρο, υπάρχει συνήθως βλάβη των αγγείων, δηλαδή απόφραξη των αρτηριών που φέρνουν το αίμα στα κάτω άκρα. Αυτή η επιπλοκή ονομάζεται περιφερική αρτηριοπάθεια. Το άκρο που δεν αιματώνεται νεκρώνεται, ολόκληρο ή κάποια δάκτυλα. Ενίοτε η άμεση παρέμβαση που θα ανοίξει την απόφραξη και θα αποκαταστήσει την κυκλοφορία του αίματος σώζει το πόδι. Σε αντίθετη περίπτωση (καθυστερημένη ενημέρωση του ιατρού) θα πρέπει να διενεργηθεί και πάλι ακρωτηριασμός. Στη χώρα μας το ποσοστό των διαβητικών ασθενών που εμφανίζουν αρτηριοπάθεια είναι περίπου 15%, δηλαδή 100.000 άτομα.

Παρόλα αυτά, πρόσθεσε ο κ. Μανές, υπάρχουν τρόποι για να προληφθούν και οι δύο αυτές επιπλοκές, και, κατά συνέπεια, οι ακρωτηριασμοί:

• Αναγνώριση των ατόμων που είναι σε κίνδυνο να εμφανίσουν έλκος, δηλαδή που εμφανίζουν νευροπάθεια.
  Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ‘πόδι που δεν πονά’ δεν είναι απαραίτητα υγιές.
• Καθημερινός έλεγχος των ποδιών από τους διαβητικούς ασθενείς (τους ίδιους) για να δουν αν υπάρχει παραμικρή βλάβη (αλλοίωση χρώματος ή πληγή) – αναφορά στο γιατρό.
• Άμεση διακοπή καπνίσματος.
• Έλεγχος της κατάστασης των ποδιών με ειδικό επίθεμα Neuropad Test, που δίνει χρωματικά την εικόνα του πάσχοντος ποδιού, δηλαδή του ποδιού με νευροπάθεια. Γίνεται και από τους ίδιους τους ασθενείς.
• Αποφυγή βαδίσματος (οπουδήποτε) χωρίς υποδήματα (π.χ. παντόφλες ή σαγιονάρες). Ακόμη και στη θάλασσα δεν επιτρέπεται η βάδιση χωρίς ειδικά υποδήματα.
• Αποφυγή θέρμανσης των ποδιών με θερμοφόρες ή με οποιαδήποτε θερμαντικά σώματα όταν κρυώνουν. Δεν είναι δυνατή, πολλές φορές, η αντίληψη του θερμού και το πόδι μπορεί να πάθει έγκαυμα χωρίς να το καταλάβει.
• Εμφάνιση πόνου στο βάδισμα ή αισθήματος ότι ‘κάτι μας σφίγγει’ στην κνήμη επιβάλλει άμεση αναφορά στο γιατρό (πιθανή βλάβη αγγείων), ιδίως στην περίπτωση που μας αναγκάζει αυτό το δυσάρεστο αίσθημα να σταματήσουμε τη βάδιση.
• Αποφυγή μικροτραυματισμών από τα παπούτσια (όχι στενά, όχι σκληρά υποδήματα).
• Δεν πρέπει να αφαιρούνται οι ‘κάλοι’ από άτομα που δεν έχουν ειδική εκπαίδευση. Πολύ περισσότερο δεν αφαιρούνται οι ‘κάλοι’ από τους ίδιους τους ασθενείς χρησιμοποιώντας αιχμηρά αντικείμενα, π.χ. ξυραφάκια. Αποφεύγονται και ‘ειδικά αυτοκόλλητα’ που ‘τραβούν ‘τον κάλο’ προς τα έξω, γιατί υπάρχει πάντα ο κίνδυνος τραυματισμού και δημιουργίας ελκών στα πόδια των διαβητικών ασθενών.
• Αντιμετώπιση της ξηρότητας του δέρματος των ποδιών, που οδηγεί σε σχισίματα, με ειδικούς αφρούς ή κρέμες ενυδάτωσης.

Ιατρεία διαβητικού ποδιού

Από την πλευρά του, ο κ. Τεντολούρης ανέφερε ότι για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στα πόδια των ασθενών με διαβήτη είναι απαραίτητη η θεσμοθέτηση, σύσταση και λειτουργία ιατρείων διαβητικού ποδιού. Τα ιατρεία αυτά είναι απαραίτητα κατ’ αρχήν σε όλα τα μεγάλα Περιφερικά και Νομαρχιακά Νοσοκομεία, ενώ η ίδρυση και λειτουργία τους σε μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας θα μπορούσε να αποτελέσει ένα δεύτερο στόχο για τη χώρα μας. Στα ιατρεία αυτά πρέπει να απευθύνονται τα άτομα με διαβήτη με σκοπό:

• Την πρόληψη προβλημάτων των κάτω άκρων.
• Την εκπαίδευση των ατόμων με διαβήτη στη φροντίδα των ποδιών τους.
• Την εξειδικευμένη αντιμετώπιση, αν αυτό χρειαστεί.

Η διεθνής εμπειρία κατέδειξε ότι η λειτουργία τέτοιων ιατρείων προλαμβάνει και μειώνει μέχρι και 50% τους ακρωτηριασμούς στα άτομα με διαβήτη. Είναι σημαντικό ότι η μείωση των ακρωτηριασμών παρατηρήθηκε σε κράτη τα οποία είναι λιγότερο προηγμένα οικονομικά και υγειονομικά από την Ελλάδα.

Η οργάνωση των ιατρείων αυτών σύμφωνα με τις συστάσεις της Διεθνούς Συνεργαζόμενης Ομάδας για το Διαβητικό Πόδι πρέπει να είναι ως εξής:

• Ιατρείο Διαβητικού Ποδιού Επιπέδου 1: Το ιατρείο αυτό στελεχώνεται από έναν παθολόγο ή γενικό ιατρό και μια νοσηλεύτρια ή έναν ποδολόγο - ποδοθεραπευτή.
• Ιατρείο Διαβητικού Ποδιού Επιπέδου 2: Το ιατρείο αυτό στελεχώνεται από έναν Παθολόγο με εξειδίκευση στον διαβήτη, έναν χειρουργό (γενικό χειρουργό ή αγγειοχειρουργό ή ορθοπεδικό), μια νοσηλεύτρια και έναν ποδολόγο - ποδοθεραπευτή.
• Ιατρείο Διαβητικού Ποδιού Επιπέδου 3: Εξειδικευμένο ιατρείο διαβητικού ποδιού. Τα εξειδικευμένα ιατρεία στελεχώνονται από έναν Παθολόγο με εξειδίκευση στο διαβήτη, έναν αγγειοχειρουργό, έναν χειρουργό γενικής χειρουργικής, έναν ορθοπεδικό, έναν παθολόγο - λοιμωξιολόγο, μια νοσηλεύτρια, έναν ποδολόγο-ποδοθεραπευτή και έναν ορθωτιστή (δηλαδή επιστημόνων υγείας που είναι εξειδικευμένοι στην κατασκευή ειδικών υποδημάτων και πελμάτων). Στα εξειδικευμένα κέντρα μπορεί να γίνεται εκπαίδευση γιατρών, νοσηλευτών και ποδολόγων - ποδοθεραπευτών που θα στελεχώσουν μελλοντικά ιατρεία διαβητικού ποδιού.

Όπως εξήγησε ο κ. Τεντολούρης, σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν σε λειτουργία ιατρεία διαβητικού ποδιού (επιπέδου 1-3) στα εξής δημόσια Νοσοκομεία: Γ.Ν.Α. Λαϊκό, Γ.Ν.Α. Ευαγγελισμός, Γ.Ν.Α. Γεώργιος Γεννηματάς, Νοσοκομείο Α. Φλέμιγκ, Γ.Ν.Π. Τζάνειο, Πολυκλινική Αθηνών, Νοσοκομείο Α. Συγγρός, Π.Γ.Ν. Αττικόν, Νοσοκομείο ΝΙΜΤΣ Αθηνών, Γ.Ν. Θήβας, Γ.Ν. Χαλκίδας, Γ.Ν. Ηρακλείου Βενιζέλειο, Γ.Ν. Θεσσαλονίκης Παπαγεωργίου, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης.

Τα ιατρεία διαβητικού ποδιού των Νοσοκομείων των μεγάλων πόλεων δημιουργήθηκαν από ιατρούς με ειδική εκπαίδευση σε κέντρα του εξωτερικού, και τα ιατρεία άλλων μικρότερων πόλεων από ιατρούς με εξειδίκευση σε μεγάλα Νοσοκομεία της Ελλάδας όπου λειτουργούν τέτοια ιατρεία. Επομένως, στη χώρα μας υπάρχει η δυνατότητα για εκπαίδευση γιατρών και νοσηλευτών για τη δημιουργία ιατρείων διαβητικού ποδιού.

Είναι χαρακτηριστικό, πρόσθεσε ο κ. Τεντολούρης, ότι σε κανένα από αυτά τα ιατρεία δεν υπάρχει επίσημα ποδολόγος - ποδοθεραπευτής, ούτε ορθωτιστής, επειδή το επάγγελμα αυτό δεν έχει αναγνωριστεί από το Ελληνικό Κράτος και δεν προβλέπονται θέσεις για αυτό στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Στην Ελλάδα υπάρχουν αυτή τη στιγμή 14 ποδολόγοι - ποδοθεραπευτές που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και οι οποίοι είναι απόφοιτοι σχολών του εξωτερικού. Έτσι, αποτελεί επιτακτική ανάγκη για τη χώρα μας η δημιουργία Σχολής επιπέδου ΤΕΙ Ποδολόγων-Ποδοθεραπευτών και Ορθωτιστών για τη στελέχωση των ιατρείων διαβητικού ποδιού.

Αναφερόμενη στη νόσο, η κ. Καλλιγιάννη επεσήμανε ότι αν και ο σακχαρώδης διαβήτης θεωρείται κατεξοχήν μεταβολική νόσος, εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι μπορεί να είναι ταυτόχρονα και αγγειακή. Και αυτό γιατί αγγειακές επιπλοκές συναντώνται πολύ συχνά στους διαβητικούς ασθενείς και αποτελούν την κύρια αιτία ενδονοσοκομειακής νοσηλείας τους. Μάλιστα, η αγγειακή νόσος είναι 4-5 φορές συχνότερη στους διαβητικούς ασθενείς, εμφανίζεται επιθετικότερη συγκριτικά με τους μη διαβητικούς και εγκαθίσταται σε νεώτερη ηλικία, με ίση κατανομή μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Οι αθηροσκληρυντικές βλάβες των αρτηριών επιτείνονται στην παρουσία του διαβήτη, δημιουργώντας ταχύτατα στενώσεις ή και αποφράξεις του αυλού των αγγείων. Οι αλλοιώσεις αυτές προσβάλλουν εν δυνάμει όλα τα αγγεία του σώματος. Είναι, όμως, ιδιαίτερης σημασίας το γεγονός ότι ίσως πουθενά αλλού στο ανθρώπινο σώμα δεν παρατηρούνται τόσο καθαρά και σε τέτοια έκταση οι καταστροφικές συνέπειες των επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη όπως στα πόδια των διαβητικών ασθενών.

Η αποφρακτική αρτηριοπάθεια των κάτω άκρων συνδέεται άμεσα με το πολύπλοκο σύνδρομο του διαβητικού ποδιού. Στην παρουσία του διαβήτη οι βλάβες εστιάζονται στις περιφερικές, κυρίως, αρτηρίες κάτω από το γόνατο, οι οποίες είναι αγγεία μεσαίου και μικρού διαμετρήματος. Πρέπει να σημειωθεί ότι στην εμφάνιση και την ταχεία εξέλιξη της διαβητικής αγγειοπάθειας συμβάλλουν παράγοντες όπως ο χρόνος εμφάνισης και η ρύθμιση του διαβήτη, η υψηλή αρτηριακή πίεση, το κάπνισμα, η υπερλιπιδαιμία και η παχυσαρκία.

Η κ. Καλλιγιάννη εξήγησε ότι η παρουσία των αποφρακτικών αρτηριακών βλαβών στα κάτω άκρα υποδηλώνεται από έναν συνδυασμό συμπτωμάτων στο μεγαλύτερο αριθμό των ασθενών. Περίπου στο 1/3 των πασχόντων δεν παρατηρούνται συμπτώματα. Το ηπιότερο σύμπτωμα της ισχαιμίας είναι η εμφάνιση πόνου στο γλουτό ή την κνήμη κατά τη βάδιση σε ορισμένη απόσταση, το οποίο αποκαλείται διαλείπουσα χωλότητα. Είναι ιδιαίτερα σημαντική η αξιολόγηση του προβλήματος σε αυτό το στάδιο γιατί έτσι μπορεί να ανακοπεί η πορεία της νόσου σε κρίσιμη ισχαιμία.

Η κρίσιμη ισχαιμία αποτελεί σοβαρότατη εξέλιξη της αρτηριοπάθειας, οφείλεται, κυρίως, σε εκτεταμένες και πολυεπίπεδες αλλοιώσεις και χαρακτηρίζεται από συνεχή πόνο, ιδίως στη διάρκεια της νύχτας. Μερικές φορές η διάγνωση τίθεται λόγω της εμφάνισης ελκών ή νεκρώσεων στα δάκτυλα και την πτέρνα. Η εξέλιξη της περιφερικής αρτηριακής νόσου σε κρίσιμη ισχαιμία είναι ταχύτατη στους διαβητικούς ασθενείς και επέρχεται τουλάχιστον στο 1/3 των ασθενών με βλάβες στις αρτηρίες της κνήμης.

Η αντιμετώπιση της διαβητικής αρτηριοπάθειας των κάτω άκρων συνδέεται άμεσα με την ποιότητα ζωής, πρακτικά τη δυνατότητα να βαδίζει κανείς. Για το λόγο αυτό ο κύριος άξονας αυτής της ποιότητας ζωής είναι η διάσωση του άκρου. Και εδώ τίθεται το ερώτημα: ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης της ταχείας εξέλιξης και των επιπλοκών της διαβητικής περιφερικής αρτηριοπάθειας; Σαφώς και η πρόληψή της, με την απομάκρυνση των παραγόντων κίνδυνου, η οποία θα ανακόψει την πορεία της νόσου.

Έτσι, η σωστή ρύθμιση του διαβήτη, η διακοπή του καπνίσματος, ο έλεγχος της υπερλιπιδαιμίας και της υπέρτασης, η καταπολέμηση της παχυσαρκίας και η άσκηση είναι μερικοί από τους βασικούς κανόνες έλεγχου της εξέλιξης της νόσου. Η χορήγηση από τον ιατρό αντιαιμοπεταλιακών και αιμορεολογικων φαρμάκων θεωρείται τις περισσότερες φορές απαραίτητη για τον έλεγχο της νόσου.

Ουραγός είναι η Ελλάδα στην προστασία ανηλίκων από το αλκοόλ, ενώ το φαινόμενο του αλκοολισμού βρίσκεται σε έξαρση σχεδόν σε όλη την Ευρώπη.

Μετά τη θέσπιση κατώτατου επιτρεπτού ορίου ηλικίας για την πώληση και το σερβίρισμα αλκοολούχων ποτών στη Μάλτα (2009), στη Γαλλία (2009) και στο Βέλγιο (2010), η Ελλάδα και η Ιταλία αποτελούν πλέον τις μόνες χώρες στην Ε.Ε. όπου δεν έχει θεσπιστεί ένα σαφές όριο ηλικίας για την κατανάλωση αλκοολούχων ποτών. Αυτό προκύπτει από την απάντηση της Επιτροπής έπειτα από ερώτηση του ευρωβουλευτή της Ν.Δ. κ. Γ. Παπανικολάου σχετικά με το φαινόμενο έξαρσης του αλκοολισμού που παρατηρείται τον τελευταίο χρόνο στην Ευρώπη.

Ο κ. Παπανικολάου τόνισε ότι με πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ καταδεικνύεται ότι η οικονομική κρίση, το αυξανόμενο άγχος και η ανασφάλεια αποδεικνύονται βασικές αιτίες της έξαρσης του φαινομένου στην Ευρώπη. Μάλιστα, το αλκοόλ καταλαμβάνει την όγδοη θέση στον κατάλογο με τις δέκα κορυφαίες αιτίες θανάτου, καθώς σκοτώνει 2,3 εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως όταν το κάπνισμα σκοτώνει 1,5 εκατομμύριο. Η κατανάλωση ποτού συμβάλλει και στην αυξημένη πίεση που αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως.

Η Ε.Ε. είναι ο μεγαλύτερος καταναλωτής οινοπνευματοδών ποτών παγκοσμίως και στην προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου η Επιτροπή έθεσε σε λειτουργία μια online πηγή για να προωθήσει τις ορθές πρακτικές σχετικά με τους νέους και το οινόπνευμα. Ο στόχος αυτής της πηγής είναι να λαμβάνει πληροφορίες για σχέδια σχετικά με την πρόληψη της κατανάλωσης οινοπνεύματος από ανηλίκους, να ενημερώνει και να προστατεύει τους νέους για θέματα σχετικά με το οινόπνευμα, και να ενθαρρύνει υπεύθυνες πρακτικές μεταξύ των πωλητών και των σερβιτόρων οινοπνευματωδών ποτών, κυρίως όσον αφορά τις απαιτήσεις κατώτατου ορίου ηλικίας.

Στην παρατήρηση του κ। Παπανικολάου για τις αλλαγές που έχει επιφέρει η οικονομική κρίση στο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον της ΕΕ και στο κατά πόσον αυτές συνέβαλαν στην έξαρση του αλκοολισμού, υπογραμμίστηκε ότι πρέπει να επαναξιολογηθεί αν τα μέτρα που λαμβάνονται σήμερα σε εθνικό επίπεδο και σε επίπεδο ΕΕ αποφέρουν αποτελέσματα -σε συνδυασμό με τις ενέργειες που αναλαμβάνουν με δική τους πρωτοβουλία τα ενδιαφερόμενα μέρη-, ή αν ο συνδυασμός αυτός πρέπει να αναθεωρηθεί.

http://www.iatronet.gr/newsarticle.asp?art_id=11382

Τα ευρήματα, που προέκυψαν από έρευνα σε ζώα, δεν μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα στην ανθρώπινη παχυσαρκία, αλλά μπορεί να βοηθήσουν στην κατανόηση της κατάστασης και στην ανάπτυξη θεραπειών, αναφέρουν οι ερευνητές στο περιοδικό ‘Nature Neuroscience.’

Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια, ανακάλυψε ότι η μεγάλη κατανάλωση τροφών υψηλών θερμίδων μπορεί να προκαλέσει αντίδραση στον εγκέφαλο που μοιάζει με εθισμό και ότι τροφές με πολλές θερμίδες μπορούν να οδηγήσουν τα ποντίκια σε ψυχαναγκαστική κατανάλωση, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν επίσης μειωμένα επίπεδα συγκεκριμένου υποδοχέα ντοπαμίνης σε υπέρβαρα ποντίκια, όπως έχει αναφερθεί για ανθρώπους που έχουν εθιστεί σε ουσίες. Όπως δήλωσε ο ερευνητής Paul Kenny, από το ερευνητικό Ινστιτούτο Scripps στη Φλόριντα, η παχυσαρκία μπορεί να είναι μια μορφή ψυχαναγκαστικής κατανάλωσης φαγητού. Άλλες θεραπευτικές αγωγές στην εμφάνιση άλλων μορφών ψυχαναγκασμού, για παράδειγμα εξάρτησης από ουσίες, μπορεί ενδεχομένως να είναι πολύ χρήσιμες για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Οι ερευνητές κατευθύνθηκαν σε μαγαζί και αγόρασαν τα τρόφιμα που συνήθως αγαπούν οι άνθρωποι, όπως μπέικον, λουκάνικο, τσιζκεικ, τρόφιμα που απολαμβάνουν αλλά που δεν θα πρέπει να τρώνε συχνά. Παράλληλα αγόρασαν υγιεινές τροφές και σχεδίασαν διατροφικό πλάνο για 3 ομάδες ποντικών.
Μια ομάδα υιοθέτησε ισορροπημένη υγιεινή διατροφή. Άλλη ομάδα έλαβε υγιεινά τρόφιμα αλλά είχε πρόσβαση σε τροφές υψηλών θερμίδων για μια ώρα την ημέρα. Τα ποντίκια στην τρίτη ομάδα κατανάλωσαν υγιεινά γεύματα και είχαν απεριόριστη πρόσβαση σε τροφές με πολλές θερμίδες. Τα τελευταία ανέπτυξαν προτίμηση για τις τροφές με υψηλές θερμίδες, στις οποίες κατέφευγαν όλη την ημέρα και έγιναν γρήγορα παχύσαρκα.

Τα ποντίκια είχαν εκπαιδευτεί να περιμένουν να υποστούν ελαφρύ σοκ μετά από έκθεση σε φώς. Αλλά όταν τα ποντίκια που είχαν περιορισμένη πρόσβαση σε τροφές με πολλές θερμίδες έβλεπαν το φως, δεν ανταποκρίνονταν στο δυνητικό κίνδυνο αλλά συνέχισαν να καταναλώνουν τα σνακ.

Της Ιωαννας Φωτιαδη

Οσοι ταξιδεύουν συχνά τις έχουν συναντήσει σε κάποιο αεροπλάνο. Ο λόγος για τις Ελληνίδες «σούπερ» γιαγιάδες, που δεν διστάζουν να μετακομίσουν για λίγο ή πολύ σε άλλες χώρες, ώστε να στηρίξουν την οικογένεια των παιδιών τους. Καθώς όλο και περισσότεροι Ελληνες μεταναστεύουν για λόγους επαγγελματικούς στο εξωτερικό, αυξάνονται αντίστοιχα και οι μαμάδες που αποφασίζουν όψιμα να αλλάξουν τρόπο κατοικίας και ζωής. «Δεν ξέρω λέξη αγγλικά», μου εξομολογείται μία από αυτές σε μια πτήση Λονδίνο - Αθήνα, η οποία επιστρέφει στην πατρίδα έπειτα από τρίμηνη παραμονή, «συνεννοούμαι με νοήματα». Ωστόσο, δεν τίθεται θέμα άρνησης στις παρακλήσεις των «παιδιών». Η Ελληνίδα μάνα, την οποία εντοπίσαμε σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες αλλά και σε κάποιες ασιατικές, αναδεικνύεται σε... διαχρονική αξία. Παρ’ όλο το οργανωμένο σύστημα παιδικών σταθμών και φύλαξης βρεφών των ευρωπαϊκών πόλεων, φαίνεται ότι οι νέοι Ελληνες γονείς προτιμούν τη γιαγιά. Η προσφορά τους, που γίνεται πάντοτε με χαμόγελο, τις διαφοροποιεί από τις συνομήλικές τους στην υπόλοιπη Ευρώπη. «Για εκείνες τρίτη ηλικία σημαίνει ταξίδια και διασκέδαση, τα εγγόνια είναι λίγο-πολύ διακοσμητικά στη ζωή τους».

Η γέννηση του πρώτου εγγονιού σήμανε δέκα χρόνια «ξενιτιάς» στις Βρυξέλλες για την κ. Γεωργία Κομνηνού. «Οταν η κόρη μου έμεινε έγκυος, με ρώτησε αν θα μπορούσε να υπολογίζει στη βοήθειά μου», θυμάται σήμερα η 62χρονη γιαγιά. «Εκλεισα το ανθοπωλείο που είχα στην Αθήνα κι ετοίμασα τα μπογαλάκια μου», περιγράφει. «Προειδοποίησα, όμως, την κόρη μου ότι ο χρόνος που θα αφιέρωνα στην οικογένειά της θα ήταν δέκα χρόνια, από τα πενήντα έως τα εξήντα. Μετά ήθελα να ξεκουραστώ». Η κ. Γεωργία δεν θυμίζει, όμως, παραδοσιακές πεθερές. «Τους ξεκαθάρισα ότι δεν θα μέναμε στο ίδιο σπίτι. Μετά τους πρώτους μήνες, μετακόμισα μόνη μου σε άλλο διαμέρισμα».

Το ένα μωρό ακολούθησε το άλλο και τελικά η κ. Γεωργία βρέθηκε με τρία εγγονάκια στην καρδιά της Ευρώπης. Το ωράριό της, σκληρό, αφού συμπλήρωνε δωδεκάωρο, αλλά η πληρότητα που ένιωθε ήταν μεγάλη. «Πήγαινα τα παιδιά στο νηπιαγωγείο τους, μαγείρευα, έπαιρνα τα παιδιά από το σχολείο και συνεχίζαμε τις απογευματινές δραστηριότητες. Στα υπαίθρια πάρκα γινόμουν κι εγώ παιδί: έπαιζα μαζί τους με τις ώρες». Δωδεκάωρο η γιαγιά, 12ωρο όμως και η μαμά στην εργασία της.

Μη φανταστείτε, ωστόσο, ότι η κ. Γεωργία νιώθει πως «θυσιάστηκε» στον βωμό της οικογένειας. «Πέρασα πολύ όμορφα αυτή τη δεκαετία», λέει με νοσταλγία στην «Κ». «Συνδέθηκα με την ελληνική κοινότητα, όπου διδάχθηκα και γαλλικά, έκανα καινούργιους φίλους, είδα νέους τόπους». Οταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου κι επέστρεψε στην Ελλάδα, έπαθε «κατάθλιψη».

Ωστόσο, η κ. Γεωργία ήταν σαν τη μύγα μες στο γάλα. «Ισως η μοναδική γιαγιά σε όλες τις παιδικές χαρές της πόλης», λέει χαριτολογώντας, «τα παιδιά εκεί νομίζεις ότι μεγαλώνουν τελείως μόνα τους».

Στο μακρινό Ντουμπάι για την αγαπημένη της εγγονή και τα δισέγγονά της βρέθηκε για δύο μήνες η κ. Γεσθημανή Αθανασίου από τη Θεσσαλονίκη. «Τη Γεσθημανή τη μεγάλωσα εγώ, όσο οι γονείς της έλειπαν στη Γερμανία», εξηγεί η 79χρονη συνονόματη προγιαγιά. «Τώρα πια δεν είμαι τόσο ακμαία, αλλά υπέκυψα στην επίμονη πρόσκλησή της». Παρ’ όλες τις δυσκολίες –αφού η αποβίβασή της στο αεροπλάνο γινόταν με καροτσάκι λόγω κινητικών προβλημάτων η κ. Γεσθημανή παρέτεινε τη βίζα της, ώστε να μείνει δύο μήνες στο Ντουμπάι. «Πέρασα πολύ όμορφα, με είχαν στα πούπουλα», λέει με συγκίνηση. «Θα ήθελα να ήμουν νεότερη να τους βοηθήσω περισσότερο». Η δραστήρια προγιαγιά ανέλαβε το σιδέρωμα των ρούχων της 4μελούς οικογένειας και πέρασε πολλές δημιουργικές ώρες με τις δισεγγονές της, τεσσάρων και δύο ετών. «Τα παιδιά την αναζητούν συνεχώς», αναφέρει η νεαρή μητέρα, «νοσταλγούν τα παραμύθια που διάβαζαν μαζί».

Είχε αποφασίσει έπειτα από 43 χρόνια σκληρής δουλειάς και διαμονής στη Γερμανία να επιστρέψει στην Ελλάδα και να απολαύσει τις χαρές της τρίτης ηλικίας, αλλά τελικά δεν ήταν... «γραφτό». «Οταν τα παιδιά μου ζήτησαν βοήθεια, τα μάζεψα και πήγα πάλι στο Μόναχο», λέει στην «Κ» η 70χρονη κ. Αγγελική Καλαϊτζίδου. «Η νύφη μου ανέλαβε ένα φούρνο και κάθε μέρα φεύγει από τις 4 το πρωί. Κάποιος, όμως, πρέπει να ασχολείται με το νοικοκυριό και το καθημερινό μαγείρεμα», επισημαίνει. Ο εγγονός της είναι μεν 17 χρόνων, θέλει όμως κι αυτός το... κανάκεμά του. Φυσικά, για την κ. Χριστίνα αυτά δεν είναι δύσκολα πράγματα, αφού είναι μια πεπειραμένη γιαγιά και προγιαγιά. «Πάντα είχα κάποιον να προσέχω», διηγείται.

«Τα παιδιά μου ήταν λίγο σαν τις βαλίτσες, που τις αφήνεις όπου μπορείς», θυμάται η κ. Ελένη Τσακμάκη, που υπήρξε μετανάστης πρώτης γενιάς στη Γερμανία. «Εφθασα στο Μόναχο το 1961 με τα πρώτα συμβόλαια εργασίας», λέει στην «Κ». «Χωρίσαμε με τον άντρα μου για να μείνουμε στους καταυλισμούς που προορίζονταν για τους Gastarbeiter. Για παιδιά, βέβαια, ούτε λόγος... Οι Γερμανοί χρειάζονταν εργατικά χέρια, γι’ αυτό τα παιδιά αποκλείονταν από τα συμβόλαια». Η νεαρή, τότε, μητέρα εμπιστεύεται τα τρία παιδιά της στη γιαγιά τους. Σήμερα, γιαγιά η ίδια και προγιαγιά, αναπληρώνει «τη σχέση που δεν μπόρεσα να αναπτύξω με τα παιδιά μου, με τα εγγόνια μου». Με τις δύο μικρότερες εγγονές της, πέντε και επτά χρόνων, περνάει όλη την ημέρα: «Τους μαγειρεύω, τις συνοδεύω στο σχολείο και σε εκδηλώσεις, ζωγραφίζουμε και διαβάζουμε παραμύθια».

Στο σπίτι της γιαγιάς τα παιδιά μιλούν και διαβάζουν μόνο ελληνικά। «Εχω μεταμορφώσει το σπίτι μου σε ελληνικό σχολείο, θεωρώ χρέος μου να μεταφέρω στις νεότερες γενιές τον ελληνικό πολιτισμό», υπογραμμίζει η 72χρονη γιαγιά - συγγραφέας, που έχει βραβευθεί από τον δήμο του Μονάχου για τα βιβλία και τα θεατρικά της έργα, τα οποία είναι εμπνευσμένα από τη ζωή των Ελλήνων μεταναστών. «Ενα από τα βιβλία μου το έχει εικονογραφήσει η εγγονή μου!», λέει με καμάρι. «Δεν είμαι χαζογιαγιά, αλλά νομίζω ότι από τα έξι μου εγγόνια άλλα μου μοιάζουν εξωτερικά κι άλλα στο ταμπεραμέντο!».

news.kathimerini.gr