Σοκ: Όργιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσήματων στους εφήβους

Αγόρια και κορίτσια μπορεί να συζητούν με τους φίλους τους για τον έρωτα, οι έρευνες όμως δείχνουν ξεκάθαρα ότι δεν παίρνουν προφυλάξεις και είναι εκτεθειμένα ακόμα και σε σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Μόνο το 30% χρησιμοποιεί προφυλακτικό σε όλη τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής και μόνο το 50% σε κάθε σεξουαλική επαφή.

Το 23% των εφήβων κοριτσιών είναι θετικές σε υψηλού κινδύνου HPV, τον ιό των κονδυλωμάτων και το 54% έχουν εκτεθεί στον ιό.

Ταυτόχρονα άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι αρκετές φορές η σεξουαλική δραστηριότητα των εφήβων οδηγεί σε σχολική αποτυχία, πολλούς σεξουαλικούς συντρόφους, μη ασφαλή σεξουαλική δραστηριότητα και άλλες συμπεριφορές υψηλού κινδύνου όπως χρήση καπνού, αλκοόλ, επικίνδυνη οδική συμπεριφορά και πολλά άλλα.

Πολλοί επιστήμονες αποδίδουν το θέμα στο τρόπο σκέψης των εφήβων που ενδιαφέρονται  μόνο για το παρόν χωρίς να έχουν αναπτύξει την σκέψη των μελλοντικών επιπτώσεων.

Άλλοι το αποδίδουν στη μη επαρκή επικοινωνία γονέων και παιδιών ακόμα και στην εκπαίδευση.

Υψηλή είναι και η συχνότητα με την οποία ακόμη και 13χρονες κοπέλες καταφεύγουν στα «χάπια της επόμενης ημέρας», με την έννοια της προφύλαξης να φαντάζει τελείως ανοικεία.

Οι γυναικολόγοι δηλώνουν σοκαρισμένοι από την ηλικία που ξεκινούν τη σεξουαλική δραστηριότητα τα κορίτσια και τα αγόρια στην Ελλάδα, τα οποία παρότι έχουν για… δεύτερο σπίτι τους το Ίντερνετ και αγνοούν εντελώς την προφύλαξη.

Newsbomb.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Σοκ: Όργιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσήματων στους εφήβους

Οι συνέπειες της κρίσης στη ζωή των μαθητών: έρευνα των εφήβων συμβούλων του Συνηγόρου του Παιδιού

Αποτελέσματα της έρευνας των εφήβων συμβούλων του Συνηγόρου του Παιδιού για τις συνέπειες της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης στη ζωή των μαθητών και τις προτάσεις τους για την αντιμετώπισή τους.

Τα ερωτηματολόγια διαμόρφωσαν οι έφηβοι σύμβουλοι με τη συμβολή των επιστημόνων του Συνηγόρου, μετά από συζήτηση με θέμα την κρίση αρχικά στην 3η συνάντηση της Ομάδας και έπειτα στο ηλεκτρονικό φόρουμ του Συνηγόρου του Παιδιού. Συμπληρώθηκαν ανώνυμα από 1211 μαθητές και μαθήτριες (396 γυμνασίου και 815 λυκείου) σε 22 σχολεία των παρακάτω περιοχών: Αθήνα, Πειραιά, Γέρακα Αττικής, Κορυδαλλό, Θεσσαλονίκη, Ρόδο, Κατερίνη, Νάουσα, Καρδίτσα, Γιάννενα, Πάτρα, Σητεία, Φιλιατρά, Πεταλίδι. Στα σχολεία αυτά είχε σταλεί σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας.

Οι μαθητές πιστεύουν ότι η κρίση έχει σοβαρές συνέπειες στη ζωή τους (89% στην οικογένεια, 82% στο σχολείο, 92% στην υπόλοιπη κοινωνία). Μάλιστα, το 29% των μαθητών συζητούν στις οικογένειές τους την πιθανότητα μετανάστευσης ενός τουλάχιστον μέλους της στο εξωτερικό.

Εντύπωση προκαλεί ότι ενώ καταγράφεται σημαντική μείωση στα οικογενειακά έξοδα (πχ. 70% των μαθητών αναφέρουν αρνητικές αλλαγές στο επίπεδο διαβίωσής τους και 60% στο χαρτζιλίκι τους), μόνο το 33% αυτών δεν έχει περιορίσει τα φροντιστήρια και τα μαθήματα ξένων γλωσσών.

Παράλληλα, το 20% απάντησε ότι ο ένας ή και οι δύο γονείς του έχουν χάσει τη δουλειά τους, ενώ το 82% αναφέρουν αρνητικές επιπτώσεις στην εργασιακή κατάσταση των γονέων τους.

Οι έφηβοι κατέγραψαν προτάσεις για ένα πιο κοινωνικό και συμμετοχικό σχολείο, που θα τους κινεί το ενδιαφέρον αλλά και θα απαντά σε διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Δείτε τα αναλυτικά αποτελέσματα της έρευνας εδώ!

http://www.0-18.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Οι συνέπειες της κρίσης στη ζωή των μαθητών: έρευνα των εφήβων συμβούλων του Συνηγόρου του Παιδιού

H ιστορία της 5χρονης Ελευθερίας: Ανάπηρη και εγκαταλελειμμένη από τους γονείς της

Η ιστορία της μικρής Ελευθερίας που μετά από σοβαρό τροχαίο ατύχημα είχε μείνει «φυτό» βιώνοντας παράλληλα την εγκατάλειψη από τους φυσικούς της γονείς, είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο!
Το μόλις 5 ετών κοριτσάκι από τον Άγιο Νικόλαο, όπως σας είχαμε γράψει και παλιότερα, μετά από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα είχε μείνει "φυτό" ζώντας με την υποστήριξη μηχανημάτων, μόνο κι εγκαταλελειμμένο από τους φυσικούς του γονείς, που στην ουσία το είχαν παρατήσει στην Κοινωνική Υπηρεσία του ΠΑΓΝΗ.
Οι μόνες που το νοιάζονται και το προσέχουν είναι οι νοσοκόμες και οι γιατροί της Κοινωνικής Υπηρεσίας.
Η γονική μέριμνα του παιδιού έχει γίνει αντικείμενο δικαστικής διαμάχης ανάμεσα στις κρατικές υπηρεσίες μέριμνας και τους γονείς του παιδιού, που παρ'ότι δεν το θέλουν στο σπίτι τους, διεκδικούν την επιμέλειά του.
Η προσωρινή απόφαση της Εισαγγελίας δίνει τη μέριμνα στο πρώην ΠΙΚΠΑ, που έχει φροντίσει για τα σχετικά και τα στοιχειώδη. Ένα μικρό δωματιάκι στην Πόμπια, απομονωμένο από τα υπόλοιπα παιδιά, για να μην τα ενοχλεί η 5χρονη Ελευθερία.
"Εμείς είμαστε έτοιμοι στο μέτρο του δυνατού" - λέει ο διευθυντής του Κέντρου Αποκατάστασης Παιδιών με Αναπηρία Ηρακλείου, Γιώργος Μαθιουδάκης, "παρ'ότι δεν έχουμε τις υποδομές, αφού η Εισαγγελία αποφάσισε έτσι, έστω και προσωρινά, πρέπει να ετοιμαστούμε γι'αυτό και διαμορφώσαμε το δωμάτιο, ενώ στις προθέσεις μας είναι άμεσα να προμηθευτούμε αναπνευστήρα και το μηχάνημα σίτισης".
Ωστόσο η υπόθεση δεν εκδικάστηκε. Οι γονείς ζήτησαν αναβολή και το πέτυχαν. Και η Εισαγγελία θα αποφασίσει αργότερα για την οριστική κατάληξη της μικρής Ελευθερίας.

http://www.madata.gr

Διαβάστε περισσότερα για - H ιστορία της 5χρονης Ελευθερίας: Ανάπηρη και εγκαταλελειμμένη από τους γονείς της

Μάνα με 20 παιδιά!!!! [ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ]

Το 20ο της παιδί θα φέρει στον κόσμο τον προσεχή Απρίλιο μία Αμερικανίδα.
Πρόκειται για τη Μισέλ Ντούγκαρ, 45 ετών, που εδώ και πάρα πολλά χρόνια είναι παντρεμένη με τον συνομήλικο της Τζιμ Μπομπ. Αθλείται πέντε από τις επτά μέρες της βδομάδας και επιμένει στην υγιεινή διατροφή.
Κατά μέσον όρο, τα 23 τελευταία έτη έγγαμου βίου, γεννιέται ένα παιδί κάθε...18 μήνες περίπου.
«Μας ικανοποίησε αυτή η απρόσμενη εγκυμοσύνη. Έλεγα ότι ο Θεός δεν θα με ξανακάνει μάνα, αλλά δεν έγινε, τελικά, έτσι...αισθανόμαστε, ο σύζυγός μου κι εγώ, υπόχρεοι. Πάντοτε υπάρχει ο χώρος για ένα ακόμα παιδί», δήλωσε σήμερα στην εκπομπή Today show του τηλεοπτικού δικτύου NBC η Ντούγκαρ.
Η πολύτεκνη οικογένεια ζει σε μια πολύ φτωχή, συγκριτικά, αμερικανική πολιτεία, το Αρκανσο. Έχει δέκα αγόρια και εννέα κορίτσια.
Το μεγαλύτερο από τα παιδιά τους είναι σήμερα 23 ετών, ενώ το μικρότερο μόλις 23 μηνών. Ήδη, το ζευγάρι έχει αποκτήσει και δύο εγγόνια.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Μάνα με 20 παιδιά!!!! [ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ]

Πρώτες βοήθειες για το διάβασμα στο σπίτι

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας στα μαθήματά τους χωρίς να τα κάνουμε εμείς; Πώς μπορούμε να τους μάθουμε πώς να μελετούν;

Σε όλη τη σχολική θητεία τα παιδιά μας χρειάζονται βοήθεια – πέρα από αυτήν που τους προσφέρει το σχολείο. Το θέμα του «διαβάσματος» μας απασχολεί ακόμη περισσότερο στα πρώτα χρόνια του σχολείου, τότε που πέρα από τα μαθηματικά και την ορθογραφία το παιδί μας πρέπει να μάθει και τη μεθοδολογία της αποδοτικής μελέτης. Στην πρώτη τάξη του δημοτικού το παιδί μπαίνει για πρώτη φορά στο σχολικό πρόγραμμα, έρχεται αντιμέτωπο με το εκπαιδευτικό υλικό που πρέπει να μάθει σε συγκεκριμένο χρόνο και με συγκεκριμένο τρόπο. Άρα, πρέπει σιγά-σιγά να το βοηθήσουμε να μάθει να είναι συνεπές με τις σχολικές του υποχρεώσεις. Ο ρόλος μας αυτήν την περίοδο είναι αυτός του διακριτικού «επιτηρητή», που πρακτικά σημαίνει:
• Βοηθάμε το παιδί να οργανώσει τη μελέτη του.
• Λύνπυμε με υπομονή τις απορίες του.
• Ανατρέχουμε μαζί σε λεξικά ή εγκυκλοπαίδειες για να βρει ό,τι χρειάζεται.

Οι τρεις πιο συχνές παγίδες
Βέβαια, όλο και κάποιοι από εμάς θα πέσουμε σε ορισμένες παγίδες. Ας δούμε λοιπόν ποιες είναι οι πιο συχνές ώστε να τις προσπεράσουμε χωρίς προβλήματα.
• «Μαμά, κάτσε μαζί μου!»
Ένα πολύ συχνό λάθος, που βλάπτει όλους, είναι να εξαρτάται το διάβασμα του παιδιού από τη δική μας φυσική παρουσία δίπλα του. Καλό είναι λοιπόν η παρουσία μας να είναι διακριτική, αφού στόχος μας είναι να αισθανθεί το παιδί ικανοποιημένο από τον εαυτό του και να «απεξαρτηθεί» από εμάς μεγαλώνοντας.
• «Να σου πω το μάθημα;»
Για να μας «πει» το μάθημά του, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι το παιδί γνωρίζει ήδη αυτό που έχει μελετήσει και απλά θέλει να το επιβεβαιώσει. Αν το παιδί είναι μεγαλύτερο, δεν πρέπει να πέσουμε στην παγίδα της «παπαγαλίας». Αντίθετα, μπορούμε να του κάνουμε ερωτήσεις για να δούμε αν έχει κατανοήσει όσα διάβασε, κάτι που –σε αντίθεση με τα δικά μας μαθητικά χρόνια– είναι η ουσία της διδασκαλίας του μαθήματος.
• «Δεν μπορώ να λύσω την άσκηση!»
Να λύσουμε εμείς τα προβλήματα αντί για το παιδί ή να γράψουμε εμείς την έκθεση είναι ένα ακόμη συνηθισμένο λάθος. Διότι στόχος μας δεν είναι να υποκαταστήσουμε τον δάσκαλο στο σπίτι, αλλά να βοηθήσουμε το παιδί μας να συνηθίσει τη διαδικασία της υποχρέωσής του για μελέτη, να το ελέγχουμε αν έχει κάνει τις εργασίες του και, αν δεν τα καταφέρνει, να ψάξουμε να καταλάβουμε το γιατί. Αν το παιδί μας δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στη μελέτη του, τότε πρέπει να συζητήσουμε μαζί του, με τους δασκάλους του και με ειδικούς αν χρειαστεί, ώστε να βρεθεί η πιο κατάλληλη λύση.

Μαθαίνει παίζοντας
Ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσουμε τα παιδιά να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους είναι μέσα από το παιχνίδι! Μπορούμε π.χ. να βοηθήσουμε ένα «πρωτάκι» να κατανοήσει τα μαθηματικά παίζοντας παιχνίδια με ξυλάκια ή με κύβους που θα προσθέτουμε και θα αφαιρούμε. Να αγοράσουμε εξειδικευμένα επιτραπέζια παιχνίδια που το βοηθούν να εξασκηθεί διασκεδαστικά στις μαθηματικές πράξεις. Να πηγαίνουμε μαζί στο σούπερ μάρκετ και να του ζητούμε να κάνει στην πράξη τις ασκήσεις με τα ευρώ, το κόστος, τα ρέστα και την έννοια του «περίπου» που μαθαίνουν πια τα παιδιά στην πρώτη και τη δευτέρα τάξη του δημοτικού.
Ακόμη, ένα μεγαλύτερο παιδί μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη φυσική ή τη χημεία αν του πάρουμε ένα ανάλογο εκπαιδευτικό παιχνίδι. Αλλά και μια επίσκεψη σε μουσείο ή σε έναν αρχαιολογικό χώρο μπορεί να βοήσουν το παιδί να δει τα μαθήματά του από άλλη, πιο ενδιαφέρουσα, οπτική γωνία.

Ασφάλεια στο Ίντερνετ για μαθητές με ανησυχίες
Κάποια στιγμή στη μαθητική τους ζωή θα ζητηθούν στα παιδιά μας εργασίες που χρειάζονται έρευνα, είτε μέσα από βιβλία και εγκυκλοπαίδειες είτε από το Internet. Στην περίπτωση αυτή χρειάζεται πολλή προσοχή, γατί δεν πρέπει ούτε να κάνουμε εμείς τη δουλειά του παιδιού, ούτε όμως και να το αφήσουμε μπροστά σε έναν υπολογιστή να «σερφάρει» χωρίς όριο στο διαδίκτυο.
Είναι όμως το Internet το «δάσος με τον κακό λύκο»; Το αντίθετο: αποτελεί πηγή γνώσης και ψυχαγωγίας για τα παιδιά, αρκεί η χρήση του να γίνεται ορθολογικά και με μέτρο και να γνωρίζουμε μερικούς κανόνες «ασφαλείας», που απευθύνονται τόσο στα παιδιά όσο και σ’ εμάς τους γονείς.

Συμβουλές για παιδιά
• Πάντα να αναφέρετε στους γονείς σας ή σε κάποιον ενήλικα εικόνες ή κείμενα που βρήκατε στο Internet και σας ανησυχούν ή σας φοβίζουν.
• Προφυλάξτε τις προσωπικές σας πληροφορίες. Ποτέ μη δίνετε όνομα, διεύθυνση, τη διεύθυνση και το όνομα του σχολείου σας, το τηλέφωνο σας ή φωτογραφίες σας σε αγνώστους που συναντάτε στο Internet, ακόμη και αν σας το ζητήσουν.
• Μόνο με την άδεια και την παρουσία των γονιών σας μπορείτε να συμφωνήσετε να συναντήσετε κάποιον/κάποια που γνωρίσατε στο Internet.
• Προσέχετε όταν μιλάτε μέσω chatroom ή e-mail. Διακόψτε τη συνομιλία όταν κάποιοι σας κάνουν να νιώθετε άβολα.

Συμβουλές για γονείς
• Κρατήστε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή σε χώρους όπως το σαλόνι όπου μπορείτε να έχετε πρόσβαση ανά πάσα στιγμή και όχι σε υπνοδωμάτια. Ασχοληθείτε με το πώς δουλεύει το Internet και αφιερώστε χρόνο να περιηγηθείτε μαζί με τα παιδιά σας στον κυβερνοχώρο και μάθετε από αυτά.
• Σιγουρευτείτε πως τα παιδιά σας είναι ενήμερα ότι πρέπει να ανησυχούν για αγνώστους που συναντούν μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Όπως ακριβώς είμαστε ανήσυχοι όταν άγνωστοι χτυπάνε την πόρτα του σπιτιού μας, έτσι δεν πρέπει τα παιδιά να δίνουν προσωπικές πληροφορίες για τους εαυτούς τους σε ξένους.
• Να είστε ιδιαίτερα προσεχτικοί όταν τα παιδιά χρησιμοποιούν τα chatrooms (δωμάτια συνομιλίας) χωρίς την επίβλεψή σας. Μην τα αφήσετε ποτέ να συναντήσουν κάποιον που γνώρισαν μέσω του Internet χωρίς να είστε και εσείς μαζί.
• Εγκαταστήσετε στον υπολογιστή σας κάποιο λογισμικό φίλτρο που απαγορεύει την προσπέλαση σε συγκεκριμένες σελίδες του Internet.
Πηγή: www.symantec.gr, www.safeline.gr

ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ
ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΩΡΕΤΤΑΣ ΘΩΜΑΪΔΟΥ, ΕΠΙΚΟΥΡΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ, ΜΟΝΑΔΑ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ Β΄ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ,
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΙΔΩΝ «Π. & Α. ΚΥΡΙΑΚΟΥ»

Διαβάστε περισσότερα για - Πρώτες βοήθειες για το διάβασμα στο σπίτι

Ξεχωρίζουν οι γονείς τα παιδιά τους;

Άγραφος κανόνας να μην το παραδέχονται

Ο συγγραφέας του βιβλίου «The Sibling Effect», Jeffrey Kluger, υποστηρίζει ότι το 95% των γονέων δεν παραδέχονται ανοιχτά ότι αγαπούν κάποιο από τα παιδιά τους περισσότερο!
«Πιστεύω ότι το 95% των γονέων ξεχωρίζουν τα παιδιά τους και πως… το άλλο 5% λέει ψέμματα».
Βέβαια, προκειμένου, να μπορέσει να γυρίσει το βράδυ στο σπίτι και να μην προκαλέσει ψυχολογικά προβλήματα στις δύο του κόρες, ηλικίας 8 και 10 ετών, προσθέτει ότι «η μόνη εξαίρεση είμαστε εγώ με τη γυναίκα μου»! (άρα ανήκει στο παραπάνω 5%!).
Ο ίδιος συνεχίζει λέγοντας ότι σε κάθε οικογένεια όλοι ξέρουν «ποιο» είναι το «αγαπημένο» παιδί, αλλά είναι ελάχιστοι οι γονείς που θα το παραδέχονταν. «Είναι κάτι σαν άγραφος κανόνας μεταξύ τους, να μην το ομολογήσουν ποτέ!» συμπληρώνει.
Εξομολογείται ότι ο ίδιος είχε καταλάβει την «προτίμηση» των γονιών του όταν ήταν παιδί. Ανάμεσα στα 4 αδέρφια του εκείνος ήταν το «αγαπημένο» παιδί του πατέρα του και ο τρίτος στη σειρά αδερφός του ο «αγαπημένος» της μητέρας του!
Έρευνες έχουν δείξει ότι οι πατεράδες συνήθως έχουν αδυναμία στις μικρότερες κόρες τους, ενώ οι μανάδες στους μεγαλύτερους γιους!
Τα «μεσαία» παιδιά δεν έχουν και… πολλές πιθανότητες, εκτός κι αν είναι ο μοναδικός γιος ή κόρη από τα παιδιά.
Σύμφωνα με μία βρετανική έρευνα τα 88% των μανάδων παραδέχτηκε ότι συμπεριφέρονται διαφορετικά στους γιους απ’ ότι στις κόρες, αν και γνώριζαν ότι ήταν λάθος.
Σε ποσοστό 55% είπαν ακόμη ότι τους ήταν πιο εύκολο να «δεθούν» με τους γιους τους, ενώ μόλις το 7% παραδέχτηκε ανοιχτά ότι συμπεριφερόταν καλύτερα στους γιους απ’ ό,τι στις κόρες.

newsbeast

Διαβάστε περισσότερα για - Ξεχωρίζουν οι γονείς τα παιδιά τους;

«Είχα ξεχάσει ότι είχα έναν 11χρονο γιο»

Μητέρα «έχασε» 17 χρόνια από τη ζωή της λόγω αμνησίας

Όταν η Naomi Jacobs «ξύπνησε» από μια σπάνια μορφή αμνησίας, δε μπορούσε να θυμηθεί πώς είχε περάσει τα τελευταία 17 χρόνια της ζωής της.
Δεν είχε ιδέα ότι είχε έναν 11χρονο γιο, νόμιζε ότι δήμαρχος ήταν ο John Major και πίστευε ότι η λέξη google ήταν κάτι που είχαν επινοήσει όσοι στέκονταν δίπλα της.
Η 32χρονη Jacobs, «ξύπνησε» το 2008 πιστεύοντας ότι ήταν 15 χρονών και πως σε λίγο καιρό θα έδινε τις τελικές της εξετάσεις… κάτι που είχε κάνει το 1992!
«Ήταν κάπως έτσι… σαν να έπεσα για ύπνο το 1992 ως μια γεμάτη αυτοπεποίθηση και τσαμπουκά 15αρα και ξύπνησα 32, ανύπαντρη μητέρα ενός παιδιού. Όταν σηκώθηκα και κοίταξα τον καθρέφτη πήρα μεγάλη τρομάρα. Είδα μια γυναίκα με ρυτίδες να με κοιτάει» εξομολογείται η ίδια.
Οι γιατροί της είπαν ότι η Naomi είχε τόσο πολύ άγχος και στρες, που τμήμα του εγκεφάλου της απλά… «έκλεισε», σβήνοντας τις αναμνήσεις 17 χρόνων από τη ζωή της!

Οι τεχνολογικές εξελίξεις την παραξένεψαν! «Facebook, Google, YouTube, κινητά τηλέφωνα. Όλα αυτά ακούγονταν ψεύτικα. Την πρώτη φορά που είδα το γιο μου Leo να παίζει με το X box στην τηλεόραση σοκαρίστηκα τόσο πολύ… που έφτυσα το τσάι που έπινα!»
Τρία χρόνια μετά, η Naomi σιγά σιγά έχει αρχίσει να θυμάται πράγματα και γεγονότα από τη ζωή της και μάλιστα έχει γράψει και βιβλίο με την «περιπέτειά της».
«Είχα πετρώσει. Το μόνο που ήθελα ήταν η μαμά μου. Δε μπορούσα να βάλω το κεφάλι μου σε τάξη και να καταλάβω πώς μέσα σε μια νύχτα ξύπνησα σε διαφορετικό… αιώνα! Υπάρχουν στιγμές που μνήμες έρχονται στο μυαλό μου, αλλά διαρκούν μόνο μερικά δευτερόλεπτα» λέει η Naomi.
Οι γιατροί είπαν στη Naomi, που σπούδαζε ψυχολογία προτού χάσει τη μνήμη της, ότι έπασχε από παροδική, ολική αμνησία, έναν τύπο αμνησίας που προκαλείται από το στρες και προκαλεί την «απώλεια» συναισθηματικών αναμνήσεων.
Δε μπόρεσε να αναγνωρίσει ούτε το ίδιο της το παιδί. «Όταν ξύπνησα, είδα ένα μικρό αγόρι να με φωνάζει “μαμά” και τότε άρχισα να τσιρίζω! Δεν ήξερα καν ποιος είναι και φυσικά δε θυμόμουν να έχω γεννήσει, άλλωστε πίστευα ότι είμαστε σχεδόν συνομήλικοι».
Το γεγονός ότι κρατούσε ημερολόγιο, τη βοήθησε σε κάποιο βαθμό να ανακτήσει μνήμες από το παρελθόν της!

http://www.newsbeast.gr

Διαβάστε περισσότερα για - «Είχα ξεχάσει ότι είχα έναν 11χρονο γιο»

ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ !!!!!!!!!!

ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ !!!!!!!!!!

Διαβάστε περισσότερα για - ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ !!!!!!!!!!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: Ελληνίδα έγινε μητέρα στα 60 της με το σπέρμα του γιού της!

Με τέσσερις νέες ζωές η τραγωδία εξελίχθηκε σε ελπίδα...

Η ιστορία της Λαμάρας Κελεσίδου, που έγινε γιαγιά πέντε χρόνια μετά τον θάνατο του μονάκριβου γιου της, συγκλονίζει και θέτει σε νέες βάσεις τα όρια της ανθρώπινης θέλησης.

Με τη δύναμη της μάνας μεταμόρφωσε την οδύνη σε ελπίδα, την τραγωδία σε προοπτική και γλυκιά νοσταλγία.


Η ιστορία της Λαμάρας Κελεσίδου, που έγινε γιαγιά πέντε χρόνια μετά τον θάνατο του μονάκριβου γιου της, συγκλονίζει και θέτει σε νέες βάσεις τα όρια της ανθρώπινης θέλησης.

Η 60χρονη ομογενής από τη Γεωργία, που είναι γιατρός-φυσιολόγος και εργαζόταν στο ΤΕΙ Πτολεμαΐδας, έζησε μια οδύσσεια 8 χρόνων στη Θεσσαλονίκη παλεύοντας να σώσει τον γιο της που είχε «χτυπηθεί» από λευχαιμία κι όταν τελικά τον έχασε σε ηλικία 26 ετών, βρήκε τη δύναμη να τον «ξαναγεννήσει», φέρνοντας στη ζωή τα τέσσερα παιδιά του μέσω δύο παρένθετων μητέρων, με σπέρμα που φρόντισε να καταψύξει όσο εκείνος ήταν στο κρεβάτι του πόνου.

«Βλέπω στα μάτια τους τη ζωή. Κράτησα ζωντανό κάτι από τον Μιχάλη και αυτό μου δίνει νέα ελπίδα, όνειρα και προορισμό στη ζωή μου», λέει στο «Εθνος» η κ. Κελεσίδου από τη Μόσχα, όπου φροντίζει τα 5 μηνών εγγόνια της και δίνει τώρα μια νέα μάχη, αυτήν τη φορά για να αναγνωριστεί για τυπικούς λόγους ως μητέρα τους.

Αν το πετύχει, πατώντας πάνω σε παρόμοια δεδικασμένα στη Ρωσία, θα εξασφαλίσει τα προνοιακά επιδόματα των παιδιών και τη δυνατότητα να τα φέρει στην Ελλάδα, χωρίς τους περιορισμούς και τον έλεγχο των υπηρεσιών που θα έχει ως γιαγιά, κρατώντας μόνο την επιμέλειά τους.

http://www.on-news.gr 

Διαβάστε περισσότερα για - ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: Ελληνίδα έγινε μητέρα στα 60 της με το σπέρμα του γιού της!

Η ευθύνη των γονέων σε περιπτώσεις ατυχημάτων των ανήλικων παιδιών τους - Τι αποφάσισε ο Άρειος Πάγος

Στις περιπτώσεις ατυχημάτων σε βάρος ανηλίκων ο Αστικός Κώδικας καθιερώνει μαχητό τεκμήριο, κατά των γονέων, οι οποίοι έχουν την εποπτεία ανηλίκου παιδιού, τεκμήριο, που συναρτάται από το σύνολο των περιστάσεων και ιδίως την ηλικία, την ωριμότητα, τη μόρφωση, αλλά και την κατάσταση της υγείας, σωματικής και πνευματικής, εποπτεύοντος και εποπτευομένου. Αυτό προκύπτει από απόφαση του Αρείου Πάγου ((αριθμ. 239/2010).
Το τεκμήριο αυτό, υπογραμμίζεται στην απόφαση, «μπορεί να ανατραπεί, εφόσον ο εποπτεύων γονέας, επικαλεσθεί και αποδείξει ότι άσκησε, στη συγκεκριμένη περίπτωση, την προσήκουσα εποπτεία ή ότι η ζημία, παρά την άσκηση της προσήκουσας εποπτείας, δεν μπορούσε να αποτραπεί».
Σύμφωνα με την απόφαση, εποπτεία είναι «η επίβλεψη, επιτήρηση και προφύλαξη του εποπτευομένου, αναλόγως των περιστάσεων, προκειμένου δε περί ανηλίκου ασκείται από τους έχοντες τη γονική μέριμνα αυτού γονείς του, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 1510 Α.Κ. ή προκειμένου περί τέκνου που γεννήθηκε χωρίς γάμο των γονέων του από την μητέρα του».
Σύμφωνα με το ιστορικό της δικαστικής απόφασης, οδηγός την ώρα που ξεκινούσε έκανε όπισθεν χωρίς να ελέγξει εάν βρισκόταν κάποιος πεζός δίπλα ή πίσω από το αυτοκίνητο (κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 12 και 22 του Κώδικά Οδικής Κυκλοφορίας), με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί την παρουσία ανηλίκου παιδιού δύο ετών στο οδόστρωμα, το οποίο βρισκόταν πίσω και δίπλα στο δεξιό οπίσθιο τροχό του αυτοκινήτου του και έτσι παρέσυρε το 2χρονο παιδί και το τραυμάτισε θανάσιμα.
Κατά την απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης που αναιρέθηκε από τον Άρειο Πάγο, η μητέρα η οποία είχε την επιμέλεια του θανόντος ανηλίκου τέκνου της, αφού ήταν τέκνο γεννημένο χωρίς γάμο των γονέων του και ασκούσε τη γονική του μέριμνα, δεν επέδειξε τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια, όσον αφορά την εποπτεία του παιδιού της.
Η μητέρα -σύμφωνα με το Εφετείο- όφειλε, δεδομένης της πολύ μικρής ηλικίας του παιδιού, να έχει ιδιαίτερα τεταμένη την προσοχή της, ώστε να το παρακολουθεί και να το επιτηρεί, ανά πάσα στιγμή, προκειμένου να μην τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του και η σωματική του ακεραιότητα, ενόψει μάλιστα και του γεγονότος, ότι στην περιοχή, όπου διέμεναν, υπήρχε αρκετή κίνηση πεζών και οχημάτων.
Το γεγονός ότι η μητέρα εμπιστεύθηκε για ελάχιστο χρονικό διάστημα, τη φύλαξη του παιδιού της σε τρίτο πρόσωπο, επειδή η ίδια για λίγα λεπτά μπήκε στο σπίτι της, δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση την υποχρέωσή της για την επίβλεψη του ανηλίκου και δεν αίρεται το καθήκον εποπτείας με το οποίο ήταν επιφορτισμένη.
Και αυτό γιατί σε παρόμοια περίπτωση το καθήκον εποπτείας δεν μετακυλύετε στον τρίτο, σύμφωνα πάντα με την εφετειακή απόφαση.
Κατόπιν αυτών το Εφετείο κατέληξε ότι η μητέρα του ανήλικου «παρέβη υπαίτια το καθήκον επίβλεψης του ανηλίκου τέκνου της και είναι συνυπαίτια, κατά ποσοστό 70%, για τον θανάσιμο τραυματισμό του, ο οποίος βρίσκεται σε αιτιώδη συνάφεια με την παραμέληση εποπτείας του».
Όμως, ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι εσφαλμένα το Εφετείο Θεσσαλονίκης στήριξε την κρίση του στο άρθρο 923 του Αστικού Κώδικα, καθώς δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του και για τον λόγο αυτό παρέπεμψε (αφού αναίρεσε πρώτα) και πάλι την υπόθεση στο Εφετείο Θεσσαλονίκης να κριθεί εκ νέου, σύμφωνα με άλλα άρθρα του Αστικού Κώδικα.

newsbeast.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Η ευθύνη των γονέων σε περιπτώσεις ατυχημάτων των ανήλικων παιδιών τους - Τι αποφάσισε ο Άρειος Πάγος

Το σύνδρομο της "άδειας φωλιάς": Όταν τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι των γονιών τους

Συντάκτης: Dr. Γρηγόρης Βασιλειάδης (M.Sc.Ph.D Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής)

Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν και φεύγουν από το σπίτι είτε για σπουδές είτε για τη στρατιωτική τους θητεία, νιώθουν πολλές φορές ότι οι γονείς τους θα υποφέρουν ψυχολογικά από την αλλαγή που επέρχεται στη ζωή τους.

Πράγματι η νέα κατάσταση πραγμάτων αλλάζει τα πάντα για τους γονείς. Μάλιστα κατά τη δεκαετία του 1970, οι ερευνητές αποκάλεσαν την ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκονται συχνά γονείς που τα παιδιά τους έχουν φύγει από το σπίτι ως το "σύνδρομο της άδειας φωλιάς".

Το σύνδρομο αυτό χαρακτηρίζεται από μια κρίση ταυτότητας, κατάθλιψη, αίσθημα απώλειας, έλλειψη στόχων στη ζωή και απογοήτευση. Επηρεάζει και τους δύο γονείς αλλά πολύ περισσότερο τη μητέρα. Υπάρχουν ερευνητές που διαπίστωσαν ότι είναι ο πατέρας που υποφέρει πολύ περισσότερο όταν τα παιδιά παίρνουν το δικό τους δρόμο.

Όμως σταδιακά η περαιτέρω διερεύνηση της κατάστασης αυτής όπως επίσης και οι αλλαγές που έχουν επέλθει στη σύγχρονη ζωή λόγω της τεχνολογίας, δείχνουν ότι η πραγματική κατάσταση σήμερα, είναι πολύ διαφορετική από ότι είχε αρχικά περιγραφεί.

Στην εποχή μας πολύ περισσότερες μητέρες εργάζονται έξω από το σπίτι και έχουν τη δική τους επαγγελματική ζωή. Έχουν στη ζωή ένα ρόλο επιπρόσθετο εκτός από αυτό του γονιού.

Παράλληλα η επικοινωνία με τα παιδιά που βρίσκονται μακριά, είναι πολύ πιο εύκολη σήμερα παρά παλαιότερα. Τα ταξίδια είναι ευκολότερα, φτηνότερα και γρηγορότερα. Οι γονείς μπορούν πολύ περισσότερο να βλέπουν τα παιδιά τους είτε διότι μπορούν να τα επισκέπτονται πιο εύκολα είτε διότι αυτά επιστρέφουν συχνότερα στο σπίτι.

Επίσης οι τηλεφωνικές επικοινωνίες, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, η επικοινωνία δια μέσου του διαδικτύου, δια μέσου φωνής, εικόνας ή μηνυμάτων, έχουν συμβάλει τα μέγιστα στο μηδενισμό των αποστάσεων και στην απάλυνση του πόνου του χωρισμού.

Οι σύγχρονες αυτές επιτεύξεις, φέρνουν συνεχώς πιο κοντά τους γονείς και παιδιά τους που είτε βρίσκονται στο εξωτερικό για σπουδές ή άλλη εργασία είτε βρίσκονται για οποιοδήποτε άλλο λόγο μακριά.

Επιπρόσθετα σήμερα παρατηρείται μια άνευ προηγούμενου σημαντική εμπλοκή των γονέων στην φοιτητική ζωή των παιδιών τους. Κάτι τέτοιο δεν παρατηρούταν στις προηγούμενες δεκαετίες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο αποχωρισμός δεν φέρνει ψυχικό πόνο και προβλήματα. Το σύνδρομο της άδειας φωλιάς υπάρχει αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό από ότι υπολογιζόταν παλαιότερα. Επιπρόσθετα, οι πρόοδοι που επιτεύχθηκαν, μετριάζουν τα προβλήματα και απαλύνουν τα ψυχικά προβλήματα που προκύπτουν.

Παράλληλα ερευνητές επισημαίνουν ότι η περίοδος αυτή, μπορεί να είναι στους γονείς μια νέα εποχή που χαρακτηρίζεται από καλύτερες σχέσεις στο ζευγάρι, αυξημένη ικανοποίηση και περισσότερη ελευθερία. Επίσης έχουν περισσότερο χρόνο να αφιερώσουν για να επιτύχουν τους δικούς τους στόχους.

Ακόμη ένα γεγονός που έχει επισημανθεί, είναι το ότι οι γονείς στην ουσία είναι γεμάτοι υπερηφάνεια διότι το παιδί τους έχει αρχίσει τη διαδικασία εισόδου του σε μια επιτυχημένη ενήλικη ζωή.

Έχει επίσης αναγνωρισθεί ότι σε ένα σημαντικό αριθμό περιπτώσεων, οι σχέσεις γονέων και παιδιών στην ουσία βελτιώνονται λόγω της νέας κατάστασης που προκύπτει όταν τα παιδιά φεύγουν από την οικογενειακή φωλιά.

Στην πραγματικότητα εκείνο που συμβαίνει είναι ότι οι γονείς πρόκειται να έχουν μια πιο ώριμη, βαθύτερη και συναισθηματικά στενότερη σχέση με τα παιδιά τους μετά τον πρώτο χωρισμό. Τα παιδιά θα έχουν πλέον ξεφύγει πλήρως από τη θυελλώδη εφηβική ηλικία, οι καθημερινές προστριβές ή διαμάχες εκ των πραγμάτων μειώνονται και η εισδοχή των παιδιών στην ενήλικη ζωή θα δώσουν νέα δύναμη στη σχέση γονιών και παιδιών τους.

Η αποχώρηση των παιδιών από την οικογενειακή φωλιά, αποτελεί το έναυσμα για νέα αναζωογόνηση και σύσφιξη των σχέσεων των γονέων με τους άλλους συγγενείς τους.

Φυσικά τα όσα περιγράφουμε δεν περιλαμβάνουν όλες τις δυνατές καταστάσεις που πιθανόν να προκύπτουν. Για παράδειγμα η εξέλιξη των παιδιών στην ενήλικη ζωή τους μπορεί να μην είναι η αναμενόμενη, να χαρακτηρίζεται από αποτυχίες ή προβλήματα γεγονός που θα αλλοιώσει το σύνδρομο της άδειας φωλιάς στη συγκεκριμένη οικογένεια.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα κατάσταση που παρουσιάζει αυξητική τάση στην εποχή μας είναι η επάνοδος των παιδιών στην οικογενειακή τους φωλιά μετά την αρχική τους αποχώρηση.

Η μεγαλύτερη εμπλοκή των γονιών στη φοιτητική ζωή των παιδιών, συνεχίζεται με την αυξημένη εμπλοκή τους στα πρώτα στάδια της επαγγελματικής τους ζωής. Πολλοί νεαροί ενήλικες παραμένουν στο οικογενειακό τους σπίτι, γεγονός που αντικατοπτρίζει το σκληρό επαγγελματικό ανταγωνιστικό περιβάλλον που καλούνται να αντιμετωπίσουν σήμερα.

Βλέπουμε λοιπόν ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μετριάζουν τον ψυχικό πόνο των γονέων όταν τα παιδιά τους φεύγουν από το σπίτι για πολλούς λόγους όταν αρχίζει η ενήλικη ζωή τους.

Το σύνδρομο της άδειας φωλιάς υπάρχει αλλά έχει επηρεασθεί σημαντικά από την πρόοδο που επιτεύχθηκε και απολαμβάνουμε σήμερα στον τομέα των μεταφορών και των επικοινωνιών.

Μετά την πρώτη αποχώρηση των παιδιών που εισέρχονται πλέον στην ενήλικη ζωή, δημιουργούνται ευκαιρίες για νέες δραστηριότητες των γονέων και σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ τους και των παιδιών τους.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Το σύνδρομο της "άδειας φωλιάς": Όταν τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι των γονιών τους

Αναγκαία η εκπαίδευση παιδιών και γονέων στα οπτικοακουστικά μέσα

Την άμεση ανάγκη εισαγωγής στο σχολείο ειδικού μαθήματος οπτικοακουστικού αλφαβητισμού, σε όλες τις τάξεις και μάλιστα από τη νηπιακή ηλικία, αλλά και τη δημιουργία σχολών για την εκπαίδευση γονέων, επισημαίνουν ειδικοί, που θα συμμετάσχουν στο πανελλήνιο συνέδριο «Παιδί και Οπτικοακουστικά Μέσα Επικοινωνίας». Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στις 21 και 22 Νοεμβρίου, στο Τελλόγλειο Ιδρυμα του ΑΠΘ, υπό τη συνδιοργάνωση του Μορφωτικού Ιδρύματος της Ενωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Μακεδονίας - Θράκης και του Τελλόγλειου. Σύμφωνα με τη φιλόλογο και συγγραφέα, Άννα Χατζημανώλη, τα παιδιά πρέπει να εκπαιδευτούν στην επεξεργασία των προκλήσεων της εικόνας μέσα από την τηλεόραση και το διαδίκτυο, καθώς οι επιπτώσεις είναι άμεσες από πολύ μικρή ηλικία στη νοητική, συναισθηματική και κοινωνική τους ανάπτυξη. «Χαρακτηριστικό παράδειγμα χειραγώγησης αποτελεί η διαπίστωση ότι ένα παιδί μέχρι το πρώτο έτος της ηλικίας του έχει ήδη αποτυπώσει και απομνημονεύσει 400 λογότυπα από εικόνες, μάρκες και διαφημίσεις, τόσο από την τηλεόραση όσο και από το άμεσο περιβάλλον του», δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε με αφορμή το συνέδριο. Η εκπαίδευση πρέπει να ξεκινά από τα πρώτα χρόνια της ηλικίας του παιδιού και επειδή για αυτήν είναι υπεύθυνοι οι γονείς, θα πρέπει και οι ίδιοι να εκπαιδεύονται πάνω στις προκλήσεις με τις οποίες γεννιούνται τα παιδιά τους. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η απαγόρευση της τηλεόρασης, το παιχνίδι, η ανθρώπινη επαφή και ο διάλογος με τα παιδιά μπορούν να αποτελέσουν αρχικά τρόπους προφύλαξης, ωστόσο, κρίνεται απαραίτητη η μετέπειτα εκπαίδευσή τους και στη σχολική αίθουσα, κυρίως μέσα από βιωματικά εργαστήρια. Σύμφωνα με τη Διδάκτορα Αγωγής της Παιδαγωγικής Σχολής του ΑΠΘ, Βασιλική Πλιόγκου, η εκπαίδευση στο σχολείο δεν είναι απαραίτητο να έχει αποκλειστικά τη μορφή ειδικού μαθήματος, αλλά κάλλιστα μπορεί να ενταχθεί διαθεματικά σε πολλά μαθήματα, όπως επίσης στη διαπολιτισμική εκπαίδευση ή στην ευέλικτη ζώνη. Η κοινωνική ψυχολόγος στο Κέντρο Πρόληψης της Εξάρτησης και Προαγωγής Υγείας «Πυξίδα», Χρυσάνθη Κολύβα, επισήμανε ότι, το θέμα της χρήσης των οπτικοακουστικών μέσων πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως και με τη χρήση ουσιών, καθώς και με βάση τους δείκτες επικινδυνότητας για κάθε περίπτωση παιδιού. Αν για παράδειγμα παρατηρηθεί έκπτωση στη λειτουργικότητα του παιδιού στις σχέσεις του με την οικογένεια, με φίλους ή στις υποχρεώσεις στο σχολείο, τότε το πρόβλημα είναι υπαρκτό. «Το τι είδους χρήση κάνουμε και τι στάση έχουμε απέναντι στα μέσα, αποτελεί προϊόν εκπαίδευσης», δήλωσε η κ.Κολύβα και πρόσθεσε ότι οι γονείς έχουν τον πρώτο ρόλο σ' αυτήν. «Πρέπει να έχουν επαφή μ' αυτό που βλέπει το παιδί μπροστά στην τηλεόραση ή στο διαδίκτυο και να έχουμε συνδιαλλαγή μαζί του, ώστε να καταλαβαίνουμε πώς εκλαμβάνει τις εικόνες που βλέπει. Εξάλλου, δεν πρέπει να ξεχνάμε τα όρια και τους κανόνες (σε ό,τι αφορά σκηνές βίας κ.ά.)», συμπλήρωσε. Ο πρύτανης του ΑΠΘ και πρόεδρος του Τελλογλείου, Αναστάσιος Μάνθος, αναφέρθηκε στον κίνδυνο που ενέχει η ανάθεση της παιδείας στα οπτικοακουστικά μέσα, εξαιτίας του κλονισμού της φυσικής πορείας εκπαίδευσης των παιδιών (οικογένεια, σχολείο, κοινωνία). «Τα οπτικοακουστικά μέσα παράγουν μία πλήρως στρεβλή εικόνα της πραγματικότητας» είπε και πρόσθεσε ότι «τα παιδιά βρίσκονται σε ένα πέλαγος αποπροσανατολιστικών πληροφοριών». Ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΜ-Θ και του Μορφωτικού της Ιδρύματος, Μάκης Βοϊτσίδης, δήλωσε ότι το συνέδριο αποτελεί ένα βήμα για την επαγγελματική αυτογνωσία των ανθρώπων των ΜΜΕ, οι οποίοι οφείλουν να αξιοποιούν τη γνώση στην επαγγελματική τους καθημερινότητα προς όφελος της κοινωνίας και κυρίως των παιδιών.

© 2009 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διαβάστε περισσότερα για - Αναγκαία η εκπαίδευση παιδιών και γονέων στα οπτικοακουστικά μέσα

Παιδιά: Παίζουν το "γιατρό"-Μαθαίνουν το σώμα τους.

Πρέπει οι γονείς να αδιαφορήσουν αν δουν τα παιδιά τους να παίζουν το "παιχνίδι του γιατρού" και να εξερευνούν το ένα το σώμα του άλλου; Τα παιδιά "ανακαλύπτουν" το σώμα τους. Σε μεγάλο βαθμό το πετυχαίνουν μέσα από την επαφή τους με τα άλλα παιδιά της ηλικίας τους και συγκεκριμένα μέσα από παιχνίδια που παίζουν μεταξύ τους, γνωστά και ως "παιχνίδια του γιατρού".

Τι είναι τα "παιχνίδια του γιατρού";

Υπάρχουν δύο ειδών "παιχνίδια του γιατρού":

1. Παιχνίδια που παίζουν μαζί με άλλα παιδιά και το ζητούμενο είναι ο έλεγχος του σώματος (πχ μέχρι ποιο σημείο μπορούν να κάνουν μπρος πίσω με την καρέκλα χωρίς να πέσουν), ενώ τα ερωτήματα που τα απασχολούν είναι αν μπορούν να δουν μέσα στον γυναικείο κόλπο, μέχρι ποιο σημείο μπορεί να τραβηχτεί το ανδρικό μόριο, από που βγαίνει το "πιπί".
2. Τα λεγόμενα "παιχνίδια ηδονής", τα οποία έχουν την αιτία τους στην αίσθηση ευχαρίστησης που αισθάνονται στο άγγιγμα συγκεκριμένων σημείων του σώματος (κυρίως του πέους και της κλειτορίδας).

Γιατί αρέσουν στα παιδιά τα "παιχνίδια του γιατρού";

Ήδη από τον πρώτο χρόνο της ζωής τους τα παιδιά αρχίζουν να εξερευνούν και να ανακαλύπτουν το σώμα τους και στα τρία τους χρόνια περίπου έχουν πια συνειδητή αίσθηση του. Είναι λογικό, λοιπόν, να θέλουν τώρα να μάθουν περισσότερα για το φύλο τους. Σε αυτή τους την έρευνα, δεν τους ενδιαφέρει μόνο το δικό τους, αλλά πάνω απ' όλα η σύγκριση του με το σώμα των άλλων παιδιών και το πως αισθάνεται κανείς όταν τον αγγίζουν.

Τι μαθαίνουν μέσα από το παιχνίδι τα παιδιά.

Η γνώση που αποκτά το παιδί με την εξερεύνηση του δικού του σώματος καθώς και του ξένου επηρεάζει θετικά την ανάπτυξη της προσωπικότητας του. Κι αυτό, γιατί όποιος μπορεί να αγγίζει το σώμα του χωρίς να αισθάνεται ντροπή και να μη θεωρεί καμιά περιοχή του "βρόμικη", μαθαίνει να το αγαπά και να το προσέχει. Όπως λένε οι ειδικοί, η καλή αίσθηση του σώματος αποτελεί βασική προϋπόθεση για να εξελιχθεί το παιδί σε έναν ενήλικο γεμάτο αυτοπεποίθηση και ανοιχτό προς τους άλλους, που θα μπορεί να απολαμβάνει σωστά τις σχέσεις του και τη σεξουαλικότητα του.

"Τι πρέπει να κάνω αν μπω ξαφνικά στο δωμάτιο του παιδιού μου;"

Καταρχάς, καλό είναι να φροντίσετε να μη συμβεί κάτι τέτοιο. Και τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή. Για αυτό, δεν πρέπει να μπαίνετε ξαφνικά στο δωμάτιο τους όταν η πόρτα είναι κλειστή. Αν συμβεί όμως αυτό χωρίς τη θέληση σας, καλό είναι να κάνετε σαν να μη συμβαίνει τίποτα και να εγκαταλείψετε αμέσως το δωμάτιο λέγοντας απλά ένα σύντομο "Θα ξανάρθω αργότερα". Αν ξαφνιαστήκατε τόσο πολύ με το θέαμα, ώστε να δυσκολεύεστε να βγείτε αμέσως από το δωμάτιο, αρκεί συνήθως να τους απευθύνετε ένα σύντομο "Όλα εντάξει;" Αν δείτε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα και ότι τα παιδιά δείχνουν ευχαριστημένα, δεν χρειάζεται να σχολιάσετε το γεγονός, γιατί και τα παιδιά νιώθουν ντροπή όταν εξερευνούν γυμνά το ένα το σώμα του άλλου (δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι προτιμούν να παίζουν το "παιχνίδι του γιατρού" κρυφά από τους γονείς τους και ότι δεν τους αρέσει να μιλούν για αυτό το ζήτημα). Αυτό που μπορείτε να κάνετε όμως αργότερα, όταν θα έχει φύγει ο φίλος ή η φίλη του παιδιού σας, είναι να το ρωτήσετε με τρόπο και αίσθημα ευθύνης για το τι ανακάλυψε με το/τη φίλο/η του, για το αν αισθάνθηκε ωραία και αν δεν του άρεσε κάτι. Έτσι θα μάθετε και αν εξαναγκάστηκε από το άλλο παιδί να παίξει το "παιχνίδι του γιατρού". Κάτι άλλο που μπορείτε, με την ευκαιρία, να πείτε στο παιδί σας είναι ότι όταν παίζουν με το φίλο/η του το "παιχνίδι του γιατρού" δεν πρέπει να βάζουν γόμες, μολύβια ή χάρακες στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, γιατί υπάρχει κίνδυνος να τραυματιστούν.

Σε καμιά περίπτωση, όμως, δεν πρέπει να μαλώσετε το παιδί σας, γιατί θα του περάσετε το μήνυμα ότι είναι άσεμνο να αγγίζει τα γεννητικά του όργανα και να εξερευνά το σώμα του/της φίλου/ης του, κάτι που μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στην υγιή απόλαυση της σεξουαλικότητας του αργότερα στην ενήλικη ζωή του.

Διαβάστε την συνέχεια ....

Διαβάστε περισσότερα για - Παιδιά: Παίζουν το "γιατρό"-Μαθαίνουν το σώμα τους.

Η γονική επιμέλεια στην Ελλάδα και στην Ευρώπη

Την περασμένη εβδομάδα συνέβη ένα επαναστατικό για τα ελληνικά δεδομένα γεγονός. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων, με διάταξή του σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων μεταξύ δύο γονέων που χωρίζουν, όρισε ότι «η επιμέλεια των ανηλίκων παραμένει κοινή και από τους δύο γονείς».

Ο τόπος διαμονής καθορίστηκε από το δικαστήριο ώστε για ένα διάστημα τα παιδιά να μένουν στο σπίτι του πατέρα και στη συνέχεια, για ένα επόμενο διάστημα, τα παιδιά θα μένουν με τη μητέρα. Και ο πατέρας και η μητέρα, όταν δεν μένουν με τα παιδιά, θα μπορούν να μιλάνε καθημερινά στο τηλέφωνο και να βλέπουν τα παιδιά για δύο ώρες κάθε μέρα.

Η ρύθμιση αυτή από ένα επαρχιακό δικαστήριο είναι δυνητικά ανάλογης ιστορικής σημασίας με τη νομοθεσία που έδωσε το δικαίωμα της ψήφου στις γυναίκες. Είναι η πρώτη μεταστροφή σε μια νομολογία αιώνων που θέλει τα παιδιά να τα παίρνει μόνο ο ένας γονέας, κατά κανόνα η μητέρα, ενώ ο άλλος να μετατρέπεται σε επισκέπτη.

Παράλληλα, η ρύθμιση αυτή ακολουθεί τη σύγχρονη νομοθεσία και πρακτική των περισσότερων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η Ελλάδα είναι ίσως η τελευταία χώρα όπου το παιδί στερείται το δικαίωμα να ανατρέφεται και από τους δύο γονείς του, όπως έχει επισημάνει ο συνήγορος του πολίτη. Σε αυτό το σημείο η ελληνική νομοθεσία και πρακτική απέχει πολύ από το διεθνές και ευρωπαϊκό κεκτημένο. Ενώ οι τάσεις που επικρατούν στα εσωτερικά δίκαια όλων των χωρών της Ε.Ε. και τρίτων χωρών στοχεύουν στην ισότητα των γονέων, το εσωτερικό δίκαιο και η διοικητική πρακτική του ελληνικού κράτους ενθαρρύνουν τις διακρίσεις μεταξύ των γονέων.

Το διαζύγιο

Η περίπτωση του διαζυγίου στην Ελλάδα είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση διακρίσεων μεταξύ των γονέων. Ετσι στην περίπτωση διαζυγίου, από την κοινή γονική μέριμνα των παιδιών αφαιρείται η επιμέλεια, η οποία σχεδόν πάντα ανατίθεται στη μητέρα του παιδιού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ότι η κοινή γονική μέριμνα παραμένει ένας «κούφιος φορμαλισμός», όπως θα 'λεγε κι ο Μαρξ, στον βαθμό που η μητέρα μόνη αποφασίζει για κάθε θέμα που αφορά τη ζωή και την ανατροφή του παιδιού, όπως υγεία, εκπαίδευση, μόρφωση, και ακόμα την επιλογή του τόπου κατοικίας. Οχι μόνο δεν συναποφασίζει ο γονέας, ο οποίος δεν έχει την επιμέλεια για την εκπαίδευση του παιδιού αλλά του αφαιρείται ακόμα και το δικαίωμα να ενημερώνεται και να συμμετέχει στην εκπαιδευτική διαδικασία. Επιπλέον δεν έχει τις φοροαπαλλαγές που έχουν οι γονείς παιδιών, δεν εκπίπτει από το φορολογητέο εισόδημα η διατροφή που καταβάλλει για τα παιδιά, δεν απολαμβάνει κανένα άλλο ωφέλημα που προβλέπονται για γονείς παιδιών, όπως επί παραδείγματι οικονομικές ενισχύσεις, απαλλαγή για την αγορά πρώτης κατοικίας, προνομιακά δάνεια, τις γονεϊκές άδειες κ.ά.

Ποιος θα πάρει το παιδί;

Αντίθετα, στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν θα βρει κανείς αυτόν τον αυστηρό διαχωρισμό μεταξύ της γονικής μέριμνας και επιμέλειας και την αποδυνάμωση της πρώτης. Η μέριμνα/επιμέλεια ασκείται από κοινού και από τους δύο γονείς. Οσον αφορά το θέμα της κατοικίας, αυτό μπορεί να σημαίνει είτε ότι το παιδί διαμένει εναλλάξ με κάθε γονέα (στον βαθμό που ζουν στην ιδια περιοχή) ή ότι το παιδί έχει ένα σταθερό μέρος κατοικίας και έρχονται εναλλάξ και συζούν μαζί του οι γονείς. Σε άλλες περιπτώσεις, πάλι, το παιδί διαβιώνει συνεχώς με ένα από τους δύο γονείς. Ομως το ουσιαστικό δεν είναι τόσο το θέμα διαμονής του παιδιού όσο το γεγονός ότι για όλα τα θέματα που αφορούν την ανατροφή του συναποφασίζουν και οι δύο γονείς και όχι ο ένας, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα. Στην Ολλανδία, π.χ., έπειτα από διαζύγιο οι γονείς ασκούν από κοινού τη γονική μέριμνα/επιμέλεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι στην περίπτωση αυτή θα πρέπει κατ' ανάγκην και οι δύο γονείς να συνεχίσουν να φροντίζουν από κοινού το παιδί. Αυτό μπορεί να το κάνει ο ένας μόνο γονέας αλλά πρέπει να λαμβάνουν από κοινού τις σημαντικές αποφάσεις που αφορούν το παιδί (υγεία, εκπαίδευση, μόρφωση κλπ.).

Κοινή επιμέλεια

Αξίζει να σημειωθεί ότι η στροφή προς τον θεσμό της «κοινής επιμέλειας», την οποία παρατηρούμε στα ευρωπαϊκά κράτη, δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα αυξημένης ευαισθησίας για θέματα γονικής ισότητας, δικαίου και συμφερόντων του παιδιού, αλλά και απάντηση στο πρακτικό πρόβλημα της διατήρησης της επαφής μεταξύ αμφοτέρων των γονέων και του παιδιού. Διότι όπως έχουν δείξει πολλές κοινωνιολογικές έρευνες, η άσκηση αποκλειστικής επιμέλειας από τον ένα γονέα μετά τον χωρισμό έχει ως νομοτελειακό αποτέλεσμα την σταδιακή αποξένωση του άλλου γονέα από το παιδί με όλες τις δυσλειτουργικές συνέπειες για το παιδί και την κοινωνία που αυτό συνεπάγεται. *

(Πηγή)

Διαβάστε περισσότερα για - Η γονική επιμέλεια στην Ελλάδα και στην Ευρώπη

θες να γίνεις γονιός????

θες να γίνεις γονιός????
αυτά που ήξερες μέχρι τώρα ...ξέχνα τα....αν ήδη είσαι κι έχεις πολύ μικρά παιδιά ίσως και να προλάβεις να μάθεις τ΄απαραίτητα....πάντως επειδή χρειάζεσαι πολλές γνώσεις μπορείς να ξεκινήσεις από τώρα............
για αρχή πέρα από τα βασικά πρέπει να ξέρεις Μαθηματικά, Αρχαία, Άλγεβρα και οπωσδήποτε να έχεις γνώσεις κομπιούτερ (τουλάχιστον επίπεδο ECDL).....να μπορείς να προσαρμόζεσαι εύκολα στις νέες τάσεις και να ξέρεις από ηλεκτρονικά παιχνίδια.....να μπορείς να κρατάς τις ισορροπίες και να είσαι γονιός και φίλος.....να παρακολουθείς μαζί με τα παιδιά τα έργα που τους αρέσουν και να δείχνεις ενθουσιασμένος .....να γνωρίζεις τους φίλους τους και να τους καλείς στο σπίτι ακόμα κι αν δεν σου αρέσουν για να ξέρεις με ποιους κάνουν παρέα....

Η συνέχεια στο καταπληκτικό blog elli elli....

Διαβάστε περισσότερα για - θες να γίνεις γονιός????

Τα καλοπροαίρετα λάθη των γονιών...

Με την γυναίκα μου πολύ συχνά μαλώνουμε για το θέμα της ανατροφής των βλασταριών μας και το αν ο ένας ή ο άλλος έχει δίκιο για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η αταξία, η ζημιά, η ανυπακοή, το "μουλάρωμα", κτλπ, κτλπ, ξέρετε τώρα όλα αυτά που κάνουνε τα καμάρια μας και μας βγάζουνε εκτός εαυτού...
Σήμερα λοιπόν, διάβασα στο blog της Αριάδνης, μια ανάρτηση που με έβαλε σε σκέψεις.
Πιστεύω ότι κι εσείς θα προβληματιστείτε το ίδιο, γιατί όσο ήρεμοι, προοδευτικοί, ενημερωμένοι, ευαίσθητοι γονείς κι αν ήμαστε, στον τομέα παιδική ψυχολογία έχουμε δυστυχώς "μαύρα μεσάνυχτα"... Διαβάστε :
"Ο ψυχαναλυτής Eric Erikson περιγράφει τα στάδια της ψυχολογικής ανάπτυξης του ανθρώπου και συσχετίζει αυτό που πρέπει να πετύχει το παιδί σε κάθε συγκεκριμένο στάδιο της ανάπτυξής του με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της μετέπειτα προσωπικότητας του.

- Σύμφωνα με τον Erikson στα πρώτα δύο χρόνια της ζωής του το παιδί που δέχεται τη φροντίδα και την αγάπη των γονιών του αναπτύσσει αισθήματα εμπιστοσύνης, ασφάλειας και αισιοδοξίας που θα το συνοδεύουν σε ολόκληρη τη ζωή του. Αν δεν πάρει αρκετή αγάπη, προσοχή και ερεθίσματα το παιδί δεν θα εμπιστεύεται τον εαυτό του και τους άλλους και αντί να ενεργεί δυναμικά θα αποσύρεται νοιώθοντας αβεβαιότητα.

- Από δύο μέχρι τριάμισι χρονών το παιδί μαθαίνει να κάνει κάποια πράγματα από μόνο του χωρίς να πρέπει να εξαρτάται πάντοτε από τους άλλους. Αναπτύσσει ένα είδος πεισματάρικης ανεξαρτησίας. Επιμένει να γίνει το δικό του, εκδηλώνει νευρικά ξεσπάσματα και αρνητισμό. Από αυτό το στάδιο της ανάπτυξής του θα εξαρτηθεί το αν θα μπορέσει να γίνει αυτόνομο αναπτύσσοντας την αυτοεκτίμησή του ή αν μεγαλώνοντας θα αισθάνεται ανασφάλεια και ντροπή. Αν οι γονείς δεν επιτρέψουν στο παιδί να ενεργεί ελεύθερα ώστε να μαθαίνει μέσα από τις αποτυχίες του τότε το παιδί θα αμφιβάλλει για τις ικανότητές του και ως ενήλικας είναι πολύ πιθανόν να θέλει πάντα να στηρίζεται σε κάποιον άλλο και να αναζητά σχέσεις εξάρτησης.

ΔΙΑΒΆΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Διαβάστε περισσότερα για - Τα καλοπροαίρετα λάθη των γονιών...