Εννιάμηνη μετ’ αποδοχών άδεια και σε πατέρα επιδίκασε δικαστήριο

Εννιάμηνη μετ’ αποδοχών άδεια δικαιούται πατέρας εργαζόμενος για την ανατροφή του παιδιού του, όταν δεν την έχει λάβει η σύζυγός του, σύμφωνα με δικαστική απόφαση.

Όπως αναφέρει η σχετική απόφαση του Πρωτοδικείου Πειραιά, πατέρας δημόσιος υπάλληλος πρέπει να λαμβάνει μετ' αποδοχών την εννιάμηνη άδεια για την ανατροφή του παιδιού του, όταν δεν την έχει λάβει η σύζυγός του.

Ακόμη, το δικαστήριο αναγνώρισε το δικαίωμα του άνδρα να εισπράξει ως αποζημίωση ποσό 10.332 ευρώ συν τους νόμιμους τόκους μίας πενταετίας επειδή η υπηρεσία του αρνήθηκε να του χορηγήσει άδεια ανατροφής εννέα μηνών που ζητούσε το Στον πατέρα μάλιστα επιδικάστηκε αποζημίωση ύψους 10.332 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί με τις εννιάμηνες αποδοχές του.

Αναγνωρίζοντας ότι κοινοτική οδηγία κατοχυρώνει το δικαίωμα των ανδρών να κάνουν χρήση της άδειας ανατροφής υπό διάφορες προϋποθέσεις που προσδιορίζονται νομοθετικά, το δικαστήριο σημειώνει ακόμη επίσης στην απόφασή του πως η άδεια αυτή δεν μπορεί να χορηγείται άνευ αποδοχών, καθώς θεμελιώνονται παράνομη παράλειψη και δικαίωμα αποζημίωσης. Παράλληλα, ο άνδρας μπορεί να ζητήσει αποζημίωση εφόσον αποδείξει ότι με την άρνηση χορήγησης άδειας ανατροφής υπέστη και άλλου είδους ζημία, όπως για παράδειγμα πρόσθετες δαπάνες για τη φροντίδα του παιδιού του.

Ο δημόσιος υπάλληλος στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Μεταξά, που προσέφυγε στη δικαιοσύνη, έλαβε τη γονεϊκή άδεια των εννέα μηνών, αλλά το νοσοκομείο δεν του κατέβαλε τις αποδοχές του για το διάστημα που απουσίαζε.

«Και ο πατέρας δημόσιος υπάλληλος δικαιούται την ειδική άδεια μετ` αποδοχών διαρκείας εννέα μηνών, που η ως άνω διάταξη προβλέπει για τις μητέρες δημόσιες υπαλλήλους, προκειμένου να ασχοληθεί με την ανατροφή του τέκνου του, εφόσον η σύζυγός του δεν κάνει χρήση της άδειας αυτής. Κατά συνέπεια, εν προκειμένω, παρανόμως τα αρμόδια όργανα του εναγομένου απέρριψαν σιωπηρά τις αιτήσεις του ενάγοντα και δεν του χορήγησαν την ανωτέρω γονική άδεια μετ’ αποδοχών για τα δύο τέκνα του», αναφέρει το δικαστήριο.

http://www.tvxs.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Εννιάμηνη μετ’ αποδοχών άδεια και σε πατέρα επιδίκασε δικαστήριο

Ημέρα του Πατέρα

Γιορτή του Πατέρα ή Ημέρα του Πατέρα ονομάζεται η ετήσια κινητή εορτή προς τιμήν του πατέρα, των πατρικών δεσμών και γενικά την επιρροή των πατέρων στην κοινωνία... Γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου σε πολλές χώρες παγκοσμίως, αν και σε ορισμένες χώρες η ημερομηνία μπορεί να διαφέρει. Θεωρείται συμπληρωματική εορτή μαζί με τη Γιορτή της Μητέρας.

Ιστορία

Η πρώτη γνωστή ιστορικά περίπτωση οργανωμένου εορτασμού της Ημέρας του Πατέρα έλαβε χώρα στο Φέαρμοντ της Δυτικής Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών στις 5 Ιουλίου 1908. Διοργανώθηκε από την κα. Γκρέις Γκόλντεν Κλέιτον (Grace Golden Clayton), η οποία ήθελε να γιορτάσει προς τιμήν των 210 νεκρών πατέρων που έχασαν τη ζωή τους σε ορυχείο στην αποκαλούμενη Τραγωδία του Μόνονγκα (Monongah Mining disaster) μερικούς μήνες πριν στο Μόνονγκα της Δυτικής Βιρτζίνια, τον Δεκέμβριο του 1907. Είναι πιθανόν η Κλέιτον να επηρεάστηκε από τον πρώτο εορτασμό της Ημέρας της Μητέρας που έλαβε τόπο την ίδια χρονιά, λίγα μίλια μακριά. Η Κλείτον διάλεξε την πιο κοντινή Κυριακή στα γενέθλια του προσφάτως εκλιπόντα πατέρα της για να διεξαχθεί η εορτή. Δυστυχώς, η συγκεκριμένη μέρα δεν έλαβε την απαραίτητη προσοχή, καθώς επισκιάστηκε από άλλα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την ημέρα στην πόλη, με αποτέλεσμα ούτε η Δυτική Βιρτζίνια να αναγνωρίσει τη συγκεκριμένη μέρα ως επίσημη εορτή, ούτε να εορταστεί ξανά. Όλη η αναγνώριση για την Ημέρα του Πατέρα πήγε στη Σονόρα Ντοντ (Sonora Dodd) από το Σπόουκεν (Spokane) της Ουάσιγκτον, η οποία μη γνωρίζοντας τίποτα για την προηγούμενη διοργάνωση στη Βιρτζίνια και επηρεασμένη επίσης από την Ημέρα της Μητέρας διοργάνωσε από μόνη της τη Γιορτή του Πατέρα, δύο μόλις χρόνια αργότερα από αυτήν της Κλέιτον, για να τιμήσει τον πατέρα της, ο οποίος υπήρξε βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου (1861-1865) μαζί με όλους τους υπόλοιπους βετεράνους πατέρες του συγκεκριμένου πολέμου.

Ημέρα του Πατέρα

Το πρώτο νομοσχέδιο που πήγε στο Αμερικανικό Κογκρέσο και αφορούσε στην επισημοποίηση της Γιορτής του Πατέρα το 1913 καταψηφίστηκε λόγω φόβων περί εμπορευματοποίησης της εορτής. Το 1916 ο πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον επισκέφτηκε το Σπόουκεν όπου έκανε ομιλία για την Ημέρα του Πατέρα, καθώς και μία αποτυχημένη απόπειρα για την επισημοποίηση της γιορτής από το Κογκρέσο. Το 1924, ο πρόεδρος Κάλβιν Κούλιτζ πρότεινε επίσημα την καθιέρωση μιας ιδιαίτερης ημερομηνίας για τον εορτασμό του πατέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ύστερα από μερικές ακόμα αποτυχημένες προσπάθειες ανάδειξης της εορτής, το 1966 ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον εξέδωσε το πρώτο προεδρικό διάταγμα που τιμούσε επισήμως τους πατέρες, και καθιέρωνε την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα. Έξι χρόνια αργότερα, το 1972, ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον οριστικοποίησε τη γιορτή ως μόνιμη εθνική εορτή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Ημέρα του Πατέρα

Μετά την τελική επισημοποίηση του γιορτής από τον Νίξον, και ενώ υπήρχε η εντύπωση η πρώτη Γιορτή του Πατέρα είχε διοργανωθεί το 1910 από την Ντόντ, κάποιος παρευρισκόμενος στην εκδήλωση της Κλέιτον του 1908, κατόρθωσε να αποδείξει πως η γιορτή είχε ξαναγίνει δύο χρόνια νωρίτερα.
Στην Ευρώπη, καθιέρωσαν τη γιορτή οι διαζευγμένοι πατεράδες μέσω του ΣΥΓΑΠΑ από τον Ιδρυτή Νίκο Σπιτάλα, εξ’ αιτίας της απαξίωσης του πατέρα από τη δικαιοσύνη, στα διαζύγια. Έτσι, μαζί με όλους τους Ευρωπαίους, γιορτάζουν κάθε δεύτερη Κυριακή του Ιούνη όταν μάλιστα τα σχολεία είναι ακόμα ανοικτά για να διδάξουν οι δάσκαλοι το ρόλο και τις αξίες του πατέρα στην οικογένεια.

Αναρτήθηκε από tromaktiko

Διαβάστε περισσότερα για - Ημέρα του Πατέρα

Ένας πατέρας γεννιέται

Η πατρότητα αλλάζει την ζωή του άνδρα και φέρνει στο φως άγνωστες πτυχές του χαρακτήρα του!

Πρώτα πατέρας, μετά σύντροφος!
Οι ερευνητές Phil and Carolyn Cowan από το πανεπιστήμιο Berkeley της Καλιφόρνια ζήτησαν από ένα μεγάλο αριθμό ανδρών να ζωγραφίσουν ένα κύκλο και να τον χωρίσουν σε ενότητες, κάθε μια από τις οποίες θα αντιστοιχούσε στους διάφορους τομείς της ζωής τους. Ο επιμέρους διαχωρισμός θα έπρεπε να γίνει βάσει της σημασίας που αποδίδει ο καθένας σε κάθε τομέα της ζωής του. Σύμφωνα με αυτόν τον διαχωρισμό λοιπόν, οι άνδρες χωρίς παιδιά θεωρούσαν πιο σημαντικό τομέα της ζωής του τον τομέα: «Σύντροφος». Οι νέοι μπαμπάδες από την άλλη, είχαν περιορίσει τον μέχρι πρότινος δημοφιλή τους τομέα, τον «Σύντροφος», σε ένα μικρό κομμάτι του κύκλου και είχαν δώσει περισσότερη έκταση, άρα έμφαση στον τομέα: «Πατρότητα».
Εκτός από αυτή την έρευνα, διάφορες άλλες έχουν καταδείξει τις αλλαγές που συμβαίνουν σε έναν άνδρα, αφού γίνει πατέρας.

Αυτοπεποίθηση και περηφάνεια
Η καλή σχέση του παιδιού με τον πατέρα βοηθάει και τους δυο να αναπτύξουν την αυτοπεποίθηση και να βελτιώσουν την αυτοεικόνα τους. Ο πατέρας θα κάνει το παιδί του να σταματήσει να κλαίει, θα το κάνει να γελάσει, θα του μάθει ποδόσφαιρο ή ποδήλατο, θα το μυήσει σε καινούριες, εντελώς πρωτόγνωρες εμπειρίες. Αυτό το ταξίδι στη γνώση ωφελεί όχι μόνο το παιδί, αλλά και τον ίδιο τον πατέρα που αισθάνεται περήφανος για όσα έχει καταφέρει. Κάθε επίτευγμα του παιδιού είναι για τον πατέρα η επιβεβαίωση ότι οδεύει σωστά στον δρόμο της πατρότητας. Για ένα τουλάχιστον διάστημα, το παιδί θα έχει τα ίδια γούστα στην μουσική, τις ταινίες, την τέχνη, το φαγητό με τον πατέρα του. Πολλές από αυτές τις προτιμήσεις θα αλλάξουν στην πορεία καθώς το παιδί μεγαλώνει. Στο μεταξύ όμως, αυτή η ταύτιση είναι που θα γεμίσει τον πατέρα ενθουσιασμό, περηφάνεια και αυτοπεποίθηση.

Υπομονή και χιούμορ
Λάθη στη σχέση του πατέρα με το παιδί του γίνονται πάντα. Το μυστικό είναι, ο ενήλικας της παρέας, δηλαδή ο πατέρας να επιστρατεύσει το χιούμορ του ως μέσο χειρισμού των καταστάσεων. Σύμφωνα με έρευνες, οι μπαμπάδες, για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες, να ξεπεράσουν τα εμπόδια που αναπότρεπτα επιφέρει η πατρότητα και προκειμένου να ανταποκριθούν ικανοποιητικά στις υποχρεώσεις και τις ευθύνες που γεννά το μεγάλωμα ενός παιδιού, ανακαλύπτουν τις κρυφές πηγές θάρρους που υπάρχουν μέσα τους. Αυτή η διαδικασία τους κάνει ακόμη πιο αποτελεσματικούς στη δουλειά τους, στη σχέση με τους συναδέρφους τους, αλλά και σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινής τους ζωής. Μαζί με την υπομονή, βελτιώνεται και η αίσθηση του χιούμορ του νέου μπαμπά, με οφέλη τόσο για την καθημερινότητα του νέου μπαμπά, όσο φυσικά και για τη σχέση του με το παιδί του. Το γέλιο εξομαλύνει τις καταστάσεις, μας δίνει το χρόνο να λειτουργήσουμε με ψυχραιμία, άρα πιο αποτελεσματικά. Και το σημαντικότερο; Επιλέγοντας το χιούμορ, αντί για οποιοδήποτε...σκληροπυρηνικό μέσο αντιμετώπισης της δύσκολης στιγμής, διδάσκουμε στο παιδί ότι τα λάθη είναι για τους ανθρώπους!

Ευέλικτη σκέψη
Καθώς το παιδί μεγαλώνει, μαζί μεγαλώνει και η εμπειρία που αποκομίζει ο πατέρας από το νέο του ρόλο. Το μυαλό εκπαιδεύεται, ώστε να κάνει τις σωστές σκέψεις, τις σωστές επιλογές και τις κατάλληλες ενέργειες ανάλογα με την κατάσταση που καλείται να αντιμετωπίσει. Η πατρότητα εκπαιδεύει το νέο πατέρα να μπορεί να δει όλες τις πιθανές παραμέτρους ενός θέματος που αφορά στο παιδί του και τη σχέση του με τον ίδιο. Όλη αυτή η διαδικασία είναι προφανές ότι έχει ποικίλα οφέλη που δεν περιορίζονται μόνο στη σχέση του πατέρα με το παιδί!

Ξαναζώντας την παιδική ηλικία
Η πατρότητα φέρνει το νέο μπαμπά πιο κοντά στους δικούς του γονείς και κυρίως στον δικό του πατέρα. Πολλοί νέοι μπαμπάδες αναφέρουν ότι αυτό που κάνει τη διαφορά είναι η ενηλικίωση που φέρνει η πατρότητα. Οι σχέσεις εξομαλύνονται, συσφίγγονται, τυχόν λάθη του παρελθόντος ξεπερνιούνται, συναισθήματα που δεν είχαν εκφραστεί απελευθερώνονται και η ευρύτερη οικογένεια συνήθως αποκτά νέο δέσιμο. Άλλοι νέοι μπαμπάδες δηλώνουν ότι, στην προσπάθειά τους να έχουν καλύτερη σχέση με το παιδί τους, μπαίνουν στη διαδικασία να βελτιώσουν πρώτα τη σχέση με τον δικό τους πατέρα. Αυτή η διαδικασία έχει έντονο το στοιχείο της προόδου. Ο νέος μπαμπάς θέλει να μάθει περισσότερα στο παιδί του από όσο θεωρεί ότι διδάχτηκε ο ίδιος από τον δικό του, να είναι κοντά στο παιδί του, να το καταλάβει, να του παρασταθεί και να το συντρέξει πολύ περισσότερο από ότι έκανε ο δικός του μπαμπάς. Η σχέση του νέου μπαμπά με τον δικό του πατέρα καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη σχέση του με το μικρό της τρίτης στη σειρά γενιάς. Συχνά, οι νέοι μπαμπάδες, στην προσπάθειά τους να τα καταφέρουν με το παιδί τους και να αποφύγουν τα λάθη του παρελθόντος, φορτίζονται με άγχος και αγωνία. Αυτό που συμβουλεύουν οι ψυχολόγοι ωστόσο είναι ψυχραιμία. Όσο και αν η σχέση μας με τους γονείς μας επηρεάζει τη σχέση που θα διαμορφώσουμε με τα παιδιά μας, η επιρροή που ασκούμε εμείς ως γονείς είναι τεράστια. Ακόμη και οι μπαμπάδες εκείνοι που είχαν τη χείριστη σχέση με τους δικούς τους μπαμπάδες, στην πορεία αποδείχτηκαν ικανοί να κρατήσουν από αυτή τη σχέση μόνο τα καλά στοιχεία και να πορευτούν με το παιδί τους, με τον δικό τους τρόπο. Ερευνητές έχουν βρει ότι άνδρες των οποίων οι μπαμπάδες ήταν απόμακροι ή αδιάφοροι, ανέπτυξαν πολύ καλές σχέσεις με τα παιδιά τους παρέχοντάς τους τα απαραίτητα σε επίπεδο κοινωνικό, συναισθηματικό, μορφωτικό κλπ. Νέοι μπαμπάδες που ως παιδιά μεγάλωσαν σε ένα περιβάλλον με απειλές, φόβο, βία από τον μπαμπά τους, μεγαλώνοντας και αφού έγιναν οι ίδιοι γονείς «δούλεψαν» πολύ τις αδυναμίες που κουβαλούσαν από τη δική τους παιδική τους ηλικία και κάθε άλλο παρά τις κληροδότησαν στα παιδιά τους.

Συνεργάστηκε η Κλινική Ψυχολόγος
Dr. Δάφνη Χαλκιά

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Ένας πατέρας γεννιέται

O Ρόλος του Πατέρα

Τσαύλου Ελένη

Κοινωνική λειτουργός, Κέντρο ψυχικής υγείας Καβάλας


Η εισήγηση που ακολουθεί ανακοινώθηκε από την κ. Ελένη Τσαύλου, κοινωνική λειτουργό του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Καβάλας σε ημερίδα που έλαβε χώρα στη Βέροια και διοργανώθηκε από τον Σύλλογο για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια. Η εκδήλωση δε ήρθε ως συνέχεια των όσων συνέβησαν στη Βέροια.
«Η οικογένεια αποτελεί την πρώτη μορφή κοινωνίας στην οποία εντάσσεται το άτομο.
Είναι αυτή που εκπαιδεύει το άτομο να αναπτύξει δεξιότητες τις οποίες Θα χρησιμοποιήσει για την κοινωνική του ένταξη.
Η κάθε οικογένεια έχει τις δικές της κοινωνικές αξίες, τους δικούς της κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς, τη δική της λειτουργικότητα, ηθικές αξίες κ.α.
Για την θετική ανάπτυξη και εξέλιξη του παιδιού, την κύρια ευθύνη έχουν οι γονείς.
Οι γονείς με τις συμπεριφορές τους επηρεάζουν είτε θετικά είτε αρνητικά. Μητέρα και Πατέρας καλούνται να ανταποκριθούν στους ρόλους τους ως γονείς.
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ιδιαίτερη σημασία που έχει η μητρική συμβολή στην συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.
Και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί το πόσο αξιοσημείωτος είναι ο ρόλος του πατέρα στην ψυχο-κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού.Τα παιδιά χρειάζονται και έχουν ανάγκη και τους δυο γονείς.
Ο ρόλος των γονιών , του μπαμπά και της μαμάς, είναι ισότιμος στην φροντίδα και ανατροφή του παιδιού, ακόμα κι αν σι γονείς — σύζυγοι αποφασίσουν να χωρίσουν.
Τα τελευταία χρόνια όλο και πιο συχνά συναντάμε οικογένειες που βρίσκονται σε χωρισμό ή έχουν πάρει διαζύγιο.
Η διαδικασία του χωρισμού είναι μια διαδικασία επίπονη ‚ιδιαίτερα για το παιδί. Έχει διάρκεια και περνά από διάφορες φάσεις.
Γονείς και παιδιά έρχονται αντιμέτωποι με καινούργιες καταστάσεις‚ απαιτήσεις‚ ανάγκες‚ δυσκολίες‚ συναισθήματα. Η δομή της οικογένειας αλλάζει. Καινούργιοι ρόλοι προστίθενται ή αφαιρούνται.
Ανεξάρτητα από τους λόγους που οδηγούν ένα ζευγάρι στο χωρισμό είναι απαραίτητο να κατανοήσουν ο ένας τον ρόλο του άλλου.
Ο πατέρας είναι πατέρας και η μητέρα είναι μητέρα.
Χωρίζουν ως σύζυγοι, παίρνουν και το διαζευκτήριο‚ τυπικά και / ουσιαστικά παύουν να είναι σύζυγοι. Σε καμία περίπτωση όμως δεν παύουν να είναι γονείς. Συνεχίζουν να είναι ο μπαμπάς και η μαμά) και οφείλουν να ασχοληθούν και να αντιληφθούν σωστά και έγκαιρα επιθυμίες και ανάγκες του παιδιού, για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στους ρόλους τους.
Συνεχίζουν να είναι γονείς άρα συνεχίζουν να συμμετέχουν ενεργά στην ανατροφή του παιδιού και η μητέρα και ο πατέρας.
Δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει κανέναν από τον ρόλο αυτό.
Οι πατεράδες έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να συμμετέχουν ενεργά στην ανατροφή και την φροντίδα του παιδιού. Το δικαίωμα και η υποχρέωση γεννιούνται από την σύλληψη του παιδιού, πριν ακόμα γεννηθεί.
Η πατρική εμπλοκή στην ανατροφή του παιδιού είναι σημαντική καθώς
- περιορίζει την δημιουργία ποικίλων ψυχολογικών προβλημάτων στο παιδί
- ενδυναμώνει το δεσμό πατέρα-παιδιού και
- βοηθάει στην ψυχο-κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού.
Η απουσία του πατέρα για διάφορους λόγους έχει αρνητικές επιπτώσεις πάνω στην γενικότερη εξέλιξη του παιδιού.
Οι Γονείς πρέπει να είναι συνεργάτες και όχι ανταγωνιστές. Να μάθουν να λύνουν τις συγκρούσεις μεταξύ τους για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στο γονεικό ρόλο που είναι να φροντίζουν για την συναισθηματική και ψυχο-κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού.
Όπου υπάρχουν συγκρούσεις το παιδί παγιδεύεται σε μια κατάσταση διπλής δέσμευσης και επιβαρύνεται από ενοχές και δυστυχία.
Τόσο ο πατέρας όσο και η μητέρα οφείλουν σεβασμό ο ένας στον άλλο. Έχουν την υποχρέωση να προστατεύουν το παιδί. Να μην χτίζουν, με τις δικές τους συγκρούσεις‚ τοίχο ανάμεσα στον γονέα και το παιδί.
Δεν μπορούν επειδή οι ίδιοι χώρισαν, να προσπαθεί ο ένας γονιός να χωρίσει και το παιδί από τον άλλο γονιό.
Ότι βοηθάει ή ικανοποιεί τους γονείς δεν σημαίνει ότι βοηθάει και το παιδί.
Ο πατέρας είναι αυτός που βρίσκεται σε μειονεκτική θέση. Είναι όμως και θα είναι πατέρας. Ο ρόλος του είναι ισότιμος μ’ αυτόν της μητέρας.
Το παιδί χρειάζεται και έχει ανάγκη από τον πατέρα του στην καθημερινότητά του. Από την άλλη ο πατέρας οφείλει:
Να ανταποκρίνεται στις καθημερινές ανάγκες και στη φροντίδα του παιδιού,
Να έχει σταθερές και δημιουργικές επαφές με το παιδί, και να συμμετέχει ενεργά στη ζωή του παιδιού.
Εδώ, σημειώνεται ότι από τα περιστατικά του Κ.Ψ.Κ. περισσότερες μητέρες απευθύνονται αλλά ο πατέρας πολλές φορές δεν συμμετέχει διότι είναι αποκλεισμένος από τον Νόμο ή τη μητέρα.
Το διαζύγιο αφορά τους συζύγους. η σχέση τους (τι συζυγική) διακόπτεται.
Η σχέση όμως πατέρα-παιδιού συνεχίζεται. Η μητέρα οφείλει να μην την εμποδίζει και ο πατέρας να μην την εγκαταλείπει.
Είναι απαραίτητο σι γονείς να μάθουν να επιλύουν τις συγκρούσεις μεταξύ τους. μόνο έτσι Θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στον ρόλο τους.
Όπου υπάρχει συνεργασία γονιών , ισότιμη φροντίδα, (σε καθημερινή βάση) και βέβαια όπου σι γονείς δεν στέκονται στο γράμμα του νόμου, ο χωρισμός δεν είναι αναγκαστικά βλαπτικός και καταστροφικός για το παιδί.
Ο πατέρας είναι απαραίτητος για το κάθε παιδί πέρα από αυτά που ορίζει ο νόμος‚ αρκεί βέβαια να ανταποκρίνεται στον ρόλο του. να επιδιώκει να είναι παρών στην καθημερινή ζωή του παιδιού.
Γιατί γονέας, αν το δούμε από μια άλλη οπτική γωνία‚ σημαίνει:
Γ εννώ- δημιουργώ
Ο λοκληρόνομαι- ορίζω-χρησιμεύω
Ν ιάζομαι
Ε υθύνομαι
Α γαπώ- αφοσιώνομαι
Σ υνεργάζομαι- συναισθάνομαι
Είναι πολλά να είσαι πατέρας και λίγο το γράμμα του νόμου για να χωρέσει τα πολλά».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - O Ρόλος του Πατέρα

Οι μπαμπάδες δεν είναι αναλώσιμοι

Όλο και περισσότερες ανύπαντρες γυναίκες στον κόσμο γεννάνε παιδιά, που μεγαλώνουν χωρίς πατέρα στη συνέχεια, όμως μια νέα επιστημονική έρευνα δείχνει ότι κάθε άλλο παρά αναλώσιμοι είναι οι μπαμπάδες, αντίθετα παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ισορροπημένη ανάπτυξη ενός παιδιού.

Καθώς οι τελευταίες εξελίξεις στη γενετική και την κλωνοποίηση απειλούν το ρόλο –αν όχι την ίδια την αναγκαιότητα- των ανδρών στην αναπαραγωγή και την οικογένεια, η νέα έρευνα φέρνει ενισχύσεις στο «οπλοστάσιο» των ανδρών.

Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι τη σημασία των πατέρων στην ανατροφή. Μεταξύ άλλων, έχει διαπιστωθεί ότι τα κορίτσια φθάνουν νωρίτερα στην εφηβεία, γίνονται από μικρότερη ηλικία σεξουαλικά ενεργές και τελικά είναι πιθανότερο να μείνουν έγκυες πιο μικρές, αν δεν έχουν πατέρα.

Άλλες ψυχολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι τα αγόρια χωρίς πατέρα έχουν μικρότερη συναισθηματική οικειότητα και χαμηλότερη αυτοπεποίθηση.

Η νέα έρευνα, από καναδούς ερευνητές με επικεφαλής τη Γκαμπριέλα Γκόμπι του πανεπιστημίου ΜακΓκιλ, μελέτησε τη σημασία του πατέρα σε καθαρά βιοχημικό επίπεδο, κάνοντας πειράματα σε ποντίκια, τα οποία, σαν τους ανθρώπους, τείνουν να είναι μονογαμικά και να μεγαλώνουν τους απογόνους τους από κοινού.

Η έρευνα, που παρουσιάστηκε στο Παγκόσμιο Συνέδριο Βιολογικής Ψυχιατρικής στο Παρίσι, σύμφωνα με το New Scientist και το βρετανικό Τύπο, έδειξε ότι η απουσία πατέρα κατά τα πρώτα κρίσιμα στάδια της ζωής κάνει το παιδί αισθητά λιγότερο κοινωνικό. Οι ερευνητές απομάκρυναν ορισμένους ποντικούς-πατέρες (αλλά όχι τις μητέρες) από τα παιδιά τους για αρκετό χρονικό διάστημα και στη συνέχεια μελέτησαν τόσο τη συμπεριφορά των μικρών «ορφανών» ποντικιών όσο και τις βιοχημικές αντιδράσεις στα κύτταρα του εγκεφάλου τους, συγκρίνοντάς τες με άλλα ποντικάκια που ζούσαν κανονικά και με τους δύο γονείς τους.

Διαπιστώθηκε ότι τα εγκεφαλικά κύτταρα των «μονογονεϊκών» ποντικών είχαν μειωμένη αντίδραση στην «ορμόνη του αγκαλιάσματος και της στοργής», την ωκυτοκίνη, την χημική ουσία που απελευθερώνεται στον εγκέφαλο τις στιγμές της αγάπης, των χαδιών και γενικότερα της συναισθηματικής οικειότητας. Αυτό σημαίνει ότι τα ποντικάκια ένιωθαν λιγότερο θετικά και ευτυχισμένα, όταν ήσαν παρέα με άλλα.

Επιπλέον ήσαν σαφώς πιο φοβισμένα και αντικοινωνικά. «Συνήθως όταν βάλει κανείς δύο ζώα στο ίδιο κλουβί, το ένα ‘εξερευνά’ και αγγίζει το άλλο, όμως όταν βάλαμε μαζί ποντίκια που είχαν στερηθεί τον πατέρα τους, το ένα αγνόησε το άλλο», δήλωσε η δρ Γκόμπι. Προς το παρόν πάντως είναι αβέβαιο αν οι ίδιες βιοχημικές αλλαγές και επιπτώσεις ισχύουν εξίσου και στους ανθρώπους που μεγάλωσαν χωρίς πατέρα.

Η νέα έρευνα έρχεται λίγο μετά την εμφάνιση μιας άλλης μελέτης, από την δρα Ρουθ Φέλντμαν του πανεπιστημίου Μπαρ-Ιλάν του Ισραήλ, που έδειξε ότι οι άνδρες εμφανίζουν στον εγκέφαλό τους μια τεράστια αύξηση στην ορμόνη ωκυτοκίνη, όταν γεννιέται ένα παιδί τους, με συνέπεια να παίζουν περισσότερο μαζί του. Όπως δήλωσε η ερευνήτρια, οι πατέρες, όπως και οι μητέρες, είναι βιολογικά προγραμματισμένοι να βοηθούν στην ανατροφή του παιδιού.

(Πηγή enet.gr)

Διαβάστε περισσότερα για - Οι μπαμπάδες δεν είναι αναλώσιμοι

Κρίσιμος ο ρόλος του πατέρα στο μεγάλωμα των παιδιών

Την ουσιαστική συνεισφορά του πατέρα στην ανατροφή των παιδιών έρχονται να αποδείξουν πρόσφατες έρευνες, οι οποίες εντοπίζουν διαφορές στη βιοχημική σύσταση του εγκεφάλου μεταξύ των παιδιών που μεγαλώνουν με τους δύο γονείς ή μόνο με τη μητέρα.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η απουσία του πατέρα από την οικογένεια έχει αποτέλεσμα τα κορίτσια να μπαίνουν γρηγορότερα στην εφηβεία και να αφυπνίζονται σεξουαλικά σε μικρότερη ηλικία με αποτέλεσμα συχνά με μένουν έγκυες σε εφηβική ηλικία. Ταυτόχρονα, τα αγόρια που μεγαλώνουν χωρίς πατέρα έχει αποδειχθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και είναι πιο διστακτικά στη σύναψη ερωτικών σχέσεων.

Για τη μελέτη των βιοχημικών διαφορών μεταξύ των παιδιών, η Γκαμπριέλα Γκόμπι από το McGill University Health Centre του Μόντρεαλ μελέτησε με τους συνεργάτες της τα ποντίκια California, τα οποία είναι μονογαμικά και μεγαλώνουν μαζί με το σύντροφό τους τα παιδιά, όπως και οι άνθρωποι.

Τα κύτταρα των μικρών ποντικιών που μεγάλωναν χωρίς πατέρα είχαν αμβλυμμένη ανταπόκριση στην οξυτοκίνη, μια ορμόνη που συνήθως εκκρίνεται κατά την κοινωνική συναναστροφή και τη σύναψη των διαπροσωπικών σχέσεων. Επίσης, έδειξαν μικρότερο ενδιαφέρον για το αντίθετο φύλο.

Για τις βιοχημικές διαφορές του εγκεφάλου των παιδιών με ή χωρίς πατέρα δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία, παρότι έχουν διαπιστωθεί βιοχημικές μεταβολές στους άνδρες που γίνονται πατέρες, οι οποίες επηρεάζουν ουσιαστικά τη συμπεριφορά τους.

Η Ρουθ Φέλμπαν από το Bar-Ilan University στο Ισραήλ, η οποία επισκέφθηκε 80 ζευγάρια αμέσως μετά τη γέννηση του παιδιού τους και μετά από έξι μήνες, διαπίστωσε ότι η μετάβαση στην ιδιότητα του γονιού σχετίζεται με την αυξημένη έκκριση οξυτοκίνης, όχι μόνο στις μητέρες, αλλά και στους πατέρες.

Τα επίπεδα της οξυτοκίνης στους γονείς έχουν διαφορετική επίδραση σε κάθε φύλο, έδειξε η μελέτη της Φέλμπαν. Οι μητέρες με αυξημένα επίπεδα της ορμόνης κοιτούσαν περισσότερο το παιδί τους, το χάιδευαν και του μιλούσαν με τραγουδιστή φωνή. Οι πατέρες με υψηλά επίπεδα οξυτοκίνης έπαιζαν περισσότερη ώρα με το παιδί τους, το οποίο φαίνεται πως δένεται περισσότερο με τον πατέρα που έχει αυξημένα επίπεδα οξυτοκίνης σε σύγκριση με εκείνον με χαμηλότερα επίπεδα της ορμόνης.

«Οι πατέρες και οι μητέρες συμβάλλουν με έναν πολύ συγκεκριμένο και διαφορετικό τρόπο» στην ανατροφή των παιδιών και τη συναισθηματική τους ανάπτυξη, υποστηρίζει η Φέλντμαν, η οποία παρουσίασε τα αποτελέσματα της έρευνάς της στη διάρκεια συνεδρίου της Society for Research in Child Development τον Απρίλιο στο Ντένβερ του Κολοράντο. Η Φέλντμαν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι πατέρες είναι «βιολογικά προγραμματισμένοι» να βοηθούν στο μεγάλωμα των παιδιών.

(Πηγή)

Διαβάστε περισσότερα για - Κρίσιμος ο ρόλος του πατέρα στο μεγάλωμα των παιδιών

Έγινα πατέρας! Οδηγός Επιβίωσης για το Νέο Πατέρα

Η άφιξη ενός μωρού προκαλεί ευτυχία, ενθουσιασμό αλλά και ανησυχία. Η ανασφάλεια, οι φόβοι αλλά και η ανησυχία για τις νέες ευθύνες του γονιού είναι φυσιολογικές αντιδράσεις και εάν μερικές φορές αισθάνεστε χαμένος και ανάξιος γονιός, μπορείτε να παρηγορηθείτε από το γεγονός ότι εκατομμύρια νέοι πατεράδες αισθάνθηκαν ακριβώς το ίδιο και είναι απόλυτα φυσιολογικό. Διαβάστε τον οδηγό babybaby.gr για τον νέο πατέρα και ελπίζουμε η καθοδήγηση μας στο νέο ρόλο σας να βοηθήσει να αντεπεξέλθετε επιτυχώς, χωρίς άγχος!

Πώς να γίνετε ο τέλειος νέος μπαμπάς
Τώρα που είστε μπαμπάς, όλοι περιμένουν από σας να αρχίσετε να συμπεριφέρεται σαν πατέρας! Μερικά μαθήματα πατρότητας μπορεί να βοηθήσουν, αλλά δυστυχώς δεν έχετε πάντα αυτήν την επιλογή. Όλα μαθαίνονται στην πράξη. Την ημέρα που θα γεννηθεί το μωρό σας, ετοιμαστείτε να ξεκινήσετε ένα θαυμάσιο και μακρύ ταξίδι ανακαλύψεων. Αυτό που επίσης θα ανακαλύψετε είναι πόσο δύσκολο θα είναι αυτό το ταξίδι…. Και πόσο υπέροχο συνάμα!

Κουρασμένος και εκνευρισμένος;
«Σε έναν μακρινό σύμπαν, οι άνθρωποι κοιμούνται όλη τη νύχτα και χουζουρεύουν στο κρεβάτι όλο το πρωί. Το ξέρω αυτό, επειδή ήμουν μέλος αυτής της φυλής. Και έπειτα έγινα γονέας!» Εάν η σύντροφος σας επέλεξε να θηλάσει, ίσως περιμένατε ότι δεν θα μοιράζεστε τις βραδινές αϋπνίες του νεογέννητου μωρού σας. Πόσο λάθος κάνετε! Όταν ένα μωρό κλαίει, το ακούν και οι δύο γονείς. Κλαίνε όταν πεινάνε, όταν ζεσταίνονται, όταν κρυώνουν, όταν χρειάζονται αλλαγή ή μια αγκαλιά. Πιθανότατα ήδη βρεθήκατε να τριγυρίζετε απελπισμένα στο υπνοδωμάτιο σας στις τέσσερις το πρωί με το αγγελούδι σας αγκαλιά, να κραυγάζει και να ξεσηκώνει όλο το σπίτι! Όπως με όλες τις πτυχές της πατρότητας, το κλειδί είναι υπομονή. Απεριόριστη υπομονή!

Φροντίδα και ασφάλεια
Σίγουρα κρατήσατε πολύ το νεογέννητο μωρό σας τις πρώτες ημέρες… όχι για να μπορέσει να σας συνηθίσει, αλλά για να μπορέσετε εσείς να το συνηθίσετε. Σαν άντρας, είναι εύκολο να αισθανθεί κανείς άχρηστος με ένα νεογέννητο μωρό. Οι άντρες δεν είναι όπως οι γυναίκες που έχουν πλαστεί για το θηλασμό. Αλλά αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι κάνετε την οικογένεια σας να νιώθει προστατευμένοι. Ένα πρωτόγονο ένστικτο που θα σας κάνει να αισθανθείτε πραγματικός άντρας, σωστός πάτερ φαμίλιας! Και η αλήθεια είναι, ότι ο γονιός αισθάνεστε ασφαλής, αισθάνεται και το μωρό σας παρόμοια.
Στην αρχή θα αισθανθείτε αδέξιος και ανίδεος να σηκώσετε το παιδί σας σε περίπτωση που του σπάσετε κατά λάθος κάποιο πόδι ή κάποιο μικροσκοπικό βραχίονα. Προσθέστε την αϋπνία στο μίγμα αυτό και είναι εύκολο να δείτε γιατί μερικοί άντρες λυγίζουν. Αλλά να ξέρετε ότι το μωρό σας εξαρτάται από σας, και αισθάνεται άπειρη ασφάλεια στην αγκαλιά σας…

Εσείς θα μείνετε μέσα;
Ίσως στην αρχή φοβάστε να βγείτε από το σπίτι μαζί με το μωρό σας, δίχως την σύντροφο σας. Το να περάσετε απέναντι στο δρόμο ενδεχομένως πάρει επικές διαστάσεις, μια βόλτα στην αγορά μπορεί να κάνει το ταξίδι του Neil Armstrong στο φεγγάρι να φαίνεται πανεύκολο και η ημερήσια εκδρομή στην παραλία να μοιάζει με περιπέτεια του Indiana Jones. Μην ανησυχείτε: η αρχή είναι δύσκολη αλλά στην πορεία θα το συνηθίσετε. Εξάλλου, τα χαλασμένα πεζοδρόμια, τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα σε διαβάσεις και τα λεωφορεία, με ένα καροτσάκι στο ένα χέρι και το μωρό στο άλλο θα σας κρατά σε καλύτερη φόρμα από το να σηκώνετε βάρη στο γυμναστήριο. Ίσως στο τέλος να σας αρέσει τόσο η έξοδος με το μωρό σας, που να θελήσετε να σταματήσετε το γυμναστήριο τελείως!

«Ως εκ τούτου, ο μόνος τρόπος να μάθεις είναι να βγεις έξω και να προσπαθήσεις. Επίσης θα πάρετε μια ιδέα για το πόσο φοβισμένο μπορεί να είναι το παιδί σας. Για φανταστείτε πώς θα αισθανόσασταν εάν είχατε μόλις βγει από το ασφαλέστερο μέρος που έχετε ποτέ διανοηθεί σε έναν κόσμο όπου ο καθένας είναι δέκα φορές μεγαλύτερος σας και κανένας δεν μιλάει τη γλώσσα σας. Τώρα πια, δεν μπορώ να φανταστώ τι με τρόμαζε τόσο πολύ στην αρχή. Όσα περισσότερα κάνω με το μωρό μου, τόσο περισσότερο αισθάνομαι ότι ξέρω τι κάνω και ότι η εμπιστοσύνη του σε μένα αυξάνεται. Με εμπιστεύεται! Μερικές φόρες νομίζω ότι με συμπαθεί! Το καλύτερο από όλα όμως είναι όταν δεν σταματά το κλάμα έως ότου το πάρει ο μπαμπάς του αγκαλιά (εγώ δηλαδή!)».

Η αξία της αγάπης!
Οι δαπάνες της φροντίδας ενός νεογέννητου (και των παιδιών γενικότερα), είναι αρκετή για να σας προκαλέσει πονοκέφαλο. Εντούτοις, όταν η κρίσιμη στιγμή φτάνει και μια νέα μητέρα αποφασίζει να μην επιστρέψει στην εργασία της, η οικογένεια με ένα πλέον εισόδημα μόνο και τις αυξανόμενες οικονομικές απαιτήσεις του παιδιού ενδεχομένως συναντήσει πολλές δυσκολίες. Για αυτό, προετοιμαστείτε για το αναμενόμενο: φροντίστε να αποταμιεύσετε όσο περισσότερα μπορείτε και βρείτε τρόπους να ξοδεύετε λιγότερα σε πράγματα που δεν χρειάζεστε πραγματικά.

Μείνετε ψύχραιμος
Μπορεί να αισθάνεστε μια αίσθηση πανικού όταν ο μαιευτήρας, οι μαίες και οι νοσοκόμοι εξαφανίζονται και σας αφήνουν κυριολεκτικά μόνο με το μωρό. Το ίδιο μπορεί να ισχύσει κατόπιν, όταν πάρετε το μωράκι σας σπίτι. Ναι, το μωρό σας ξυπνά συχνότερα, φωνάζει δυνατότερα, και έχει συνεχώς έναν περίεργο λόξυγκα μετά το θηλασμό. Τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να μείνετε ψύχραιμος, να πάρετε μια βαθιά ανάσα, και να υπενθυμίσετε στη σύντροφο σας τι καλή δουλειά έχει κάνει μέχρι τώρα.

Ρώτα να μάθεις
Κρατήστε έναν κατάλογο με τα βασικά νούμερα τηλεφώνων δίπλα σας, έτσι ώστε όταν τρομάξετε να μπορέσετε γρήγορα να επικοινωνήσετε με το πιο κατάλληλο πρόσωπο και να ζητήσετε συμβουλή.

Ψωνίστε, ψωνίστε, ψωνίστε
Γεμίστε τα ντουλάπια και το ψυγείο σας με άφθονα τρόφιμα για γρήγορα, υγιή και εύκολα γεύματα. Πολύ συχνά θα υπάρχουν τόσα πολλά να κάνετε σε μια ημέρα, που ούτε εσείς ούτε η σύντροφος σας θα έχετε χρόνο για μαγείρεμα. Η άλλη επιλογή είναι να έχετε κοντά σας το τηλέφωνο του ψητοπωλείου της γειτονιάς σας!

Επίσης ανακαλύψτε που είναι ο διάδρομος με τα μωρουδιακά προϊόντα στο σούπερ μάρκετ, έτσι ώστε εάν χρειαστεί να πεταχτείτε στα γρήγορα για πάνες, μωρομάντηλα, κρέμες, και οποιαδήποτε άλλα προϊόντα πρώτης ανάγκης, να ξέρετε ακριβώς που θα τα βρείτε.

Είστε ο προστάτης του σπιτιού
Θα ανακαλύψετε ότι είστε πολύ δημοφιλής κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών που η σύντροφος σας επιστρέψει σπίτι με το νεογέννητο μωρό σας. Θα μάθετε γρήγορα ότι δεν υπάρχει καμία μεγαλύτερη έλξη από ένα νεογέννητο μωρό, αφού φίλοι, οικογένεια και γείτονες θα έρχονται για να δουν την νέα φατσούλα. Ενώ είναι πάντα ωραίο να είστε σε ζήτηση, οι πολλές επισκέψεις και ο πολύς κόσμος που πηγαινοέρχονται μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα εξαντλητικό για τον οργανισμό του νέου γονιού. Να είστε έτοιμος να απομακρύνετε όλους αυτούς τους ανθρώπους εάν η σύντροφος σας, το μωρό κι εσείς αισθάνεστε εξουθενωμένοι.

Μπορείτε ακόμη και να επιβάλετε τις δικές σας ώρες επισκεπτηρίου εάν θέλετε, έτσι ώστε να είναι σαφές ότι όλοι είναι ευπρόσδεκτοι μια συγκεκριμένη ώρα.

Ελέγχετε τακτικά το τηλέφωνο σας
Το τηλέφωνο σας είναι πιθανό να χτυπάει συνεχώς από φίλους και συγγενείς για να σας συγχαρούν και να ακούσουν όλα τα νέα σχετικά με το μωρό σας. Εάν το ακατάπαυστο χτύπημα αρχίζει να σας κουράζει, ηχογραφήστε ένα ευχάριστο μήνυμα στο τηλεφωνητή σας που να περιλαμβάνει την πρόσφατη ανάπτυξη του μωρού σας. Μπορείτε να τους καλέσετε εσείς όταν έχετε χρόνο.

Περιποιηθείτε την σύντροφο σας
Περιποιηθείτε τη σύντροφο σας με ένα χαλαρωτικό μπάνιο, κάντε της λίγο μασάζ στους ώμους και την πλάτη, μαγειρέψτε τα αγαπημένα της φαγητά, και φέρτε της κάποιο φρούτο και δροσερό νερό ενώ θηλάζει. Μια νέα μητέρα είναι κουρασμένη και υπερβολικά συγκινημένη και χρειάζεται και την δική σας βοήθεια και στήριξη αυτή την περίοδο της ζωής σας. Θα εκτιμήσει την προσπάθειά σας πολύ και σίγουρα θα έρθετε πιο κοντά από πότε, θα ωφελήσει και θα δυναμώσει τη σχέση σας.

Συζητήστε και ακούστε
Να μιλάτε στο μωρό και τη σύντροφο σας εξίσου, να είστε ειλικρινής για το πώς η πατρότητα σας έχει κάνει να αισθάνεστε, πως σας άλλαξε και να είστε ειλικρινής και τρυφερός. Το τελευταίο πράγμα που θέλετε να κάνετε είναι να κρατήσετε για τον εαυτό σας τα όμορφα συναισθήματα που μια τέτοια εμπειρία σας έχει προκαλέσει. Σε αντάλλαγμα, πρέπει να την ακούσετε κι εσείς, και καταλάβετε ότι μπορεί να αισθάνεται συναισθηματικά φορτισμένη και χαρούμενη ταυτόχρονα, και ότι αυτό που χρειάζεται από σας είναι αγάπη και υποστήριξη.

(Πηγή: babybaby.gr)

Διαβάστε περισσότερα για - Έγινα πατέρας! Οδηγός Επιβίωσης για το Νέο Πατέρα

Πού είναι ο μπαμπάς;

"Πού είναι ο μπαμπάς;", ρωτούσε ο μικρός ανιψιός μου σταματώντας το παιχνίδι μόνο για να κάνει αυτή την ερώτηση.

"Στη δουλειά, αγάπη μου, στη δουλειά!" απαντούσα και ριχνόταν πάλι στο παιχνίδι.

Όμως με γέμιζε ερωτηματικά το γεγονός ότι ρωτούσε συχνότερα για την απουσία του μπαμπά του, παρά για της μαμάς του, όταν έμενε στο σπίτι μας.

Άδραξα την ευκαιρία για να λύσω τις απορίες μου.

"Νάσο μου, η μανούλα δεν σου λείπει;" για να πάρω για απάντηση ένα ξερό, "Ναι, αλλά πιο πολύ ο μπαμπάς".

Αυτομάτως σκέφτηκα πως ένα αγοράκι αναζητά το ανδρικό πρότυπο. Εξ ου και η αδυναμία στο μπαμπά. Η μαμά του Νάσου είχε παραγκωνισθεί.

Επέμεινα να ρωτώ, "Μα, ξέρεις η μανούλα σε έφερε στον κόσμο..." Συνέχιζε μόνος του, "Ο μπαμπάς κάθε φορά που έρχεται από τη δουλειά παίζει μαζί μου, μου λέει τρομαχτικές ιστορίες και με φιλάει συνέχεια... Α, η μαμά είναι όλη την ώρα εκεί δίπλα μου και φωνάζει, "μη Νάσο αυτό, μην εκείνο, άσε κάτω το βάζο, τιμωρίααααα!"

Δεν θα με ξεγελούσε όμως ένα 5χρονο μωρό, ήξερα ότι και οι δυο συμβάλλουν τα μέγιστα για την ανατροφή του παιδιού τους. Απλώς ο πατέρας του λείπει περισσότερες ώρες στη δουλειά. Η μαμά είναι πάντα δίπλα του ακούραστη να μαζεύει τα ασυμμάζευτα και να καλύπτει τις
σκανδαλιές από το μικρό θηριάκι.

Όσο απαραίτητη είναι η συμμετοχή του πατέρα στο να έρθει στον κόσμο ένα παιδί, τόσο σημαντική είναι η συμμετοχή του και στην ανατροφή αυτού.
Ο ρόλος που διαδραματίζει ένας πατέρας στο μεγάλωμα ενός παιδιού, είναι η συνισταμένη δύο παραγόντων: Της διάθεσης και του χρόνου που διαθέτει.

Η ομαλή (ψυχική-σωματική) ανάπτυξη ενός παιδιού προϋποθέτει τη συμμετοχή και των δύο γονέων έστω και εάν ένας από τους δύο συμμετέχει περισσότερο.
Ο πατρικός ρόλος είναι πιο περιορισμένος από τον μητρικό στην ανατροφή των παιδιών, είτε λόγω στερεοτυπικών αντιλήψεων («Ο άντρας δεν είναι για να μεγαλώνει παιδιά») είτε λόγω αυξημένων υποχρεώσεων, που συνεπάγονται μειωμένο ελεύθερο χρόνο και σωματική - πνευματική κούραση.

Παρ' όλα αυτά, είναι σημαντικό να εδραιωθεί η εικόνα του πατέρα τόσο στη ζωή όσο και στην ψυχή ενός παιδιού.
Όπως σε κάθε τομέα, έτσι και στις σχέσεις γονέων - παιδιού «η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά». Υπάρχουν λοιπόν μικρά «βήματα» που μπορεί ένας πατέρας να κάνει για να έρθει πιο κοντά στο παιδί του.
Ακόμη και αν ένας πατέρας δεν μπορεί καθημερινά να βρίσκεται δίπλα στο παιδί του, η παρουσία του σε κάποιες ιδιαίτερες στιγμές, είναι ζωτικής σημασίας για το παιδί και τη μεταξύ τους σχέση.

Μπορεί κάτι που για εσάς μπορεί να φαίνεται «ασήμαντο» για το παιδί να είναι "η σημαντικότερη στιγμή".

Προσπαθήστε να είστε δίπλα στο παιδί σε γιορτές, γενέθλια, αγώνες κάποιου αθλήματος, σχολικές παραστάσεις ή σε όποια άλλη εκδήλωση σας ζητήσει να παρευρεθείτε.

Μην θεωρείτε πως η μαμά ή κάποιος άλλος συγγενής σας αντικαθιστά. Το παιδί έχει ανάγκη και από την δική σας παρουσία, επιβράβευση, συμμετοχή. Άλλωστε μην ξεχνάτε πως οι περισσότερες από αυτές τις στιγμές είναι πράγματι ανεπανάληπτες.
Η χαρά του μικρού Νάσου ήταν απεριόρστη και ειλικρινά δεν μπορώ με λέξεις να σας την αποτυπώσω στο χαρτί, όταν εισέβαλε ο πατέρας του στο δωμάτιο...

Τινάχτηκε πάνω και ξεφώνιζε, "Μπαμπά... Έλα να δεις τον ήλιο που ζωγράφισα, η Μαρία έπλυνε τα πιάτα και έσπασε ένα και ένας σκύλος στο δρόμο..." μιλούσε, μιλούσε.

Ήθελε να χωρέσει μέσα σε λίγα λεπτά και μια χούφτα λέξεις όλες τις εικόνες που είχε "φωτογραφίσει" μια μέρα μακριά του. Η μαμά του μικρού Νάσου στεκόταν παράμερα και καμάρωνε. Τώρα μιλούσε ο γιος με τον πατέρα!

πηγή και φωτογραφίες zougla online

Διαβάστε περισσότερα για - Πού είναι ο μπαμπάς;

Ποιος είναι ο ρόλος του πατέρα;

Επιστημονικές έρευνες που τονίζουν τη σημαντικότητα του πατέρα, κάνουν λόγο για το πόσο θετικά επιδρά η παρουσία του ακόμη και στις σχολικές επιδόσεις των παιδιών.

Σύμφωνα με τα πρότυπα της πατριαρχικής οικογένειας, ο πατέρας είναι αυτός που φροντίζει για την (οικονομική κυρίως) ασφάλεια της οικογένειας, ενώ η μητέρα είναι αυτή που ασχολείται πιο πολύ με τα παιδιά, είτε έχει να κάνει με την προσωπική τους φροντίδα, είτε για το διάβασμα.

Ο πατέρας είναι το πρόσωπο της εξουσίας και της πειθαρχίας, και η μητέρα καλείται να τον «μαλακώσει» ή να τον επικαλεστεί όταν τα παιδιά για παράδειγμα δεν τρώνε το φαγητό τους ή δεν διαβάζουν.

Ωστόσο, αυτό το καθεστώς οφείλει να αλλάξει! Ακόμα και στα επαγγέλματα που έχουν ταυτιστεί με τη φροντίδα του παιδιού, δύσκολα συναντάται άντρας που έχει αναλάβει για παράδειγμα νηπιαγωγός ή βρεφονηπιοκόμος, ή ακόμη και δάσκαλος δημοτικού. Έτσι, η αγωγή στα πρώτα χρόνια ανάπτυξης (βιολογικής και κοινωνικής) είναι κατά βάση…γένους θηλυκού.

Συνέχεια στο ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙ

Διαβάστε περισσότερα για - Ποιος είναι ο ρόλος του πατέρα;

Πού είναι ο μπαμπάς;

"Πού είναι ο μπαμπάς;", ρωτούσε ο μικρός ανιψιός μου σταματώντας το παιχνίδι μόνο για να κάνει αυτή την ερώτηση.
"Στη δουλειά, αγάπη μου, στη δουλειά!" απαντούσα και ριχνόταν πάλι στο παιχνίδι.
Όμως με γέμιζε ερωτηματικά το γεγονός ότι ρωτούσε συχνότερα για την απουσία του μπαμπά του, παρά για της μαμάς του, όταν έμενε στο σπίτι μας.
Άδραξα την ευκαιρία για να λύσω τις απορίες μου.

"Νάσο μου, η μανούλα δεν σου λείπει;" για να πάρω για απάντηση ένα ξερό, "Ναι, αλλά πιο πολύ ο μπαμπάς".

Αυτομάτως σκέφτηκα πως ένα αγοράκι αναζητά το ανδρικό πρότυπο. Εξ ου και η αδυναμία στο μπαμπά. Η μαμά του Νάσου είχε παραγκωνισθεί.
Επέμεινα να ρωτώ, "Μα, ξέρεις η μανούλα σε έφερε στον κόσμο..." Συνέχιζε μόνος του, "Ο μπαμπάς κάθε φορά που έρχεται από τη δουλειά παίζει μαζί μου, μου λέει τρομαχτικές ιστορίες και με φιλάει συνέχεια... Α, η μαμά είναι όλη την ώρα εκεί δίπλα μου και φωνάζει, "μη Νάσο αυτό, μην εκείνο, άσε κάτω το βάζο, τιμωρίααααα!"

Δεν θα με ξεγελούσε όμως ένα 5χρονο μωρό, ήξερα ότι και οι δυο συμβάλλουν τα μέγιστα για την ανατροφή του παιδιού τους. Απλώς ο πατέρας του λείπει περισσότερες ώρες στη δουλειά. Η μαμά είναι πάντα δίπλα του ακούραστη να μαζεύει τα ασυμμάζευτα και να καλύπτει τις
σκανδαλιές από το μικρό θηριάκι.

Όσο απαραίτητη είναι η συμμετοχή του πατέρα στο να έρθει στον κόσμο ένα παιδί, τόσο σημαντική είναι η συμμετοχή του και στην ανατροφή αυτού.

Ο ρόλος που διαδραματίζει ένας πατέρας στο μεγάλωμα ενός παιδιού, είναι η συνισταμένη δύο παραγόντων: Της διάθεσης και του χρόνου που διαθέτει.

Η ομαλή (ψυχική-σωματική) ανάπτυξη ενός παιδιού προϋποθέτει τη συμμετοχή και των δύο γονέων έστω και εάν ένας από τους δύο συμμετέχει περισσότερο.

Ο πατρικός ρόλος είναι πιο περιορισμένος από τον μητρικό στην ανατροφή των παιδιών, είτε λόγω στερεοτυπικών αντιλήψεων («Ο άντρας δεν είναι για να μεγαλώνει παιδιά») είτε λόγω αυξημένων υποχρεώσεων, που συνεπάγονται μειωμένο ελεύθερο χρόνο και σωματική - πνευματική κούραση.

Παρ' όλα αυτά, είναι σημαντικό να εδραιωθεί η εικόνα του πατέρα τόσο στη ζωή όσο και στην ψυχή ενός παιδιού.

Όπως σε κάθε τομέα, έτσι και στις σχέσεις γονέων - παιδιού «η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά». Υπάρχουν λοιπόν μικρά «βήματα» που μπορεί ένας πατέρας να κάνει για να έρθει πιο κοντά στο παιδί του.

Ακόμη και αν ένας πατέρας δεν μπορεί καθημερινά να βρίσκεται δίπλα στο παιδί του, η παρουσία του σε κάποιες ιδιαίτερες στιγμές, είναι ζωτικής σημασίας για το παιδί και τη μεταξύ τους σχέση.

Μπορεί κάτι που για εσάς μπορεί να φαίνεται «ασήμαντο» για το παιδί να είναι "η σημαντικότερη στιγμή".

Προσπαθήστε να είστε δίπλα στο παιδί σε γιορτές, γενέθλια, αγώνες κάποιου αθλήματος, σχολικές παραστάσεις ή σε όποια άλλη εκδήλωση σας ζητήσει να παρευρεθείτε.

Μην θεωρείτε πως η μαμά ή κάποιος άλλος συγγενής σας αντικαθιστά. Το παιδί έχει ανάγκη και από την δική σας παρουσία, επιβράβευση, συμμετοχή. Άλλωστε μην ξεχνάτε πως οι περισσότερες από αυτές τις στιγμές είναι πράγματι ανεπανάληπτες.


Η χαρά του μικρού Νάσου ήταν απεριόρστη και ειλικρινά δεν μπορώ με λέξεις να σας την αποτυπώσω στο χαρτί, όταν εισέβαλε ο πατέρας του στο δωμάτιο...

Τινάχτηκε πάνω και ξεφώνιζε, "Μπαμπά... Έλα να δεις τον ήλιο που ζωγράφισα, η Μαρία έπλυνε τα πιάτα και έσπασε ένα και ένας σκύλος στο δρόμο..." μιλούσε, μιλούσε.

Ήθελε να χωρέσει μέσα σε λίγα λεπτά και μια χούφτα λέξεις όλες τις εικόνες που είχε "φωτογραφίσει" μια μέρα μακριά του. Η μαμά του μικρού Νάσου στεκόταν παράμερα και καμάρωνε. Τώρα μιλούσε ο γιος με τον πατέρα!

Διαβάστε περισσότερα για - Πού είναι ο μπαμπάς;

Πως θα γίνετε καλύτερος πατέρας

Πολλές φορές διερωτόμαστε εάν πράγματι προσφέρουμε το καλύτερο δυνατό στα παιδιά μας.

Αυτό είναι φυσιολογικό και μπορεί να είναι ιδιαίτερα εποικοδομητικό εάν θυμόμαστε πάντα, ότι η προσφορά μας στο ψυχικό κόσμο του παιδιού και στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του, είναι μεγαλύτερης σημασίας από τα υλικά αγαθά που θα του προσφέρουμε.
Με τους ξέφρενους ρυθμούς που ακολουθούμε σήμερα, ο χρόνος και η υπομονή γίνονται σπάνια αγαθά. Αυτό ισχύει και για τους δύο γονείς, αλλά πολύ συχνότερα ο πατέρας μπορεί να μην είναι με το παιδί του όσο και όπως αυτό θα το είχε ανάγκη.
Τι μπορεί λοιπόν ένας πατέρας να κάνει για να γίνει όσο το δυνατό καλύτερος για το παιδί του;

Πιστεύουμε ότι ο κάθε πατέρας πρέπει να πάρει λίγο χρόνο να σκεφτεί, να προβληματιστεί και να εξετάσει το τι μπορεί να προσφέρει περισσότερο για το παιδί του. Ο λίγος χρόνος που θα αφιερώσει για το σκοπό αυτό, θα του επιτρέψει να είναι σε θέση να κάνει ίσως το καλύτερο δώρο στο παιδί του.
Ας δούμε μαζί μερικά βασικά σημεία που μπορεί να είναι πολύτιμα σε ένα άνδρα και που πιθανόν θα του επιτρέψουν να είναι όσο το δυνατό ένας καλύτερος μπαμπάς προς όφελος του παιδιού και της οικογένειας του.
1. Αρχικά ο άνδρας που έγινε πατέρας, πρέπει να συνειδητοποιήσει και να αποδεχθεί το γεγονός ότι δεν είναι πλέον μόνος του.
Η νέα κατάσταση είναι αμετάκλητη, η ζωή του άνδρα δεν περιστρέφεται πλέον γύρω από τις δικές του ανάγκες. Όσο το γρηγορότερο ένας πατέρας προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα τόσο το καλύτερο.
2. Ο πατέρας πρέπει να βρίσκεται σε εγρήγορση για το τι συμβαίνει στο περιβάλλον του και στην οικογένειά του.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, οι άνδρες πολύ συχνά είναι εγωκεντρικοί και δεν αντιλαμβάνονται εύκολα τις ανάγκες των άλλων. Αυτό είναι ακόμη πιο αληθινό σε ένα νέο περιβάλλον και νέες καταστάσεις για αυτούς.

Ο πατέρας πρέπει συνεχώς να εξετάζει το τι συμβαίνει τριγύρω του και να βρίσκει τρόπους για να κάνει πράγματα που θα δημιουργούν μια αρμονική ατμόσφαιρα.
3. Ο πατέρας πρέπει να είναι πρόθυμος για δουλειές στο σπίτι.
Σίγουρα η πατρότητα σημαίνει αγάπη και υποστήριξη, αλλά πολύ συχνά ο πατέρας είναι αναγκαίος για να κάνει δουλειές όπως να μεταφέρει πράγματα από την κούνια του παιδιού μέχρι τις πάνες και τα παιχνίδια του παιδιού του.
4. Ένα από τα κυριότερα αγαθά που θα πρέπει να αποκτήσει ένας πατέρας είναι η υπομονή.
Ο καλός πατέρας είναι εφοδιασμένος με τόνους υπομονή. Και η υπομονή, στο σπίτι με την οικογένεια, είναι από τα πράγματα που χρειάζονται το περισσότερο. Ας μην παραβλέπουμε επίσης το γεγονός ότι στη δουλειά μας και με τους συναδέλφους μας, είμαστε περισσότερο υπομονετικοί και δείχνουμε περισσότερη ανοχή και κατανόηση παρά στο σπίτι μας.

Είναι λοιπόν για τον πατέρα απαραίτητο να αυξήσει την υπομονή του και την κατανόηση που δείχνει στο σπίτι και να μειώσει σημαντικά τους λόγους για τους οποίους μπορεί να θυμώνει ή να είναι απότομος με τα παιδιά του και την οικογένειά του γενικά.
5. Ένας καλός πατέρας πρέπει να ξέρει να παίζει. Εάν όχι είναι αναγκαίο να μάθει.
Για να λειτουργεί σωστά και ισοζυγισμένα μια οικογένεια, χρειάζεται καθημερινά και λίγη διασκέδαση.

Ο χρόνος για διασκέδαση στην οικογένεια είναι τόσο απαραίτητος όσο οποιοσδήποτε άλλος χρόνος για άλλη καθημερινή υποχρέωση. Ο χρόνος αυτός προσφέρει πολύτιμη ενέργεια σε όλους για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες και στη ρουτίνα της καθημερινής ζωής.
6. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του καλού πατέρα είναι ότι έχει μια ελαστικότητα που του επιτρέπει να αντιμετωπίζει με επιτυχία το νέο οργανωμένο χάος που είναι η ζωή του στην οικογένεια.
Σαν πατέρας και οικογενειάρχης, ο άνδρας δεν έχει πλέον την πολυτέλεια των οργανωμένων σχεδίων και της τάξης που είχε όταν ήταν μόνος του.

Η γρήγορη προσαρμογή του σε νέες καταστάσεις που δημιουργούνται συνεχώς στην καθημερινή και οικογενειακή του ζωή, θα του είναι χρήσιμη για να είναι πιο ήρεμος και διαθέσιμος στα παιδιά του.
7. Ο καλός πατέρας ξέρει ότι είναι οι γονείς που κυβερνούν στο σπίτι.
Παράλληλα ξέρει ότι πρέπει να υποστηρίζει τη γυναίκα του στο ότι κάνει με τα παιδιά τους.

Μεριμνά από πριν στο να βρίσκει μια κοινή θέση με τη γυναίκα του για τα σημαντικά ζητήματα και μαζί της κρατεί μια κοινή θέση. Με τον τρόπο αυτό τα παιδιά μαθαίνουν το τι πρέπει να κάνουν και δεν επηρεάζεται η ομαλή λειτουργία των σχέσεων στην οικογένεια.
8. Ο καλός πατέρας ξέρει να ακούει.
Δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες ούτως ώστε όλοι στο σπίτι, μικροί ή μεγάλοι, να μπορούν να λένε το τι νιώθουν και τη γνώμη τους.

Ο καλός πατέρας ξέρει να τους διδάσκει ότι το σημαντικό δεν είναι μόνο το τι θα πουν αλλά και το πως θα το πουν και το τι θα παραλείψουν να πουν.

Ένα καλό σύστημα επικοινωνίας στο σπίτι είναι απαραίτητο συστατικό της συνταγής για ευτυχία.
9. Ο καλός πατέρας είναι τίμιος και αξιόπιστος.
Είναι απαραίτητο στην οικογενειακή ζωή να επικρατεί η ειλικρίνεια, η τιμιότητα και η αξιοπιστία. Τα παιδιά θα αποκτήσουν τις αρετές αυτές διότι παίρνουν το καλό παράδειγμα από τους γονείς τους.
Ο άνδρας που θέλει να είναι καλός πατέρας λέγει τα πράγματα όπως είναι, μαθαίνει τα παιδιά του να αποδέχονται την αλήθεια όσο σκληρή και αυτή είναι.
10. Είναι υποχρέωση του πατέρα να φροντίζει για την υγεία όλων στο σπίτι.
Τα εμβόλια, η σωματική άσκηση, η ορθή διατροφή, το τι παρακολουθούν στην τηλεόραση, πρέπει να συγκαταλέγονται μέσα στις προτεραιότητες του. Παρακινεί τα παιδιά στο να βγουν να έξω να παίξουν, παίζει μαζί τους, βοηθά στο να κλείνει η τηλεόραση.
11. Ο καλός πατέρας φροντίζει για την κοινωνικότητα της οικογένειας φέρνει φίλους, συγγενείς και άλλους από την κοινότητα στο σπίτι.
Ο πατέρας φροντίζει να δημιουργεί ένα ευχάριστο και φιλικό περιβάλλον και τους προσκαλεί. Όλοι αυτοί παίζουν ένα μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών. Ας μην ξεχνούμε ότι η οικογενειακή ζωή μας απορροφά όλους πολύ με αποτέλεσμα να παραμελούμε την κοινωνικότητα.
Πιστεύουμε ότι οι εισηγήσεις αυτές μπορούν να βοηθήσουν πολύ τους άντρες που έχουν γίνει πρόσφατα μπαμπάδες όπως επίσης και αυτούς που ήδη έχουν πολλά παιδιά.
Δεν είναι αργά για κανένα να ξεκινήσει και δεν χρειάζονται χρήματα για την εφαρμογή τους. Οι ευεργετικές επιδράσεις μιας τέτοιας προσέγγισης μπορεί να είναι ανεκτίμητες τόσο για τα παιδιά όσο και για την οικογένεια γενικότερα.

Βιβλιογραφία:
American Academy of Pediatrics
American Association for Marriage and Family Therapy
National Council on Family Relations R30122003

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Πως θα γίνετε καλύτερος πατέρας

Αυτόν τον πατέρα τον ζηλεύει και ο Θεός

Ο Dick Hoyt είναι μάλλον άγνωστος στο ευρύ κοινό. Αγνωστος σε όσους γνωρίζουν τους λαμπερούς σταρ της τηλεόρασης, άγνωστος στους ίδιους τους διάσημους, άγνωστος στους πολιτικούς. Τον ξέρει όμως αυτός που πρέπει, ο γιος του. Και αυτό του αρκεί. Η απίστευτη ιστορία των Hoyt θα μπορούσε να είναι η περιγραφή του χρονικού της θέλησης. Θα μπορούσε να είναι ο ορισμός της αγάπης και της αφοσίωσης ενός γονιού στο παιδί του. Θα μπορούσε να είναι ένα παράδειγμα για όσους άκουσαν κοντά τους το κλάμα ενός μωρού.

Ακόμα και αν δεν είναι το δικό τους. Θα μπορούσε ακόμα να είναι και ένα ξυπνητήρι συνείδησης για αυτούς που παρκάρουν τα πολυτελή αυτοκίνητά τους στις ελάχιστες ράμπες που υπάρχουν στα πεζοδρόμια για να βοηθούν τη μετακίνηση σε όσους είναι καθηλωμένοι σε αναπηρικά καροτσάκια.

Ο γιός του, ο Ρικ, γεννήθηκε με τον ομφάλιο λώρο δεμένο στο λαιμό του. Γεννήθηκε σχεδόν σε κατάσταση πνιγμού και η για καιρό έλλειψη οξυγόνου του δημιούργησε μόνιμα προβλήματα. Οι γιατροί πρότειναν στην οικογένεια να βάλει το παιδί σε ένα ίδρυμα (μιλάμε για 46 χρόνια πριν, μη σας κάνει εντύπωση, ήταν αλλιώς τα πράγματα και στην ιατρική αλλά και στην κοινωνία). Οι συγγενείς προέτρεπαν τους γονείς να ακούσουν τους γιατρούς. Ο πατέρας δεν τους άκουσε. Είχε άλλα σχέδια. Κοίταξε στα μάτια το παιδί του, κοίταξε στα μάτια τον όποιο Θεό και αποφάσισε. Από τότε, 46 χρόνια τώρα, τρέχει κάθε πρωί μαζί με το παιδί του στους δρόμους της αγάπης. Εχουν ταξιδέψει μαζί όλο τον κόσμο, έχουν τρέξει σε όλους τους μαραθώνιους

Ο Ηοyt και η σύζυγός του Judie αποφάσισαν να πολεμήσουν για να μη μεγαλώσει το παιδί τους σε ιδρύματα. Και ας έλεγαν οι γιατροί ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να μιλήσει ή να περπατήσει. Οταν ο μικρός Ρικ ήταν 11 χρονών τον πήγαν στο Tufts της Βοστώνης για εξετάσεις. Οι καθηγητές ήταν κάθετοι: «Δεν υπάρχει τρόπος να επικοινωνήσει». Στην συνέχεια, όταν κατάλαβαν ότι τα μάτια του Ρικ αντιλαμβάνονται κάθε κίνηση σαν υψηλής συχνότητας σόναρ και χαμογελάει στα αστεία σαν φυσιολογικό παιδί, συγκινήθηκαν. Λίγους μήνες μετά οι επιστήμονες του Tufts έφτιαξαν ένα σύστημα με το οποίο ο Ρίκ μπορούσε να γράφει με κινήσεις του κεφαλιού του σε έναν υπολογιστή, άρα και να επικοινωνεί. Η πρώτη του φράση ήταν «Go Bruins». Σε ελεύθερη μετάφραση «Πάμε Bruins» ένα σύνθημα που λένε οι οπαδοί της ομάδας χόκεϊ της Βοστώνης.

Στη συνέχεια πήγε στο σχολείο. Στα 15 του, ένας συμμαθητής του, ο Στιβ, τραυματίστηκε σε τροχαίο και ο Ρικ λυπήθηκε πολύ. Ζήτησε από τον πατέρα του να τρέξουν μαζί σε έναν αγώνα δρόμου 8 χιλιομέτρων που διοργάνωναν προς τιμήν του. Ο Ντικ δίστασε αφού παρά το στρατιωτικό του παρελθόν δεν ήταν φανατικός του αθλητισμού. Ομως το τόλμησε. Και το κατάφεραν. Ο Ντικ δεν μπορούσε να κουνηθεί για μια εβδομάδα. Αλλά το ότι έσπρωξε το καροτσάκι του γιου του για 8 χιλιόμετρα τον έκανε τόσο μα τόσο περήφανο

«Μπαμπά, ήταν σαν να μην ήμουν πια στο καροτσάκι. Ετρεχα και ήμουν ελεύθερος» ήταν το μήνυμα του μικρού στον πατέρα. Και από τότε έγιναν "ένα" και άρχισαν να τρέχουν διαρκώς. Και ο Ρικ από εκείνη τη μέρα νικούσε καθημερινά Μπήκε στο Πανεπιστήμιο, όπου εργάζεται και σήμερα και συνεχίζει να ζει ανυπομονόντας να ξεκινήσει το τρέξιμο. Ξανά και ξανά

Τα επιτεύγματα των Iron Men

Από τους δρόμους της θέλησης μέχρι το να τρέξουν στο Iron Man είναι μια απόσταση τεράστια. Οχι όμως ανίκητη όταν υπάρχει τόση αγάπη και τόσο μεγαλείο ψυχής Οι Χόιτ έτρεχαν όσο πιο συχνά μπορούσαν. Αρχισαν να προπονούνται εντατικά και να προσαρμόζουν το καρότσι του μικρού για να πετυχαίνουν καλύτερες επιδόσεις. Το δεύτερο μεγάλο τους θαύμα ήρθε το 1979. Στον μαραθώνιο της Βοστώνης. Μπορεί οι διοργανωτές να μην τους έδωσαν το δικαίωμα της επίσημης συμμετοχής, όμως έτρεξαν και τερμάτισαν! Τα επόμενα χρόνια πήραν και επίσημη συμμετοχή! Οταν νίκησαν στο μαραθώνιο, ήρθε η ώρα του τριάθλου. Ενα αγώνισμα που αποτελεί συνδυασμό από τρέξιμο, ποδηλασία και κολύμπι. Οι ολυμπιακές αποστάσεις για το αγώνισμα του τρίαθλου είναι: τρέξιμο 10 χλμ., ποδηλασία 40 χλμ. και κολύμπι 1,5 χλμ.! Τα κατάφεραν και εκεί. Και όταν ο Ρικ ρώτησε τον πατέρα του αν θα μπορούσαν να τα καταφέρουν και στην πιο σκληρή δοκιμασία του κόσμου, το Ιron Man (που διεξάγεται στη Χαβάη και συμπεριλαμβάνει 3,8 χλμ. κολύμπι, έναν μαραθώνιο δρόμο 42.195 μ. τρέξιμο και 180 χλμ. ποδηλασία) δεν απάντησε. Βλέπετε, είχαν αρχίσει να τρέχουν. Μπείτε στο Youtube.com και δείτε την προσπάθειά τους στο Iron Man. Και τον τερματισμό τους. Λυπάμαι ειλικρινά, αλλά δεν μπορώ να σας περιγράψω με τις λέξεις αυτού του κειμένου το μεγαλείο της στιγμής. Πληκτρολογήστε το όνομα Dick Hoyt και Iron Man και προσπαθήστε να κρατήσετε τα δάκρυά σας Εξι φορές έχουν τερματίσει μέχρι τώρα πατέρας και γιος σε μια δοκιμασία που πολλοί επαγγελματίες αθλητές δεν καταφέρνουν μόνοι

958 αθλητικές δοκιμασίες! 224 αγωνίσματα τριάθλου! 6 Ιron Man! 65 μαραθώνιοι! Το 1992 τερμάτισαν στο μαραθώνιο με επίδοση μόλις 35 λεπτά πάνω από το παγκόσμιο ρεκόρ! Ο Ρικ λέει αστειευόμενος: «Είμαστε Iron Men, αλλά, αλήθεια, θα ήθελα μια φορά να είναι ο πατέρας μου στο καροτσάκι και να τον σπρώξω εγώ για όλα αυτά τα χιλιόμετρα» Τελικά, ο άνθρωπος μπορεί πραγματικά να φτάσει στον Θεό. Είναι στα μάτια του πατέρα του. Στα μάτια του γιου του

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Αυτόν τον πατέρα τον ζηλεύει και ο Θεός

Ποιες είναι οι επιπτώσεις για τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς πατέρα;

Τα παιδιά τα οποία μεγαλώνουν χωρίς την παρουσία του πατέρα τους διατρέχουν περισσότερους κίνδυνους σε σύγκριση με άλλα παιδιά.

Η απουσία του πατέρα μπορεί να προκύψει για διάφορους λόγους. Το διαζύγιο, η συχνότητα του οποίου δυστυχώς παρουσιάζει μια συνεχή αύξηση, είναι από τις σημαντικότερες αιτίες.
Οι γυναίκες που είναι μόνες τους και έχουν παιδιά χωρίς να παντρευτούν ή δεν έχουν σύντροφο, είναι σήμερα περισσότερες και αυξάνονται σε πολλές χώρες.
Η στέρηση του πατέρα για τα παιδιά μπορεί να προκύψει και από άλλους λόγους όπως για παράδειγμα όταν αυτός αποβιώσει ή όταν εγκαταλείψει την οικογένεια.
Σύμφωνα με επιστήμονες από την Αμερικανική Εταιρεία Κοινωνιολογίας, οι ανεπιθύμητες επιπτώσεις που μπορούν να προκύψουν σε παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς τον πατέρα τους, οφείλονται σε 3 κατηγορίες παραγόντων:
Η δυσκολία παροχής της καλύτερης δυνατής ποιότητας γονικής υποστήριξης προς τα παιδιά

Οι δυσκολίες και στερήσεις που προκύπτουν από οικονομικά προβλήματα

Η απουσία κοινωνικής υποστήριξης
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα παιδιά τα οποία μεγαλώνουν χωρίς τον πατέρα τους, θα παρουσιάσουν προβλήματα.
Ήδη από το 1980, η επιστημονική κοινότητα, βασισμένη πάνω σε έρευνες, αποδέχεται ότι τα περισσότερα παιδιά από διαζευγμένους γονείς θα μεγαλώσουν και θα αναπτυχθούν κανονικά όπως και τα άλλα παιδιά.
Όμως τα παιδιά αυτά έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν προβλήματα.
Για παράδειγμα τα κορίτσια που προέρχονται από οικογένειες χωρίς πατέρα, φαίνεται σύμφωνα με έρευνες, να αρχίζουν τη σεξουαλική τους δραστηριότητα σε μια πιο νεαρή ηλικία σε σύγκριση με τα άλλα κορίτσια. Επίσης έχουν περισσότερες πιθανότητες να κάνουν εξώγαμα παιδιά.
Τα αγόρια που μεγαλώνουν χωρίς τον πατέρα τους, έχουν περισσότερες δυσκολίες να βρουν και να διατηρήσουν μια εργασία, όταν είναι πλέον νέοι ενήλικες.
Οι δυσκολίες που προκύπτουν σε παιδιά από οικογένειες χωρίς πατέρα, παρουσιάζονται περίπου με τον ίδιο τρόπο σε όλα τα κοινωνικοοικονομικά επίπεδα.
Στις περιπτώσεις των διαζυγίων δεν έχει ακόμη διευκρινισθεί και παραμένει επίμαχο θέμα το κατά πόσο, τα προβλήματα που παρατηρούνται στα παιδιά οφείλονται στο ίδιο το διαζύγιο ή σε κάτι άλλο που υπάρχει στην οικογένεια.
Τα δεδομένα που υπάρχουν μέχρι τώρα δείχνουν και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Η μια θεωρία είναι ότι τα προβλήματα δημιουργούνται από το ίδιο το διαζύγιο ενώ η άλλη υποστηρίζει ότι οι επιπτώσεις που σχετίζονται με το διαζύγιο, οφείλονται στην κακή ποιότητα της γονικής φροντίδας και ανατροφής ή ακόμα σύμφωνα με άλλους προκαλούνται από γονιδιακούς παράγοντες.
Η αναγνώριση των προβλημάτων που δημιουργούνται από τις καταστάσεις αυτές είναι σημαντική διότι επιτρέπει την εφαρμογή μιας κοινωνικής πολιτικής, η οποία θα πρέπει να προάγει την πρόληψη εγκατάστασης αρνητικών επιπτώσεις σε παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς πατέρα.
Για παράδειγμα κοινωνικά μέτρα που ευνοούν το γάμο θα μπορούσαν να είναι εποικοδομητικά. Τρόποι βελτίωσης της υποστήριξης από τον πατέρα, έστω και αν αυτός βρίσκεται μακριά και ζει κάπου άλλού, μπορούν να έχουν ευεργετικές επιδράσεις στα παιδιά όπως επίσης και η βοήθεια προς την εργαζόμενη μητέρα.
Κοινωνικά μέτρα θα μπορούσαν επίσης να εφαρμοστούν για ενδυνάμωση των ευάλωτων οικογενειών και σε περιπτώσεις όπου γονείς μεγαλώνουν ένα παιδί χωρίς να είναι παντρεμένοι.
Πολλές πρόσφατες έρευνες έδειξαν τη σημασία του ρόλου του πατέρα στην ανάπτυξη του παιδιού.
Τα πορίσματα των επιστημόνων, δείχνουν ότι η επίδραση της αγάπης του πατέρα στην ψυχολογική, συναισθηματική, κοινωνική και γνωστική ανάπτυξη του παιδιού και του νεαρού ενήλικα, είναι ένας πολύ ισχυρός και σημαντικός παράγοντας.

Βιβλιογραφία:
Contexts Μάρτιος 2002.
Review of General Psychology 2001;5:382-405, Δεκέμβριος 2001.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Ποιες είναι οι επιπτώσεις για τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς πατέρα;