Οκτώ αγγελούδια ζητούν την βοήθειά μας

Τα 8 μωράκια ηλικίας 1-12 μηνών που δυστυχώς οι γονείς τους έχουν εγκαταλείψει στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας χρειάζονται ρουχαλάκια, πετσετούλες, σαλιάρες και κουβερτούλες για να ζεσταθούν. Προφανώς δεν έχει μεριμνήσει κανείς γι' αυτά τα 8 αγγελούδια εκτός από τις νοσηλεύτριες που κάνουν ό, τι μπορούν...

Ενόψει λοιπόν των Χριστουγέννων ας κάνουμε όλοι μία καλή πράξη γι' αυτά τα μωρά και ας τους προσφέρουμε το ελάχιστο που μπορούμε με όλη μας την αγάπη. Τα ρουχαλάκια μπορούμε να τα πάμε στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας, στο κεντρικό κτίριο, 1ος όροφος στη νοσηλευτική υπηρεσία για τα εγκαταλελειμμένα μωρά.
Εκείνα ήδη μας το ανταποδίδουν με το πιο γλυκό χαμόγελό τους!
Πληροφοριες:
Νοσοκομειο ''Αλεξανδρα'' Βασ. Σοφίας 80 Τ.Κ 115 28
Τηλεφωνικό Κέντρο: 213-2162000,210-3381100
Αριθμος μωρων: 8 (3 κοριτσακια και 5 αγορακια)
Ηλικιες: 1 και 4 μηνων και 1 ετους.
Αγαθά προς ανάγκη: πετσετούλες, σαλιάρες, κουβέρτες και ρουχαλάκια (για τις ηλικιες αυτες μονο) και οποιος θέλει παιχνιδάκια.
Τα πράγματα παραδίδονται στον 4ο οροφο στο ''Γαλακτομειο'' .
Οσοι μπορούν και θέλουν ας χρησιμοποιησουν το συγκεκριμένο απόσπασμα για να ενημερώσουν όλους οσους μπορούν και θέλουν να προσφέρουν έστω και μια κουβερτούλα ή ενα φορμάκι.

Διαβάστε περισσότερα για - Οκτώ αγγελούδια ζητούν την βοήθειά μας

Οταν τα παιδιά βλέπουν το σχολείο σαν… εφιάλτη

"Δεν θέλω να πάω σχολείο"! Το λέει και το ξαναλέει με πείσμα και ένταση. Και το πιστεύει. Ό,τι κι αν κάνετε, ό,τι και αν του πείτε, με το καλό ή με το κακό, εκείνο επιμένει και αρνείται να οδηγηθεί στο χώρο της μάθησης. Δεν είναι τυχαίο που κάποια παιδιά δεν θέλουν να πάνε στο σχολείο. Υπάρχει κάτι βαθύτερο πίσω από αυτή την επίμονη άρνηση, που πρέπει να την ψάξετε. Διαφορετικά το παιδί σας δεν θα αγαπήσει ποτέ το σχολείο, κι αν θα πάει, θα πάει κάνοντας αγγαρεία, έτσι θα αισθάνεται, δεν θα αγαπήσει ποτέ τα μαθήματα, δεν θα διαβάζει, δεν θα προχωρήσει.

Στο θέμα αναφέρεται ο επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου Ευστράτιος Παπάνης.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός πως σε κάποια παιδιά δεν αρέσει το σχολείο. Υπάρχουν αίτια που τα παιδιά προτάσσουν διάφορες αφορμές για να μην πάνε σχολείο.

Μερικά παιδιά νιώθουν μοναξιά στο σχολείο. Μη έχοντας αναπτύξει κοινωνικές δεξιότητες από το σπίτι, την οικογένεια, πηγαίνουν στο σχολείο και μένουν απομακρυσμένα και απομονωμένα από τα υπόλοιπα παιδιά.

Ή ενδεχομένως να έχουν κάποιους φίλους στο οικογενειακό περιβάλλον, εκεί τριγύρω από το σπίτι, την οικογένεια, με αποτέλεσμα στο σχολείο να μένουν μόνα τους.

«Συνεπώς εάν ο δάσκαλος δεν διακρίνεται από ευαισθησία, ώστε να είναι σε θέση να ξεχωρίσει ένα παιδί που απομονώνεται, τότε δεν θα υπάρξει κινητοποίηση ούτε από την πλευρά των γονέων, αλλά μήτε και από την πλευρά του ίδιου του δασκάλου», σημειώνει ο κ. Παπάνης, επισημαίνοντας το εξής:

«Εάν δεν καταπολεμηθεί η αίσθηση αυτή της μοναξιάς που νιώθει το παιδάκι και η αιτία που μένει μόνο στο σχολείο, υπάρχει ο κίνδυνος αυτή η κατάσταση να μονιμοποιηθεί και να μην ξεπεραστεί εύκολα.

Μάλιστα, στην περίπτωση που μια τέτοια κατάσταση εμπεδωθεί από την πρώτη τάξη του Δημοτικού και τη Δευτέρα τάξη, τότε υπάρχει περίπτωση να το ακολουθεί σε όλη του τη ζωή, εκτός των άλλων προβλημάτων».

Το ποσοστό των παιδιών που δεν θέλουν να πάνε καθόλου σχολείο είναι 5% έως 10% των μαθητών.

Ενα ποσοστό παιδιών έχει αναπτύξει έτσι κι αλλιώς μια σχολική φοβία από πολύ μικρή ηλικία. Σχολική φοβία σημαίνει εξάρτηση από τους γονείς. Έτσι προφασίζονται διάφορες καταστάσεις, όπως ότι στο σχολείο τα δέρνουν τα άλλα παιδιά, ενδεχομένως ότι ο δάσκαλος είναι κακός κ.ο.κ.

Στην πραγματικότητα δεν ισχύει τίποτε απ’ όλα αυτά, αλλά τα λένε για να μείνουν στο σπίτι με τους γονείς τους.
«Οι μητέρες που λένε στα παιδιά τους πως όταν τη χρειαστούν θα είναι εκεί, κοντά τους, ενισχύουν το φόβο του παιδιού για το σχολείο», σημειώνει ο κ. Παπάνης και συνεχίζει: «Πρέπει να λένε στα παιδιά ότι το σχολείο είναι ένα καλό μέρος και να προσπαθούν να μην επεμβαίνουν. Να εκλείψουν φαινόμενα που η μητέρα προσπαθεί να μπει μέσα στην τάξη, να το κοιτάει συνέχεια από το παράθυρο ή να στέκεται έξω από την πόρτα της τάξης, εν ολίγοις να είναι υπερπροστατευτική. Αυτό δημιουργεί μια έντονη φοβία στο παιδάκι για το σχολείο».

«Η σχολική φοβία έχει τις ρίζες της στο γεγονός ότι όταν το παιδί ήταν βρέφος η μητέρα, το πρόσωπο δηλαδή που αγαπούσε περισσότερο, εξαφανιζόταν χωρίς να το προειδοποιήσει. Δηλαδή, εάν είχε κάποια δουλειά έφευγε χωρίς εκείνο να το καταλάβει και χωρίς να του μιλήσει, να του εξηγήσει γιατί πρέπει να λείψει και πότε θα επιστρέψει.
Θα έπρεπε να του πει: “Μωρό μου, φεύγω για λίγο και θα γυρίσω σε μισή ώρα, σ’ ένα τέταρτο”. Αυτό πρέπει να γίνεται, ακόμη και όταν το παιδί δεν μιλάει. Στην ηλικία των 8 με 18 μηνών το παιδί προσκολλάται στη μητέρα.

Συνεπώς, το άγχος είναι άλλη μια αιτία που ένα παιδί δεν θέλει να πηγαίνει στο σχολείο», εξηγεί ο κοινωνιολόγος, ενώ παρατηρεί:

«Πολλές φορές οι δάσκαλοι δεν έχουν αρκετή επάρκεια για να καταλάβουν τα ιδιαίτερα προβλήματα των παιδιών, με αποτέλεσμα το άγχος τους να επιτείνεται. Στο χώρο του σχολείου συγκεντρώνονται παρέες εναντίον άλλης παρέας ή ενός παιδιού και τα δέρνουν τα χτυπούν κ.ο.κ. Το παιδί μπορεί να φοβάται να το αναφέρει στους γονείς του ή δεν αποκλείεται οι γονείς να μη δίνουν αρκετή σημασία εάν τους το πει, με αποτέλεσμα –και είναι λογικό– το παιδάκι να φοβάται να πάει σχολείο».

Η υποβάθμιση του πολιτισμικού περιβάλλοντος

– Ένας άλλος λόγος που αρνούνται το σχολείο –αυτό αφορά κυρίως παιδιά μεγαλύτερων ηλικιών– είναι το γεγονός ότι έχουν χιλιάδες παραδείγματα για άτομα που πέτυχαν, αναδύθηκαν και εξελίχθηκαν χωρίς να έχουν πάει σχολείο. Πέτυχαν χωρίς να έχουν δώσει έμφαση στην εκπαίδευση. Για παράδειγμα ηθοποιοί, μοντέλα κ.ο.κ.
Δεν υπάρχει πια το πολιτισμικό περιβάλλον που να ενισχύει το σχολείο και την παιδεία. Άρα, το θέμα έχει και κοινωνικές προεκτάσεις. Τα πρότυπα που έχουν σήμερα τα παιδιά τα ωθούν σε επαγγέλματα που δεν απαιτούν γνώσεις.

 Υπάρχουν και παθολογικά αίτια, όπως για παράδειγμα εάν ένα παιδάκι δεν ακούνε καλά ή δεν βλέπει καλά, έχει ως αποτέλεσμα να απομονώνεται.
 Εδώ ο ρόλος των γονέων είναι σημαντικός. Να προσέχουν το παιδί τους και αν παρατηρήσουν π.χ. ότι τρίβει τα μάτια του συνέχεια ή χάνει σειρές, θα πει ότι υπάρχουν προβλήματα όρασης.
 Συνεπώς, υπάρχουν και παθολογικά αίτια και πολλές φορές ο δάσκαλος, επειδή έχει πάρα πολλά παιδιά, δεν το αντιλαμβάνεται.

Συμπερασματικά, δεν υπάρχουν παιδιά που δεν θέλουν το σχολείο, αλλά υπάρχουν αιτίες, βαθύτερες, που ωθούν τα παιδιά μακριά από το σχολείο ή σε μοναχική διαδρομή μέσα σ’ αυτό.

«Ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα. Μάλιστα, πολλές φορές τα παιδιά, όταν νιώθουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και παραγκωνισμένα στο σχολείο, δημιουργούν εναλλακτικές. Δηλαδή, δημιουργούν παρέες έξω από το σχολείο. Όταν συμβεί αυτό, τότε το σχολείο έχει φύγει τελείως από τη ζωή τους», επισημαίνει ο κ. Παπάνης.

-Οι γονείς θα πρέπει να ασχολούνται με τα παιδιά τους. Να παρατηρούν, να συζητούν, αλλά να μην είναι υπερπροστατευτικοί. Μέτρον άριστον…

Η επικοινωνία μεταξύ γονέα-δασκάλου είναι πάρα πολύ σημαντική και αυτό πρέπει να καλλιεργηθεί στα σχολεία, ώστε οι γονείς να γνωρίζουν τη συμπεριφορά του παιδιού τους αλλά και οι δάσκαλοι να γνωρίζουν για το μαθητή τους.

Ενας άλλος λόγος που τα παιδάκια δεν θέλουν να πάνε σχολείο είναι γιατί οι γονείς τους δεν τους έδωσαν κίνητρο, δεν τους μίλησαν για τη γνώση, την αξία και τη σημασία του κάθε μαθήματος.

«Τα παιδάκια αυτά δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί πηγαίνουν στο σχολείο. Οι γονείς τους χρησιμοποίησαν εκφράσεις του στιλ “μάθε γράμματα για να πετύχεις στη ζωή σου, “για να βρεις δουλειά” και παρόμοιες εκφράσεις, όπως “θα πας σχολείο για να γίνεις άνθρωπος”, παραγκωνίζοντας το νόημα στη μάθηση. Δεν τους εξήγησαν ποτέ το “γιατί” μαθαίνουν» εξηγεί ο κ. Παπάνης, προσθέτοντας πως οι γονείς θα έπρεπε να μιλήσουν και να εξηγήσουν στα παιδιά τους τι είναι το κάθε μάθημα και γιατί το μαθαίνουμε. Για παράδειγμα η Γεωγραφία.

Μαθαίνουμε πού βρίσκεται η κάθε πόλη, απλά, κατανοητά για ένα παιδί προσχολικής ηλικίας. Πάντα συγκεκριμένα πράγματα και όχι αοριστολογίες…

(Πηγή)

Διαβάστε περισσότερα για - Οταν τα παιδιά βλέπουν το σχολείο σαν… εφιάλτη

Το οικογενειακό περιβάλλον καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη σχολική επίδοση

Tο οικογενειακό περιβάλλον και η προσωπικότητα του μαθητή ευθύνονται για τη σχολική αποτυχία, περισσότερο απ’ ό,τι το εκπαιδευτικό σύστημα, υποστηρίζουν οι εκπαιδευτικοί, σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου από το Τμήμα Κοινωνιολογίας, υπό την επίβλεψη του επίκουρου καθηγητή του ιδίου Τμήματος, Ευστράτιου Παπάνη.

Στην έρευνα χρησιμοποιήθηκε ένα αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο, που συμπληρώθηκε από εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και η κατασκευή του βασίστηκε σε αντίστοιχες έρευνες και διαπιστώσεις της διεθνούς βιβλιογραφίας και στην πολυετή εμπειρία των ερευνητών στην ειδική αγωγή.

Στην έρευνα, οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν ότι το εκπαιδευτικό σύστημα δεν αντιστρέφει τις κοινωνικές ανισότητες και ότι υπάρχει συσχέτιση των σχολικών επιδόσεων με την αγορά εργασίας. Λιγότερο υποστηρίζεται, σε σχέση με τις υπόλοιπες απόψεις, ότι για τη σχολική αποτυχία ευθύνονται στοιχεία του εκπαιδευτικού συστήματος. Επίσης, το οικογενειακό περιβάλλον και η προσωπικότητα του μαθητή βαρύνονται, σύμφωνα με τις απόψεις των εκπαιδευτικών, περισσότερο από το εκπαιδευτικό σύστημα.

«Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να καταγραφούν οι απόψεις των εκπαιδευτικών για τις αιτίες που οδηγούν τους μαθητές στη σχολική αποτυχία και κατά πόσο το εκπαιδευτικό σύστημα συμβάλλει σε αυτήν. Οι εκπαιδευτικοί και το υπόλοιπο εκπαιδευτικό προσωπικό διαδραματίζουν έναν κυρίαρχο ρόλο στην κοινωνικοπολιτική και ενταξιακή διαδικασία των μαθητών στο εκπαιδευτικό σύστημα, καθώς και στην αγορά εργασίας», σημειώνει ο κ. Παπάνης, προσθέτοντας:

«Οι εκπαιδευτικοί, αν και υποστηρίζουν την ευθύνη του εκπαιδευτικού συστήματος, μάλλον διαφωνούν με την άποψη ότι στοιχεία του εκπαιδευτικού συστήματος, όπως η ποιότητα, η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών και η στάση τους απέναντι στους μαθητές επηρεάζουν τη σχολική αποτυχία των μαθητών.
Εδώ είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι:

 α) οι εκπαιδευτικοί στηρίζουν, παρά τις ελλείψεις, το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης, αλλά διαφαίνεται ότι αναπτύσσεται ένας προβληματισμός για την ποιότητα και τη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος, και
 - β) οι εκπαιδευτικοί μέσω της εκπαιδευτικής διαδικασίας παρατηρούν και διαμορφώνουν τις κρίσεις και τις αντιλήψεις τους για την ικανότητα των μαθητών, στηριζόμενοι στις στερεοτυπικές αντιλήψεις τους σχετικά με τα χαρακτηριστικά του “καλού” ή του “κακού” μαθητή. Οι κατηγοριοποιήσεις των εκπαιδευτικών δεν είναι ουδέτερες και δεν βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια, αλλά είναι συνάρτηση των κοινών αντιλήψεων των εκπαιδευτικών για τη μαθησιακή συμπεριφορά των μαθητών.

Όσον αφορά στην άποψη των εκπαιδευτικών σχετικά με την ευθύνη του οικογενειακού περιβάλλοντος και της προσωπικότητας του μαθητή για τη χαμηλή σχολική επίδοση, σε διεθνείς και ελληνικές έρευνες, επικρατεί η αντίληψη ότι το οικογενειακό περιβάλλον καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη σχολική επίδοση ενός μαθητή επηρεάζοντας τα κίνητρα, τις αξίες, αλλά και τις στάσεις του απέναντι στο εκπαιδευτικό σύστημα και στη μάθηση.

- Η κοινωνική θέση και το πολιτισμικό επίπεδο των γονέων, σε συνδυασμό με την οικογενειακή τους κατάσταση, λειτουργούν ως σημαντικός παράγοντας επιρροής της επίδοσης των μαθητών-παιδιών.
-Έχει διαπιστωθεί, άλλωστε, ότι οι οικογένειες με χαμηλό εισόδημα δεν εμπλέκονται στη μόρφωση των παιδιών τους κι αυτό επηρεάζει με ιδιαίτερο τρόπο την προσωπικότητα και τις δεξιότητες των παιδιών.
-Το πολιτισμικό κεφάλαιο της οικογένειας, οι διαπροσωπικές σχέσεις των μελών της και η γονεϊκή εμπλοκή καθορίζουν ένα μεγάλο ποσοστό από τα σχολικά και επαγγελματικά αποτελέσματα της βιογραφίας των παιδιών.
- Οι εκπαιδευτικοί της παρούσας έρευνας επιμερίζουν περισσότερες ευθύνες στο θεσμό της οικογένειας και στην προσωπικότητα του μαθητή σε σχέση με το εκπαιδευτικό σύστημα.

Αξιοσημείωτο είναι ότι υπάρχουν δύο ομάδες εκπαιδευτικών που διαφοροποιούνται. Οι εκπαιδευτικοί της πρώτης ομάδας είναι πιο αισιόδοξοι σχετικά με τις επαγγελματικές προοπτικές των μαθητών που έχουν σχολικά αποτύχει και δεν αποδίδουν ευθύνες στα περιβαλλοντικά συστήματα (οικογένεια, σχολείο, μαθητής), ενώ οι εκπαιδευτικοί της δεύτερης ομάδας είναι περισσότερο καταγγελτικοί, αφού συμφωνούν ότι η σχολική επίδοση επηρεάζει τις επαγγελματικές προοπτικές των παιδιών που βιώνουν τη σχολική αποτυχία και καταμερίζουν τις ευθύνες στο εκπαιδευτικό σύστημα (και τα μέλη του), που δεν μπορεί να γεφυρώσει τις κοινωνικές ανισότητες, καθώς και δευτερευόντως στο οικογενειακό περιβάλλον και στην προσωπικότητα του μαθητή».

(Πηγή)

Διαβάστε περισσότερα για - Το οικογενειακό περιβάλλον καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη σχολική επίδοση

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΔΕΝ ΜΟΡΦΩΝΟΥΝ

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΔΕΝ ΜΟΡΦΩΝΟΥΝ
Όταν το 1990, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, απονεμήθηκε στον Τζον Τέϊλορ Γκάττο ο τίτλος του "Δασκάλου της Χρονιάς της Νέας Υόρκης", στην ομιλία αποδοχής του τίτλου που εκφώνησε, δεν αρκέστηκε σε απλές ευχαριστίες, αλλά εξαπέλυσε ένα δριμύ κατηγορώ στην συμβατική λογική που διέπει την εκπαίδευση. Μίλησε για το ρόλο που πρέπει να διαδραματίζει η εκπαίδευση για το άτομο, την οικογένεια και την κοινωνία στην σύγχρονη εποχή. Δεν απευθύνθηκε μόνο στη Νέα Υόρκη και τους μαθητές του.
Τα λόγια του εκφράζουν και τις ανησυχίες των εκπαιδευτικών και των γονιών όπου και αν βρίσκονται. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στη μόρφωση και την δημιουργική απασχόληση των παιδιών μας είναι σοβαρά και πολύπλοκα και δεν αποτελούν αποκλειστική ευθύνη των σχολείων. Κι όμως τα σχολεία μπορούν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για την διαμόρφωση της κοινωνίας και του κόσμου που ονειρευόμαστε. Έτσι έχουμε την ευχαρίστηση να δημοσιεύσουμε αυτή την φλογερή ομιλία ενός από τους πιο ένθερμους οπαδούς της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΤΖΟΝ ΤΕΙΛΟΡ ΓΚΑΤΤΟ
Αποδέχομαι αυτό το βραβείο για λογαριασμό όλων των καλών δασκάλων που έχω γνωρίσει όλα αυτά τα χρόνια. Όλων των δασκάλων που πάσχισαν να οικοδομήσουν σχέσεις με τους μαθητές τους. Σχέσεις βασισμένες στην τιμή. Ανδρες και γυναίκες που δεν ήταν ποτέ εφησυχασμένοι, που πάντοτε, στην αδιάκοπη προσπάθεια τους να προσδιορίσουν και να επαναπροσδιορίσουν την σημασία της λέξης "Παιδεία", έθεταν ερωτήματα. Ο "Δάσκαλος της Χρονιάς" δεν είναι ο καλύτερος δάσκαλος. Οι καλοί δάσκαλοι είναι πολύ χαμηλών τόνων για να γίνουν εύκολα αντιληπτοί. Ο "Δάσκαλος της Χρονιάς" όμως, είναι ένας σημαιοφόρος, ένα σύμβολο γι' αυτούς τους αφανείς ήρωες που πρόθυμα αφιερώνουν τη ζωή τους στα παιδιά. Η διάκριση αυτή τους ανήκει εξ' ίσου.
Ζούμε σε μία εποχή βαθιάς κοινωνικής κρίσης. Η χώρα μας βρίσκεται πίσω από 19 βιομηχανικές χώρες όσον αφορά στην ανάγνωση, την γραφή και την αριθμητική που μαθαίνουν τα παιδιά. Το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα στηρίζεται πάνω στο "ναρκωτικό" του καταναλωτισμού. Αν δεν αγοράζαμε τόσα "πουδραρισμένα" όνειρα, το σύστημα θα κατέρρεε. Και τα σχολεία ακόμα, είναι σήμερα ένα "προϊόν προς πώληση". Έχουμε τον υψηλότερο δείκτη εφηβικών αυτοκτονιών στον κόσμο. Στο Μανχάταν, από τους νέους γάμους, το 70% διαλύεται πριν να συμπληρωθεί πενταετία.
Η κρίση στα σχολεία αντανακλά την ευρύτερη κοινωνική κρίση. Είναι προφανές ότι έχουμε χάσει την αίσθηση της ταυτότητας μας. Μαντρώνουμε τα παιδιά και τους ηλικιωμένους και τους βγάζουμε εκτός του κοινωνικού γίγνεσθαι. Κανείς δεν τους απευθύνει πλέον τον λόγο. Όμως χωρίς τα παιδιά και τους ηλικιωμένους, μια κοινωνία δεν έχει ούτε παρελθόν αλλά ούτε και μέλλον. Μόνο ένα διαρκές παρόν. Στ' αλήθεια, η λέξη "κοινωνία" δεν έχει καμία σχέση με την φύση των σχέσεων που δημιουργούμε. Ζούμε δικτυωμένοι και όχι μέσα σε κοινωνίες. Αυτό ευθύνεται για όλους τους μοναχικούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Κατά περίεργο τρόπο, το σχολείο έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης γι' αυτή την τραγωδία.
Οπως επίσης ευθύνεται για την διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις. Χρησιμοποιώντας το σχολείο σαν ένα διαχωριστικό μηχανισμό, οδηγούμαστε στην δημιουργία ενός συστή ματος καστών που πλαισιώνεται από παρίες. Αυτοί περιπλανώνται στους υπόγειους σιδηροδρόμους και κοιμούνται στον δρόμο. Στα 25 χρόνια της καριέρας μου σαν δάσκαλος συνειδητοποίησα ένα καταπληκτικό φαινόμενο -ότι τα σχολεία και η εκπαίδευση βρίσκονται πίσω και μακριά από τις σημαντικές εξελίξεις στον πλανήτη μας. Κανείς δεν πιστεύει πλέον ότι οι μεγάλοι επιστήμονες οφείλουν την επιστημοσύνη τους στα μαθήματα φυσικής ή χημείας, οι μεγάλοι πολιτικοί στα μαθήματα πολιτικών επιστημών και οι ποιητές στα μαθήματα γλώσσας και λογοτεχνίας.
Η αλήθεια είναι ότι τα σχολεία δεν σου μαθαίνουν τίποτε άλλο πέρα από το να υπακούς εντολές. Αυτό μου φαίνεται ανεξήγητο, γιατί υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που εργάζονται στα σχολεία ως δάσκαλοι, βοηθοί ή διευθυντές, που νοιάζονται και συμπεριφέρονται ανθρώπινα στους μαθητές. Όμως η απρόσωπη λογική του συστήματος καταπνίγει την συνεισφορά των μεμονωμένων προσωπικοτήτων. Παρ' όλο που οι δάσκαλοι νοιάζονται και δουλεύουν σκληρά, το σύστημα είναι "ψυχοπαθητικό". Δεν έχει συνείδηση. Χτυπάει το κουδούνι και ο νεαρός που γράφει ένα ποίημα, πρέπει να κλείσει το τετράδιο του και να μεταφερθεί σε ένα διαφορετικό κελί όπου εκεί μαθαίνει ότι ο άνθρωπος και η μαϊμού κατάγονται από έναν κοινό πρόγονο.
Το δικό μας σύστημα υποχρεωτικής εκπαίδευσης είναι μια εφεύρεση της πολιτείας της Μασαχουσέτης το 1850. Συνάντησε αντίσταση -μερικές φορές ένοπλη-απο το 80% περίπου του πληθυσμού. Ο τελευταίος αντιστασιακός προμαχώνας ήταν το Μπάρνστεϊμπλ (Barnstable) στο Ακρωτήριο Κοντ (Cape Cod). Εκεί οι κάτοικοι αρνούνταν να δώσουν τα παιδιά τους μέχρι το 1880, όταν η περιοχή καταλήφθηκε από την Εθνοφυλακή και τα παιδιά πήγαιναν σχολείο με την συνοδεία φρουράς. Εδώ συμβαίνει κάτι παράδοξο.
Το γραφείο του Γερουσιαστή Τεντ Κέννεντι (Ted Kennedy), πριν από λίγο καιρό, δημοσίευσε μια έκθεση όπου ανα-φέρεται οτι πριν απο την επιβολή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, το ποσοστό των ανθρώπων που γνώρι ζαν γραφή και ανάγνωση ανερχόταν στο 98% ενώ, μετά από την επιβολή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ο δείκτης δεν ξεπέρασε το 91% το οποίο ισχύει και στην δεκαετία που διανύουμε.Ελπίζω αυτό να σας κινήσει το ενδιαφέρον.
Επίσης αξιοπρόσεκτο είναι και αυτό: Η τάση για την εκπαίδευση μέσα στο σπίτι έχει αυξηθεί σημαντικά. Περίπου 1.500.000 άνθρωποι μορφώνονται αποκλειστικά από τους γονείς τους. Τον προηγούμενο μήνα, περιοδικά που ασχολούνται με εκπαιδευτικά θέματα, έγραφαν το εξής εκπληκτικό: Τα παιδιά που μορφώνονται στο σπίτι φαίνεται ότι προηγούνται στην ικανότη τα του "σκέπτεσθαι" κατά 5 ή ακόμα και 10 χρόνια απο τους συνομήλικους τους που εκπαιδεύονται με τον παραδοσιακό τρόπο, πηγαίνοντας στο σχολείο.
Δεν πιστεύω ότι τα σχολεία πρόκειται να καταργηθούν μέσα στα επόμενα χρόνια -τουλάχιστον όχι όσο ζώ. Αν θέλουμε όμως να ανατρέψουμε αυτό που εξελίσσεται σε καταστροφή, λόγω της άγνοιας μας, πρέ πει να συνειδητοποιήσουμε ότι τα σχολεία παρέχουν εκπαίδευση και όχι μόρφωση. Αυτό είναι σύμφυτο στον σχεδιασμό του συστήματος. Δεν φταίνε οι κακοί δάσκαλοι ή τα λίγα χρήματα που ξοδεύονται για την Παιδεία. Η έννοια της "σχολικής διδασκαλίας" και η έννοια της Παιδείας δεν ταυτίζονται.
Τα σχολεία σχεδιάστηκαν από τον Χόρας Μαν (Horace Mann), τον Μπάρνας Σίαρς (Barnas Sears) και τον Γ. Ρ. Χάρπερ (W. R. Harper) του Πανεπιστημίου του Σικάγο, τον Θόρνταϊκ του Κολεγίου Κολούμπια και άλλους, σαν εργαλεία επιστημονικής χειραγώγησης της μαίας. Ο σκοπός τους είναι να παράγουν, με την εφαρμογή τυποποιημένων μεθόδων, "τυποποιημενους" ανθρώπους, των οποίων την συμπερι φορά θα μπορούν να προβλέπουν και να ελέγχουν.
Σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό το καταφέρνουν. Η κοινωνία μας όμως βρίσκεται σε αποσύνθεση και σε μια τέτοια κοινωνία επιτυχημένοι θεωρούνται οι άνθρωποι που δρουν ατομικιστικά, είναι αυτάρκεις και έχουν αυτοπεποίθηση -κι αυτό επειδή η κοινωνία που προ στάτευε τους αδύνατους και τους εξαρτημένους ανήκει πλέον στο παρελθόν. Τα αποτελέσματα της σύγχρονης εκπαίδευσης είναι ασήμαντα. Οι άνθρωποι που έχουν τύχει "καλής εκπαίδευσης" είναι κυριολεκτικά άσχετοι. Μπορούν να πουλήσουν από φιλμ μέχρι ξυριστικές μηχανές, να διεκπεραιώσουν δουλειές γραφείου και να μιλούν στο τηλέφωνο, ή να κάθονται αποχαυνωμένοι μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή που αναβοσβήνει αλλά, σαν ανθρώπινα όντα είναι άχρηστοι -άχρηστοι για τους άλλους και άχρηστοι για τον ίδιο τους τον εαυτό. Η καθημερινή μιζέρια γύρω μας, νομίζω, οφείλεται κατά κύριο λόγο στο γεγονός -όπως το έθεσε ο Τζον Γκούντμαν (John Goodman) πριν από τριάντα χρόνια- ότι αναγκάζουμε τα παιδιά μας να "μεγαλώνουν παράλογα". Οποιαδήποτε μεταρρύθμιση και να γίνει στην Παιδεία πρέπει να σταματήσει αυτούς τους παραλογισμούς.
Είναι παράλογο και αντίθετο με τη Ζωή να είσαι μέρος ενός συστήματος το οποίο σε υποχρεώνει να είσαι έγκλειστος μαζί με άτομα της ίδιας ηλικίας και κοινωνικής τάξης. Το σύστημα αυτό σε απομονώνει από την απέραντη πολυμορφία της ζωής και την απόλαυση της ποικιλίας των εμπειριών. Σε αποκόπτει από το παρελθόν σου και το μέλλον σου, και σε φυλακίζει σε ένα ατέρμονο παρόν. Ακριβώς ό,τι κάνει και η τηλεόραση.
Είναι παράλογο και ενάντιο στους φυσικούς νόμους να είσαι μέρος ενός συστήματος που σε υποχρεώνει να ακούς έναν ξένο να απαγγέλλει ποίηση όταν εσύ θέλεις να μάθεις πως χτίζονται τα σπίτια ή να κάθεσαι σ' ένα μέρος με έναν ξένο που σου λέει πως χτίζονται τα σπίτια όταν εσύ θέλεις να ασχοληθείς με την ποίηση.
Είναι παράλογο και αντίθετο με τους νόμους της ζωής να μετακινείσαι από κελί σε κελί με τον ήχο ενός κουδουνιού, κάθε ημέρα της νεότητας σου, μέσα σε έναν οργανισμό που δεν σου αφήνει καθόλου ιδιωτική ζωή και σε ακολουθεί ακόμα και μέσα στο άσυλο του σπιτιού σου "απαιτώντας να κάνεις τις εργασίες σου".
Ρωτάτε "Και πώς θα μάθουν να διαβάζουν"; Απαντώ. "Θυμηθείτε το παράδειγμα της Μασαχουσέτης"! Αν τα παιδιά ζουν με φυσιολογικό τρόπο, αντί να συναγελάζονται σε κελιά, θα μάθουν να γράφουν, να διαβάζουν, και να κάνουν την αριθμητική τους με ευκολία -αφού αυτά είναι σήμερα τα σημαντικά εφόδια για τη ζωή που ξεδιπλώνεται μπροστά τους.
Να έχετε όμως υπ' όψη ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν εκτιμούμε και τόσο αυτόν που γράφει, διαβάζει και ασχολείται με την αριθμητική. Είμαστε μια χώρα πολυλογάδων. Πληρώνουμε αυτούς που ξέρουν να μιλάνε, τους θαυμάζουμε, και έτσι τα παιδιά μας μιλούν κι αυτά συνεχώς, ακολουθώντας τα πρότυπα της τηλεό ρασης και των καθηγητών τους. Είναι πολύ δύσκολο να διδάξει κανείς τα "βασικά", γιατί δεν είναι πια βασικά για την κοινωνία που έχουμε δημιουργήσει.
Δύο θεσμοί είναι αυτοί που ελέγχουν σήμερα τη ζωή των παιδιών μας: Η τηλεόραση και τα σχολεία, με αυτήν ακριβώς τη σειρά προτεραιότητας. αυτοί "θεσμοί" αποπροσανατολίζουν. Υποβαθμίζουν την αληθινή σοφία, τη γενναιότητα, την εγκράτεια και τη δικαιοσύνη σε μια διαρκή αοριστία, σε κάτι το αφηρημένο.
Αιώνες πιο πριν, ο χρόνος του παιδιού και του εφήβου, αφιερωνόταν στην παραγωγή πραγματικού έργου, αληθινής αγαθοεργίας, πραγματικής περιπέτειας και ουσιαστικής αναζήτησης του πνευματικού καθοδηγητή που θα τους δίδασκε αυτό που πραγματικά ήθελαν να μάθουν. Τα παιδιά και οι έφηβοι ανάλωναν το χρόνο τους στην προσπάθεια επίτευξης κοινωνικών στόχων, η στοργή και η τρυφερότητα αποτελού σαν καθημερινή πρακτική, γνώριζαν και μελετούσαν κάθε πτυχή της κοινότητας τους, μάθαιναν πώς να κάνουν οικογένειες και δεκάδες άλλα πράγματα που χαρακτηρίζουν τον ολοκληρωμένο άνδρα και την ολοκληρωμένη γυναίκα.
Τώρα όμως εγώ και τα παιδιά μου πρέπει να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα του χρόνου. Από τις 168 ώρες της εβδομάδας, τα παιδιά ξοδεύουν τις 56 στον ύπνο. Αυτό τους αφήνει περιθώριο 112 ώρες την εβδομάδα. Μέσα σ' αυτές τις ώρες πρέπει να διαμορφώσουν τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα τους. Τα παιδιά μου βλέπουν 55 ώρες τηλεόραση την εβδομάδα. Έτσι τουλάχιστον αναφέρουν πρόσφατες στατιστικές. Αυτό τους αφήνει 57 ώρες την εβδομάδα για να "μεγαλώσουν".
Τα παιδιά μου παρακολουθούν τα μαθήματα του σχολείου 30 ώρες την εβδομάδα. Χρειάζονται ακόμα 8 ώρες για να ετοιμαστούν, να φύγουν για το σχολείο και να επιστρέψουν στο σπίτι, και σπαταλούν -κατά μέσον όρο- 7 ώρες την εβδομάδα για να κάνουν τις εργασίες τους και να διαβάσουν τα μαθήματα τους. Δηλαδή 45 ώρες συνολικά. Όλον αυτόν τον καιρό βρίσκονται υπό διαρκή επιτήρηση, δεν έχουν χώρο ή χρόνο για τον εαυτό τους και αν προσπαθήσουν μόνα τους να ορίσουν το χρόνο τους και τις ασχολίες τους "συνετίζονται" αναλόγως. Έτσι λοιπόν μένουν 12 ώρες την εβδομάδα για να δημιουργήσουν την ατομική τους συνείδηση και προσωπικότητα. Φυσικά, τα παιδιά τρώνε, και αυτό απαιτεί κάποιο χρόνο, αλλά όχι πολύ αφού η παράδοση του οικογενειακού γεύματος αποτελεί πλέον παρελθόν. Εάν αφαιρέσουμε τις τρεις ώρες του φαγητού, έχουμε 9 ώρες ελεύθερου χρόνου για κάθε παιδί.
Δεν αρκεί. Έτσι δεν είναι; Όσο πιο πλούσιο είναι ένα παιδί τόσο λιγότερη τηλεόραση βλέπει.. Όμως ο χρόνος του είναι εξ' ίσου περιορισμένος εξ'αιτίας μιας ευρύτερης γκάμας διασκεδάσεων και αναπόφευκτων δεσμεύσεων όπως τα ιδιαίτερα μαθήματα -που τελικά σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις τα έχει επιλέξει.
Όλα τα παραπάνω είναι, όλως παραδόξως, απλά ένας πιο εύσχημος τρόπος δημιουργίας εξαρτημένων ανθρώπων που δεν θα είναι ποτέ σε θέση να δώσουν νόημα και ουσία στις ζωές τους και να διασκεδάσουν πραγματικά. Αυτή η εξάρτηση και η έλλειψη στόχων έχει καταντήσει εθνική αρρώστια και κατά τη γνώμη μου γι' αυτό ευθύνονται η τηλεόραση και τα σχολεία.
Σκεφτείτε τα πράγματα που μας δολοφονούν ως έθνος: Τα ναρκωτικά, ο ανελέητος ανταγωνισμός, το σέξ ως μέσον αναψυχής, η πορνογραφία της βίας, ο τζόγος, το αλκοόλ και η χειρότερη πορνεία απ' όλες: Ζωές αφιερωμένες στην αγορά αγαθών -ο καταναλωτισμός ως φιλοσοφία και στάση ζωής. Σε όλα αυτά τα "ναρκωτικά" είναι εθισμένος ο εξαρτημένος άνθρωπος που κι αυτός με τη σειρά του είναι ένα μοιραίο προϊόν του εκπαιδευτικού μας συστήματος.
Θα ήθελα να σας μιλήσω για τις επιπτώσεις που έχει στα παιδιά το να τους αφαιρούμε όλο τους το χρόνο -χρόνος που τους είναι απαραίτητος για να μεγαλώσουν- και να τα εξαναγκάζουμε να ασχολούνται συνε χώς με γενικότητες. Οποιαδήποτε μεταρρύθμιση και να γίνει -που δεν θα συνοδεύεται από προσπάθεια να εξαλειφθούν αυτές οι συγκεκριμένες ασθένειες- θα είναι μια παρωδία.
1 .Τα παιδιά που διδάσκω δείχνουν αδιαφορία για τον κόσμο των μεγάλων. Αυτό ανατρέπει την εμπειρία χιλιάδων ετών. Η στενή παρακολούθηση του τι σκοπεύουν να κάνουν οι μεγάλοι, ήταν πάντοτε η πιο συναρπαστική ασχολία για τη νεολαία. Όμως σήμερα κανένα παιδί δεν θέλει να μεγαλώσει -και ποιος μπορεί να το κατηγορήσει γι' αυτό; Εμείς είμαστε τα παιχνίδια τους.
2.Τα παιδιά που διδάσκω δεν έχουν καμιά περιέργεια για ό,τι συμβαίνει γύρω τους, και αν έχουν κάποια, αυτή είναι παροδική. Δεν μπορούν να συγκεντρωθούν για πολλή ώρα, ακόμα και στα πράγματα που τους αρέσουν. Μπορείτε να διακρίνετε τη σχέση ανάμεσα στο συνεχές χτύπημα του κουδουνιού και στην συνεχή αλλαγή αιθουσών διδασκαλίας με την έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης;
3.Τα παιδιά που διδάσκω δεν έχουν αίσθηση του μέλλοντος, την αίσθηση ότι το αύριο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με το σήμερα. Ζουν σε ένα διαρκές παρόν. Η στιγμή την οποία ζουν είναι το όριο της συνειδητό τητάς τους.
4.Τα παιδιά που διδάσκω είναι ανιστόρητα. Δεν έχουν συναίσθηση του τρόπου με τον οποίο το παρελθόν καθόρισε το παρόν διαμορφώνοντας τις αξίες τους και τις ζωές τους και περιορίζοντας τις επιλογές τους.
5.Τα παιδιά που διδάσκω είναι σκληρά στις σχέσεις τους με τα άλλα παιδιά. Δεν συμπάσχουν με την δυστυχία, γελούν με τις αδυναμίες των άλλων και νιώθουν περιφρόνηση για τους ανθρώπους που φαίνεται καθαρά ότι χρειάζονται βοήθεια.
6.Τα παιδιά που διδάσκω δεν ανοίγονται εύκολα και δεν είναι ειλικρινή στις σχέσεις τους. Έχουν μάθει να κρύβουν τον αληθινό εαυτό τους πίσω από ένα εξωτερικό προσωπείο που έχουν "συναρμολογήσει" με κομμάτια από χαρακτήρες και συμπεριφορές που έχουν δανειστεί από τα τηλεοπτικά τους πρότυπα ή έχουν δημιουργήσει μόνα τους για να ξεγελούν τους δάσκα λους τους. Επειδή δεν είναι αυτό που δείχνουν προς τα έξω, η μάσκα πέφτει όταν εκθέτουν τις εσώτερες πτυχές του εαυτού τους σε μια στενή σχέση. Γι' αυτό και τις αποφεύγουν.
7.Τα παιδιά που διδάσκω είναι υλιστές. Ακολουθούν το παράδειγμα των δασκάλων τους που "βαθμολογούν" τα πάντα με υλιστικά κριτήρια και τους τηλεοπτικούς αστέρες που ξεπουλούν ό,τι έχουν και δεν έχουν.
8.Τα παιδιά που διδάσκω είναι εξαρτημένα, παθητικά και φοβισμένα μπροστά στις νέες προκλήσεις. Αυτή η δειλία πολλές φορές εκδηλώνεται με έναν επιφανειακό "τσαμπουκά" ή θυμό ή επιθετικότητα, όμως κατά βάθος υπάρχει έλλειψη θάρρους. Θα μπορούσα να απαριθμήσω κι άλλες καταστάσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν από μία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση αν θέλουμε να σταματήσουμε την κατρακυλά του έθνους μας, αλλά πιστεύω ότι μέχρι τώρα έχετε αντιληφθεί τις θέσεις μου, είτε συμφωνείτε είτε διαφωνείτε. Αυτή την ασθένεια την έχει προκαλέ σει ή το σχολείο ή η τηλεόραση ή και τα δύο μαζί. Είναι απλά θέμα αριθμητικής. Τα παιδιά τρώνε το χρόνο τους στην τηλεόραση και στο σχολείο. Αυτό είναι που κατέστρεψε την Αμερικανική οικογένεια. Η οικογένεια δεν είναι πλέον το σχολείο των παιδιών της. Τι μπορεί να γίνει; Πρώτα απ' όλα χρειαζόμαστε έναν εφ' όλης της ύλης, αδιάκοπο, διάλογο σε εθνικό επίπεδο. Έναν διάλογο που θα γίνεται συνέχεια, κάθε μέρα, κάθε χρόνο. Πρέπει να του δοθεί τόση έμφαση, να διεξάγεται με τέτοια επιμονή που οι εφημερίδες και τα μέσα ενημέρωσης να αρχίσουν να τον βαριούνται -όπως βαριούνται κάθε τι που έχει διάρκεια. Πρέπει να διατυπώσουμε επιχειρήματα, να φωνάξουμε μέχρι να βρεθεί λύση για το ζήτημα των σχολείων ή να διαπι στώσουμε ότι η ζημιά είναι ανεπανόρθωτη. Εάν μπο ρέσουμε να το λύσουμε έχει καλώς. Αν όχι, τότε η επι τυχία της κατ' οίκον μόρφωσης ανοίγει έναν διαφορε τικό και πολλά υποσχόμενο δρόμο.
Διοχετεύοντας τα χρήματα που ξοδεύονται για την μόρφωση των παι διών, πίσω στην οικογένεια, πετυχαίνουμε μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Κάνουμε καλό και στην οικογέ νεια και στα παιδιά. Η πραγματική μεταρρύθμιση είναι εφικτή. Δεν κοστίζει τίποτα. Πρέπει να επανεξετάσουμε τις θεμελιώδεις αρχές της εκπαίδευσης και να αποφασίσουμε τι θέλου με να διδάξουμε στα παιδιά μας και γιατί. Εδώ και 140 χρόνια αυτό το έθνος προσπάθησε να επιβάλλει τους στόχους της εκπαίδευσης από ένα απρόσιτο κέντρο αποφάσεων, απαρτιζόμενο από "ειδικούς" -μια συγκε ντρωτική ελίτ κοινωνικών καθοδηγητών. Όμως αυτό απέτυχε. Ούτε πρόκειται να πετύχει ποτέ. Είναι πρωτομεγέθης προδοσία του δημοκρατικού οράματος που καθιστούσε κάποτε αυτό το έθνος ένα ευγενές πείραμα.
Μπροστά στα μάτια μας διαδραματίστηκε η απόπειρα των Ρώσων να κυριαρχήσουν και να ελέγξουν την Ανατολική Ευρώπη. Η προσπάθεια μας να επιβάλουμε την δική μας κοινωνική ορθότητα, χρησιμοποιώντας σαν εργαλείο τα σχολεία, είναι εκ θεμελίων σαθρή και καταρρέει, αν και με πιο αργό και επώδυνο τρόπο. Δεν έχει φέρει αποτελέσματα γιατί οι θεμελιώδεις αρχές της είναι μηχανιστικές, απάνθρωπες και εχθρικές προς τις αρχές της οικογενειακής ζωής. Η μηχανιστική εκπαίδευση μπορεί να ελέγξει τις ανθρώπινες ζωές. Η πραγματικότητα όμως εκδικείται με φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας: Ναρκωτικά, βία, αυτοκαταστροφή, αδιαφορία και τα συμπτώματα που βλέπω στους μαθητές μου.
Είναι καιρός να ανατρέξουμε στο παρελθόν για να αποκτήσουμε ξανά μια λειτουργική εκπαιδευτική φιλοσοφία. Εκείνη που προτιμώ εγώ, είναι αυτή που εφάρμοζαν για χιλιάδες χρόνια οι άρχουσες τάξεις της Ευρώπης. Θεωρώ ότι λειτουργεί το ίδιο καλά και για τα φτωχά παιδιά και για τα πλούσια. Την χρησιμοποιώ όσο μπορώ στα πλαίσια της δικής μου διδασκαλίας -δηλαδή όσο μου αφήνουν περιθώρια οι κανονισμοί της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.
Στον πυρήνα αυτού του ελιτιστικού εκπαιδευτικού συστήματος βρίσκεται η πίστη ότι η αυτογνωσία είναι η μοναδική βάση της πραγματικής γνώσης. Σε πολλές περιπτώσεις, και σε κάθε ηλικία, το παιδί καλείται να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα μόνο του. Χωρίς να το βοηθήσει κανείς. Μερικές φορές η δοκιμασία αυτή είναι επικίνδυνη, όπως το να καλπάσει πάνω σ' ένα άλογο ή να το κάνει να πηδήξει, αλλά αυτή βέβαια, είναι μια δοκιμασία που ξεπερνούν με επιτυχία πριν να συμπλη ρώσουν τα δέκα τους, χιλιάδες παιδιά κοινωνικά επι φανών οικογενειών. Μπορείτε να φανταστείτε ένα παιδί που έχει ξεπεράσει μόνο του ένα τέτοιο πρόβλη μα να μην έχει την πεποίθηση ότι μπορεί να τα βγάλει πέρα με οτιδήποτε καταπιαστεί;
Μερικές φορές το πρόβλημα είναι να δαμάσεις τη μοναξιά, όπως έκανε ο Θορώ (Thoreau) στη λίμνη Γουόλντεν ή ο Αϊνστάιν στο Ελβετικό τελωνείο. Ένας πρώην μαθητής μου, ο Ρόλαντ Λεγκιάρντι-Λάουρα (Roland Legiardi-Laura), αν και οι γονείς του είχαν πεθάνει και ο ίδιος δεν είχε κληρονομήσει τίποτα, διέσχισε τις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος του, με ποδήλατο. Δεν είχε μπεί ακόμα ούτε καν στην εφηβεία. Αρα δεν μας προξενεί καμία έκπληξη που όταν πια έγινε άντρας γύρισε ένα φιλμ για τη Νικαράγουα και κέρδισε ένα διεθνές βραβείο -αν και η κανονική του δουλειά ήταν ξυλουργός. Αυτό που κάνουμε τώρα είναι να αφαιρούμε από τα παιδιά το ζωτικό χρόνο που τους είναι απαραίτητος για να αποκτήσουν αυτογνωσία. Αυτό πρέπει να σταματήσει.
Πρέπει να βρούμε εκπαιδευτικές διαδικασίες για να κερδίσουν τα παιδιά τον χαμένο τους χρόνο. Πρέπει να δείχνουμε εμπιστοσύνη στα παιδιά, από την πολύ μικρή τους ηλικία, αναθέτοντας τους ανεξάρτητες εργασίες, που θα μπορούν ίσως να έχουν προκαθοριστεί από τα σχολεία τους, αλλά θα γίνονται εκτός των σχολικών κτιρίων. Πρέπει να φτιάξουμε ένα πρόγραμμα σπουδών όπου το κάθε παιδί θα έχει την ευκαιρία να αναπτύξει τα στοιχεία της προσωπικότητας του που είναι μοναδικά και να μάθει να στηρίζεται στις δυνάμεις του.
Λίγο καιρό πριν, έστειλα με ένα λεωφορείο (δίνοντας τους 70 δολάρια) ένα δωδεκάχρονο κορίτσι και τη μητέρα του -που δεν μιλάει αγγλικά- στην ακτή του Νιου Τζέρσι. Εκεί το κορίτσι γευμάτισε με τον διοικητή του αστυνομικού τμήματος του Σι Μπράϊτ (Sea Bright) και του ζήτησε συγγνώμη γιατί είχε ρυπάνει την παραλία, πετώντας ένα άδειο κουτί αναψυκτικού. Γι' αυτή τη δημόσια παραδοχή του λάθους της, είχα κανονίσει να ανταμειφθεί το κορίτσι με το να "προσληφθεί" για μια ημέρα από την αστυνομία και να βοηθά στις μικροϋποθέσεις. Λίγες μέρες αργότερα, άλλοι δύο δωδεκάχρονοι μαθητές μου ταξίδεψαν μόνοι τους από το Χάρλεμ μέχρι την 31 η οδό Γουέστ (West 31 st Street), όπου δούλεψαν ως βοηθοί στην έκδοση μιας εφημερίδας. Την επόμενη εβδομάδα, τρεις από τους μαθητές μου θα βρεθούν στους βάλτους του Νιου Τζέρσι, και θα παρα τηρούν το πώς σκέφτεται και δρα ένας πρόεδρος μεταφορικής εταιρίας όταν στέλνει τριαξονικά φορτηγά στο Ντάλας, το Σικάγο και το Λος Αντζελες.
Αυτά είναι "παιδιά θαύματα" που έχουν ενταχθεί σ' ένα "ειδικό" πρόγραμμα; Όχι. Απλώς είναι καλά παιδιά από το κεντρικό Χάρλεμ, έξυπνα και ζωντανά, που είχαν όμως τόσο κακή εκπαίδευση που τα περισσότερα απ' αυτά όταν ήλθαν σ' εμένα δεν ήξεραν καλά -καλά να προσθέτουν και να αφαιρούν. Κανένα απ' αυτά δεν ήξερε ούτε καν πόσο πληθυσμό έχει η Νέα Υόρκη, ή την απόσταση της Ν. Υόρκης από την Καλιφόρνια.
Πρέπει αυτό να με ανησυχεί; Μα φυσικά και πρέπει. Είμαι όμως σίγουρος ότι αν αποκτήσουν γνώση του εαυτού τους, θα μπορέσουν και να διδάξουν τον εαυτό τους, γιατί μόνο αυτού του είδους η γνώση έχει δια χρονική αξία. Πρέπει να δώσουμε στα παιδιά ελεύθερο χρόνο. Τώρα! Αυτό είναι το κλειδί της αυτογνωσίας τους. Πρέπει να τους φέρουμε σε επαφή με τον πραγματικό κόσμο όσο πιο γρήγορα μπορούμε, έτσι ώστε ο ελεύθερος χρόνος τους να μην ξοδεύεται σε αοριστίες και αφηρημένα πράγματα. Αυτό είναι κατεπείγουσα προτεραιότητα. Χρειάζεται δραστική παρέμβαση για να διορθωθούν τα λάθη. Τα παιδιά μας πεθαίνουν στα σχολεία σαν τις μύγες. Είτε καλό είτε κακό, το σχολείο παραμένει το ίδιο: Ασχετο με την πραγματική ζωή.
Τι άλλο χρειάζεται μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση; Να παύσει να είναι ένα παράσιτο στην κοινωνία που εργάζεται. Πρέπει να κάνουμε την κοινωνική εργασία μέρος της εκπαίδευσης. Είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να μάθουμε τα παιδιά μας να είναι υπεύθυνα.
Επί πέντε χρόνια διηύθυνα ένα "αντάρτικο" σχολικό πρόγραμμα. Κάθε παιδί, πλούσιο ή φτωχό, έξυπνο ή όχι, έπρεπε να συμπληρώσει μέσα σ' ένα χρόνο 320 ώρες σκληρής κοινωνικής εργασίας. Πολλά από αυτά τα παιδιά, χρόνια αργότερα, ήλθαν σ' εμένα και μου είπαν ότι αυτή η εμπειρία άλλαξε τη ζωή τους, ότι τους έμαθε να βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά, και τους βοήθησε να επανεξετάσουν τους στόχους και τις αξίες τους. Αυτό συνέβη στα 13 τους χρόνια, όταν ήταν στο πειραματικό σχολείο. Αυτό πέτυχε, γιατί στην πλούσια περιοχή που βρισκόταν το σχολείο μου, επικρατούσε χάος. Όταν αποκαταστάθηκε η "τάξη", το πρόγραμμα μου σταμάτησε. Ήταν περισσότερο επιτυχημένο και ανέξοδο απ' ότι έπρεπε για να το αφήσουν να λειτουργεί. Αποδεικνύαμε τα ακριβά και ελιτίστικα προγράμματα σκάρτα. Σε αυτή την πόλη δεν υπάρχει έλλειψη προβλημάτων. Τα παιδιά μπορούν να βοηθήσουν να λυθούν αυτά τα προβλήματα. Σε αντάλλαγμα θα κερδίσουν την προσοχή και τον σεβασμό των μεγάλων. Αυτό είναι καλό και γι' αυτά και για εμάς τους υπολοίπους.
Ανεξάρτητη μελέτη, κοινωνική εργασία, εναλλαγές εμπειριών, ελεύθερος χρόνος και ενδοσκόπηση. Αυτές είναι πολλές και διαφορετικές μαθητείες. Είναι εφικτές, φθηνές και αποτελεσματικές μέθοδοι για το ξεκίνημα μιας αληθινής αναμόρφωσης των σχολείων. Καμία όμως μεταρρύθμιση μεγάλης κλίμακας δεν πρόκειται να επανορθώσει το κακό που έχει γίνει στα παιδιά μας και στην κοινωνία, αν δεν συμπεριλάβουμε και την οικογένεια στο βασικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα.
Οι Σουηδοί το έχουν καταλάβει αυτό από το 1976 και εγκατέλειψαν το σύστημα της υιοθεσίας ανεπιθύμητων στους γονείς τους παιδιών. Αντί γι' αυτό ξοδεύουν τις ώρες τους και τον εθνικό τους πλούτο ενισχύοντας τον θεσμό της οικογένειας, ώστε τα παιδιά που γεννιούνται να μην εγκαταλείπονται από τους γονείς τους. Μείωσαν τον αριθμό των ανεπιθύμητων γεννήσεων. Από 6000 το 1976 σε 15 το 1986. Οπότε κάτι μπορεί να γίνει. Οι Σουηδοί κουράστηκαν να πληρώνουν τα σπασμένα από τις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και αποφάσισαν να κάνουν κάτι. Άρα κι εμείς μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Η οικογένεια είναι η κινητήρια δύναμη της εκπαίδευσης. Αν χρησιμοποιούμε τα σχολεία για να απομακρύνουνε τα παιδιά από τους γονείς τους, θα εξακολουθή σουμε να βλέπουμε το τρομακτικό θέαμα που βλέπου με σήμερα. Αυτή ήταν η βασική λειτουργία των σχολεί ων από το 1650, τότε που ο Τζον Κόττον (John Cotton) ανακοίνωσε ότι αυτός ήταν ο κύριος στόχος των σχο λείων της αποικίας Μπέϊ (Bay), και ο Χόρας Μαν (Horace Mann) το 1850 το ανακοίνωσε σαν σκοπό των σχολείων της Μασαχουσέτης.
Η βάση κάθε καλής ζωής είναι το πρόγραμμα μαθη μάτων της οικογένειας. Απομακρυνθήκαμε απ' αυτό το πρόγραμμα. Καιρός είναι να επιστρέψουμε. Ο μοναδι κός δρόμος για την επιστροφή σε μια υγιή Παιδεία είναι να αναλάβουμε πρωτοβουλίες για να απελευθερώσου με την οικογενειακή ζωή από την ασφυκτική μέγκενη των εκπαιδευτικών οργανισμών. Να ενθαρρύνουμε, την ώρα του σχολείου, την συνάντηση γονιών και μαθητών. Έτσι θα σφυρηλατηθούν ισχυροί οικογενεια κοί δεσμοί. Αυτό είχα στο μυαλό μου όταν έστειλα το κορίτσι και τη μητέρα του στην ακτή του Ν. Τζέρσι για να συναντήσουν τον διοικητή του αστυνομικού τμήματος.
Έχω πολλές ιδέες για τη δημιουργία ενός οικογενεια κού προγράμματος μαθημάτων, και είμαι βέβαιος ότι και εσείς μπορείτε -αν το σκεφτείτε καλά- να προτείνετε πολλά. Το μεγαλύτερο εμπόδιο για μια πλήρη ανα θεώρηση της εκπαίδευσης είναι τα μεγάλα συμφέρο ντα που έχουν επενδύσει κεφάλαια στο τωρινό εκπαι δευτικό σύστημα, και δεν επιθυμούν να αλλάξει -όσο κι αν υποστηρίζουν το αντίθετο.
Πρέπει να απαιτήσουμε να ακουστούν νέες ιδέες. Οι δικές μου και οι δικές σας. Έχουμε χορτάσει από τις απόψεις των "ειδικών" της τηλεόρασης και των εφημερίδων. Τώρα απαιτείται ένας ανοιχτός διάλογος. Φτάνουν πια οι γνώμες των ειδικών. Οι ειδικοί δεν εξέφρασαν ποτέ σωστή άποψη για την εκπαίδευση. Οι λύσεις τους είναι δαπανηρές. Εξυπηρετούν μόνο τους εαυτούς τους και ευνοούν τον συγκεντρωτισμό. Φτάνει πια! Καιρός να επιστρέψουμε στην δημοκρατία, στον σεβασμό του ατόμου, και την οικογένεια. Είπα ό,τι είχα να πω. Σας ευχαριστώ.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΚΑΤΤΟ
Ήταν δάσκαλος για 30 χρόνια σε δημόσια σχολεία της Νέας Υόρκης. Ανακηρύχθηκε Δάσκαλος της Χρονιάς της πόλης της Νέας Υόρκης το 1989, το 1990 και το 1991 και Δάσκαλος της Χρονιάς της Πολιτείας της Νέας Υόρκης το 1990 και το 1991. Είναι ο συγγραφέας των βιβλίων: "Dumping Us Down", του "The Exhausted School" και του "The Empty Child: A Schoolteacher's Intuition about the Problem of Modern Schooling" ( πρόκειται να κυκλοφορήσει στις αρχές του 1998 από τις εκδόσεις Simon & Schuster).

via

Διαβάστε περισσότερα για - ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΔΕΝ ΜΟΡΦΩΝΟΥΝ

Βίντεο: Το τυφλό γατάκι που κατέπληξε τον κόσμο!

Ο Όσκαρ γεννήθηκε πριν από 8 μήνες με πρόβλημα στην όραση, ενώ μια σπάνια ασθένεια τον άφησε εν τέλει με οριστική τύφλωση. Παρόλα αυτά δεν το βάζει εύκολα κάτω… Δεν έγινε αντικοινωνικός ούτε ιδιότροπος. Δεν παραιτήθηκε στιγμή αλλά αντίθετα είναι πέραν του δέοντος κοινωνικός και δραστήριος. Συμμετέχει σε όλα τα παιχνίδια και συνεχώς θέλεια να ανακαλύπτει τον κόσμο γύρω του, έστω κι αν δεν βλέπει. Χρησιμοποιώντας την ακοή, την όσφρηση και την αφή μαθαίνει οτιδήποτε τον περιβάλλει, αποτελώντας ενεργό μέλος του σπιτιού. Αγαπημένη του ενασχόληση είναι το παιχνίδι, ενώ, στο βίντεο που ακολουθεί, θα δείτε την πρώτη επαφή του Όσκαρ με τα μπαλάκια και την αντίδρασή του στους ήχους που… βγαίνουν από αυτά.

via

Διαβάστε περισσότερα για - Βίντεο: Το τυφλό γατάκι που κατέπληξε τον κόσμο!

Παιδί και Διατροφή: Πως θα του περιορίσετε τα γλυκά

Αν το παιδί σας λατρεύει τα γλυκά και αναζητεί συνέχεια λιχουδιές με ζάχαρη, γνωρίζετε ήδη το πόσο δύσκολο είναι να περιορίσετε αυτή του την τάση. Συνεχίστε την προσπάθεια, οργανώνοντας την στρατηγική σας και έχοντας κατά νου πως είναι πολύ σημαντικό να το βοηθήσετε να αποβάλει τώρα μια συνήθεια που θα είναι πολύ δύσκολο να αποβάλει αργότερα.

Αφού μελέτησαν με επιμονή το θέμα, επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η τάση των παιδιών για γλυκό μπορεί να είναι θέμα γενετικό. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως οι γονείς δεν πρέπει να δώσουν τη μάχη υπέρ των λαχανικών, συμπληρώνουν οι ίδιοι ερευνητές τονίζοντας πως τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι τα παιδιά που οι γονείς τους επιμένουν στους κανόνες σωστής διατροφής εμφανίζουν σταδιακά μικρότερη εξάρτηση από τους γλυκούς πειρασμούς και στρέφονται τελικά στα λαχανικά και τα φρούτα.

Βασιζόμενοι στην πρόσφατη ανακάλυψη των γονιδίων της γεύσης, οι ερευνητές συνέκριναν τις γευστικές προτιμήσεις μαμάδων και των παιδιών τους, για να βρουν ότι ο γονότυπος TAS2R38 που συνδέεται με την πικρή γεύση μπορεί να είναι υπεύθυνος για την τάση στα γλυκά.

Ωστόσο, ακόμη και στις περιπτώσεις που οι μητέρες και τα μικρά τους έχουν ακριβώς τα ίδια γονίδια γεύσης, η σύγκριση ενηλίκων και ανηλίκων οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η παιδική ηλικία είναι πολύ πιο ευαίσθητη στην πικρή γεύση, ενώ η ευαισθησία αυτή μειώνεται στην ενήλικη ζωή, ειδικά αν ο ενήλικας έχει μεγαλώσει με γονείς που επέμεναν στους κανόνες σωστής διατροφής.

1. Πόσο πολύ είναι το πολύ;

Αφήστε το παιδί να απολαύσει μία γλυκιά λιχουδιά την ημέρα, κατά προτίμηση μετά το μεσημεριανό ή το απόγευμα. Το θέμα είναι να το περιορίσετε σε μικρές, λογικές ποσότητες: μια - δυο καραμέλες, δύο μπισκοτάκια ή ένα παιδικό παγωτό, για παράδειγμα, είναι ιδανική ημερήσια γλυκιά δόση και αν εκείνο επιμένει για περισσότερα, εσείς πρέπει να αρνηθείτε σταθερά και να του εξηγήσετε πως αν πεινάει ακόμα μπορείτε να του φτιάξετε ένα αβγό ή ένα σάντουιτς, όχι όμως και να του δώσετε λίγο ακόμη παγωτό. Στην πραγματικότητα, το αν θα επιτρέψετε στο παιδί να φάει κάτι γλυκό εξαρτάται και από το μενού της ημέρας και κατά πόσο το μικρό σας ανταποκρίθηκε σε αυτό. Αν δηλαδή έφαγε μόλις δυο μπουκιές από το φαΐ του, τότε το επιδόρπιο θα πρέπει να είναι υγιεινό, όπως τα φρέσκα φρούτα. Αν, από την άλλη, έφαγε το φαγητό και τη σαλάτα του, τότε αφήστε το να απολαύσει ένα μπισκότο ή ένα κομμάτι κέικ.

2. Μπορώ να χρησιμοποιήσω τα γλυκά ως σνακ;

Όχι. Η ζάχαρη είναι απλός υδατάνθρακας που καίγεται γρήγορα. Τα παιδιά θα ξαναπεινάσουν και θα ζητήσουν κι άλλο σνακ και πιθανότατα θα ζητήσουν κι άλλο γλυκό σνακ.

3. Τι εικόνα πρέπει να του δώσω για τα γλυκά;

Πάντως όχι ότι πρόκειται για κάτι απαγορευμένο γιατί κάτι τέτοιο θα κάνει το γλυκό πιο... γλυκό. Επίσης είναι μεγάλο λάθος να χρησιμοποιείτε τα γλυκά ως «ανταμοιβή» ή ως τιμωρία γιατί τότε θα τα κάνετε να τα θεωρήσουν ως κάτι ιδιαίτερα σημαντικό. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να τα εντάξετε στη διατροφή τους σε λογική συχνότητα και ποσότητα, αλλά παράλληλα να μιλήσετε στο παιδί για την περιορισμένη διατροφική τους αξία.

4. Πώς μπορώ να χειριστώ την επιμονή του στο σούπερ μάρκετ;

Είναι πολύ δύσκολο να βρεθείτε στο σούπερ μάρκετ με το παιδί και να αποφύγετε εντελώς την αγορά γλυκών πειρασμών. Προσπαθήστε από τη μία να μην βρίσκεστε μπροστά στα ράφια, αν το παιδί είναι νηστικό και αφήστε το να διαλέξει μόνο του ένα μόνο γλυκό, επεμβαίνοντας στις υπόλοιπες επιλογές του προκειμένου να αγοράσετε ό,τι πιο υγιεινό. Αν επιμένει να επιλέξει και δεύτερο γλυκό (μια δεύτερη γκοφρέτα, για παράδειγμα), εξηγήστε του πως μία αγορά αρκεί για σήμερα και πως θα το πάρετε την επόμενη φορά. Γενικά, φροντίστε να περιορίσετε τους πειρασμούς στο σπίτι και να μην έχετε στα ντουλάπια περισσότερα από έναν τύπο μπισκότων ή στο ψυγείο περισσότερες από μία γεύση παγωτού. Φροντίστε όμως παράλληλα να υπάρχουν αρκετές επιλογές από υγιεινά σνακ.

5. Ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος να πείσω το μικρό μου ότι δεν κάνει να τρώει συνέχεια γλυκά;

Η διατροφική συμπεριφορά των γονιών είναι καθοριστική. Καθώς ένα παιδί μεγαλώνει έχει την τάση να ακολουθεί τις συνήθειες των γονιών του, οπότε αν σας βλέπει να τρώτε σοκολάτες κάθε απόγευμα, τότε και εκείνο θα κάνει το ίδιο. Αντίστοιχα θα υιοθετήσει τη συνήθεια της «γλυκιάς ημέρας του επταημέρου», αν εσείς τρώτε γλυκό μια φορά την εβδομάδα.

6. Τι να κάνω με τις "έκτακτες" καταστάσεις όπου δεν είμαι παρών;

Ξεκαθαρίστε στις γιαγιάδες, στους παππούδες, στους θείους, στις θείες, στους φίλους ότι δεν πρέπει να προσφέρουν συνέχεια γλυκά στο παιδί για να το ευχαριστήσουν ή να το επιβραβεύσουν. Συζητήστε με το ίδιο το παιδί και εξηγήστε του γιατί δεν πρέπει να αγοράζει γλυκά από το κυλικείο του σχολείου.

7. Με ποιά υγιεινά σνακ μπορώ να ικανοποιήσω την επιθυμία του για γλυκό;

Φρέσκα φρούτα, όπως οι μπανάνες που αρέσουν συνήθως στα παιδιά, ή τα αχλάδια και τα μήλα είναι εξαιρετική εναλλακτική λύση. Το γιαούρτι, επίσης, ειδικά αν το αγοράζετε πλήρες φρέσκο και το αναμιγνύετε με ένα κουταλάκι μαρμελάδα, με μέλι ή κομμάτια ξηρών ή φρέσκων φρούτων. Φτιάξτε του στο μπλέντερ μιλκ σέικ χτυπώντας μαζί φρέσκο γάλα ή γιαούρτι και κάποιο από τα φρούτα που του αρέσουν. Μια καλή ιδέα είναι να κόψετε μια λεπτή φέτα ψωμί ολικής αλέσεως, να το αλείψετε με βούτυρο και αφού το πασπαλίσετε με κανέλα και ζάχαρη να το ψήσετε για λίγο στο γκριλ. Επίσης, το δημητριακά με γάλα και μαύρη ζάχαρη ή μέλι.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Παιδί και Διατροφή: Πως θα του περιορίσετε τα γλυκά

Η βία στην τηλεόραση προκαλεί και κατάθλιψη

Σύμφωνα με την κορυφαία Αυστραλή ψυχολόγο δρ. Τζάνετ Χολ, η βία που περιέχουν πολλές τηλεοπτικές εκπομπές οδηγεί ακόμα και σε κατάθλιψη.

Η Αυστραλή επιστήμονας παρατηρεί ότι τόσο στην Αυστραλία, όσο και στις ΗΠΑ, αλλά και σε άλλες χώρες, ολοένα και περισσότερα τηλεοπτικά προγράμματα στηρίζονται στους θανάτους, τη βία και τις καταστροφές.

«Το περιεχόμενο των εκπομπών αυτών κάνει αυτούς που τις παρακολουθούν ατελείωτες ώρες απαισιόδοξους και κάποιους τους οδηγούν στην κατάθλιψη» είπε η δρ. Χολ.

Η ίδια σημείωσε πως «η πολλή τηλεόραση κάνει κακό» αλλά διευκρίνισε πως «για την ψυχολογία των τηλεθεατών είναι καλύτερο να παρακολουθούν «ευχάριστες, όμορφες, αξιόλογες εκπομπές ποιότητας» που δεν περιέχουν βία και δεν υποτιμούν τη νοημοσύνη.

Διαβάστε περισσότερα για - Η βία στην τηλεόραση προκαλεί και κατάθλιψη

Ο καφές "διώχνει" την κατάθλιψη στις γυναίκες

Οι γυναίκες που πίνουν δύο ή περισσότερα φλιτζάνια καφέ την μέρα, είναι λιγότερο πιθανό να πάθουν κατάθλιψη, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Δεν είναι σαφές γιατί ο καφές έχει αυτό το αποτέλεσμα, αλλά, επειδή ο καφές χωρίς καφεΐνη δεν έχει ανάλογη ευεργετική διάθεση, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η καφεΐνη με κάποιο τρόπο μεταβάλλει την χημεία του εγκεφάλου και την ψυχική διάθεση.

Οι ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον Μισέλ Λούκας, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Archives of Internal Medicine" του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν επί μια δεκαετία σχεδόν 51.000 γυναίκες με μέση ηλικία 63 ετών και από αυτές, στην πορεία, περίπου 2.600 εμφάνισαν κατάθλιψη. Οι επιστήμονες συσχέτισαν την κατανάλωση καφέ με την ψυχική διάθεση των ατόμων και βρήκαν ότι οι περισσότερες από όσες εκδήλωσαν καταθλιπτικά συμπτώματα, έπιναν από καθόλου έως πολύ λίγο καφέ.

Σε σχέση με τις γυναίκες που έπιναν ένα φλιτζάνι καφέ ή λιγότερο την εβδομάδα, όσες κατανάλωναν δύο έως τρία φλιτζάνια ημερησίως, είχαν κατά μέσο όρο μειωμένο κίνδυνο κατά 15% για να εμφανίσουν κατάθλιψη. Όσες έπιναν τέσσερα ή περισσότερα φλιτζάνια, είχαν ακόμα λιγότερο κίνδυνο (20%).

Όσες έπιναν τακτικά καφέ, ήταν επίσης πιθανότερο να καπνίζουν και να πίνουν αλκοόλ, ενώ ήταν λιγότερο πιθανό να ασχολούνται με την εκκλησία και τον εθελοντισμό. Ήσαν επίσης λιγότερο πιθανό να είναι υπέρβαρες και να έχουν υψηλή πίεση αίματος ή διαβήτη.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι τα ευρήματά τους ταιριάζουν με προηγούμενες μελέτες που είχαν βρει χαμηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών μεταξύ όσων πίνουν πολύ καφέ. Οι επιστήμονες επεσήμαναν πάντως την ανάγκη να γίνουν περαιτέρω μελέτες πάνω στη σχέση καφέ-κατάθλιψης και τόνισαν είναι ακόμα πρόωρο να συστήσουν στις γυναίκες να πίνουν παραπάνω καφέ για να φτιάξουν τη διάθεσή τους.

Η καφεΐνη είναι γνωστό ότι τονώνει το αίσθημα ενεργητικότητας και ευεξίας του ατόμου. Δεν υπάρχει συνιστώμενο όριο στην κατανάλωση καφεΐνης, αν και οι έγκυες πρέπει να μην πίνουν πάνω από 200 mg την μέρα (ενδεικτικά ένας καφές φίλτρου περιέχει περίπου 140 mg, ένα τσάι 75 mg και ένα αναψυκτικό τύπου κόλα 40 mg).

Η καφεΐνη μπλοκάρει ορισμένους υποδοχείς χημικών ουσιών στον εγκέφαλο (ιδίως την αδενοσίνη), αλλάζοντας την φυσιολογία και την χημεία του εγκεφάλου, χρειάζονται όμως και άλλες έρευνες για να επιβεβαιωθεί ότι σε αυτό οφείλεται η αντικαταθλιπτική δράση του καφέ. Μπορεί απλώς οι άνθρωποι με άσχημη ψυχική διάθεση και κατάθλιψη να επιλέγουν συνήθως να μην πίνουν καφέ, ακριβώς επειδή περιέχει καφεΐνη. Οι αγχώδεις και καταθλιπτικοί υποφέρουν από αϋπνία και ο καφές θα επιδεινώσει την κατάστασή τους, για αυτό τον αποφεύγουν.

Η καφεΐνη είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος στον κόσμο και περίπου το 80% της συνολικής κατανάλωσής της γίνεται μέσω του καφέ. Η κατάθλιψη είναι μια χρόνια πάθηση που πλήττει διεθνώς διπλάσιες γυναίκες από ό,τι άνδρες.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα για - Ο καφές "διώχνει" την κατάθλιψη στις γυναίκες

SOS ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ!!! - Άμεση ανάκληση / απόσυρση ακατάλληλων μπιμπερό

Αθήνα 9 Νοεμβρίου 2011 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 
Ενημέρωση σχετικά με ανάκληση προϊόντος

Ο Ε.Φ.Ε.Τ., και συγκεκριμένα η Περιφερειακή Διεύθυνση Κεντρικής Μακεδονίας του ΕΦΕΤ, στο πλαίσιο του προγράμματος για τον Επίσημο Έλεγχο στα Υλικά σε Επαφή με Τρόφιμα για το έτος 2011 και ύστερα από εργαστηριακούς ελέγχους που διενεργήθηκαν από το Γενικό Χημείο του Κράτους, διαπίστωσε την διακίνηση προϊόντος, μπιμπερό από πολυκαρβονικό πλαστικό, που περιέχει την ουσία Δισφαινόλη Α (BPA). 
Συγκεκριμένα, πρόκειται για βρεφικό μπιμπερό ανοιχτού λαιμού 125 ml της εταιρίας «FISHER PRICE», που φέρει τις ενδείξεις «ART REF: 3437 V 002», το οποίο εισάγεται και διακινείται στην Ελλάδα από την εταιρία «MATTEL».  Το προϊόν κατασκευάζεται στην Ταϊλάνδη.
Ο Ε.Φ.Ε.Τ. απαίτησε την άμεση ανάκληση / απόσυρση του συνόλου του ανωτέρω προϊόντος από την επιχείρηση και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικοί έλεγχοι. 
Ο Πρόεδρος του ΕΦΕΤ κος Γιάννης Μίχας, δήλωσε σχετικά : «Το προσωπικό του ΕΦΕΤ ενημερώνεται συνεχώς για τα νέα επιστημονικά δεδομένα που αφορούν στην ασφάλεια και στην προστασία των καταναλωτών και βρίσκεται σε εγρήγορση, επεμβαίνοντας άμεσα σε κάθε σημείο της χώρας όποτε είναι απαραίτητο».
Ο Ε.Φ.Ε.Τ. καλεί τους καταναλωτές, που έχουν στην κατοχή τους το ανωτέρω προϊόν, η απεικόνιση του οποίου φαίνεται κάτωθι, να μην το χρησιμοποιήσουν.

Διαβάστε περισσότερα για - SOS ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ!!! - Άμεση ανάκληση / απόσυρση ακατάλληλων μπιμπερό

Το φως στη μάχη κατά του καρκίνου

Το φως αποτελεί υποσχόμενο εργαλείο στη μάχη κατά του καρκίνου, ανακοίνωσαν αμερικανοί ερευνητές.

Έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Nature … Medicine» έδειξε πως θα μπορούσε να παρασκευαστεί ένα φάρμακο που θα επικολλάται στους όγκους αλλά θα ενεργοποιείται όταν το χτυπούν κύματα φωτός.

Αυτό σημαίνει ότι η αγωγή μπορεί να είναι στοχευμένη και να μη βλάπτει τους περιβάλλοντες ιστούς.

Ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου στο Maryland, χρησιμοποίησαν αντίσωμα που στοχεύει πρωτεΐνες στην επιφάνεια κακοηθών κυττάρων.

Στη συνέχεια επικόλλησαν μια χημική ουσία, την IR700, στο αντίσωμα. Το IR700 ενεργοποιείται όταν χτυπάται από εγγύς υπέρυθρο φως που μπορεί να εισχωρήσει μερικά εκατοστά στο δέρμα.

Για να ερευνήσουν το συνδυασμό αντισώματος-χημικής ουσίας οι ερευνητές εμφύτευσαν καρκινικούς όγκους στην πλάτη ποντικών. Στη συνέχεια τους χορηγήθηκε το φάρμακο και εκτέθηκαν σε εγγύς υπέρυθρες ακτίνες.

Η έρευνα αναφέρει ότι το μέγεθος του όγκου μειώθηκε σημαντικά σε σύγκριση με ποντίκια που δεν είχαν ακολουθήσει αγωγή και η επιβίωση επιμηκύνθηκε σημαντικά.

Η επιλεκτική εξουδετέρωση μειώνει τη βλάβη στα φυσιολογικά κύτταρα.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι ο συνδυασμός ήταν υποσχόμενος θεραπευτικός και διαγνωστικός παράγοντας για την αντιμετώπιση του καρκίνου. Αν και δεν παρατήρησαν τοξικότητα στα πειράματα, η μετάφραση, σε κλινικούς όρους, της μεθόδου θα χρειαστεί επίσημες έρευνες τοξικότητας, πρόσθεσαν οι ερευνητές.

Η Dr Laura McCallum, από το Cancer Research, δήλωσε ότι η έρευνα είναι υποσχόμενη. Η χρήση αντισωμάτων ή φωτοδυναμικής θεραπείας σε στοχευμένα καρκινικά κύτταρα ήταν επιτυχημένα για την αντιμετώπιση ορισμένων ειδών καρκίνου, έτσι ο συνδυασμός των 2 είναι συναρπαστικό σχέδιο. Πρόσθεσε ότι είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια και είναι νωρίς για να θεωρήσουμε ότι δρα σε ανθρώπους με καρκίνο.

Πηγή: iatronet.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Το φως στη μάχη κατά του καρκίνου

Προβλήματα συμπεριφοράς προκαλεί χημική ουσία που περιέχεται σε συσκευασίες τροφίμων και μπιμπερό

Αμερικανική μελέτη δείχνει ότι τα κορίτσια που έχουν εκτεθεί σε υψηλά επίπεδα της χημικής ουσίας BPA (bisphenol A) κατά την εγκυμοσύνη, έχουν περισσότερα συμπεριφορικά προβλήματα και είναι πιο αγχώδη και υπερδραστήρια, συγκριτικά με τα παιδιά που έχουν εκτεθεί σε μικρότερες ποσότητες της ουσίας.
Η μελέτη, που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics, δεν αποδεικνύει ότι οι μητέρες που έχουν έρθει σε επαφή με την BPA (χρησιμοποιείται στην παραγωγή πλαστικών ειδών και σε συσκευασίες τροφίμων και κονσερβών. Η ουσία μιμείται ή παρεμβαίνει στις ορμόνες του ανθρώπινου οργανισμού. Ευρωπαϊκή Ένωση και Καναδάς έχουν απαγορεύσει την χρήση του στην παρασκευή μπιμπερό) εκθέτουν σε κίνδυνο τις κόρες τους.
Εξάλλου δεν καταγράφηκε σχέση μεταξύ της ποσότητας BPA που ανιχνεύθηκε στα ούρα των γυναικών και των συμπεριφορικών προβλημάτων που εκδήλωσαν μετέπειτα τ’ αγόρια ή μεταξύ των επιπέδων της χημικής ουσίας που ανιχνεύθηκε στα ίδια τα παιδιά και στην συμπεριφορά τους.
Αν και όλα τα παιδιά που εξετάστηκαν είχαν ίχνη BPA στα ούρα τους «η μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών αναπτύσσονταν κανονικά και δεν πληρούσαν τα κλινικά κριτήρια των συμπεριφορικών προβλημάτων», εξηγεί ο Δρ Τζόε Μπράουν από την Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ, στην Βοστόνη.
Ο ερευνητής και οι συνεργάτες εξέτασαν δείγματα ούρων δυο φορές κατά την διάρκεια της κύησης 244 γυναικών που ζούσαν κοντά στο Σινσινάτι, και όταν γέννησαν, εστιάζοντας κυρίως στις συγκεντρώσεις της BPA.
Επίσης μετρήσεις έγιναν και στα παιδιά κάθε χρόνο μέχρι την συμπλήρωση του τρίτου έτους ζωής. Οι γονείς συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο σχετικά με το άγχος, την κατάθλιψη, την επιθετικότητα και την υπερδραστηριότητα, καθώς και τα συμπεριφορικά προβλήματα ή τις δυσκολίες ελέγχου των συναισθημάτων των παιδιών.
Σχεδόν όλες οι γυναίκες είχαν BPA στα ούρα τους, κατά μέσο όρο συγκεντρώσεις 2 μικρογραμμαρίων ανά λίτρο. Για κάθε 10πλάσια αύξηση κατά τη διάρκεια της κύησης κοριτσιού, αλλά όχι αγοριού, αυξάνονταν σημαντικά οι δείκτες στα τεστ για τον άγχος και την κατάθλιψη, ενώ τα παιδιά είχαν χειρότερο συμπεριφορικό και συναισθηματικό έλεγχο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την ερμηνεία των αποτελεσμάτων εκτιμήθηκαν και παράγοντες όπως η μητρική κατάθλιψη κατά την κύηση, καθώς επίσης και η φυλή, το εισόδημα, η μόρφωση και η οικογενειακή κατάσταση.
Όπως εξηγεί ο Δρ Μπράουν «η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η ενδομήτρια έκθεση στην BPA προκαλεί συμπεριφορικά προβλήματα. Ενδεχομένως οι γυναίκες να κατανάλωναν πολλές επεξεργασμένες και κονσερβαρισμένες τροφές, άρα λιγότερα θρεπτικά συστατικά, που είναι σημαντικά για την ορθή εγκεφαλική ανάπτυξη του εμβρύου. Πάντως όλο και περισσότερα επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι η έκθεση σε διαφόρους παράγοντες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να έχει επιρροή στην μετέπειτα ζωή του ατόμου. Ο εγκέφαλος αναπτύσσεται ήδη από τα πολύ πρώιμα στάδια της κύησης. Η διατάραξη της ανάπτυξης μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις κατά την παιδική και ενήλικη ζωή.»
Ερμηνεύοντας την φυλετική διαφοροποίηση, ο Δρ Μπράουν εξηγεί ότι η επίδραση της BPA στα κορίτσια οφείλεται στο γεγονός ότι η ουσία παρεμβαίνει σε συγκεκριμένες ορμόνες, ενώ κορίτσια και αγόρια εκτίθενται σε διαφορετικά επίπεδα ορμονών καθώς αναπτύσσονται εντός της μήτρας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόσφατη μελέτη συσχέτισε τις υψηλές συγκεντρώσεις BPA στα ούρα των ενηλίκων με υψηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη, αν και δεν έχει αποσαφηνιστεί αν η σχέση αιτίου-αποτελέσματος αφορά όλους τους ανθρώπους.

health.in.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Προβλήματα συμπεριφοράς προκαλεί χημική ουσία που περιέχεται σε συσκευασίες τροφίμων και μπιμπερό

Διαγωνισμός EuroCharity - Ψηφίστε την Ένωση «Μαζί για το Παιδί»

Η Ένωση «Μαζί για το Παιδί», συμμετέχει φέτος στο διαγωνισμό EuroCharity, έχοντας υποβάλλει για χρηματοδότηση ένα πρόγραμμα που όλοι γνωρίζετε κι έχετε αγκαλιάσει, τη Γραμμή Μαζί για το Παιδί 115 25.
Για να κερδίσει η Γραμμή Μαζί για το Παιδί 115 25 και να συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες της σε όλους όσους την έχουν ανάγκη, πρέπει να μαζέψει πάνω από 1.000 ψήφους.
Ψηφίστε στο http://polls.eurocharity.gr/index.php?pi=2&di=100222&st=ydff, επιβεβαιώστε την ψήφο σας και προωθήστε το μήνυμά σας σε όλους τους φίλους σας!
Η ψηφοφορία έχει ξεκινάει από τις 24 Οκτωβρίου και ισχύει έως 25 Νοεμβρίου 2011.
Κάθε ψήφος μετράει και η Ένωση «Μαζί για το Παιδί» έχει ανάγκη πολλές!
Βοηθήστε την να συνεχίσει να βοηθά!

Διαβάστε περισσότερα για - Διαγωνισμός EuroCharity - Ψηφίστε την Ένωση «Μαζί για το Παιδί»

Η τροφική αλυσίδα, νέο «όπλο» στα χέρια τρομοκρατών

Μια νέα μορφή τρομοκρατίας, η βιοτρομοκρατία, αναπτύσσεται απειλητική τα τελευταία χρόνια και έφθασε στο σημείο να θεωρείται η μεγαλύτερη απειλή του 21ου αιώνα.
«Όπλα» για την άσκησή της είναι τα βακτήρια, οι ιοί, οι τοξίνες, ενώ φορείς είναι τα πτηνά, τα έντομα, τα ζώα, τα φυτά και τελευταία μπήκαν στο κύκλωμα και τα τρόφιμα. Αναμφίβολα η άσκηση της βιοτρομοκρατίας μέσω των τροφίμων αποτελεί την περισσότερο αποτελεσματική δράση και ταυτόχρονα τη δυσκολότερα προβλέψιμη και αντιμετωπιζόμενη απειλή.
Αυτά τονίζει ο ομότιμος καθηγητής κτηνιατρικής του Α.Π.Θ. Σπύρος Γεωργάκης στην εισήγησή του προς το 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τροφίμων, που έχει τίτλο «Σύγχρονη προσέγγιση στην υγιεινή και ασφάλεια των τροφίμων» και διοργανώνεται από τον κλάδο κτηνιάτρων δημόσιας υγείας της Ελληνικής Κτηνιατρικής Εταιρείας από τις 11 έως τις 13 Νοεμβρίου 2011 στο συνεδριακό κέντρο του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Η μορφή αυτή της τρομοκρατίας, προσθέτει ο εισηγητής, φαίνεται να ανδρώνεται μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 και είναι ένα είδος τρομοκρατίας, παλαιό μεν, που εκσυγχρονίζεται και επαναφέρεται στην ενεργό δράση, που δεν χρησιμοποιεί ούτε το πυρηνικό μανιτάρι, ούτε καν την απλή πυρίτιδα, αλλά τα αθώα κατά τα άλλα πλάσματα της φύσης, τους διάφορους μικροοργανισμούς, τα έντομα, τα παραγωγικά ζώα, τις φυτικές καλλιέργειες.
Σήμερα, δεν είναι ανάγκη να πεταχτούν πτώματα στο στρατόπεδο των αντιπάλων. Φτάνει κανείς να σκεφθεί πως η πρόσβαση στην πηγή ή στην εστία παραγωγής του τροφίμου είναι ιδιαίτερα εύκολη για τον οποιοδήποτε τρομοκράτη και από την άλλη τα τρόφιμα καταναλώνονται από όλους μας σε καθημερινή βάση.
Ένα παράδειγμα αποτελεί το γάλα. Σε ένα σταθμό συγκέντρωσης γάλακτος [δεξαμενή] σε ένα χωριό, είναι πανεύκολο κάποιος να ρίξει ένα φιαλίδιο με σπόρους άνθρακα ή μόλις μισό γραμμάριο [δηλαδή 500.000 μικρογραμμάρια] αλλαντικής τοξίνης. Το γάλα αυτό στο εργοστάσιο θα τοποθετηθεί σε ένα σιλό των 50 τόνων [= 50.000 λίτρα γάλακτος] που σημαίνει [θεωρητικά τουλάχιστον] ότι κάθε λίτρο γάλακτος θα φέρει 10 μικρογραμμάρια της αλλαντικής τοξίνης. Η τοξίνη αυτή δεν καταστρέφεται με την παστερίωση. Αν 30 τόνοι από το γάλα αυτό εμφιαλωθούν σε φιάλες του ενός λίτρου τότε σημαίνει, ότι αυτό φτάνει σε μια μόνο μέρα σε 30.000 σπίτια- νοικοκυριά και θα καταναλωθεί από περίπου 60.000 άτομα. Μισό λίτρο δηλαδή ανά άτομο. Όμως, το μισό αυτό λίτρο του γάλακτος, θα περιέχει 5 περίπου μικρογραμμάρια της αλλαντικής τοξίνης της οποίας η θανατηφόρα δόση είναι 0,1-1,0 μικρογραμμάριο.
Θα καταλάβουμε καλύτερα τι μπορεί να σημαίνει αυτό το, υποθετικό έστω, παράδειγμα αν το συγκρίνουμε με δυο γνωστά γεγονότα. Το 1945, οι συμμαχικές δυνάμεις με 2.000 αεροπλάνα, σε μια νύχτα, έριξαν στη Δρέσδη πάνω από 100.000 τόνους βομβών σκοτώνοντας περίπου 60.000 άτομα. Στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι, οι δυο ατομικές βόμβες σκότωσαν από 60.000 περίπου άτομα. Οι τρείς αυτές επιχειρήσεις κόστισαν πολλές εκατοντάδες εκατομμυρίων ίσως και δισ. δολαρίων. Η παραγωγή μισού γραμμαρίου της τοξίνης αυτής δεν κοστίζει παρά μερικές δεκάδες χιλιάδες δολάρια.
Να λοιπόν γιατί η μορφή αυτή της τρομοκρατίας χαρακτηρίζεται ως η πυρηνική απειλή των φτωχών χωρών, κάτι που κάνει την βιοτρομοκρατία περισσότερο ανεξέλεγκτη, περισσότερο επικίνδυνη. Ταυτόχρονα όμως την αναδεικνύει σε θέμα που πρέπει άμεσα να μελετηθεί και να αντιμετωπισθεί.
Δεδομένου ότι ο ρόλος του κτηνιάτρου στην παραγωγική αλυσίδα των τροφίμων είναι απόλυτα καθοριστικός, είναι βέβαιο πως θα κληθεί, δίπλα και ισότιμα με τον γιατρό, τον αρμόδιο αστυνομικό και τον χημικό να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο κοινωνικό σύνολο και στην περίπτωση μιας τέτοιας απευκταίας βέβαια ενέργειας. Συνεπώς θα πρέπει να είναι απόλυτα ενημερωμένος, καταλήγει ο κ.Γεωργάκης.

health.in.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Η τροφική αλυσίδα, νέο «όπλο» στα χέρια τρομοκρατών

Μη αναγκαία τα αντιβιοτικά που χορηγούν οι παιδίατροι τις περισσότερες φορές

Οι παιδίατροι γράφουν περισσότερες από 10 εκατομμύρια (μη αναγκαίες) συνταγές αντιβιοτικών, για παθήσεις όπως το κρυολόγημα και το άσθμα, ετησίως, σύμφωνα με νέα αμερικανική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics.
Οι προαναφερόμενες παθήσεις καθώς και άλλες που δεν προκαλούνται από μικρόβια, δεν ανταποκρίνονται στα αντιβιοτικά. Αλλά η συχνή χρήση των τελευταίων έχει ως συνέπεια την ανάπτυξη φαρμακευτικής αντοχής, με αποτέλεσμα τα αντιβιοτικά να μην είναι λειτουργικά, όταν είναι πραγματικά αναγκαία για τον οργανισμό.
Στην έρευνα του Πανεπιστημίου της Γιούτα εξετάστηκαν αντιπροσωπευτικά δείγματα σχεδόν 65.000 εξω-νοσοκομειακών επισκέψεων από παιδιατρικούς ασθενείς (κάτω των 18 ετών), το διάστημα 2006-2008. Με την χρήση ιατρικών κωδικών, οι επιστήμονες καθόρισαν τον τύπο της διάγνωσης, καθώς και τα φάρμακα που χορηγήθηκαν στους ασθενείς.
Συνολικά, οι παιδίατροι είχαν χορηγήσει ένα αντιβιοτικό στη μία από τις πέντε επισκέψεις. Οι περισσότερες συνταγές είχαν δοθεί σε παιδιά με αναπνευστικές ενοχλήσεις, περιλαμβανομένης της πνευμονίας και των λοιμώξεων της ρινικής κοιλότητας.
Ορισμένες από τις ενοχλήσεις αυτές προκαλούνται από βακτήρια και τα αντιβιοτικά είναι αναγκαία. Αλλά σχεδόν το ένα τέταρτο όλων των ιατρικών συνταγών για αντιβιοτικά αφορούσαν παιδιά με αναπνευστικές παθήσεις που πιθανόν ή σίγουρα δεν απαιτούσαν αντιβιοτική θεραπεία, όπως η βρογχίτιδα, το κρυολόγημα, το άσθμα και οι αλλεργίες.
Αυτό μεταφράζεται σε περισσότερα από 10 εκατομμύρια συνταγές αντιβιοτικών ετησίως,  κάτι που δεν είναι σίγουρα καλό, και οπωσδήποτε κάνουν κακό στον οργανισμό, ξεκαθαρίζει ο Δρ Ανταμ Χιρς που ηγήθηκε της ερευνητικής ομάδας.
Τα μισά από τα αντιβιοτικά που χορηγήθηκαν ήταν φάρμακα ευρέως φάσματος, δηλαδή κάλυπταν μια μεγάλη ομάδα βακτηρίων. Όμως αυτά «σκοτώνουν» περισσότερα καλά βακτήρια του οργανισμού και θέτουν τα παιδιά σε κίνδυνο νέας λοίμωξης από βακτήρια με ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.
Στα ευρέως φάσματος αντιβιοτικά περιλαμβάνονται οι μακρολίδες, και συγκεκριμένοι τύποι κεφαλοσπορινών και πενικιλίνες.
Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι η εξάλειψη των μη επιβλαβών βακτηρίων του γαστρεντερικού συστήματος έχει διαπιστωθεί ότι προκαλεί άσθμα και παχυσαρκία.
«Γενικά τα αντιβιοτικά είναι ωφέλιμα για την υγεία, αλλά επειδή δεν έχουν εξειδικευμένη δράση, σκοτώνουν τα πάντα στον οργανισμό. Εξαφανίζονται λοιπόν τα καλά βακτήρια του οργανισμού, προκαλούμε περισσότερα προβλήματα υγείας, απ’ αυτά που προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε. Μάλιστα, ακόμη κι αν το αντιβιοτικό συνταγογραφηθεί για μικρό χρονικό διάστημα (μερικές ημέρες) σε μεγάλες ομάδες παιδιών χωρίς να υπάρχει ανάγκη, δημιουργείται κίνδυνος νέας λοίμωξης ανθεκτικής στα αντιβιοτικά, επικίνδυνη πρώτα για τα παιδιά και κατ’ επέκταση για την κοινωνία», τονίζει ο ερευνητής.
Ο Δρ Χιρς εξηγεί ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι που οι γιατροί συνταγογραφούν αντιβιοτικά, ενώ γνωρίζουν ότι μπορεί να μην είναι αναγκαία. «Ένας λόγος κατάχρησης είναι επειδή η διάγνωση συχνά δεν είναι ξεκάθαρη, ειδικά στις λοιμώξεις των αυτιών. Η απόφαση είναι η χορήγηση αντιβιοτικού, για παν ενδεχόμενο».
Ωστόσο, σε τέτοιες περιπτώσεις είναι προτιμότερη η παρακολούθηση και η επανεξέταση του ασθενή μετά από μερικές ημέρες, ώστε να αποφεύγεται η άσκοπη χορήγηση αντιβιοτικών.
Ο Δρ Αντιτία Γκαουρ που έχει μελετήσει τη συνταγογράφηση αντιβιοτικών στο Ερευνητικό Νοσοκομείο Παίδων «St.Jude» του Μέμφις συμβουλεύει τους γονείς να ρωτούν τον παιδίατρο γιατί χορηγεί στο παιδί τους αντιβιοτικό, αλλά και γενικά οποιοδήποτε φάρμακο. «Οι γονείς θα πρέπει να έχουν ενεργό ρόλο στην απόφαση για την ιατρική αντιμετώπιση της υγείας του παιδιού τους. Και φυσικά δεν θα πρέπει να θεωρούν αναμενόμενη την συνταγογράφηση ενός αντιβιοτικού κάθε φορά που το παιδί τους αρρωσταίνει», υπογραμμίζει ο Δρ Γκαουρ.

health.in.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Μη αναγκαία τα αντιβιοτικά που χορηγούν οι παιδίατροι τις περισσότερες φορές

Ανατριχιάζετε όταν η κιμωλία «ξύνει» τον πίνακα;

Για πολλούς δεν υπάρχει τίποτα πιο εκνευριστικό από το γρατζούνισμα της κιμωλίας ή τα νύχια όταν τρίζουν πάνω σε … ένα πίνακα.

Κι όμως εξηγείται επιστημονικά αυτή η ανατριχίλα που νιώθουμε στο άκουσμα της κιμωλίας να «σέρνεται» πάνω στον πίνακα.

Ειδικοί στη μουσική από το Πανεπιστήμιο Μέσων & Επικοινωνίας Macromedia στην Κολωνία, διαπίστωσαν πως το σχήμα του εσωτερικού του ανθρώπινου αυτιού μπορεί να μεγεθύνει ορισμένες συχνότητες από τον ήχο του τριξίματος, καθιστώντας τον εξαιρετικά ενοχλητικό για τον ακροατή.

Σύμφωνα με τη μελέτη, όταν η κιμωλία ή τα νύχια μας «ξύνουν» έναν πίνακα, παράγονται ήχοι στις μέγιστες συχνότητες της ακοής μας – δηλαδή μεταξύ 2.000 και 4.000 χερτζ. Οι συχνότητες αυτές είναι υψηλότερες από εκείνες που κάνει το πιρούνι όταν γρατζουνάει το πιάτο.

Οι ερευνητές λένε πως το αυτί μας είναι σχεδιασμένο ώστε να ακούει συγκεκριμένες συχνότητες, για να μπορεί να αντιλαμβάνεται την ομιλία. Ο ακουστικός πόρος, όμως, αποδεικνύεται ιδιαίτερα ευαίσθητος στις πιο ψηλές συχνότητες, διότι η ανατομία του τις μεγεθύνει, καθιστώντας τες εξαιρετικά δυνατές.

Διαβάστε περισσότερα για - Ανατριχιάζετε όταν η κιμωλία «ξύνει» τον πίνακα;

Παιδική βλαισοπλατυποδια

Μορφες : χαλαρη και δυσκαμτη
Αιτιολογία
Στις περισοτερες περιοτώσεις η παιδικη βλαισοπλατύποδία είναι επικτητη και οφείλεται σε συνδεσμική χαλάρωση ,μυική αδυναμία,παχυσαρκια,βλαισογονία ,ραιβογονία η παράλυση...

Κλινικη εικόνα και διαγνωση

Σπανια προκαλεί ενοχλήματα,πτωση της ποδικής καμαρας απαγωγη του προσθίου ποδος ,βλαισότητα πτερνης Το βαδισμα του παιδιου πρεπει να ελεγχεται σχολαστικα δια να αποκλίσωμε τυχον νευρολογική βλαβη η εκγεφαλική παραλυση.

Ακτινογραφία.

Ακτινογραφικός ελεγχος θα επρεπε να γινεται στις δυσκαμπτες μορφές ΒΠΠ και σαυτες που προκαλουν ενοχλήματα.για να αποκλείσωμεν τυχον συνοστεωσεις και να εκτιμήσωμεν την αστραγαλοπτερνική γωνία που φυσιολογικά κυμενεται 30-40,την βλαιγονι α της πτερνας ( σε παιδια ηληκιας 2-5 ετων παθολογικη >20ο σε μεγαλύτερα παιδια >10ο και στον ενήλικα >5Ο )

Λειτουργικές δοκιμασιες

Κατά την εξεταση της ΒΠΠ πρέππει παντα να γινονται οι παρακαω λειτουργικές δοκιμασίες που μας διευκολίνουν να διαφοροδιαγνωσωμε την φυσιολογική παιδική ΒΠΠ από την παθολογική.

Στην παθολογική παιδική ΒΠΠ εχωμε τα εξης παθολογικα ευρήματ:

• Η βλαισοτητας της πτερνης και η ποδική καμαια δεν διορθωνοντ κατα την σταση του παιδιού στις μυτες των ποδιων .

• Περιορισμος της κινητικότητας της ποδοκνημικής

Διαφορικη διαγνωση

Φυσιολογικη,συγγενής και παραλυτική βλαισοπλατυποδια

Συντηρητική θεραπεία

Χαλαρή ΒΠΠ: Η προγνωση είναι καλή και αποκαθίσταται στις περισσοτερς περιπτώσεις αυτώματα,χρειαζεται όμως:

Ανα εξάμηνο εξεταση

Στους γονείς συνιστουνται καθημερινες ασκήσεις όπως;

• Βαδισμα του παιδιού ξυπολιτο κυρίως σε ανωμαλο και απαλό εδαφος (αμουδιά παραλιας ,οργομενο χωραφι.κ.α.).

• Ασκησεις των ποδιων (ασκησεις συληψης με τα δακτυλα των ποδιων.και διαφορες άλλες εργασίες )

• Βαδισμα στις μυτες των ποδιων.

Πελματα μονον σε βαρειες περιπτωσεις

Δυσκαμπτος ΒΠΠ

Η συντηρητικη θεραπεία εξαρταται από την βασική παθηση πχ στη παραλυτικη μορφη συνήθως χορηγειται κηδεμόνας η περιπατικο μηχανημα η πελματα.

Χειρουργικη θεραπεία

Ενδεικνυται μονον στις περιπτωσεις που εχει αποτύχει η μακρόχρονη συντηρητική θεραπεια και ο ασθενεις παραπονείται για αντονους πονους που εχουν χέσει με την καταπόνηση και υπάρχουν παθολογοανατομικές αλλοιωσεις

Επεμβάσεις στα μαλακα μορια.

Οι επεμβασεις στα μαλακα μορια απλοσκοπουν στη βελτίωση της ποδικής καμαρας

Επεμβάσεις στα οστά.

Εγχειρηση κατά Bayer- Grice :Ενδεικνυται κυριως σε βαρειες ΒΠΠ νευρογενου αιτιολογιας

Πλατυποδία και βλαισοπλατυποδία του ενήλικα

Συντηρητική θεραπεία:

Σκοπός της θεραπείας είναι να απαλλάξουμε τον ασθενή από τον πόνο. Μια βάρια πλατυποδία χωρίς ενοχλήματα δεν χρειάζεται θεραπεία, όταν όμως έχουμε επώδυνες φλεγμονώδεις εξάρσεις που εξαρτώνται από την φόρτιση, τότε αυτές αντιμετωπίζονται συντηρητικά με τον τρόπο που αναφέραμε παραπάνω. Σε περιπτώσεις πολύ επώδυνης οστεαρθρίτιδας του ταρσού χρειάζονται φυσικοθεραπεία, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ενδεχομένως και μεμονωμένες τοπικές εγχύσεις κορτιζόνης.

Βαριές οστεοαρθρωτικές φλεγμονώδεις καταστάσεις είναι δυνατόν να χρειασθούν και παροδική ακινητοποίηση σε γύψινο επίδεσμο. Για να αποφευχθεί μια ατροφία των μυών της κνήμης και του άκρου ποδός, γίνεται ειδική γυμναστική των δακτύλων και του ποδός. Όταν τυχόν υπάρχουν διαταραχές αιματώσεως, τότε χρειάζονται εναλλασσόμενα ποδόλουτρα (από ζεστό στο κρύο), μαλάξεις, πιεστική επίδεσμοι και κατά διαστήματα τοποθέτηση των κάτω άκρων σε ανάροπη θέση. Όταν υπάρχουν ενοχλήματα κατά την φόρτιση τότε χορηγούνται πέλματα. Με τα πέλματα δεν καταβάλλεται πρόσθια να διορθωθεί η παραμόρφωση του ποδός. Σε βαριές παραμορφώσεις χορηγούνται ορθοπεδικά υποδήματα.

Χειρουργική θεραπεία:

Στις περιπτώσεις με έντονα ενοχλήματα γίνονται διάφορες διορθωτικές οστεοτομίες του σκελετού του ποδός ή αρθροδεση της αστραγαλοπτερνικής άρθρωσης και της χοπαρτείου άρθρωσης με την οποία αγκυλώνεται ολόκληρος ο ταρσός. Μετά από την πώρωση χορηγούνται πέλματα.

on-news.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Παιδική βλαισοπλατυποδια

Μάνα με 20 παιδιά!!!! [ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ]

Το 20ο της παιδί θα φέρει στον κόσμο τον προσεχή Απρίλιο μία Αμερικανίδα.
Πρόκειται για τη Μισέλ Ντούγκαρ, 45 ετών, που εδώ και πάρα πολλά χρόνια είναι παντρεμένη με τον συνομήλικο της Τζιμ Μπομπ. Αθλείται πέντε από τις επτά μέρες της βδομάδας και επιμένει στην υγιεινή διατροφή.
Κατά μέσον όρο, τα 23 τελευταία έτη έγγαμου βίου, γεννιέται ένα παιδί κάθε...18 μήνες περίπου.
«Μας ικανοποίησε αυτή η απρόσμενη εγκυμοσύνη. Έλεγα ότι ο Θεός δεν θα με ξανακάνει μάνα, αλλά δεν έγινε, τελικά, έτσι...αισθανόμαστε, ο σύζυγός μου κι εγώ, υπόχρεοι. Πάντοτε υπάρχει ο χώρος για ένα ακόμα παιδί», δήλωσε σήμερα στην εκπομπή Today show του τηλεοπτικού δικτύου NBC η Ντούγκαρ.
Η πολύτεκνη οικογένεια ζει σε μια πολύ φτωχή, συγκριτικά, αμερικανική πολιτεία, το Αρκανσο. Έχει δέκα αγόρια και εννέα κορίτσια.
Το μεγαλύτερο από τα παιδιά τους είναι σήμερα 23 ετών, ενώ το μικρότερο μόλις 23 μηνών. Ήδη, το ζευγάρι έχει αποκτήσει και δύο εγγόνια.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Μάνα με 20 παιδιά!!!! [ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ]

Βρεφικό γάλα: Πρόταση κατάργησης της αποκλειστικής διάθεσης από τα φαρμακεία

Δεν λειτουργεί ακόμη ο ανταγωνισμός στην αγορά βρεφικού γάλακτος, όπως προκύπτει από γνωμοδότηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού με την οποία γνωστοποιείται στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας ότι πρέπει να προχωρήσει σε επιπλέον αποφάσεις.
Με την υπ' αριθ. 12/VI/2011 Γνωμοδότησή της, η Επιτροπή Ανταγωνισμού, και αφού έλαβε υπόψη την εισήγηση της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού, πρότεινε ομόφωνα (μετά και την αποδέσμευση του ανωτάτου επιτρεπόμενου περιθωρίου κέρδους με απόφαση του υπουργείου Ανάπτυξης) να καταργηθεί η παρ. 2 του άρθρου 2 της Υπουργικής Απόφασης Υ1/Γ.Π.47815/2008-ΦΕΚ 1478/Β/28.7.2008 αναφορικά με τη διάθεση των παρασκευασμάτων γάλακτος πρώτης βρεφικής ηλικίας (για βρέφη 0-6 μηνών) μόνο από τα φαρμακεία και για όσα από τα προϊόντα αυτά δεν χρήζουν ιατρικής συνταγής.
Η συγκεκριμένη ρύθμιση, με την οποία προβλέπεται η αποκλειστική διάθεση από τα φαρμακεία αδιακρίτως των εν λόγω παρασκευασμάτων, όπως τονίζεται στην γνωμοδότηση, συνιστά εμπόδιο στη λειτουργία του ελεύθερου ανταγωνισμού που δεν δικαιολογείται από υπέρτερο λόγο δημοσίου συμφέροντος.
Ειδικότερα, η ισχύουσα ρύθμιση, δημιουργεί φραγμούς εισόδου σε δυνητικούς ανταγωνιστές (π.χ. καταστήματα λιανικής πώλησης τροφίμων) και στεγανοποιεί την αγορά λιανικής, ενώ παράλληλα περιορίζει την ελευθερία των προμηθευτών να διανέμουν τα προϊόντα τους σε εναλλακτικά δίκτυα.
Με την ισχύουσα, δηλαδή, Υπουργική Απόφαση, η διανομή βρεφικού γάλακτος καθίσταται λιγότερο αποδοτική και οι καταναλωτές στερούνται επιλογών και πλεονεκτημάτων που ενδεχομένως θα προέκυπταν από τον συνδυασμό διανομή - τιμή.
«Ο υφιστάμενος αυτός περιορισμός δεν αποτελεί πρόσφορο και αντικειμενικά αναγκαίο, ούτε και αναλογικό κανονιστικό μέσο για την εξυπηρέτηση τυχόν λόγων δημοσίου συμφέροντος, όπως η προστασία της υγείας των βρεφών και η προαγωγή της αξίας του θηλασμού. Και τούτο, διότι η πληροφόρηση των καταναλωτών αλλά και η ποιότητα των παρασκευασμάτων βρεφικού γάλακτος, ανεξάρτητα από την ηλικία του βρέφους, διασφαλίζεται από την κείμενη ενωσιακή και εθνική νομοθεσία με δεσμευτικές διατάξεις που αφορούν, ειδικότερα, στη σύνθεση, σήμανση, διαφήμιση και εν γένει κυκλοφορία του προϊόντος. Επίσης, η ωφέλεια για τους καταναλωτές από το σύστημα διανυκτέρευσης ορισμένων φαρμακείων δεν θα παραβλαφθεί με την προτεινόμενη νέα ρύθμιση, αφού και στο εξής η διάθεση θα εξακολουθήσει να γίνεται από τα φαρμακεία, παράλληλα με τα καταστήματα λιανικής πώλησης τροφίμων, όπως ακριβώς σήμερα γίνεται με τα παρασκευάσματα γάλακτος της δεύτερης βρεφικής ηλικίας, χωρίς κανένα πρόβλημα, επ' ωφελεία των καταναλωτών και της αποδοτικότερης λειτουργίας του ανταγωνισμού στη σχετική αγορά» καταλήγει η γνωμοδότηση της επιτροπής.

health.in.gr, ΑΠΕ

Διαβάστε περισσότερα για - Βρεφικό γάλα: Πρόταση κατάργησης της αποκλειστικής διάθεσης από τα φαρμακεία

Η μεσογειακή διατροφή βελτιώνει τη συμπτωματολογία της άπνοιας ύπνου

Οι παχύσαρκοι που ακολουθούν το μεσογειακό πρότυπο διατροφής και, παράλληλα αθλούνται, μπορούν να βελτιώσουν ορισμένα από τα συμπτώματα της άπνοιας ύπνου, σύμφωνα με νέα ελληνική έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο European Respiratory Journal.
Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Κρήτης, με επικεφαλής τον Χριστόφορο Παπανδρέου, εξέτασαν τις περιπτώσεις 40 παχύσαρκων ασθενών που υπέφεραν από το σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, που οδηγεί σε συχνές διακοπές της αναπνοής στη διάρκεια του ύπνου.
Η διαταραχή εκτιμάται ότι αφορά το 2% έως 4% του ενήλικου πληθυσμού με μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό σοβαρότητας, ενώ στους παχύσαρκους το ποσοστό της διαταραχής μπορεί να αυξηθεί στο 20-40%.
Από τους 40 ασθενείς που εξετάσθηκαν, οι μισοί ακολούθησαν μεσογειακή δίαιτα και οι άλλοι μισοί άλλου τύπου δίαιτα. Και οι δύο ομάδες κλήθηκαν να αυξήσουν τη σωματική δραστηριότητά τους, κάνοντας τουλάχιστον μισή ώρα περπάτημα την μέρα. Επίσης όλοι οι συμμετέχοντες έκαναν θεραπεία φορώντας ειδική μάσκα στον ύπνο τους, που διοχετεύει σταθερό αέρα στους πνεύμονές τους κατά τη νύχτα.
Οι επιστήμονες κατέγραψαν, στη διάρκεια του ύπνου, την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου των ασθενών, τις κινήσεις των ματιών, το ροχαλητό κ.α. Επανέλαβαν τον έλεγχο μετά από ένα εξάμηνο και ενώ είχε μεσολαβήσει η σχετική δίαιτα.
Όπως διαπιστώθηκε, όσοι ασθενείς είχαν ακολουθήσει την μεσογειακή διατροφή, είχαν μειωμένο αριθμό περιστατικών άπνοιας στη διάρκεια της φάσης της ταχείας κίνησης των ματιών τους (REM), όταν κανείς συνήθως ονειρεύεται, μια φάση που κατά μέσο όρο καταλαμβάνει το ένα τέταρτο της συνολικής διάρκειας του ύπνου.
Η μελέτη έδειξε ότι η μεσογειακή διατροφή σχετίζεται με τη βελτίωση των συμπτωμάτων της άπνοιας στη διάρκεια μιας φάσης του ύπνου, όχι όμως μια συνολική βελτίωση στη σοβαρότητα της διαταραχής.
Οι ερευνητές προτείνουν να γίνουν νέες έρευνες σε μεγαλύτερο δείγμα ασθενών για να κατανοηθούν πλήρως τα οφέλη της συγκεκριμένης διατροφής.
Όπως δήλωσε ο κ.Παπανδρέου, «είναι η πρώτη μελέτη που εξέτασε τις επιπτώσεις της μεσογειακής διατροφής στο σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου, σε συνδυασμό με την φυσική δραστηριότητα, μέσω αλλαγών στο ανθρώπινο σώμα».
Πρόσθεσε όμως πως «η κλινική σημασία (της μελέτης) παραμένει ασαφής», γι' αυτό χρειάζονται νέες μελέτες σχετικά με τις επιπτώσεις της μεσογειακής διατροφής στην άπνοια, ύπνου λαμβάνοντας υπόψη τις αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητές της.
Στην μελέτη συμμετείχαν επίσης οι ερευνητές Σ. Σχίζα, Ι. Μπουλουκάκη, Κ. Χατζής, Α. Καφάτος, Ν. Σιαφάκας και Ν. Τζανάκης.

health.in.gr, ΑΠΕ

Διαβάστε περισσότερα για - Η μεσογειακή διατροφή βελτιώνει τη συμπτωματολογία της άπνοιας ύπνου

Εβδομάδα Δράσης κατά της Παχυσαρκίας (7-12 Νοεμβρίου)

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παχυσαρκίας (Δευτέρα 24 Οκτωβρίου), ο Όμιλος Εταιρειών Υγείας Βιοιατρική, σε συνεργασία με την Ελληνική Ιατρική Εταιρεία Παχυσαρκίας, προσφέρει σε όλους τους ενδιαφερόμενους τη δυνατότητα διενέργειας ενός βασικού μεταβολικού ελέγχου σε ιδιαίτερα ελκυστική τιμή.
Ο έλεγχος αυτός μπορεί να πραγματοποιηθεί από 7 έως 12 Νοεμβρίου 2011 σε όλα τα διαγνωστικά κέντρα και τις κλινικές του Ομίλου Βιοιατρική σε Αττική και Θεσσαλονίκη και περιλαμβάνει το παρακάτω πακέτο εξετάσεων στην προνομιακή τιμή των 12 €:

• Σακχάρου
• Γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης
• Ολικής Χοληστερόλης
• LDL χοληστερόλης
• HDL χοληστερόλης
• Τριγλυκεριδίων
• Θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH)

Οι εξετάσεις γίνονται με απλή αιμοληψία μετά από 8ωρη νηστεία.
Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στο τηλ. 210 6966100, στις μονάδες του Ομίλου και στην Ελληνική Ιατρική Εταιρεία Παχυσαρκίας (τηλ. 210 6985987), ή στο διαδίκτυο, στους ιστότοπους www.bioiatriki.gr/paxysarkia και www.eiep.gr.

health.in.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Εβδομάδα Δράσης κατά της Παχυσαρκίας (7-12 Νοεμβρίου)

Σημαντική διάκριση για νοσοκομεία φιλικά στα βρέφη

Ως «Νοσοκομεία φιλικά για τα βρέφη»  χαρακτηρίστηκαν τα νοσοκομεία «Αττικόν» και «Έλενα Βενιζέλου».
Πρόκειται για μία σημαντική διάκριση καθώς είναι τα πρώτα νοσηλευτικά ιδρύματα του ΕΣΥ που αξιολογήθηκαν και αναγνωρίστηκαν ως Νοσοκομεία φιλικά προς τα βρέφη σύμφωνα με τα πρότυπα που ορίζουν η UNICEF και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ). Τη σχετική απόφαση υπέγραψε ο υπουργός Υγείας κ. Ανδρέας Λοβέρδος.
Από το 1991 που ξεκίνησε η πρωτοβουλία Νοσοκομεία Φιλικά προς τα Βρέφη, περισσότερα από 15.000 νοσοκομεία σε 132 χώρες του κόσμου έχουν χαρακτηρισθεί ως τέτοια.
Τα κριτήρια που πρέπει να πληρούνται είναι:
- Υιοθέτηση πολιτικής για το θηλασμό
- Εκπαίδευση του προσωπικού υγείας στις απαραίτητες δεξιότητες  για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής
- Η πληροφόρηση των εγκύων για τα οφέλη του θηλασμού
- Η παροχή βοήθειας προς τις μητέρες για να ξεκινήσουν το θηλασμό αμέσως μετά τη γέννηση
- Επίδειξη στις μητέρες για το πως να θηλάζουν και πώς να διατηρηθεί η διατροφή των βρεφών με μητρικό γάλα ακόμα και αν θα έπρεπε να αποχωρισθούν τη μητέρα τους
- Να μη δίνεται στα νεογέννητα καμιά άλλη τροφή, ή υγρό παρά μόνο μητρικό γάλα, εκτός κι αν επιβάλλεται να γίνει διαφορετικά για ιατρικούς λόγους
- Να εφαρμόζεται το σύστημα «rooming in», δηλαδή το νεογέννητο να είναι μαζί με τη μητέρα του 24 ώρες το 24ωρο
- Ο θηλασμός να είναι χωρίς ωράριο και απεριόριστος
- Να μη δίνονται πιπίλες, ή μπιμπερό στα παιδιά που θηλάζουν
- Να δημιουργούνται ομάδες υποστήριξης του θηλασμού στις οποίες θα απευθύνονται οι μητέρες όταν φεύγουν από το νοσοκομείο, ή την κλινική
Η τελετή αναγνώρισης των νοσοκομείων πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου στο Αμφιθέατρο της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (Λ. Αλεξάνδρας 196, Αθήνα) στις 10 πμ.

protothema

Διαβάστε περισσότερα για - Σημαντική διάκριση για νοσοκομεία φιλικά στα βρέφη

Οι διακοπές τελικά δεν διώχνουν την κατάθλιψη!

… Οι διακοπές μπορεί να επιτείνουν την κατάθλιψη και οι ειδικοί προειδοποιούν όσους έχουν τέτοια συμπτώματα να μην λαμβάνουν άδεια.

Ο Ούλριχ Χέγκερλ, επικεφαλής ενός γερμανικού ιδρύματος που βοηθάει τους πάσχοντες από κατάθλιψη, εξηγεί ότι η κατάθλιψη έχει την τάση να ταξιδεύει μαζί με τον πάσχοντα και προσθέτει ότι η εμπειρία γίνεται ακόμη πιο επώδυνη όταν κάποιος είναι μακριά από το σπίτι του.

Σύμφωνα με τον καθηγητή οι πάσχοντες από κατάθλιψη συχνά αισθάνονται κατάκοποι στη διάρκεια της ημέρας και θέλουν να κοιμούνται πολύ ελπίζοντας ότι θα ξυπνήσουν το άλλο πρωί με καλύτερη διάθεση. Η αλήθεια όμως είναι, ότι ο ύπνος και οι διακοπές συχνά επιδεινώνουν την κατάσταση. Εκτός από την διάθεση για ύπνο, συχνά συμπτώματα κατάθλιψης είναι η απόγνωση και η αδυναμία να λειτουργήσει κάποιος στην καθημερινή του ζωή.

Επιπλέον υπάρχουν και σωματικά συμπτώματα, όπως για παράδειγμα έντονοι πονοκέφαλοι και πόνοι στην πλάτη. «Η κατάθλιψη τείνει να καθιστά ανυπόφορα όλα τα σωματικά προβλήματα, ακόμη κι αν κάποιος τα έχει αποδεχτεί ως μέρος της καθημερινής του ζωής» εξηγεί ο καθηγητής και τονίζει ότι μετά τη διάγνωση ο ασθενής δεν θα πρέπει με κανέναν τρόπο να εγκαταλείπει την δουλειά του όσο λαμβάνει θεραπεία.

medicalnews.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Οι διακοπές τελικά δεν διώχνουν την κατάθλιψη!

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ ΓΙΑ ΜΙΚΡΗ ΜΑΘΗΤΡΙΑ

Παλλήνη : 6 -11 - 2011 Αριθμ.Πρωτ. : 236

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ  ΓΙΑ  ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ ΓΙΑ ΜΙΚΡΗ ΜΑΘΗΤΡΙΑ

      Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε Σύλλογος Δελμούζος κάνει έκκληση στους συναδέλφους/ισσες και φίλους/ες  δότες   να βοηθήσουν τη  δεκάχρονη  μαθήτρια της Ε΄ τάξης σχολείου της περιοχής μας,  που έχει άμεση ανάγκη αιμοπεταλίων και αντιμετωπίζει σοβαρότατο πρόβλημα υγείας  (νοσηλεύεται σε νοσοκομείο της Αθήνας).
    Για περισσότερες πληροφορίες (Ονοματεπώνυμο του παιδιού και το νοσοκομείο που νοσηλεύεται) μπορείτε να επικοινωνείτε με το μέλος του του Δ.Σ. του Συλλόγου μας Τσάκαλο  Κώστα στο τηλ 6977425233 (e-mai : t-kostas@otenet.gr )

Διαβάστε περισσότερα για - ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ ΓΙΑ ΜΙΚΡΗ ΜΑΘΗΤΡΙΑ

12χρονο κοριτσάκι γεννήθηκε με μπλε αίμα

Η Αγγλίδα Polly Neti (12 χρονών) είναι ένα συνηθισμένο κορίτσι, μόνο που το αίμα της είναι στο χρώμα μελιτζάνας.

Κατά τη γέννηση της το αιματολογικό κέντρο διαβεβαίωσε τους γονείς ότι το παιδί θα αναπτυχθεί φυσιολογικά...

Όταν ρώτησαν γιατί το αίμα είναι μπλε ; Η απάντηση ήταν απρόσμενη: Yπεύθυνο για αυτήν την κατάσταση ήταν το αντισυλληπτικό που έπαιρνε η μητέρα του κοριτσιού αρκετά χρόνια πρωτού μείνει έγκυος.

Ο γιατρός της Πόλλυ, καθηγητής στο Κέντρο Αιματολογίας του Λονδίνου Efresi Robert, εξήγησε:

«Στον κόσμο υπάρχουν περίπου 7000 άτομα των οποίων το αίμα έχει μια μπλε απόχρωση. Αποκαλούνται κυανητικοί από το cyanea (Λατινικά – μπλε). Ο σίδηρος στο αίμα τους, αντικαθίσταται από χαλκό, χωρίς την αλλαγή όμως των λειτουργιών του, το χρώμα μπλε-ιώδες προέρχεται από τις προσμείξεις χαλκού και σιδήρου».

Oι επιστήμονες εξηγούν την εμφάνιση κυανητικών με τους νόμους της εξέλιξης.

Στην περίπτωση των φυσικών καταστροφών ή περιβαλλοντικών μεταβολών ή αλλαγή επιδημιών, όταν τα «κανονικά» πεθαίνουν τα «μετατραπόμενα» μένουν ζωντανά και δημιουργούν νέους πληθυσμούς.

Οι κυανητικοί δεν υποφέρουν από τις συνήθεις ασθένειες του αίματος – τα μικρόβια αποτυγχάνουν να επιτίθενται στα κύτταρα του χαλκού. Το μπλε αίμα πήζει πολύ πιο γρήγορα και ακόμη και οι σοβαροί τραυματισμοί δεν προκαλούν αιμορραγία.

Αποδεικνύεται ότι η έκφραση «μπλε αίμα» – είναι ένα σημάδι της ευγενικής καταγωγής – δεν είναι τυχαία. Ορισμένοι από τους ευγενείς ιππότες, των πρώτων αρχαίων ευγενών οικογενειών είχαν όντως μπλε αίμα. Ήταν λόγω της πανοπλίας τους και του χαλκού της.

Ο καθηγητής επίσης τόνισε ότι το μπλε αίμα, είναι η εξέλιξη του αίματος, καθώς στο μπλε αίμα δεν επιτίθονται μικρόβια και πήζει ίσως και 3 φορές πιο γρήγορα από το κανονικό αίμα.

πηγή: rokakias.gr

Διαβάστε περισσότερα για - 12χρονο κοριτσάκι γεννήθηκε με μπλε αίμα