Τα παιδιά πρέπει να κάνουν διακοπές μόνα τους;

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2009

StumpleUpon DiggIt! Del.icio.us Blinklist Yahoo Furl Technorati Simpy Spurl Reddit Google Twitter FaceBook

«Το κάθε παιδί νομίζω ότι μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη των γονιών του με τη συμπεριφορά του. Το πώς αντεπεξέρχεται στις δυσκολίες και στους κινδύνους που παρουσιάζονται» λέει ο Δημήτρης Χρυσοχόου. «Έμαθα να φροντίζω τον εαυτό μου από πολύ μικρή ηλικία, αφού είμαι στην εθνική ομάδα Βadminton. Ο αθλητισμός μού έδωσε την ευκαιρία να δοκιμαστώ μακριά από την οικογένειά μου. Οι συνθήκες ενός ταξιδιού για να πάρω μέρος σε έναν αγώνα δεν απέχουν και πολύ από ένα ταξίδι αναψυχής με τους φίλους μου». Ο Δημήτρης θεωρεί ότι οι υποχρεώσεις απέναντι στον εαυτό του αλλά και στους άλλους είναι οι ίδιος, απλώς το περιβάλλον είναι διαφορετικό: «Και στη μία περίπτωση και στην άλλη, έχω μάθει ότι οφείλω να φροντίζω για την ασφάλειά μου και φυσικά να μην προκαλώ με τη συμπεριφορά μου αναστάτωση στην ομάδα μου- που στις διακοπές είναι οι φίλοι μου.

«Το έχω κερδίσει»
Όμως αυτές οι υποχρεώσεις δεν αλλάζουν, είτε βρίσκομαι κοντά στους γονείς μου είτε βρίσκομαι μακριά από εκείνους. Νομίζω ότι την ελευθερία μου- αν υποθέσουμε ότι το να πάω διακοπές μόνος μου είναι η πρώτη μορφή ανεξαρτητοποίησης- την έχω κερδίσει. Έχω αποδείξει με τη συμπεριφορά μου ότι μπορώ να αναλάβω τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις μου όταν βρίσκομαι μακριά από την οικογένειά μου. Οπότε δεν έχουν κανένα λόγο να μου αρνηθούν τις διακοπές μου. Νομίζω ότι αν όλοι οι γονείς έδιναν την ευκαιρία στα παιδιά τους να τους πείσουν ότι είναι ώριμα και υπεύθυνα, δεν θα υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα». Έτσι, ο Δημήτρης και αυτό το καλοκαίρι θα μπορέσει να πάει μία εβδομάδα με τους φίλους του στη Χαλκιδική.


«Τσεκάρετε» τα παιδιά με μια δοκιμασία

Η ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ, που για χιλιάδες οικογένειες κάθε χρόνο δίνει λύση στο πρόβλημα της φύλαξης και απασχόλησης των παιδιών το καλοκαίρι αφ΄ ότου κλείσουν τα σχολεία και προτού αρχίσουν οι οικογενειακές διακοπές είναι σύμφωνα με την ψυχολόγο Μαριέττα Ρήγα- Πεπελάση «ένα δεύτερο πεδίο δοκιμών για τα παιδιά». «Αν οι γονείς θα επιτρέψουν στα παιδιά τους να βρεθούν μακριά από την επιτήρησή τους, επισημαίνει η κ. Πεπελάση, έχει να κάνει κατά πόσον είναι πεισμένοι οι ίδιοι ότι ο γιος ή η κόρη τους μπορεί να συμπεριφερθεί με ωριμότητα, ν΄ αντεπεξέλθει στις δυσκολίες που ενδεχομένως θα συναντήσει σε ένα άγνωστο περιβάλλον όπου οι κίνδυνοι καραδοκούν. Αν έχουν αμφιβολία και δεν είναι βέβαιοι για να δώσουν τη συγκατάθεσή τους, καλό θα ήταν πριν να προβούν στην τελική άρνηση να βάλουν τα παιδιά τους σε μια δοκιμασία για να δουν αν είναι διατεθειμένα να διεκδικήσουν τις μέρες της ανεξαρτησίας και της ελευθερίας τους: ας τους προτείνουν να εργαστούν για να κερδίσουν τα χρήματα των διακοπών τους. Αν αντεπεξέλθουν σε αυτήν τη δοκιμασία, αυτό σημαίνει ότι είναι σε θέση να κάνουν διακοπές μακριά από την οικογένεια».

Εξάλλου, ένα από τα μεγάλα κέρδη των διακοπών για τους εφήβους είναι ότι πρέπει να διαχειρισθούν συγκεκριμένο χρηματικό ποσό και να τα βγάλουν πέρα με αυτό... «Σ΄ αυτή τη βάση είναι λάθος των γονιών να ανταποκρίνονται θετικά στο αίτημα για... επιπλέον χρηματοδότηση, πέρα από τα συμφωνημένα» λένε οι ειδικοί.


«Τα σημερινά παιδιά διακρίνουν τους κινδύνους»

«Μπορεί κάποιοι να θεωρούν πολύ πρόωρη την ηλικία των 15 ετών, όμως τα σημερινά παιδιά στην πλειονότητά τους έχουν την ωριμότητα να βρεθούν για λίγες ημέρες μόνα τους, και να αναλάβουν τις ευθύνες τους, λέει ο Τάσος Αμπατζής, πρόεδρος των ξενοδόχων της Πάρου. «Η ωριμότητά τους άλλωστε έρχεται νωρίς, αφού οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις τους είναι πολλές ήδη από πολύ μικρή ηλικία. Γι΄ αυτό μπορούν να διακρίνουν τους κινδύνους» σημειώνει. Παρ΄ ότι οι ημέρες απόλυτης ελευθερίας ωθούν τους νέους σε ριψοκίνδυνες πράξεις, ο κ. Αμπατζής τονίζει επίσης ότι τα περιστατικά παραβατικότητας των εφήβων είναι ελάχιστα σε σχέση με τα αντίστοιχα των ενηλίκων.

«Είναι το τρίτο συνεχόμενο καλοκαίρι που ο γιος μου θα πάει διακοπές με την παρέα του, χωρίς εμάς. Φέτος μάλιστα που τελείωσε το Λύκειο, οι μέρες τις ελευθερίας του θα αυξηθούν και θα περάσει μια εβδομάδα με τους φίλους του».
Για τον κ. Παύλο Χρυσοχόου, περιβαλλοντολόγο, οι ολιγοήμερες διακοπές του γιου του Δημήτρη που είναι δεκαεπτάμισι ετών, χωρίς τους γονείς του, είναι ένα δικαίωμα που, όπως λέει, το έχει κατακτήσει: «Ο Δημήτρης πήγαινε από 5 ετών κατασκήνωση και νομίζω ότι αυτό ήταν μια πολύ καλή αρχή για να δομήσει την προσωπικότητά του και να κοινωνικοποιηθεί. Ανέλαβε- τηρουμένων των αναλογιών- τις ευθύνες του μακριά από το οικογενειακό περιβάλλον. Έτσι κατάφερε να δοκιμαστεί, αλλά και να μας πείσει ότι μπορεί να τα πάει μια χαρά και χωρίς εμάς. Έτσι άρχισε να κερδίζει την εμπιστοσύνη μας, αλλά και την ανεξαρτητοποίησή του».

Οι περισσότεροι έφηβοι, σύμφωνα με τους ειδικούς, διεκδικούν έστω λίγες ημέρες διακοπών χωρίς τους γονείς τους περίπου στα δεκαπέντε τους. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν, το πότε πραγματικά μπορεί ένα παιδί να αναλάβει την ευθύνη του εαυτού του μακριά από τους γονείς είναι υπόθεση του κάθε παιδιού ξεχωριστά και την προετοιμασία που έχει γίνει στο σπίτι. «Είναι φαινόμενο των ημερών μας, η ενηλικίωση των περισσότερων παιδιών έρχεται μετά τα 25» λέει η ψυχολόγος κ. Μαριέττα Ρήγα- Πεπελάση.

Επισημαίνει όμως: «Ωστόσο οι απαιτήσεις- από το εκπαιδευτικό σύστημα, άρα και από το οικογενειακό περιβάλλον- και οι υποχρεώσεις των παιδιών αρχίζουν από την ηλικία των 5 ετών.

Οι διακοπές θα λέγαμε ότι είναι η πρώτη απόπειρα ή καλύτερα η πρώτη δοκιμή των παιδιών για να ζήσουν μόνα τους και να αναλάβουν την ευθύνη του εαυτού τους.

Αν πρόκειται για ένα ώριμο παιδί, οι γονείς μπορούν και από την ηλικία των 10 ετών να το αφήσουν να κάνει διακοπές μακριά τους, σε κάποιο φιλικό ή συγγενικό σπίτι για να υπάρχει πάντα ένας ενήλικας να τα επιβλέπει. Από εκείνη τη στιγμή οι γονείς μπορούν να διαπιστώσουν αν το παιδί μπορεί να συμπεριφερθεί με ωριμότητα και υπευθυνότητα».

Βοήθησε ο αθλητισμός
Αυτές τις διαπιστώσεις «προσέφερε» στους γονείς του ο Δημήτρης Χρυσοχόος.

Το γεγονός ότι άρχισε να ασχολείται με τον αθλητισμό, πράγμα που τον ανάγκαζε να βρίσκεται για πολλές μέρες μακριά τους με την ομάδα του. Όπως τονίζει ο πατέρας του: «Αυτό ήταν ακόμη ένα σχολείο για τον Δημήτρη. Μια καλή ευκαιρία να εκπαιδευτεί στο να ζει χωρίς τη δική μας φροντίδα. Να μάθει να συνυπάρχει με άλλους ανθρώπους χωρίς να δημιουργεί ή να έχει προβλήματα. Έτσι, πέρυσι και πρόπερσι πήγε τρεις μέρες στη Χαλκιδική και φέτος θα πάει μία εβδομάδα, αφού αποφοίτησε από το Λύκειο».

madata.gr