Πολιτισμός είναι η τάξη και η καθαριότητα

Toυ ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ

Γόπα, ένα μικρό ψάρι, συγγενής του σπάρου, με μήκος από 20 έως 35 εκατοστά και διάμετρο έως και 5 εκατοστά. Η επιστημονική της ονομασία είναι «βόωψ ο γνήσιος» και παρόλο που κατατάσσεται στα «δευτέρα ψαριά» στο τηγάνι είναι πεντανόστιμη και μοσχομυριστή.

Έχουμε ακόμη μία γόπα, με διάμετρο γύρω στα 7 χιλιοστά και μήκος συνήθως γύρω στα 3 με 3, 5 εκατοστά. Το χρώμα της είναι μισό μπεζ και μισό άσπρο κι όταν καπνιστεί και τη σβήσουμε μυρίζει άσχημα. Όπως σίγουρα έχετε καταλάβει εννοώ το αποτσίγαρο. Τώρα, αν διερωτάστε τι το κοινό μπορούν να έχουν αυτές οι δύο… γόπες πέραν του ονόματος, θα σας θυμίσω ότι τις συναντούμε στη θάλασσα. Τις πρώτες τις ψαρεύουμε, τις δευτέρες τις κάνουμε… λιαστές στην αμμουδιά, στα βότσαλα, στα βράχια.

Δυστυχώς, εμείς οι Έλληνες είμαστε πρωταθλητές σ’ αυτή την κακή συνήθεια του καπνίσματος και αμφιβάλλω αν θα καταφέρει να την περιορίσει ο νέος νόμος που υποτίθεται ότι θα εφαρμοσθεί από την 1η Ιουλίου.

Τουλάχιστον, ας καταφέρουμε να σταματήσουμε την άλλη χείριστη συνήθειά μας να πετάμε τ’ αποτσίγαρά μας –μαζί με τ’ άλλα σκουπίδια μας– στις παράλιες.

Δεν υπάρχει χειρότερος ρύπος για τις παράλιες από τις γόπες των τσιγάρων. Μένουν μισοθαμμένες, μισοπιωμένες στην άμμο, μια άκρως αντιαισθητική εικόνα. Κι όσοι αδιαμαρτύρητα κάθονται πάνω τους και προσθέτουν και τις «φρέσκες» δικές τους, μου θυμίζουν τους χοίρους που ζουν μέσα στα σκουπίδια τους και τις ακαθαρσίες τους.

Πολιτισμός δεν είναι να επιδεικνύουμε το… αρχαίων κάλλος των μνημείων μας, αλλά η καθαριότητα, η τάξη. Πολιτισμός είναι να μην πετάς τα σκουπίδια σου στην πόλη και στην έξοχη όπου βρεις. Να μην τα πετάς στο δρόμο από το παράθυρο του αυτοκίνητου σου.

Δύο τηλεοπτικές διαφημίσεις των αρμόδιων υπουργείων, μία ακριβώς για τα σκουπίδια που πετάμε όπου βρούμε και μία για τις θαλασσινές ομορφιές της χώρας μας, προσπαθούν να μας διαπαιδαγωγήσουν.

Αργησαν κι είναι πολύ δύσκολο τώρα, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ. Από το πρωί έως το βράδυ να προβάλλονται μήπως και… εκπολιτισθούμε. Στα σχολεία έπρεπε να υπάρχει ως βασικό μάθημα η αγωγή του πολίτη ειδικά για το σκουπίδι. Και δεν θα βλέπαμε παιδιά κι εφήβους να τρώνε το κρουασάν ή το παγωτό τους και να πετάνε στο δρόμο το χαρτί τού περιτυλίγματος.

Επιστρέφω στις «γόπες», και για να αυτοπαρηγορηθώ λιγάκι, θα σημειώσω ότι αποτελούν παγκόσμιο πρόβλημα ρύπανσης. Σχεδόν κάθε χρόνο σε μια γιγαντιαία επιχείρηση καθαρισμού παραλιών σ’ όλο τον κόσμο (σε 70 χώρες) επί συνόλου περίπου οκτώ εκατομμύρια τόνων σκουπιδιών τα δύο εκατομμύρια είναι γόπες.

Αν κάποιοι θυμηθούν ότι έχω ξαναγράψει σχετικά για το θέμα, το μόνο που απαντώ είναι ότι η επανάληψη αποτελεί τη μητέρα της μαθήσεως, μήπως και ευαισθητοποιηθούμε κάποτε ότι δεν επιτρέπεται να ρυπαίνουμε.

Καλό καλοκαίρι.

πηγή