Οι γονείς που ακολουθούν την τακτική της σωματικής τιμωρίας των παιδιών τους με χαστουκάκια, ουσιαστικά περιορίζουν τη συναισθηματική νοημοσύνη τους, αλλά και την ικανότητα εκτελεστικής λειτουργίας τους – το να μπορούν δηλαδή αυθόρμητα να μεταβάλλουν την συμπεριφορά τους ανάλογα με τις συνθήκες που συναντούν.
Τα τρομακτικά ευρήματα έρχονται από μια ομάδα αμερικανών και καναδών ειδικών οι οποίοι παρακολούθησαν συνολικά 63 μαθητές ηλικίας 5 και 6 ετών, από δύο ιδιωτικά σχολεία στη Δυτική Αφρική.
Το ξύλο βγήκε από το… σχολείο
Το ένα σχολείο ακολουθούσε την τακτική της σωματικής τιμωρίας των μαθητών για «παραπτώματα» που ξεκινούσαν από το να ξεχάσουν τα μολύβια και τα βιβλία τους και έφταναν μέχρι την πρόκληση φασαρίας κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Το δεύτερο σχολείο υποστήριζε την αρχή των λεκτικών προειδοποιήσεων, της τιμωρίας σε απομόνωση και των αποβολών.
Όλα τα παιδιά που έλαβαν μέρος στη μελέτη προέρχονταν από την ίδια περιοχή και είχαν παρόμοιο κοινωνικό υπόβαθρο. Οι ειδικοί τα υπέβαλαν σε μια σειρά από δοκιμασίες για να ελέγξουν την ικανότητα εκτελεστικής λειτουργίας τους.
Όπως δημοσιεύουν στο επιστημονικό έντυπο «Social Development», τα παιδιά που φοιτούσαν στο σχολείο που απέφευγε την σωματική τιμωρία συγκέντρωναν υψηλότερη βαθμολογία στα ειδικά τεστ, συγκριτικά με τα παιδιά που τις «έτρωγαν» στο σχολείο.
Προβλήματα λόγω σωματικής τιμωρίας
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι ένα περιβάλλον σωματικής τιμωρίας μπορεί μακροπρόθεσμα να έχει καταστροφικές επιπτώσεις στην λεκτική νοημοσύνη των παιδιών αλλά και την ικανότητά τους να προσαρμόζονται σε διαφορετικές συνθήκες που συναντούν στη ζωή τους» αναφέρει η καθηγήτρια Βικτόρια Τάλουαρ, από το Πανεπιστήμιο ΜακΓκίλ στο Μόντρεαλ και μία εκ των συγγραφέων της μελέτης.
«Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν ότι η σωματική τιμωρία δεν διδάσκει τα παιδιά πώς να συμπεριφέρονται ή πώς μπορούν να βελτιώσουν τη μάθηση και τις επιδόσεις τους. Παράλληλα, τα παιδιά που υποβάλλονται σε αυτήν ενδεχομένως να παρουσιάσουν πρόβλημα ως προς την εσωτερίκευση κανόνων, γεγονός που μπορεί μελλοντικά να οδηγήσει σε παιδιά με χαμηλότερο αυτοέλεγχο» προσθέτει.
«Στην παρούσα φάση προσπαθούμε να εξετάσουμε κατά πόσο η διαρκής έκθεση των παιδιών σε περιβάλλοντα σωματικής τιμωρίας θα μπορούσε να έχει και άλλες αρνητικές επιπτώσεις, όπως π.χ. την ενίσχυση αντικοινωνικών συμπεριφορών ή τη συνήθεια του να λένε ψέματα» σχολιάζει από την πλευρά του ο δεύτερος συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής Κανγκ Λι από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο.
tovima.gr
.jpg)
.jpg)
