H μοναξιά είναι "γραμμένη" στα γονίδιά μας

Μίνα Ράλλη
Αν η κοινωνικότητα δεν είναι το φόρτε σας αλλά μάλλον θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας μοναχικό, δεν υπάρχει λόγος να αισθάνεστε άσχημα, ούτε να προσπαθείτε να αλλάξετε. Η συμπεριφορά σας έχει επιστημονική εξήγηση. Πιο συγκεκριμένα το μυστικό κρύβεται στα γονίδιά σας.

Αυτό υποστηρίζει πρόσφατη έρευνα, που έγινε από ομάδα επιστημόνων των πανεπιστημίων του Χάρβαρντ και του ΣανΝτιέγκο. Οι ερευνητές μελέτησαν τον τρόπο ζωής και τη στάση απέναντι στη φιλία περίπου 1.000 δίδυμων έφηβων αδελφών για να διαπιστώσουν ότι το αν ένα άτομο είναι φιλικό και κοινωνικό ή έχει την τάση να είναι μοναχικό και να κλείνεται στον εαυτό του, οφείλεται στη γενετική του προδιάθεση.

Σύμφωνα με τον Έλληνα καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Νίκο Χρηστάκη η μελέτη εξηγεί κατά κάποιο τρόπο γιατί μερικοί άνθρωποι είναι δημοφιλείς και άλλοι όχι.

Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι τα γονίδια είναι αυτά που καθορίζουν και αν ένα άτομο θα συστήσει και θα φέρει σε επαφή τους φίλους του, ώστε να γίνουν και αυτοί με τη σειρά τους φίλοι μεταξύ τους και έτσι να δημιουργηθεί ένα ευρύτερο δίκτυο φίλων.

Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν φίλους, που δε γνωρίζουν ο ένας τον άλλο και άλλοι που έχουν παρόμοιο ή και μεγαλύτερο αριθμό φίλων, που όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Tο πόσο συνδεδεμένοι είναι οι φίλοι κάποιου εξαρτάται από τα γονίδιά του.

Αυτή η γενετική τάση δεν αποκλείεται να οφείλεται σε εξελικτικούς λόγους, αφού όταν κάποιος έχει ένα ευρύ δίκτυο φίλων και ο ίδιος είναι συνδετικός κρίκος, ουσιαστικά τοποθετείται στο επίκεντρο του κοινωνικού κύκλου. Το αποτέλεσμα είναι ότι έχει στη διάθεσή του χρήσιμες πληροφορίες για διάφορα καθημερινά ή πιο σοβαρά θέματα. Την ίδια στιγμή βέβαια, το να είναι στο επίκεντρο μπορεί να σημαίνει ότι είναι πιο εκτεθειμένος και επομένως πρέπει να είναι πιο επιφυλακτικός.

Παλαιότερη μελέτη επιστημόνων από το Άμστερνταμ και το Σικάγο είχε δείξει ότι τα γονίδια παίζουν σημαντικό ρόλο στο αν ένας άνθρωπος αισθάνεται μόνος ή όχι στη διάρκεια της ζωής του αλλά και στο πώς αντιμετωπίζει τη μοναξιά.

Η έρευνα έγινε σε δείγμα περίπου 8.000 διδύμων ηλικίας από 13 έως 20 ετών, που ζούσαν στο ίδιο σπίτι. Οι δίδυμοι καλούνταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα να απαντήσουν σε ερωτήσεις του τύπου "χάνεις εύκολα τους φίλους σου" ή "νιώθεις ότι σε αγαπούν οι γύρω σου" . Οι απαντήσεις τους αξιολογούνταν προκειμένου να διαπιστωθεί σε ποιο βαθμό ένιωθαν μοναξιά.

Το αποτέλεσμα; Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο βαθμός μοναξιάς ήταν παρόμοιος σε κάθε ζευγάρι πανομοιότυπων διδύμων, ενώ διέφερε μεταξύ των μη πανομοιότυπων ζευγαριών. Κάτι που, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, οφείλεται στα κοινά γονίδια, που έφεραν τα δίδυμα και όχι στην κοινή ανατροφή τους.

Το συμπέρασμα της μελέτης είναι σίγουρα ανατρεπτικό αφού ούτε λίγο ούτε πολύ αποδεικνύει μάταιη κάθε προσπάθεια να αποφύγουμε τη μοναξιά, όταν είναι «γραμμένη» στα γονίδιά μας.
Πηγή