30.000 παιδιά και 70.000 ενήλικες στη χώρα μας πάσχουν από επιληψία

Tη δεύτερη σε συχνότητα νευρολογική διαταραχή, ύστερα από τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια αποτελεί η επιληψία, η οποία είναι μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από τη συνεχή τάση για εκδήλωση σπασμών. Σε ολόκληρο τον κόσμο η συχνότητα της επιληψίας φτάνει τα...



50 εκατομμύρια, ενώ οι ειδικοί υπολογίζουν ότι ένας περίπου στους 100 ανθρώπους παγκοσμίως πάσχει από κάποια μορφή επιληψίας. Στην Ελλάδα κάθε χρόνο παρουσιάζονται 3.000-5.000 νέα περιστατικά και από αυτά τα 1.500 είναι περιπτώσεις με μερική επιληψία ενώ σήμερα 30.000 Ελληνόπουλα και 70.000 ενήλικες πάσχουν από επιληψία.

Η διαταραχή αυτή μπορεί να εμφανιστεί στη γέννηση ή αργότερα στη ζωή. Στα παιδιά ενδέχεται να οφείλεται σε προβλήματα υγείας, που είχε η μητέρα τους κατά τη διάρκεια της κύησης ή σε επιπλοκές, που υπήρξαν κατά τον τοκετό. Η επιληψία μπορεί επίσης να εκδηλωθεί ύστερα από τραυματισμούς στο κεφάλι ή να οφείλεται σε ορισμένες δηλητηριώδεις ουσίες, σε εγκεφαλικές φλεγμονές ή, σπανιότερα, σε όγκο στον εγκέφαλο ή σε εγκεφαλικό επεισόδιο. Τα στοιχεία αυτά παραθέτει ο πρόεδρος της Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας Κωνσταντίνος Σιτζόγλου με την ευκαιρία του 23ου Πανελληνίου Συνεδρίου Ελλήνων Νευρολόγων, που θα πραγματοποιηθεί από 14-17 Μαΐου 2009 στη Θεσσαλονίκη στο ξενοδοχείο «Makedonia Palace»).

Στο πλαίσιο του συνεδρίου στις 14 Μαϊου (10.30 πμ) διοργανώνεται ενημερωτική ημερίδα με θέμα: «Ο πολίτης με επιληπτικές διαταραχές: κοινωνικές, οικονομικές, ψυχολογικές προσεγγίσεις» η οποία θα είναι ανοιχτή για το κοινό. Στη διάρκεια της ημερίδας θα παρουσιαστούν οι νεότερες εξελίξεις στη διαγνωστική προσέγγιση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου και δοθεί η δυνατότητα τόσο στους ασθενείς, συγγενείς και φίλους, αλλά και στους επαγγελματίες υγείας να καταθέσουν τις ανησυχίες τους, τα προβλήματά τους και τις προτάσεις τους. Στόχος της παραπάνω ημερίδας είναι η καταγραφή των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς με επιληψία, ώστε να διαμορφωθούν δράσεις και πρωτοβουλίες για τη στήριξη και την ενίσχυσή τους.

Αναφερόμενος στα νευρολογικά νοσήματα ο κ. Σιτζόγλου τονίζει, ότι η δεύτερη δεκαετία του 2000 θα είναι καθοριστική, για τις θεραπευτικές προοπτικές, που διανοίγονται από δω και πέρα. Στις μέρες μας γίνεται παγκοσμίως μεγάλη έρευνα στον τομέα των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων, της σκλήρυνσης κατά πλάκας, της επιληψίας, της νόσου του Alzheimer, της νόσου του Parkinson και των νευρομυϊκών παθήσεων.

Σχετικά με τη νόσο του Parkinson ο κ. Σιτζόγλου επισημαίνει, ότι ο επιπολασμός της νόσου κυμαίνεται από 100 - 200 ανά 100.000 πληθυσμού, με την αύξηση όμως του χρόνου επιβίωσης αναμένεται ότι θα αυξηθεί κατά πολύ ο αριθμός των παρκινσονικών ασθενών. Η σύγχρονη θεραπευτική προσέγγιση της νόσου παραμένει αποκλειστικά συμπτωματική. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει φάρμακο, που να επιβραδύνει, να διακόπτει ή ακόμα και να αναστρέφει την εκφυλιστική διεργασία, να ασκεί δηλαδή νευροπροστατευτική δράση.

Η συμπτωματική θεραπεία κατευθύνεται σε τρία επίπεδα: τη φαρμακοθεραπεία, τις νευροχειρουργικές επεμβάσεις και τη φυσικοθεραπεία. Η L-Dopa παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας της νόσου. Βελτιώνει όλα τα συμπτώματά της και προσφέρει καλύτερη ποιότητα ζωής στους ασθενείς. Η ευεργετική της δράση όμως τελειώνει μετά 3-5 έτη με την εμφάνιση σοβαρών παρενεργειών. Η συνεχής ολοήμερη βελτίωση των συμπτωμάτων διακόπτεται από περιόδους ακινητοποίησης. Παράλληλα, στην περίοδο με καλή κινητικότητα παρουσιάζονται ακούσιες κινήσεις. Άλλες παρενέργειες του φαρμάκου είναι οι ψευδαισθήσεις, η παθολογική ενασχόληση με τυχερά παιχνίδια, η υπερσεξουαλικότητα και η ημερήσια υπνηλία.
Πηγή troktiko