ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΜΗ ΜΟΥ ΣΤΕΡΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ ΟΣΟ ΖΩ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΝΕΚΡΗ

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009

StumpleUpon DiggIt! Del.icio.us Blinklist Yahoo Furl Technorati Simpy Spurl Reddit Google Twitter FaceBook

Το πρωινό μου δεν ήταν καθόλου ήρεμο. Πετάχτηκα με τις πιτζάμες να κολλάνε στο κορμί μου από ιδρώτα και γλίστρησα προς το σαλόνι αργά αργα όπου ακουγόντουσαν οι φωνές των γονιών μου.
Κάποια στιγμή περνώντας από το δωμάτιο της γιαγιάς μου άκουσα μια πνιχτή φωνή. Έμεινα για λίγο ακίνητος γιατί από την μισάνοιχτη πόρτα την είδα καθισμένη στην άκρη του κρεβατιού να αναστενάζει βαριά.

Εκείνη συνειδητοποιώντας ότι την κατασκοπεύω καταπίνει τον λυγμό και προσποιήθηκε με ένα μαγικό τρόπο πως κάτι θυμήθηκε από τα παλιά. Η γνωστή ατάκα των γερόντων.

-------Για συνέχεια εδώ-------