Διακοπές στην Κατασκήνωση

...Της Τζένης Κορτζή-- 
Η ζωή στην κατασκήνωση είναι μια καινούργια και μοναδική εμπειρία, που ο μικρός νέος κατασκηνωτής καλείται να βιώσει μόνος του, χωρίς τους γονείς του. Είναι αναγκαίο, λοιπόν, οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά τους να προσαρμοστούν στη νέα κατάσταση, έτσι ώστε αυτά να μπορέσουν να περάσουν ένα αξέχαστο δημιουργικό καλοκαίρι. Ένα καλοκαίρι διαφορετικό από τα άλλα, όπου θα γνωρίσουν νέους φίλους και θα διασκεδάσουν μέσα από νέες, ενδιαφέρουσες δραστηριότητες.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουν οι γονείς είναι να πραγματοποιήσουν μια μικρή έρευνα για τις κατασκηνώσεις που υπάρχουν, τι προσφέρουν, που βρίσκονται, κ.λ.π. Αφού καταλήξουν στην απόφασή τους, είναι αναγκαίο να επισκεφτούν την κατασκήνωση την οποία έχουν επιλέξει για τα παιδιά τους πριν την έναρξη των κατασκηνωτικών περιόδων, ώστε να δουν τους χώρους και να γνωρίσουν τους ανθρώπους που είναι εκεί υπεύθυνοι για την διαμονή των παιδιών και τις δραστηριότητες. Έτσι, θα λυθούν οι όποιες απορίες και τα παιδιά θα έχουν ήδη μια εικόνα του χώρου.
Οι γονείς πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι αποχωρίζονται τα παιδιά τους για λίγο και είναι σημαντικό να εμπιστευτούν τους ανθρώπους της κατασκήνωσης.
Λίγες ημέρες πριν την αναχώρηση του παιδιού για την κατασκήνωση, ετοιμάστε μαζί τα πράγματά του και μιλήστε του για τους νέους φίλους, τα παιχνίδια, τις δραστηριότητες που θα δοκιμάσει.     
Τέλος, αποφύγετε να επικοινωνήστε μαζί του τις πρώτες δύο ημέρες, ώστε να προσαρμοστεί πιο εύκολα, χωρίς να σκέφτεται ότι εσείς στενοχωριέστε. Δώστε του την ευκαιρία να επικοινωνήσει εκείνο μαζί σας για να σας πει πως περνάει.
Το καλοκαίρι στην κατασκήνωση είναι σίγουρα μια διαφορετική επιλογή. Μια επιλογή που, όμως, βοηθά το παιδί να γίνει ανεξάρτητο και σαφώς προσφέρει εμπειρίες και αναμνήσεις που θα το συντροφεύουν σε όλη του την ζωή!!!    
-----------------------------
Τζένη Κορτζή:
«Γεννήθηκα το 1971 στο Ιλλινόϊς των Η.Π.Α , από γονείς Σπαρτιάτες , που με την βοήθειά τους έμαθα να είμαι δυνατή ,να στηρίζομαι στον εαυτό μου και να αποκτήσω πια στα .....40  αυτοπεποίθηση !!! Σπούδασα στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας στο τμήμα Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού με όνειρο (απατηλό) να διδάξω σε σχολείο.  Η ελευθερία του επαγγέλματος μου, η αγάπη μου για τα παιδιά και την φύση με οδήγησαν στο να δημιουργήσω με το σύζυγό μου Αλέξανδρο, μια παιδική κατασκήνωση ! Έχω μια μικρή κορούλα, 'Aρτεμις το όνομά της, παιδί που μεγαλώνει ( από μηνών ) στη εξοχή με πολλή οξυγόνο και παιχνίδι. Ακούμε μαζί ( μανιωδώς θα έλεγα ) Χατζηγιάννη και τρώμε γλυκά που φτιάχνουμε μαζί με τον φίλο μας, όπως λέει τον Στέλιο ( για όποιον δεν κατάλαβε τον Παρλιάρο ). Όνειρο της να γίνει ο επόμενος.... Master chef junior ....!!! (χα,χα,χα ).

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Διακοπές στην Κατασκήνωση

Προσοχή: «Μη δίνετε μαλακά παιχνίδια στα παιδιά»

Οι δάσκαλοι των νηπιαγωγείων θα πρέπει να απομακρύνουν από τα χέρια των παιδιών τα μαλακά παιχνίδια και να μην τους επιτρέπουν να μοιράζονται τα κραγιόν της ζωγραφικής. Αυτές είναι μερικές μόνο από τις οδηγίες της βρετανικής κυβέρνησης προς τα σχολεία και τα νηπιαγωγεία λόγω της εξάπλωσης της νέας γρίπης.

«Ας μην μοιράζονται τα παιδιά μαλακά παιχνίδια γιατί είναι δύσκολο να καθαριστούν επαρκώς. Ίσως μάλιστα να σας είναι πιο εύκολο να αποφύγετε τελείως τα μαλακά παιχνίδια. Επίσης, καθαρίστε τα σκληρά παιχνίδια μετά τη χρήση τους γιατί ο ιός επιβιώνει σε σκληρές επιφάνειες. Ενθαρρύνετε ακόμη τον καθαρισμό χεριών και των αντικειμένων όταν γίνεται χρήση μουσικών οργάνων».

Οι ειδικοί ζητούν επίσης από τους δασκάλους να αποφεύγουν τις συγκεντρώσεις όλων των παιδιών σε κλειστούς χώρους, όταν αρκετά παιδιά είναι άρρωστα, για να αποφευχθεί μετάδοση του ιού. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ακόμη ότι ένα παιδί παρουσιάζει συμπτώματα στο σχολείο, μέλος του διδακτικού προσωπικού καλείται να μείνει μαζί του φορώντας μάσκα, σε απόσταση ενός μέτρου, εκτός κι αν το παιδί χρειάζεται βοήθεια.

Σύμφωνα με τη βρετανική κυβέρνηση, τα περισσότερα σχολεία και νηπιαγωγεία θα ανοίξουν κανονικά το Σεπτέμβριο, αλλά «ορισμένα μπορεί να παραμείνουν κλειστά».

Επίσης, εξετάζεται το ενδεχόμενο, αν κλείσουν τα σχολεία λόγω γρίπης, το BBC να τροποποιήσει το πρόγραμμά του, ώστε να προβάλει εκπαιδευτικά προγράμματα για τα παιδιά που θα μείνουν στο σπίτι.

(Πηγή)

Διαβάστε περισσότερα για - Προσοχή: «Μη δίνετε μαλακά παιχνίδια στα παιδιά»

Παιδιά: Προσοχή και Επιβράβευση

Πολλές φορές παρατηρείται ότι οι γονείς δίνουν ασυνείδητα περισσότερη προσοχή στα παιδιά τους όταν αυτά κάνουν «αταξίες».

Έτσι τα παιδιά επαναλαμβάνουν ανεπιθύμητες συμπεριφορές μόνο και μόνο επειδή ενισχύεται αυτή η ανεπιθύμητη συμπεριφορά τους απο την προσοχή που τους δίνεται.

Μια πιό έντονη αντιδράση (πιο δυνατή φωνή) και με περισσότερες φράσεις όταν τα παιδιά κάνουν κάτι το απαγορευμένο ή επικίνδυνο π.χ. «τι κανεις εκεί? δεν σου είπα ότι ποτέ δεν το κάνουμε αυτό?», σε σχέση με πιό ήπιες αντιδράσεις όταν τα παιδιά κάνουν κάτι το επιθυμητό, στρέφουν τα παιδιά στο να έχουν ανεπιθύμητες συμπεριφορές απλά και μόνο για να εισπράξουν έτσι την μέγιστη αντίδραση/έκφραση συναισθήματος (και άρα εγγύτητα) του γονιού τους.

Μερικά βήματα για να μεταφέρετε με τον κατάλληλο τρόπο τι επιτρέπεται και τι όχι είναι οι εξής:

*
Ένα ευγενικό»όχι» και μια πολύ σύντομη αιτιολογία αρκούν: «προσέχουμε τους άλλους» ή»μόνο οι μεγάλοι ανοίγουν και κλείνουν τις πόρτες», «προσέχουμε τους άλλους» και θα μεταφέρουν με τον καλύτερο τρόπο στο παιδί ότι η συμπεριφορά του ήταν ανεπιθύμητη. Εάν το παιδί σας είναι μικρότερο των 2 ετών, αρκεί απλώς να πάρετε το χεράκι του απαλά και να το καθοδηγήσετε στο επόμενο βήμα χωρίς κάποια άλλη επεξήγηση:
*
Αμέσως μετά δείξτε ή πείτε στο παιδί σας τι θα ήταν καλό να κάνει σε αυτή την περίπτωση. Κρατήστε το απο το χέρι, έχοντας σταματήσει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά του και πείτε του: «ρώτα με αν μπορείς να ανοιξεις την πόρτα», «περίμενέ με να βγούμε μαζί έξω» «πες του παρακαλώ μου δίνεις το παιχνίδι?» τονίζοντας την θετική έκβαση που θα μπορούσε να έχει μια κατάσταση ( το γεγονός ότι με αυτό τον τρόπο θα πετύχει αυτό που θέλει – να ανοίξει την πόρτα ή να βγεί έξω).
*
Επιβραβεύετε αμέσως και σχετικά έντονα για μια επιθυμητή συμπεριφορά π.χ: εάν σας περιμένει να ανοίξετε εσείς την πόρτα, ή
σας κοιτάει/ρωτάει πριν ανοίξει το ντουλάπι, ή διστάσει να χτυπήσει ένα άλλο παιδί έστω και για ένα δύο δευτερόλεπτα και πάλι σας κοιτάει, πείτε «μπράβο σου που με περιμένεις», »μπράβο σου που δεν ανοίγεις το ντουλάπι», «μπράβο που το σκέφτηκες και πρόσεξες την/τον …» .

Επαναλαμβάνοντας αυτά τα βηματάκια σε βάθος χρόνου θα βοηθήσετε το παιδί σας να καταλάβει με ποιά συμπεριφορά θα αποκτάει αυτό που θέλει, καθώς και ποιά συμπεριφορά είναι επιθυμητή.



Μαρία Στυλιανάκη
Παιδαγωγός/Διευθύνουσα Σύμβουλος
Ελληνική Εταιρεία Ενημέρωσης Γονέων

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Παιδιά: Προσοχή και Επιβράβευση

Θέλεις να γίνουμε φίλοι;

Οι καλοκαιρινές διακοπές σημαίνουν για μας ξεκούραση και ηρεμία. Για τα παιδιά, όμως, είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουν καινούργιους φίλους.

Οι φίλοι είναι από τα πιο σημαντικά πρόσωπα στη ζωή ενός ανθρώπου. Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν δεν είχαμε φίλους; Με ποιον θα παίζαμε το αγαπημένο μας παιχνίδι, με ποιον θα συζητάγαμε όλα αυτά που μας συμβαίνουν, ποιος θα μοιραζόταν μαζί μας τα προβλήματά μας; Βέβαια, το να κάνουμε φίλους δεν είναι και τόσο απλό. Όπως και για τους ενηλίκους, έτσι και για τα παιδιά οι φιλίες δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Υπάρχουν παιδιά που κάνουν πολύ εύκολα φίλους, ενώ άλλα δυσκολεύονται. Αυτό εξαρτάται κυρίως από το χαρακτήρα των παιδιών, από τον τρόπο ζωής τους, αλλά και από τις συνθήκες που επικρατούν την κάθε στιγμή.

Η σημασία των συνομηλίκων

Όσο σημαντικοί είναι οι ενήλικοι για ένα παιδί, τόσο σημαντικοί είναι και οι συνομήλικοι. Οι γονείς καλύπτουν την ανάγκη του παιδιού για ασφάλεια και προστασία, ενώ του παρέχουν τα εφόδια που χρειάζεται για να αντιμετωπίσει τη ζωή. Οι συνομήλικοί του καλύπτουν την ανάγκη του για συντροφικότητα, ενώ είναι οι άνθρωποι με τους οποίους διασκεδάζει. Οι φίλοι είναι οι σύμμαχοι τόσο στη ζωή, όσο και στην ανάπτυξή του. Μέσα από την παρέα αναπτύσσει την κοινωνικότητά του, την εμπιστοσύνη στον εαυτό του, τις δυνατότητές του, την προσωπικότητά του. Μαθαίνει πώς δημιουργούνται οι σχέσεις και τι χρειάζονται αυτές για να είναι υγιείς. Μαθαίνει να αγαπά, να σέβεται τους άλλους και φυσικά να συνυπάρχει. Μέσα από την κοινή δραστηριότητα των παιδιών στα παιχνίδια και στις ομαδικές δραστηριότητες αναπτύσσεται η ανάγκη για επικοινωνία. Σε αυτές τις συνθήκες διαμορφώνεται μια μικρή κοινωνία, μέσα στην οποία το παιδί αποκτά τις πρώτες συνήθειες συμπεριφοράς μέσα σε ομάδα και δημιουργεί τις πρώτες του σχέσεις με άλλους, οι οποίοι είναι ίσοι με αυτόν σαν συνεργάτες στη ζωή και στην εκάστοτε δραστηριότητα. Η βάση της ανάγκης για επικοινωνία βρίσκεται στην κοινή δραστηριότητα. Μέσα από την επικοινωνία των συνομηλίκων εφαρμόζονται στην πράξη οι κανόνες συμπεριφοράς που το κάθε παιδί έχει μάθει, τους οποίους αρχίζει να προσαρμόζει ανάλογα στην κάθε περίσταση. Στην κοινή δράση των παιδιών εμφανίζονται συχνά καταστάσεις που απαιτούν το συντονισμό των ενεργειών τους για να μπορέσουν να επιλυθούν. Απαραίτητα συστατικά για την ομαλή σχέση τους και την καλή λειτουργία της ομάδας είναι η καλή θέληση, η ικανότητα σεβασμού του κοινού σκοπού και πολλές φορές η παραγκώνιση των ατομικών επιθυμιών. Η παιδική αυτή κοινωνία θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην ένταξη του ενήλικου πια παιδιού στη δική μας κοινωνία.

Όλοι οι γονείς δίνουν μεγάλη σημασία στις παρέες των παιδιών τους. Είτε για να διαπιστώσουν αν είναι οι κατάλληλες είτε για να δουν πώς το παιδί τους συμπεριφέρεται μέσα σε αυτές. Άλλοι πάλι γονείς ανησυχούν γιατί το παιδί τους δεν έχει χρόνο για παρέες, δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλές ή δεν μπορεί να κάνει φίλους εύκολα.

Πού μπορεί να κάνει παρέες ένα παιδί;

Το καλοκαίρι είναι μια εποχή ιδιαίτερα ευνοϊκή για να περάσουν τα παιδιά χρόνο με τους φίλους τους, αλλά και για να βρουν καινούργιους. Εκτός από το χώρο του σχολείου, λοιπόν, πολλοί είναι οι χώροι που μπορούν να κάνουν φίλους, όπως η κατασκήνωση. Σε τέτοιους χώρους δημιουργούνται φιλίες πολύ σταθερές και ουσιαστικές, αφού τα παιδιά περνούν πολλές μέρες μαζί, μαθαίνοντας να συνυπάρχουν σεβόμενο το ένα το άλλο και ξεπερνώντας τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Αλλά και οι παιδότοποι, οι παιδικές χαρές και οι παραλίες είναι κάποια από τα μέρη που μπορούν τα παιδιά να κάνουν νέες γνωριμίες.

Από ποια ηλικία πρέπει τα παιδιά να έχουν φίλους;

Αν παρατηρήσουμε ένα μωρό, θα δούμε πόσο πολύ χαίρεται στη θέα ενός άλλου παιδιού. Από πολύ μικρή ηλικία, τα παιδιά αναζητούν τη συντροφιά συνομηλίκων τους. Οι πρώτες σχέσεις όμως σε φιλικό επίπεδο δημιουργούνται από την ηλικία των δύο ετών, όπου το παιδί αρχίζει να μιλά και να λειτουργεί αυτόνομα. Στην ηλικία αυτή όταν δυο παιδιά παίζουν αυτόματα θεωρούνται φίλοι. Η στάση αυτή θα αλλάξει τα επόμενα χρόνια. Έτσι, από την ηλικία των τεσσάρων ετών, τα παιδιά γίνονται πιο συντροφικά μεταξύ τους. Αλλάζει ο τρόπος που βλέπουν το ένα το άλλο, δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην έννοια του φίλου, ενώ τώρα αρχίζει να παίζει ουσιαστικό ρόλο γι’ αυτά η γνώμη των άλλων και η εκτίμηση της ομάδας προς το πρόσωπό τους. Στην ηλικία των οχτώ περίπου ετών, ξεκινούν οι πιο ουσιαστικές φιλίες, οι οποίες βασίζονται μεταξύ άλλων στα κοινά ενδιαφέροντα και χαρακτηριστικά των παιδιών.

Πώς πρέπει να προσεγγίζει ένα παιδί τα άλλα;

Το πώς ένα παιδί δημιουργεί φιλίες εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Κάποιοι απ’ αυτούς, είναι η προσωπικότητά του, η εικόνα που έχει για τον εαυτό του, τα βιώματά του, οι φόβοι και τα συναισθήματά του. Γι’ αυτό, υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους τα παιδιά πλησιάζουν το ένα το άλλο. Κάποια το κάνουν με άμεσο τρόπο, προσεγγίζοντας ευθέως τα παιδιά που θέλουν. Άλλα προσπαθούν μέσω κάποιου ομαδικού παιχνιδιού ή μέσω της ανταλλαγής παιχνιδιών. Τέλος, υπάρχουν παιδιά που δεν πλησιάζουν τα άλλα, περιμένοντας από αυτά να κάνουν την πρώτη κίνηση.

Πόσους φίλους πρέπει να έχει ένα παιδί;

Ο αριθμός των φίλων που έχει ο καθένας από εμάς δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Υπάρχουν παιδιά που είναι πολύ κοινωνικά κι έχουν περισσότερες παρέες από άλλα. Κάποια όμως από αυτά μπορεί να μη γνωρίζονται πολύ καλά μεταξύ τους, να είναι δηλαδή περισσότερο γνωστοί παρά φίλοι. Αντίθετα, μπορεί κάποιος να έχει λίγους φίλους, τους οποίους όμως να γνωρίζει πολύ καλά. Σημασία λοιπόν δεν έχει πόσοι είναι οι φίλοι ενός παιδιού, αλλά τι σχέση έχουν μεταξύ τους.

Γιατί κάποια παιδιά δεν είναι δημοφιλή;

Στην παιδική κοινωνία η θέση που κατέχει ένα παιδί δείχνει την εικόνα που έχουν γι’ αυτό τα άλλα και τη θέση στην οποία το κατατάσσουν στην ομάδα. Ο βαθμός της δημοτικότητάς του εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως τη νοητική του ανάπτυξη, τις ιδιομορφίες της συμπεριφοράς του και φυσικά την ικανότητά του να επικοινωνεί με τα άλλα παιδιά. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως, πέρα από τα ατομικά χαρακτηριστικά, εξίσου σημαντικοί είναι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες. Κάποιοι από αυτούς που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη δημοτικότητα ενός παιδιού είναι το πόσο μοιάζει με τα άλλα, είτε εξωτερικά είτε ως προς τα ενδιαφέροντά τους, τα κοινά τους στοιχεία ως προς την ανάπτυξη και τον τρόπο που παίζουν, καθώς και η χρονική στιγμή που ένα παιδί μπαίνει σε μια καινούργια ομάδα.

Πρέπει να το παροτρύνω να κάνει φίλους;

Οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν την κοινωνικότητα του παιδιού, να το βοηθήσουν να γνωρίσει φίλους μέσα στο σχολείο, μέσω κάποιας δραστηριότητας ή στη γειτονιά του, βοηθώντας το έτσι να αρχίσει να ανήκει σε μια κοινωνική ομάδα. Συμμετέχοντας σε ομαδικά παιχνίδια ή σε ομάδες ποδοσφαίρου, χορού ή θεάτρου, θα έχει την ευκαιρία να βρει φίλους με κοινά ενδιαφέροντα, με τους οποίους θα μπορεί να κάνει παρέα και εκτός ομάδας. Προσπαθήστε μόνο να μην το αγχώσετε και να μην το πιέσετε, γιατί κάτι τέτοιο περισσότερο θα το μπλοκάρει παρά θα το βοηθήσει. Τέλος, μην ξεχνάτε πως το δικό σας παράδειγμα είναι πολύ σημαντικό για τη συμπεριφορά του.

Παιδικοί προβληματισμοί και οι κατάλληλες απαντήσεις

Είναι πολύ πιθανό το παιδί σας να σας απευθύνει κάποιες από τις παρακάτω ερωτήσεις. Οπλιστείτε με ειλικρίνεια και ψυχραιμία και απαντήστε σαν να απευθύνεστε σ’ ένα ώριμο άτομο. Κυρίως όμως θυμηθείτε πώς νιώθατε εσείς όταν κάνατε ή χάνατε φίλους.

Γιατί δεν έχω πολλούς φίλους;

Αυτό που έχει σημασία δεν είναι πόσους φίλους έχουμε, αλλά το πόσο καλά περνάμε με αυτούς ακόμα κι αν είναι πολύ λίγοι. Αυτό που μετράει είναι να γνωρίζουμε καλά ο ένας τον άλλο, να νοιαζόμαστε, να περνάμε καλά όταν είμαστε μαζί. Δηλαδή να είμαστε πραγματικοί φίλοι.

Πρέπει να μοιάζω με τους φίλους μου;

Όπως όλοι ξέρουμε, κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Δεν γίνεται οι φίλοι μας να είναι ακριβώς σαν εμάς, να φοράνε τα ίδια ρούχα, να έχουν τις ίδιες απόψεις ή τα ίδια γούστα. Κανένας άνθρωπος δεν είναι ακριβώς ίδιος με κάποιον άλλο. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν μπορούμε να έχουμε καλή σχέση μαζί τους. Άλλωστε, για να είναι φίλοι μας, πάει να πει ότι μας ταιριάζουν.

Τσακώθηκα με το φίλο μου. Τι να κάνω;

Αν τσακωθούμε με κάποιον από τους φίλους μας, τότε πρέπει να μιλήσουμε μαζί του για να βρούμε μια λύση στη διαφωνία ή στην παρεξήγηση που δημιουργήθηκε. Ακόμη κι αν το λάθος δεν είναι δικό μας, δεν αφήνουμε τον εγωισμό μας να μας απομακρύνει. Αν εκείνος δεν τολμά, μπορούμε να κάνουμε εμείς το πρώτο βήμα. Αν πάλι κάναμε εμείς το λάθος, μια συγνώμη πολλές φορές είναι αρκετή.

Πότε θα ξαναδώ το φίλο που γνώρισα το καλοκαίρι;

Όταν οι διακοπές τελειώσουν, όλοι θα πρέπει να γυρίσουμε σπίτι μας και να αποχωριστούμε τις καλοκαιρινές μας παρέες. Αν όμως θέλουμε, μπορούμε να κρατήσουμε επαφή με τους καλοκαιρινούς μας φίλους. Αν μένουν κοντά, μπορούμε να τους επισκεπτόμαστε ή να κανονίζουμε κοινές εξόδους μαζί τους. Αν πάλι μένουν μακριά, μπορούμε να επικοινωνούμε μαζί τους μέσω τηλεφώνου, μέσω ταχυδρομείου ή ακόμα και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Και ίσως να τους συναντήσουμε το επόμενο καλοκαίρι.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Θέλεις να γίνουμε φίλοι;

Παιδική ...θλίψη και στο Χαλάνδρι: Το γράμμα ενός πατέρα

Από τον φίλο Μανόλη Δημητρίου, δραστήριο γονιό, πήρα την ακόλουθη επιστολή, που νομίζω αξίζει να μοιραστώ μαζί σας:

"Αγαπητέ μου Κώστα
χαίρομαι πάρα πολύ που καταπιάνεσαι και με αυτό θέμα, των "παιδικών" (;) "χαρών" (;)

Παρότι είναι ελάχιστες, η κατάσταση τους είναι τραγική αισθητικά, απελπιστική από ασφάλεια.
Δυστυχώς όμως δεν είναι μόνο η Αγία Παρασκευή.
Στο Χαλάνδρι π.χ. το πάρκο της Ολύμπου, ένα από τα πιο δημοφιλή(!) πάρκα, με εκατοντάδες επισκέπτες καθημερινά, μοιάζει εγκαταλειμμένο και γεμάτο παγίδες.
Θα μπορούσες κάλλιστα να παίξεις παιχνίδι για το "πως να αποφύγετε τις παγίδες". Οι κίνδυνοι είναι παντού, παντού!
Βέβαια επειδή η αισθητική μας και τα κριτήρια για τη ζωή μας είναι σε κάθοδο, το πάρκο αυτό μοιάζει για πολλούς όαση, μπροστά στα χάλια που βλέπεις αλλού.
Πχ. σε άλλο νεοκατασκευασμένο παρκάκι στην Διονύσου και Ευριπίδου, στη μέση ακριβώς χάσκει ένα τεράστιο χαντάκι βάθους 2 μέτρων ακάλυπτο και προστατευμένο(!?) με κάτι πλαστικά που είναι στερεωμένα σε σιδερόβεργες!!!!!! Δύο παιδάκια έπεσαν και πήγαν στο νοσοκομείο, το ένα με ασθενοφόρο. Το ξέρει κανείς?

Συνέχεια ρεπορτάζ με πολλές φωτογραφίες στο Ημερολόγιο ενός πατέρα

Διαβάστε περισσότερα για - Παιδική ...θλίψη και στο Χαλάνδρι: Το γράμμα ενός πατέρα

Γόνεις Παιδιά - Τα μυστικά για ομαλή καλοκαιρινή συμβίωση

Η «καλοκαιρινή συμβίωση» αρχίζει. Πώς να το απασχολήσετε; Πώς να το ευχαριστήσετε; Πώς να συνυπάρξετε αρμονικά για περισσότερο χρόνο στον ίδιο χώρο στο σπίτι και στις διακοπές;

Στην καλοκαιρινή συμβίωση πρέπει να γίνει στόχος της οικογένειας να μειωθεί η απόσταση που δημιουργεί η καθημερινότητα. Είναι μια καλή ευκαιρία για κάθε γονιό να δει τις καθημερινές καταστάσεις από άλλην οπτική γωνία και να αντιμετωπίσει τα καθημερινά προβλήματα με νέες και πιο ψύχραιμες στρατηγικές. Οι ψυχολόγοι δίνουν έμφαση στη δύναμη της επικοινωνίας που πρέπει να αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής συμβίωσης μιας οικογένειας.

Με το που κλείνουν τα σχολεία και αρχίζει αυτή η μακρά περίοδος ανάπαυλας, αρχίζει συγχρόνως και μια περίοδος ανησυχίας για τους γονείς σχετικά με την απασχόληση και τις συμπεριφορές που εμφανίζονται ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας. Οι γονείς έχουν μεγάλη ανάγκη να ξεφύγουν και αυτοί από τα χειμερινά ωράρια και είναι υποχρεωμένοι απέναντι και στον εαυτό τους να το κάνουν, ώστε να αισθανθούν πιο ξεκούραστοι και να χειριστούν με μεγαλύτερη άνεση και ευελιξία και τα ζητήματα απασχόλησης των παιδιών τους.


Καλύτερες συνήθειες
Το καλοκαίρι είναι ακόμα ιδανική εποχή για ν' αποκτήσουν τα παιδιά καλύτερες καθημερινές συνήθειες, ετοιμάζοντας το πρωινό τους, τακτοποιώντας τα δωμάτιά τους, μια παρακαταθήκη και μια καλή συνήθεια για το χειμώνα που θα έρθει. Με τρόπο, οργάνωση και ευελιξία, το καλοκαίρι μπορεί να είναι η ιδανική εποχή για να δεθούν τα μέλη της οικογένειας.
Το καλοκαίρι υπάρχει ο χρόνος της καθημερινής συζήτησης γύρω από το τραπέζι, χωρίς την πίεση του χρόνου και των αποφάσεων που παίρνονται απ’ όλα τα μέλη της οικογένειας. Έτσι, δεν απομονώνεται η δραστηριότητα του κάθε μέλους της οικογένειας και δίνεται η ευκαιρία στους υπόλοιπους να την παρακολουθήσουν και να ενθαρρύνουν το παιδί. Είναι μια ευκαιρία να λειτουργήσει η οικογένεια ως ομάδα, με κανόνες, υποχρεώσεις αλλά και γενναιόδωρες από τους γονείς ανταμοιβές. Έτσι, ένα παιδί ενθαρρύνεται να δοκιμάσει πράγματα που το φοβίζουν ή το απογοητεύουν, αλλά και να αναπτύξει τις δεξιότητές του. Ένα παιδί με αυτό τον τρόπο μαθαίνει από πολύ μικρή ηλικία ότι είναι και αυτό ένα ισότιμο μέλος στην οικογένεια και ενθαρρύνεται η αυτοπεποίθησή του. Επίσης, αντιλαμβάνεται την έννοια της πρωτοβουλίας και ασκεί τη φαντασία του σε ιδέες που προτείνει.


Εκτός προγράμματος…
Το καλοκαίρι είναι μια εποχή που μπορεί να βγούμε εκ των πραγμάτων από το πρόγραμμα (πότε πέφτουν για ύπνο, πότε και πόση ώρα βρίσκονται έξω κτλ.) που είχαμε επιβάλει στα παιδιά το χειμώνα. Ας επισημάνουμε ορισμένους απ’ τους λόγους που μας αναγκάζουν να το κάνουμε:

Καλοκαίρι = αϋπνίες: Στα αρνητικά αυτής της περιόδου εγγράφεται η αλλαγή της συνήθειας του ύπνου, το ότι τα παιδιά βλέπουν πολύ περισσότερο τηλεόραση και παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια και στα θετικά η συναναστροφή με άλλα παιδιά στους ελεύθερους χώρους, στις πλατείες, στις παιδικές χαρές κτλ.
Καλοκαίρι = βόλτες: Τα παιδιά το καλοκαίρι πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο έξω απ’ το σπίτι, γιατί η παραμονή τους σε αυτό -σε μια χώρα σαν τη δική μας, με μεγάλη μέρα και υψηλές θερμοκρασίες- γεννά και περισσότερες τριβές.


Συμφωνίες και ασυμφωνίες
Στην καλοκαιρινή συμβίωση ο χρόνος είναι πολύτιμος για όλους. Όμως, οι γονείς πρέπει να δώσουν τον κατάλληλο χώρο και να επενδύσουν σε χρόνο, αφού όλοι ξέρουμε πως μια οικογένεια δεν αποτελείται από άτομα με ίδια γούστα, γνώμες και πεποιθήσεις. Κύριο σημείο τριβής είναι η καταστολή των απόψεων και των προτιμήσεων με τις οποίες δεν συμφωνούμε. Ο ελεύθερος χρόνος που έχουν οι «μεγάλοι» είναι ο μοχλός για να δείξουν την εκτίμησή τους στη γνώμη ενός παιδιού και με επιχειρήματα να το πείσουν, ενθαρρύνοντάς το συγχρόνως, ώστε να μπορεί να εκφράζει τις διαφωνίες του.
Σήμερα, ακόμα και τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας, εξαιτίας των πολλών ερεθισμάτων που δέχονται και της κοινωνικοποίησής τους από πολύ μικρή ηλικία, διατυπώνουν πολύ σθεναρά την άποψή τους και επιμένουν σε αυτή. Το πείσμα ανατρέπεται με συζήτηση. Με τη διαρκή παρουσία στο σπίτι και των δύο γονιών πολλές φορές οι ισορροπίες διαταράσσονται.


Ελεύθερος χρόνος σημαίνει «ευκαιρίες»
Οι γονείς πρέπει να κατανοήσουμε ότι το καλοκαίρι δεν είναι άχρηστος χρόνος. Μπορεί να κυλήσει ανέφελα, αρκεί να έχουμε φροντίσει να τον οργανώσουμε σωστά, να έχουμε ευελιξία, να επικοινωνούμε καλύτερα με το παιδί και να φροντίζουμε ώστε το σπίτι να μη γίνεται τερέν συγκρούσεων. Απεναντίας, το καλοκαίρι μπορεί να γίνει μια «χρυσή εποχή», γιατί μπορούμε.


Νέες δραστηριότητες
ΟΙ ΜΑΜΑΔΕΣ, κυρίως στην προσχολική ηλικία των παιδιών, είναι οι καλύτερες δασκάλες και δεν υπάρχει κανείς που να διαφωνεί με αυτό.
Πρακτικά, αν εργάζεστε, μπορείτε να απασχολήσετε τα παιδιά σας τα πρωινά στους συλλόγους που προσφέρουν γνωριμία με τα αθλήματα, έχουν οικονομικές τιμές και τα παιδιά απολαμβάνουν την κοινωνικοποίησή τους σε ρυθμούς χαλαρούς.


Να κάνουμε πολλά-πολλά πράγματα μαζί!
ΜΑΘΕΤΕ τα παιδιά σας να ακολουθούν την καθημερινή συνήθεια του σπιτιού, να συμμετέχουν στην καθημερινότητα, δίνοντάς τους αρμοδιότητες με μορφή παιχνιδιού. Ρυθμίστε τη λειτουργία της τηλεόρασης σε ορισμένες ώρες. Δείτε μαζί του τις αγαπημένες του ταινίες, αλλά ορίστε κι ένα πλαίσιο ποσοτικό. Τα μικρά παιδιά τρελαίνονται για την κουζίνα, αγόρια και κορίτσια. Μακριά από φωτιές και... πλάστε κουλουράκια. Έτσι, θα μάθει ότι αυτές είναι οι ωραίες λιχουδιές, οι δικές του, και θα αποφύγετε όσο μπορείτε την περιπέτεια του περιπτέρου. Παίξτε παιχνίδια για να μάθει την ώρα, τις μέρες, τα χρώματα, βάλτε το στα πρακτικά παιχνίδια των συνδυασμών. Αφήστε τη φαντασία του ελεύθερη. Διακοσμήστε χωρίς έξοδα το δωμάτιό του με ζωγραφιές του. Διαβάστε μαζί και πείτε ιστορίες από τη ζωή σας. Απολαύστε τη συντροφικότητα, την τρυφερότητα, τη ζεστασιά αυτού του περιορισμένου χρόνου που είστε μαζί. Η αξιολόγηση της δυναμικής που υπάρχει μέσα στην οικογένεια μπορεί να σας δείξει σημεία πάνω στα οποία, όταν δουλέψετε και τα βελτιώσετε, θα κάνετε την οικογένειά σας ακόμη πιο ευτυχισμένη.
Και πάνω απ’ όλα, δώστε την υπόσχεση στον εαυτό σας ότι το φετινό καλοκαίρι θα είναι το καλύτερο.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - Γόνεις Παιδιά - Τα μυστικά για ομαλή καλοκαιρινή συμβίωση

Παιδί και παιxνίδι.......

Το παιχνίδι είναι η πιο αγαπημένη δραστηριότητα των παιδιών και έχει τεράστια σημασία για την ανάπτυξη τους. Το παιχνίδι είναι κίνηση, χαρά, δράση, εμπειρίες, ζωή… Εκείνο που θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια και λέω σ’ όλους γύρω μου για τις σημερινές μέρες, είναι ότι τα παλαιότερα χρόνια τα παιδιά έπαιζαν ανέμελα έξω στο ύπαιθρο, συμμετέχοντας σε ομαδικά παιχνίδια αυθόρμητα.


Θα έλεγα ας μπορέσουμε να τους δώσουμε λίγο έστω από εκείνο το «θαύμα», τότε που ελεύθερα μέσα από τη μιμητική δραστηριότητα τα παιδιά εκτονώνονταν και εξισορροπούσαν. Χαράξτε με κιμωλία σε ένα δρόμο το πλαίσιο για να παίξουν «κουτσό», να μάθουν τους απλούς κανόνες αυτού του παιχνιδιού και να γεμίσουν ζωτικότητα. Ας παίξουν «λάστιχο», «κρυφτό», «βαρελάκια», «Μάρμαρο – Ξεμάρμαρο», «μονά-ζυγά», «πινακωτή», «τυφλόμυγα»… Οι γονείς που αναγκάζουν τα παιδιά να ζουν κάτω από τη σκιά τους ή όπως εκείνοι επιθυμούν, χωρίς να τα αφήνουν να παίζουν, διαπράττουν μεγάλο έγκλημα. Δεν καταλαβαίνουν ότι το παιδί μέσα στο ομαδικό παιχνίδι ζει με τον καλύτερο τρόπο τη παιδική του ηλικία, εκεί μέσα από τη δράση και τις συγκινήσεις, διαμορφώνει το χαρακτήρα του και ωριμάζει πνευματικά και συναισθηματικά.

Στη παιδική ηλικία, την ηλικία της πλαστικότητας, ο άνθρωπος έχει δύο πρωταρχικά μέσα για να αναπτυχθεί: το παιχνίδι και τη μίμηση. Το παιδί δεν μπορεί να ταυτιστεί με τους μεγαλύτερους, να πάρει μέρος στις δραστηριότητές τους, αλλά ούτε ν’αναπτύξει ελεύθερα δική του δράση μέσα στην κοινωνία των μεγάλων. Έτσι βρίσκει διέξοδο να αναπαρασταίνει και να μιμείται στα παιχνίδια του τους ενήλικες, τη συμπεριφορά τους, τις ασχολίες τους, τις μεταξύ τους σχέσεις… Πολλά παιχνίδια όπως «ο μπακάλης», «οι κλέφτες και αστυνόμοι», «ο γιατρός», «το κυνηγητό»… είναι μίμηση και εικόνες από τη ζωή των μεγάλων.

Ότι βλέπει το παιδί στο περιβάλλον, αμέσως το μιμείται. Με τον τρόπο αυτό ιδιοποιείται τις γνώσεις και τις ικανότητες του περιβάλλοντος του. Ήδη το χαμόγελο του νεογέννητου είναι μια αυτόματη μίμηση της μητέρας που χαμογελάει και αυτή η αντανάκλαση δημιουργεί ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί μια επαφή, η οποία είναι σημαντική για τη ψυχική του ανάπτυξη. Το παιχνίδι δεν είναι ασήμαντο γεγονός στη ζωή του, αλλά το παιδί μπαίνει μέσα στο περίπλοκο περιβάλλον και παίζοντας δοκιμάζει στάσεις, ενέργειες και κοινωνικούς ρόλους, τους οποίους αργότερα θα διαλέξει πια «στα σοβαρά» σαν καθήκον στη ζωή του.

Τα παιδιά χρειάζονται ερεθίσματα: αντικείμενα για να αγγίξουν, να γευθούν, να μυρίσουν, να εξερευνήσουν, να περιεργασθούν, να παρατηρήσουν... Τα παιχνίδια προσφέρουν αυτά τα ερεθίσματα, αλλά όσο γοητευτικά και δημιουργικά κι αν είναι τα υλικά παιχνίδια, δεν είναι κι αυτά παρά ένα μικρό μέρος του πραγματικού κόσμου. Τα σημαντικότερα παιχνίδια δεν μπορούν να κατασκευαστούν, είναι χώμα, σαλιγκάρια, σκουλήκια, άμμος, λουλούδια, γρασίδι… Μπορεί η βιομηχανία παιδικών και βρεφικών παιχνιδιών να μεγαλώνει συνεχώς, αλλά όλο και πιο λίγα παιχνίδια κερδίζουν τη προσοχή των παιδιών. Τα υπόλοιπα στοιβάζονται και παραπετιούνται ξεχασμένα. Τα παιδιά από μωρά οδηγούνται στον καταναλωτισμό, συνεχώς περιμένουν ένα νέο αντικείμενο, ενώ οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτής της σπατάλης είναι τεράστιες. Προτού αγοράσετε ένα παιχνίδι, ελέγξτε την ποιότητά του, να είναι σωστά συναρμολογημένο, να μη σπάει εύκολα, να μην είναι βαμμένο με τοξικά χρώματα και να μη περιέχει εύφλεκτα υλικά. Σήμερα τα περισσότερα παιδιά κατέχουν περισσότερα παιχνίδια από όσα μπορούν να οικειοποιηθούν και να αγαπήσουν. Οι ειδικοί προτείνουν ότι αν δεν θέλετε να τα χαρίσετε, αποθηκεύστε τα και ξαναδώστε τα στα παιδιά μετά από μερικούς μήνες.

Άλλες συμβουλές για τα παιχνίδια
-Πετάξτε τα σπασμένα παιχνίδια που δεν μπορείτε πια να επισκευάσετε.
-Τα παιδιά σας ας παίξουν με άμμο, νερό, χρώματα, παλιά ρούχα σας για μεταμφιέσεις. Ακόμη πλαστικά πιάτα, ποτήρια και σουρωτήρια, μεγάλα χαρτόκουτα για σπιτάκια, μικρά κουτιά, χαρτοσακούλλες για μάσκες και κούκλες , κουβέρτες και σεντόνια για αντίσκηνα.
-Προτιμήστε παιχνίδια γερά και προσαρμόσιμα, φτιαγμένα από φυσικά υλικά. Μην αγοράζετε παιχνίδια που δεν ανταποκρίνονται στην ηλικία του παιδιού σας: εκτός από την απογοήτευση του παιδιού που δεν μπορεί να παίξει με το παιχνίδι, μπορεί να υπάρχουν κίνδυνοι για την ασφάλειά του.
-Αρνηθείτε να αγοράσετε παιχνίδια που δεν θεωρείτε εκπαιδευτικά και πέστε στους συγγενείς σας τι παιχνίδια θα ήθελαν τα παιδιά σας.
-Μοιραστείτε τα μεγαλύτερα παιχνίδια ή ανταλλάξετε κάποια παιχνίδια που το παιδί σας έχει βαρεθεί.
-Αγοράστε ασφαλέστερα παιχνίδια που καλλιεργούν τη φαντασία, όχι μόνον θα ωφεληθείτε οικονομικά, αλλά θα κερδίσετε ψυχική ηρεμία και χώρο στο σπίτι σας.

Την αξία του ομαδικού παιχνιδιού την είχαν κατανοήσει σε μεγάλο βαθμό οι αρχαίοι Έλληνες, σα θετικό μέσο αυτοαγωγής. Στην αρχαιότητα μικροί και μεγάλοι αφιέρωναν μεγάλο μέρος από τον ελεύθερο χρόνο τους σε ομαδικά παιχνίδια και αγώνες. Τα παιδιά στα χωριά βρίσκουν ελεύθερους χώρους για να παίζουν ομαδικά, ενώ τα παιδιά της πόλης χρειάζονται κάποιες προϋποθέσεις για να οργανώσουν τα ομαδικά παιχνίδια τους. Στις πόλεις πρόκειται για ζωτικό κοινωνικό πρόβλημα η εξεύρεση και η δημιουργία ελεύθερων χώρων και παιδότοπων.

Οι ειδικοί εξηγούν γιατί έχει μεγάλη αξία το παιχνίδι:
- Ικανοποιεί μια πρωταρχική ανάγκη του παιδιού και συμβάλλει στην ανάπτυξη της νοημοσύνης του. Το βοηθάει να καλλιεργήσει τη λογικο-μαθηματική και την αφαιρετική σκέψη, τη μνήμη, αλλά και δεξιοτεχνίες του...
- Xαρίζει στο παιδί συναισθηματική ευχαρίστηση.
- Το παιδί δεν πλήττει και αποβάλλει την επιθετικότητά του.
- Τα παιδιά νιώθουν το συναίσθημα της επιτυχίας. Όταν καταφέρνει, για παράδειγμα, κάποιο παιδί να συναρμολογήσει ένα παζλ ή φτιάχνει μια ζωγραφιά, και το ανακοινώνει με ενθουσιασμό.
- Προσαρμόζει την καθημερινότητα στα μέτρα και τις επιθυμίες του, προκειμένου να την αντιμετωπίσει. Το παιδί δημιουργεί τον δικό του κόσμο, αλλά ταυτόχρονα, χωρίς να το συνειδητοποιεί, αντιλαμβάνεται και την πραγματικότητα.
- Διευκολύνει την κοινωνική του εξέλιξη, καθώς το παιδί αποκτά σχέσεις με άλλα παιδιά, μαθαίνει να παίζει ακολουθώντας κανόνες, να συνεργάζεται, να χάνει με αξιοπρέπεια και να σέβεται τους άλλους. Το μικρό σας καταλαβαίνει, μέσα από το παιχνίδι, ότι δεν είναι όλα δικά του. Αν κάνει ζαβολιές ή φερθεί άσχημα σε ένα συνομήλικό του, θα υποστεί συνέπειες, αφού κανένα παιδί δε θα θέλει να παίζει μαζί του.
- Το παιχνίδι δίνει την ευκαιρία να καλλιεργήσει το συντονισμό των κινήσεών του, να ασκήσει τους μυς του και να αναπτυχθεί σωματικά.
- Προάγει τη γλωσσική του εξέλιξη, χάρη στην επικοινωνία που έχει ενώ παίζει.
- Αρχίζει να λειτουργεί η φαντασία του. Το μικρό μέσα από το παιχνίδι δε μαθαίνει μόνο, αλλά καλλιεργεί την παρατηρητικότητα, την αυτοσυγκέντρωση και την υπομονή του.
- Το ενθαρρύνει να πειραματίζεται. Έτσι το παιδί σας, που έχει στη μικρή ηλικία πολύ ξεκάθαρο μυαλό, εμπλουτίζει τις γνώσεις του. Μαθαίνει παίζοντας, μένει χαραγμένο στη μνήμη του. Σύμφωνα με τους σύγχρονους παιδαγωγούς, η μάθηση είναι πιο αποτελεσματική όταν στηρίζεται στην ενεργό συμμετοχή του παιδιού και στην εμπειρία του με τα αντικείμενα.
-Του παρέχει τη δυνατότητα να αναπτύξει πνευματική ετοιμότητα εφαρμόζοντας κανόνες. Αργότερα οι γνώσεις θα εξελιχθούν σε ικανότητες. Έχει βρεθεί, για παράδειγμα, ότι τα αγόρια είναι καλύτερα στη γεωμετρία από τα κορίτσια.
- Το βοηθάει να αναπτυχθεί σύμφωνα με την προσωπικότητά του και του προσφέρει την ευκαιρία να εκφράσει τα συναισθήματά του και να βρει διεξόδους στις εντάσεις του.
- Βελτιώνει - όταν γίνεται στο ύπαιθρο - την υγεία και την ευρωστία του.
- Του διδάσκει να φροντίζει τα πράγματά του και να τα συγυρίζει.

Μακάρι τα ομαδικά λαϊκά παιχνίδια να ενταχθούν στα προγράμματα της δημόσιας εκπαίδευσης και ταυτόχρονα να δημιουργηθούν και οι κατάλληλοι χώροι στα σχολικά κτίρια. Το παιδί στα πρώτα χρόνια της ηλικίας του, περνά μια περίοδο επιθετικότητας, εγωισμού, αυταρχισμού και σκληρότητας. Η κατάλληλη αγωγή και το περιβάλλον βοηθούν να ξεπεραστούν τα πρωτόγονα αυτά ένστικτα. Το ομαδικό παιχνίδι είναι από τα αποτελεσματικότερα μέσα για την πραγματοποίηση αυτού του σκοπού. Το ομαδικό λαϊκό παιχνίδι έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία του λαού μας. Οι πρόγονοι μας τα αντιμετώπιζαν όχι μόνο σα μέσο ψυχαγωγίας και ξεκούρασης, αλλά και διαπαιδαγώγησης. Στην εποχή του Πλάτωνα είχαν καθιερωθεί σαν βασικό μέσο αγωγής. Μερικά από τα ομαδικά παιχνίδια ήταν η σφαίρα, ο κώνος (σβούρα), διελκυστίνδα, πεντάλιθα (πεντόβολα), πετροπόλεμος, χυτρίνδα, κρικηλασία (τσέρκι), Χρυσομηλολόνθιον ή χρυσοκάνθαρος (χρυσόμυγα), αμπάριζα…. Τα μωρά παίζανε με τα «σείστρα» (μεταλλικές κουδουνίστρες), με πλαγγόνες (κούκλες για κοριτσάκια).

Σήμερα τα παιχνίδια μπορεί να περιλαμβάνουν set χημείας, ηλεκτρονικά παιχνίδια και παιχνίδια που συμπεριλαμβάνουν ηλεκτρικά εξαρτήματα ή εξαρτήματα που θερμαίνονται…. Οι ειδικοί προτείνουν να μη δίνουμε ποτέ σε μικρά παιδιά δώρα μέσα σε πλαστικές σακούλες, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε ασφυξία. Επίσης να αποφεύγουμε τα αεροβόλα ως δώρα, διότι μπορούν να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς, ιδιαίτερα στα μάτια. Όταν αγοράζουμε ποδήλατο, skate board, πατίνια ή πατίνι, πρέπει παράλληλα να αγοράζουμε κράνος και ό,τι άλλο εξοπλισμό ασφαλείας απαιτείται (επιγονατίδες, καλύμματα για τους καρπούς κλπ.).

Μάθετε στα παιδιά να ασκήσουν τις αισθήσεις τους μέσα από ομαδικά παιχνίδια και όχι μόνο μέσα από ηλεκτρονικά, να συνειδητοποιήσουν τη πραγματική αίσθηση του χώρου, χρόνου, ήχου, χρώματος…Ακόμη στο χρονικό διάστημα που αναπτύσσονται εντατικά οι σωματικές και ψυχικές δυνάμεις του παιδιού, τα ανταγωνιστικά παιχνίδια του δίνουν πολύτιμες ευκαιρίες να τις ασκεί με την άμιλλα, την αλληλεγγύη, τη συνεργασία κι έτσι να δημιουργεί και σταθεροποιεί μια ηθική προσωπικότητα.


Πηγή: Ηλέκτρα Κουτούκη
Δημοσιογράφος, ειδίκευση σε οικολογικά θέματα, υγείας και υγιεινής διατροφής

Διαβάστε περισσότερα για - Παιδί και παιxνίδι.......