Τα όνειρα μάς βοηθούν να μαθαίνουμε

Εάν θέλετε να απομνημονεύσετε κάτι νέο, πάρτε έναν υπνάκο αμέσως μόλις το μάθετε - αλλά φροντίστε να το ονειρευτείτε στη διάρκειά του, συνιστούν αμερικανοί επιστήμονες.

Σε μελέτη που πραγματοποίησαν διαπίστωσαν πως όσοι ονειρεύονται μία νέα δραστηριότητα, την εκτελούν καλύτερα όταν ξυπνήσουν απ’ ό,τι όσοι δεν κοιμούνται ή δεν την ονειρεύονται.

Το όλο πείραμα έγινε με ομάδα εθελοντών από τους οποίους ζητήθηκε να μάθουν την διάταξη ενός τρισδιάστατου λαβυρίνθου στον υπολογιστή, ώστε αρκετές ώρες αργότερα να δοκιμάσουν να «βγουν» από αυτόν.

Στο μεσοδιάστημα, οι ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ επέτρεψαν σε ορισμένους εθελοντές να πάρουν έναν υπνάκο. Κάποιοι από αυτούς δήλωσαν όταν ξύπνησαν πως ονειρεύτηκαν τον λαβύρινθο, ενώ άλλοι όχι.

Όταν ήρθε η προκαθορισμένη στιγμή, όλοι οι εθελοντές έκατσαν μπροστά στα κομπιούτερ για να αρχίσουν την περιήγηση στον λαβύρινθο. Αποτέλεσμα: όσοι είχαν κοιμηθεί και είχαν ονειρευτεί τον λαβύρινθο, βρήκαν την έξοδο πολύ πιο γρήγορα απ’ όλους τους άλλους.

Με βάση αυτό το εύρημα οι επιστήμονες εκτιμούν πως τα όνειρα αποτελούν τελικά ένδειξη ότι υποσυνείδητα τμήματα του εγκεφάλου εργάζονται σκληρά για να επεξεργαστούν τις πληροφορίες για ό,τι μας συμβαίνει.

Ο ερευνητής δρ Ρόμπερτ Στίκγκολντ είπε ότι τα όνειρα μπορεί τελικά να αποτελούν ένδειξη πως ο εγκέφαλος επεξεργάζεται ένα θέμα σε πολλά επίπεδα. «Μπορεί να αντανακλούν την προσπάθεια του εγκεφάλου να βρει συσχετίσεις για τις αναμνήσεις, ώστε να τις καταστήσει πιο χρήσιμες για μελλοντική χρήση», εξήγησε.

Από την πλευρά της, η ερευνήτρια δρ Έριν Γουάμσλι πρόσθεσε πως το νέο εύρημα υποδηλώνει ότι οι μη συνειδητές λειτουργίες του εγκεφάλου είναι οι πιο σημαντικές για τη μνήμη.

«Καθημερινά συγκεντρώνουμε τεράστιο αριθμό πληροφοριών και νέων εμπεριών», είπε. «Είναι πιθανό τα όνειρά μας να διαχειρίζονται το ερώτημα “πώς θα αξιοποιήσω αυτή την πληροφορία στη ζωή μου;”»

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην ακαδημαϊκή επιθεώρηση «Cell Biology», μπορεί να έχει πρακτική αξία. Και αυτό, διότι οι επιστήμονες εκτιμούν πως υπάρχουν πρακτικοί τρόποι για να χρησιμοποιηθεί το φαινόμενο αυτό για βελτίωση της μάθησης και της μνήμης.

Οι μαθητές και φοιτητές λ।χ. θα μπορούσαν να διαβάζουν σκληρά τις ώρες πριν από τον ύπνο ή να πέφτουν για ύπνο το απόγευμα έπειτα από το διάβασμά τους.

ygeia.tanea.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Τα όνειρα μάς βοηθούν να μαθαίνουμε

Η γυναίκα θέλει και τη… συγνώμη της

Η συγνώμη κάνει καλό στην υγεία των γυναικών και μειώνει το ενδεχόμενο εκδήλωσης κάποιου καρδιακού επεισοδίου. Στην περίπτωση των ανδρών, όμως, όταν ακούν κάποιον να απολογείται, «τα παίρνουν» ακόμη περισσότερο.

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης οι οποίοι έβαλαν στο μικροσκόπιο τις διακυμάνσεις που σημειώθηκαν στη διαστολική πίεση συνολικά 88 ατόμων (29 ανδρών και 59 γυναικών) κατά τη διάρκεια μελέτης.

Αφού πρώτα ανέθεσαν στους συμμετέχοντες να συμπληρώσουν ένα τεστ μαθηματικών μέσα πέντε λεπτά, οι επιστήμονες εν συνεχεία τους διέκοψαν τρεις φορές καλώντας τους με άγριο ύφος να κάνουν πιο γρήγορα και τους πρόσβαλαν λέγοντας πως «προφανώς, δεν είναι αρκετά καλοί» ενώ δύο λεπτά αργότερα, έσπευσαν να ζητήσουν συγνώμη μόνο από τους μισούς από αυτούς.

Αυτό που παρατήρησαν ήταν ότι η αρτηριακή πίεση των γυναικών από τις οποίες ζητήθηκε συγχώρεση επανήλθε σε κανονικά επίπεδα 20 φορές ταχύτερα από αυτή των υπολοίπων γυναικών.

Ακριβώς αντίθετη ήταν η επίδραση που είχε η συγνώμη στους άνδρες καθώς όσοι από αυτούς την άκουσαν, χρειάστηκαν προκειμένου να συνέλθουν 20 φορές περισσότερο χρόνο σε σύγκριση με τους υπολοίπους.

Επιμέλεια: Γιάννης Δεβετζόγλου, gdevetzoglou@dolnet.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Η γυναίκα θέλει και τη… συγνώμη της

Ξεκινά η μεγαλύτερη στον κόσμο έρευνα για τις μακρόχρονες επιπτώσεις της κινητής τηλεφωνίας στην υγεία

Ίσως αυτή τη φορά οι επιστήμονες ξεκαθαρίσουν οριστικά αν υπάρχουν και ποιες είναι οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των κινητών τηλεφώνων στην υγεία, καθώς ξεκίνησε από σήμερα η μεγαλύτερη έρευνα που έχει γίνει ποτέ διεθνώς σχετικά με το επίμαχο ζήτημα. Η μελέτη, με βρετανική πρωτοβουλία, θα καλύψει, σε εθελοντική βάση, τουλάχιστον 250.000 άτομα ηλικίας 18 - 69 ετών σε πέντε χώρες της Ευρώπης (Βρετανία, Φινλανδία, Ολλανδία, Σουηδία, Δανία) και θα διαρκέσει μέχρι 30 χρόνια. Η μελέτη, με την ονομασία "Cosmos", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ και το BBC, διαφέρει από προηγούμενες έρευνες που έχουν μελετήσει τη σχέση ανάμεσα στην χρήση κινητών τηλεφώνων και σε διάφορες παθήσεις (νευροεκφυλιστικές όπως Αλτσχάιμερ και Πάρκινσον, καρκίνος κ.α.), επειδή αυτή τη φορά θα παρακολουθείται σε πραγματικό χρόνο η συμπεριφορά των χρηστών. Οι περισσότερες μέχρι τώρα μεγάλης κλίμακας μελέτες είχαν περιοριστεί να ρωτάνε ανθρώπους, που συνήθως ήδη υπέφεραν από καρκίνο ή άλλες ασθένειες, σχετικά με την χρήση του κινητού τους στο παρελθόν. Επίσης όλες οι έρευνες, εκ των πραγμάτων, ήσαν μικρότερης διάρκειας, αφού η χρήση κινητών ουσιαστικά έχει εξαπλωθεί κατά την τελευταία δεκαετία, ενώ η νέα έρευνα θα έχει, για πρώτη φορά, χρονικό ορίζοντα 30ετίας. Περίπου 5 δισεκατομμύρια κινητά τηλέφωνα χρησιμοποιούνται σήμερα στη Γη. Μέχρι στιγμής, διάφοροι φορείς, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας και η Αμερικανική Εταιρία Καρκίνου των ΗΠΑ, δεν έχουν βρει απτά στοιχεία ότι η χρήση των κινητών βλάπτει την υγεία. Όμως, σύμφωνα με τον υπεύθυνο της νέας έρευνας καθηγητή Πολ Έλιοτ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Imperial College του Λονδίνου, "η μέχρι στιγμής έρευνα έχει επικεντρωθεί κυρίως στην χρήση κινητών σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα, λιγότερο από δέκα χρόνια. Η νέα μελέτη Cosmos θα εστιάσει στην μακρόχρονη χρήση, επί δέκα, 20 ή 30 χρόνια και σε αυτό το χρονικό διάστημα υπάρχει χρόνος για τις ασθένειες να εμφανιστούν". Σύμφωνα με την συνυπεύθυνη για την έρευνα δρα Μιρέλα Τολεντάνο, επίσης του Imperial College London, η οποία ξεκαθάρισε ότι η έρευνα δεν θα αφορά μόνο τον καρκίνο του εγκεφάλου, αλλά επίσης συμπτώματα όπως οι πονοκέφαλοι, η αϋπνία και η κατάθλιψη, "υπάρχουν ακόμα κενά στη γνώση μας, υπάρχουν αβεβαιότητες. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε ως κοινωνία, είναι να ξεκινήσουμε τώρα να μελετούμε την υγεία ενός μεγάλου αριθμού χρηστών επί μια μεγάλη χρονική περίοδο, ώστε να έχουμε τελικά με αξιόπιστη εικόνα κατά πόσο υπάρχουν επιπτώσεις μακροπρόθεσμα". Μέχρι σήμερα, υπολογίζεται ότι πάνω από 100 εκατ. δολάρια έχουν δαπανηθεί σε διάφορες έρευνες σχετικές με τις επιπτώσεις της κινητής τηλεφωνίας στην υγεία. Ο παγκόσμιος τζίρος για προϊόντα και υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας ξεπέρασε το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια για πρώτη φορά το 2009, σύμφωνα με την εταιρία ερευνών iSuppli. Πάντως, ορισμένοι αναλυτές εκφράζουν τη δυσπιστία τους κατά πόσον θα δεχτούν τόσα πολλά άτομα να συμμετέχουν εθελοντικά σε μια τέτοια έρευνα. Μια παρόμοια απόπειρα στη Γερμανία, το 2004, είχε αποτύχει λόγω ανησυχίας του κοινού ότι παραβιάζονταν προσωπικά δεδομένα. Η νέα έρευνα θα χρησιμοποιήσει στοιχεία από λογαριασμούς κινητής τηλεφωνίας, ιατρικά προσωπικά αρχεία και ερωτηματολόγια. Πάντως οι ερευνητές θα παρακολουθούν την χρήση του κινητού σε πραγματικό χρόνο, αλλά όχι τους αριθμούς που καλούν οι εθελοντές. Οι επιστήμονες θα αναφέρουν τα πρώτα επιστημονικά συμπεράσματά τους σε πέντε χρόνια από σήμερα.

© 2010 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διαβάστε περισσότερα για - Ξεκινά η μεγαλύτερη στον κόσμο έρευνα για τις μακρόχρονες επιπτώσεις της κινητής τηλεφωνίας στην υγεία

6+1 νέες ασπίδες για την καρδιά

Όσοι έχουν σκληρές αρτηρίες, διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο να υποστούν στο μέλλον κάποιο καρδιαγγειακό επεισόδιο, όπως έμφραγμα μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό, σε σχέση με όσους έχουν πιο ελαστικές αρτηρίες.

Αυτό διαπιστώθηκε από μια συνολική θεώρηση (μετανάλυση) όλων των σχετικών μελετών που έχουν γίνει, η οποία έγινε από τον επίκουρο καθηγητή Καρδιολογίας κ. Χ. Βλαχόπουλο. «Οι μεγάλες αρτηρίες του σώματος, με κυριότερο εκπρόσωπο την αορτή, την αρτηρία που δέχεται από την καρδιά το αίμα που θα αιματώσει ολόκληρο το σώμα, επιτελούν διπλή λειτουργία: α) τη μεταφορά του αίματος προς τα διάφορα όργανα και β) τη μετατροπή της διακεκομμένης εξώθησης του αίματος από την καρδιά σε κάθε συστολή της σε συνεχή διαρκή ροή», εξηγεί ο κ. Βλαχόπουλος.

«Σημαντικό χαρακτηριστικό των αρτηριών, που τις καθιστά ικανές για την επιτέλεση της δεύτερης λειτουργίας, είναι η ελαστικότητά τους».

Σε κάθε δηλαδή συστολή της καρδιάς οι αρτηρίες αποθηκεύουν με τη διάτασή τους ένα μέρος της ενέργειας που απελευθερώνεται από την καρδιά, το οποίο αποδίδουν αμέσως μετά στην κυκλοφορία κατά τη διάρκεια του χρόνου που η καρδιά χαλαρώνει, για να γεμίσει ξανά με αίμα (διαστολή).

«Οσο πιο σκληρή είναι η αορτή και οι άλλες μεγάλες αρτηρίες τόσο λιγότερο αποδοτικό είναι το αρτηριακό σύστημα στην επιτέλεση αυτής της λειτουργίας του», λέει ο κ. Βλαχόπουλος. «Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα όργανα του σώματος, όπως ο εγκέφαλος και οι νεφροί, να δέχονται μεγαλύτερα "κρουστικά" κύματα πίεσης και να υπόκεινται σε σημαντική φθορά. Επίσης, η καρδιά και οι αρτηρίες του σώματος υποβάλλονται σε σημαντική καταπόνηση και εμφανίζουν σημεία βλάβης».

Ενας δείκτης της σκληρίας της αορτής είναι η ταχύτητα του σφυγμικού κύματος, η οποία μπορεί εύκολα να μετρηθεί με ειδικές συσκευές. Αυτή μπορεί να κυμαίνεται από 3 έως και 25 μέτρα το δευτερόλεπτο, ανάλογα με την ηλικία και τις συνυπάρχουσες παθήσεις (όπως π.χ. υπέρταση). Επειδή στους ανελαστικούς (σκληρούς) σωλήνες, τα κύματα ταξιδεύουν πιο γρήγορα, η ταχύτητα του σφυγμικού κύματος είναι μεγαλύτερη όσο μεγαλύτερη είναι η σκληρότητα της αορτής και των άλλων μεγάλων αρτηριών.

To «μπαλονάκι» που διαρκεί

Ενα νέο στεντ όχι μόνο κρατά τα αγγεία ανοικτά μετά την αγγειοπλαστική, αλλά αποτρέπει τη δημιουργία νεοαγγείων. Ο νέος τύπος στεντ, που δημιουργήθηκε και εξελίχθηκε πρόσφατα στην Α' Καρδιολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, επενδύεται με τη φαρμακευτική ουσία μπεβασιζουμάμπη (bevacizumab).

Οι μελέτες δείχνουν πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Οπως παρουσιάστηκε στο Διεθνές Συνέδριο του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας (Μάρτιος 2010, Ατλάντα, ΗΠΑ), από τον επίκουρο καθηγητή Καρδιολογίας κ. Κ. Τούτουζα, τα αποτελέσματα αυτά διατηρούνται τρία χρόνια μετά την αγγειοπλαστική.

«Με τη χρήση ενδοστεφανιαίου υπερηχογραφήματος, φαίνεται ότι η ουσία αυτή έχει πολύ μικρό ποσοστό επαναστένωσης (2-3%), όπως όλα τα νέα στεντ, ενώ παράλληλα μειώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα νεοαγγεία», λένε οι ερευνητές. «Με αυτόν τον τρόπο, διατηρεί την αθηρωματική πλάκα σταθερή και πιθανώς στο μέλλον να είναι ένας τρόπος για την πρόληψη των εμφραγμάτων. Ταυτόχρονα, βρίσκεται σε εξέλιξη η βιοαπορροφήσιμη μορφή αυτού του στεντ, με τα πρώτα πειραματικά αποτελέσματα να είναι ιδιαίτερα αισιόδοξα».

Νέα φάρμακα για τις αρρυθμίες

Νεώτερα δεδομένα για την αντιμετώπιση των ασθενών με παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή έχουν έρθει πρόσφατα στο προσκήνιο. «Νεώτερα αντιαρρυθμικά φάρμακα, που έχουν ήδη κυκλοφορήσει στην αγορά, όπως η δρονεδαρόνη, φαίνονται αρκετά αποτελεσματικά, με ευνοϊκότερο όμως προφίλ ασφάλειας σε σχέση με παλαιότερες καθιερωμένες θεραπείες», λέει ο κ. Βλαχόπουλος.

«Επίσης, νεώτεροι αντιθρομβωτικοί παράγοντες, όπως η δαμπιγατράνη, παρέχουν ισάξια ή και μεγαλύτερη προστασία από εγκεφαλικά επεισόδια σε σχέση με την κλασική αντιπηκτική αγωγή από το στόμα σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή, ενώ διατηρούν καλό προφίλ ασφάλειας ως προς τις ανεπιθύμητες ενέργειες».

Επιπλέον, νέες μελέτες δείχνουν ότι ο πολύ αυστηρός έλεγχος της καρδιακής συχνότητας (ώστε να μην υπάρχει ταχυκαρδία) δεν φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματικός από έναν πιο χαλαρό έλεγχο της συχνότητας σε ασθενείς με χρόνια κολπική μαρμαρυγή, κάτι που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο αντιμετώπισης αυτών των ασθενών.

Περιοδοντίτιδα: ένας κρυφός κίνδυνος για τα στεφανιαία αγγεία

Η περιοδοντίτιδα, δηλαδή η σταδιακή καταστροφή του οστού που συγκρατεί τα δόντια στη θέση τους, εξαιτίας πλημμελούς φροντίδας των δοντιών και ανάπτυξης ουλίτιδας και πλάκας, βρέθηκε ότι αυξάνει τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο κατά 30%.

«Αυτό σε κάποιον βαθμό οφείλεται στο ότι περιοδοντίτιδα και στεφανιαία νόσος μοιράζονται κάποιους κοινούς παράγοντες κινδύνου, όπως το κάπνισμα, ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία και η έλλειψη σωματικής άσκησης», εξηγούν οι επιστήμονες της Α' Καρδιολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, οι οποίοι ερευνούν, σε συνεργασία με τον αναπληρωτή καθηγητή Περιοδοντολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Φοίβο Μαδιανό, τους μηχανισμούς που εμπλέκονται στη συσχέτιση των δύο αυτών νόσων.

«Επιπλέον, φαίνεται ότι υπάρχει και αιτιολογική σχέση μεταξύ περιοδοντίτιδας και αθηρωμάτωσης _ δημιουργίας, δηλαδή, πλακών στις αρτηρίες του σώματος _ συμπεριλαμβανομένων και των στεφανιαίων αρτηριών. Μικρόβια που προκαλούν περιοδοντίτιδα έχουν βρεθεί, σε εξέταση με μικροσκόπιο, μέσα σε αθηρωματικές πλάκες σε αρτηρίες ασθενών που πάσχουν από περιοδοντίτιδα. Επίσης, η χρόνια φλεγμονή που προκαλεί η περιοδοντίτιδα μπορεί να ευθύνεται για την ανάπτυξη και αποσταθεροποίηση των αθηρωματικών πλακών, με συνέπεια αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών, εγκεφαλικών και άλλων αγγειακών επεισοδίων».

Η εντατική περιοδοντική θεραπεία προκαλεί υποστροφή της αθηρωμάτωσης, όπως φαίνεται από την εξέταση των καρωτίδων αρτηριών (των αρτηριών που στέλνουν αίμα στον εγκέφαλο). Η διάγνωση της περιοδοντίτιδας μπορεί να είναι δύσκολη και απαιτεί εξέταση από έμπειρο οδοντίατρο. Η αντιμετώπισή της γίνεται με σχολαστικό βούρτσισμα και διακοπή (ή έστω περιορισμό) του καπνίσματος. Μπορεί, όμως, να απαιτεί και εξειδικευμένη θεραπεία, όπως χορήγηση συγκεκριμένων αντιβιοτικών ή και χειρουργική αντιμετώπιση.

Αναγνώριση της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας

Ενα από τα μεγαλύτερα «στοιχήματα» της επεμβατικής καρδιολογίας είναι η αναγνώριση των ευάλωτων αθηρωματικών πλακών, δηλαδή αυτών που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να σπάσουν και να προκαλέσουν καρδιακό επεισόδιο.

«Η ευάλωτη αθηρωματική πλάκα έχει ορισμένα μορφολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά», επισημαίνει ο κ. Στεφανάδης. «Για την ανίχνευση αυτών των χαρακτηριστικών έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι, που περιλαμβάνουν την ενδοστεφανιαία θερμομέτρηση, την οπτική συνεκτική τομογραφία και την εικονική ιστολογία. Ο συνδυασμός αυτών των τεχνικών αυξάνει τη διαγνωστική δυνατότητα για την εύρεση των επικίνδυνων αθηρωματικών πλακών, με απώτερο στόχο τη μείωση του ποσοστού των οξέων εμφραγμάτων του μυοκαρδίου και της θνητότητας της στεφανιαίας νόσου».

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης PROSPECT, που ανακοινώθηκαν πρόσφατα, ένας στους πέντε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική θα έχει νέο καρδιαγγειακό επεισόδιο την επόμενη τριετία. Περίπου οι μισοί από αυτούς τους ασθενείς αναπτύσσουν νέα στένωση, που χρειάζεται εκ νέου επέμβαση.

«Είναι λοιπόν αναγκαίο να γίνει έγκαιρη αναγνώριση των ευάλωτων αθηρωματικών πλακών που θα προκαλέσουν αυτό το νέο επεισόδιο», τονίζει ο καθηγητής. «Ηδη, στη χώρα μας χρησιμοποιούνται αυτές οι τεχνικές. Πρόσφατες, μάλιστα, μελέτες μας έδειξαν ότι με τη χρήση της οπτικής συνεκτικής τομογραφίας μπορούμε να προβλέψουμε σε ποιους ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι δυνατόν να πετύχει η θρομβόλυση».

Θεραπεία της στένωσης αορτικής βαλβίδας χωρίς χειρουργείο

Τριάντα μη χειρουργικές επεμβάσεις για αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με βιοπροσθετική έχουν γίνει έως σήμερα με απόλυτη επιτυχία στην Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Μονάδα του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Αθηνών.

Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί σήμερα τη συχνότερη επίκτητη βαλβιδοπάθεια στον δυτικό κόσμο. Υπολογίζεται ότι περίπου 5% των ενηλίκων άνω των 75 ετών πάσχει από στένωση αορτικής βαλβίδας _ και το ποσοστό συνεχώς αυξάνεται. Εως σήμερα, η θεραπεία εκλογής είναι η αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας με μια προσθετική (μηχανικό ή βιοπροσθετικό μόσχευμα), με ανοικτό χειρουργείο. Μια άλλη επιλογή αποτελεί η βαλβιδοπλαστική της αορτικής βαλβίδας, η οποία όμως έχει πλέον εγκαταλειφθεί, γιατί τα οφέλη της συνήθως εξανεμίζονται μέσα σε έξι μήνες.

Τα τελευταία χρόνια, σε μικρό αριθμό επιλεγμένων αιμοδυναμικών εργαστηρίων στον κόσμο, έχει προστεθεί στη θεραπευτική φαρέτρα η Διαδερμική Αντικατάσταση της Αορτικής Βαλβίδας (στη διεθνή ορολογία αναφέρεται ως TAVI ή PAVR), κατά την οποία η βιοπρόσθεση εισάγεται στην ανατομική θέση της αορτικής βαλβίδας μέσω μεγάλων αρτηριών.

Η πρωτοποριακή τεχνική εφαρμόζεται από τον επίκουρο καθηγητή Καρδιολογίας κ. Εμμανουήλ Βαβουρανάκη και την ομάδα του τμήματος (Κ. Τούτουζας, Σ. Μπρίλης, Γ. Λάζαρος, Χρ. Χρυσοχόου, Ι. Τόλιος). «Η εμπειρία του κέντρου μας αφορά την τρίτης γενιάς βιοπροσθετική βαλβίδα CoreValve», αναφέρουν οι επιστήμονες. «Τα τεχνικά χαρακτηριστικά αυτής της βαλβίδας δίνουν τη δυνατότητα η επέμβαση να πραγματοποιηθεί χωρίς γενική αναισθησία και ο ασθενής να μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του ύστερα από νοσηλεία 5-7 ημερών».

Τα πρώτα αποτελέσματα είναι πολύ καλά, ενώ η διεθνής τάση είναι να διευρύνεται το φάσμα των ασθενών στους οποίους απευθύνεται η μέθοδος. «Στην κλινική μας, η επέμβαση έχει έως σήμερα 100% επιτυχία, ενώ η περιεπεμβατική θνητότητα είναι στο 0%», λένε οι καρδιολόγοι. «Ασφαλώς, δεν παύει να είναι μία ιδιαίτερα απαιτητική επέμβαση με τη θνητότητα που καταγράφεται διεθνώς να είναι στα επίπεδα του 7%».

Και διευκρινίζουν: «Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι η μέθοδος αυτή δεν έχει ακόμα "ένδειξη" για όλους τους ασθενείς, αλλά μόνο για εκείνους αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο για χειρουργική αντικατάσταση βαλβίδας. Αυτό συμβαίνει διότι ακόμα δεν υπάρχουν δεδομένα για τη μακρόχρονη συμπεριφορά των βιοπροσθετικών βαλβίδων. Με τη συνεχή, όμως, τεχνολογική εξέλιξη των βαλβίδων αυτών αναμένονται ακόμη καλύτερα αποτελέσματα».

SOS για την υπέρταση στα παιδιά

Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Υπέρτασης συνέταξε πρόσφατα για πρώτη φορά κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της υπέρτασης στα παιδιά.

«Η υπέρταση στα παιδιά είναι συχνότερη από όσο πιστεύουν οι περισσότεροι και μάλιστα δεν είναι αθώα, αφού συνδυάζεται πολύ συχνά με παχυσαρκία και καθιστική ζωή», λέει ο επίκουρος καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Κωνσταντίνος Τσιούφης.

«Στην Ελλάδα σύγχρονα δεδομένα από τη μελέτη 3L (Lyceum Leontio aLbuminuria), που διεξήγαγε η Μονάδα Υπέρτασης της κλινικής μας, έδειξαν ότι τα παιδιά ηλικίας 12-17 ετών παρουσίαζαν κατά 37% παχυσαρκία. Στο σύνολο των μαθητών που εξετάστηκαν, προέκυψε ότι το 22% των μαθητών είναι υπέρβαρα, ενώ τον μεσογειακό _ υγιεινό _ τρόπο διατροφής ακολουθούσε μόνο το 7% των παιδιών».

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Διαβάστε περισσότερα για - 6+1 νέες ασπίδες για την καρδιά

Πιο θανατηφόρα η παχυσαρκία από το κάπνισμα

Για πρώτη φορά η παχυσαρκία ξεπέρασε το κάπνισμα σε ποσοστά πρόωρων θανάτων, σύμφωνα με επιδημιολογική μελέτη στην Αυστραλία.

«Η παχυσαρκία είναι ταχύτερα αναπτυσσόμενη μάστιγα δημόσιας υγείας που καλείται να αντιμετωπίσει ο κόσμος, καθώς δημιουργεί πολλά προβλήματα σε διάφορα όργανα του σώματος», δηλώνει ο πρόεδρος του Ιδρύματος Δημόσιας Υγείας της Αυστραλίας, Mike Daube.

Νέα στοιχεία που προκύπτουν από τη Δυτική Αυστραλία και αναμένεται να επιβεβαιωθούν για ολόκληρη τη χώρα, δείχνουν ότι το υπερβολικό πάχος που επιδρά αρνητικά στη υγεία έχει διπλασιαστεί τα τελευταία έξι χρόνια και το 2006 αποτέλεσε την κυρίως αιτία για την πρόκληση του 8,7% των νόσων.

Την ίδια στιγμή, ο ρόλος του καπνίσματος στη πρόκληση προβλημάτων υγείας έχει μειωθεί κατά 25% και πλέον προκαλεί το 6,5% των νόσων.

Ο Mike Daube είπε ότι επιβάλλεται να ληφθούν δραστικότερα μέτρα, δεδομένου ότι πάνω από 60% των ενηλίκων Αυστραλών και ένα στα τέσσερα παιδιά είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

«Δεν αναφερόμαστε σ' ένα πρόβλημα που πρόκειται να έλθει. Η παχυσαρκία είναι ήδη εδώ», εξηγεί ο ίδιος, για να καταλήξει «αυτά που έχουν γίνει μέχρι τώρα, προφανώς δεν έφεραν αποτέλεσμα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια συνεχής και δυναμική αντιμετώπιση».

H Ελλάδα είναι από τις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας στον κόσμο।

http://ygeia.tanea.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Πιο θανατηφόρα η παχυσαρκία από το κάπνισμα

Διαβήτης: Με την κατάλληλη πρόληψη μπορούν να αποφευχθούν οι ακρωτηριασμοί

Νόμισμα με δύο όψεις αποτελεί μια από τις συχνότερες επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη, το διαβητικό πόδι. Και αυτό διότι η σκοτεινή πλευρά του προβλήματος έχει να κάνει με τον ακρωτηριασμό του κάτω άκρου ενός συνανθρώπου μας κάθε 30 δευτερόλεπτα διεθνώς.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας για το Σακχαρώδη Διαβήτη, το 70% των ακρωτηριασμών που διενεργούνται σήμερα σε όλο τον κόσμο αφορά διαβητικούς ασθενείς, οι οποίοι διατρέχουν 25 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να χάσουν το ένα ή και τα δύο πόδια σε σύγκριση με άλλους!

Οι κύριοι παράγοντες που οδηγούν στον ακρωτηριασμό είναι τα έλκη των κάτω άκρων. Υπολογίζεται ότι το 25 % των ατόμων με διαβήτη θα εμφανίσει έλκος στα κάτω άκρα έστω μία φορά κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Στατιστικά, 1.000.000 άτομα με σακχαρώδη διαβήτη αναγκάζονται να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό ενός άκρου τους σε ετήσια βάση.

Το απογοητευτικό είναι ότι στο εγγύς μέλλον οι αριθμοί αυτοί αναμένεται να αυξηθούν κατακόρυφα, καθώς ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) προβλέπει αύξηση του αριθμού των διαβητικών αρρώστων έως και 70% μέσα στην επόμενη εικοσαετία. Υπολογίζεται ότι το 2025 θα υπάρχουν 333.000.000 διαβητικοί άρρωστοι σε παγκόσμιο επίπεδο, αριθμός που το 2003 ήταν 194.000.000, ενώ έως τότε θα έχει διπλασιαστεί και ο αριθμός των ακρωτηριασμών σε όλο τον κόσμο.

Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, υπολογίζεται ότι το 4-5% των διαβητικών ασθενών εμφανίζουν έλκη στα πόδια, γεγονός που σημαίνει ότι 30 - 40.000 άτομα με διαβήτη διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ακρωτηριασμού. Στην Ελλάδα πραγματοποιούνται 3.000 περίπου ακρωτηριασμοί κάτω άκρων σε ετήσια βάση.

Ωστόσο, με την κατάλληλη πρόληψη μπορεί να αποφευχθεί το 60-70% των ακρωτηριασμών και, με αυτό το δεδομένο, καθήκον όλων των σχετικών φορέων αποτελεί ο εντοπισμός των διαβητικών ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο για ακρωτηριασμό και η ειδική εκπαίδευσή τους για την αποφυγή οποιουδήποτε τραυματισμού.

Αυτά τόνισαν σήμερα σε συνέντευξη τύπου με την ευκαιρία της διεξαγωγής του 2ου Πανελληνίου Συνεδρίου με διεθνή συμμετοχή της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Παθήσεων Διαβητικού Ποδιού (15 – 18 Απριλίου 2010, Αθήνα), ο Πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης Παθήσεων Διαβητικού Ποδιού, Διευθυντής του Διαβητολογικού Κέντρου Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης ‘Παπαγεωργίου’ και εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Παγκόσμια Ομάδα Εργασίας για το Διαβητικό Πόδι κ. Χρήστος Μανές, ο Γενικός Γραμματέας της Εταιρείας και μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Ομάδας Εργασίας για το Διαβητικό Πόδι, Επίκουρος Καθηγητής Παθολογίας, Α’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών και Διαβητολογικό Κέντρο, Γ.Ν.Α. ‘Λαϊκό’ κ. Νικόλαος Τεντολούρης και η Ταμίας της Εταιρείας, Αγγειοχειρουργός, Επιστημονική Συνεργάτις του Διαγνωστικού – Θεραπευτικού Κέντρου ‘Υγεία’ και μέλος της Γερμανικής Ομάδας της Αγγειοχειρουργικής Εταιρείας για το Διαβητικό Πόδι κ. Κυριακή Καλλιγιάννη.

Όπως ανέφερε ο κ. Μανές, κύριες αιτίες για τη δημιουργία έλκους στα πόδια είναι δυο σοβαρές επιπλοκές της νόσου, η νευροπάθεια και η περιφερική αρτηριοπάθεια. Η νευροπάθεια παρουσιάζεται στο 30% των διαβητικών αρρώστων, οι οποίοι στην Ελλάδα ανέρχονται σε 250 – 300.000 άτομα. Κατά την εμφάνισή της χάνεται η προστατευτική αίσθηση του πόνου και το σκέλος του διαβητικού ασθενούς δεν ‘πονάει’ όταν κάποιο αιχμηρό αντικείμενο ή θερμό ερέθισμα του προκαλέσουν βλάβη. Έτσι, μπορεί να δημιουργηθεί οποιαδήποτε πληγή χωρίς ο ασθενής να την αντιληφθεί. Η πληγή, όμως, αυτή ταυτόχρονα θα συνεπάγεται και είσοδο μικροβίων στον οργανισμό. Με τον τρόπο αυτόν δημιουργείται φλεγμονή στο πόδι (μυϊκό ιστό και οστά), η οποία, εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα και ορθολογικά, αφενός επεκτείνεται πολύ γρήγορα και, αφετέρου, καταλήγει αναπόφευκτα σε ακρωτηριασμό.

Περιφερική αρτηριοπάθεια

Εάν ‘μαυρίσει’ ή αλλάξει το χρώμα του ποδιού προς το σκούρο, υπάρχει συνήθως βλάβη των αγγείων, δηλαδή απόφραξη των αρτηριών που φέρνουν το αίμα στα κάτω άκρα. Αυτή η επιπλοκή ονομάζεται περιφερική αρτηριοπάθεια. Το άκρο που δεν αιματώνεται νεκρώνεται, ολόκληρο ή κάποια δάκτυλα. Ενίοτε η άμεση παρέμβαση που θα ανοίξει την απόφραξη και θα αποκαταστήσει την κυκλοφορία του αίματος σώζει το πόδι. Σε αντίθετη περίπτωση (καθυστερημένη ενημέρωση του ιατρού) θα πρέπει να διενεργηθεί και πάλι ακρωτηριασμός. Στη χώρα μας το ποσοστό των διαβητικών ασθενών που εμφανίζουν αρτηριοπάθεια είναι περίπου 15%, δηλαδή 100.000 άτομα.

Παρόλα αυτά, πρόσθεσε ο κ. Μανές, υπάρχουν τρόποι για να προληφθούν και οι δύο αυτές επιπλοκές, και, κατά συνέπεια, οι ακρωτηριασμοί:

• Αναγνώριση των ατόμων που είναι σε κίνδυνο να εμφανίσουν έλκος, δηλαδή που εμφανίζουν νευροπάθεια.
  Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ‘πόδι που δεν πονά’ δεν είναι απαραίτητα υγιές.
• Καθημερινός έλεγχος των ποδιών από τους διαβητικούς ασθενείς (τους ίδιους) για να δουν αν υπάρχει παραμικρή βλάβη (αλλοίωση χρώματος ή πληγή) – αναφορά στο γιατρό.
• Άμεση διακοπή καπνίσματος.
• Έλεγχος της κατάστασης των ποδιών με ειδικό επίθεμα Neuropad Test, που δίνει χρωματικά την εικόνα του πάσχοντος ποδιού, δηλαδή του ποδιού με νευροπάθεια. Γίνεται και από τους ίδιους τους ασθενείς.
• Αποφυγή βαδίσματος (οπουδήποτε) χωρίς υποδήματα (π.χ. παντόφλες ή σαγιονάρες). Ακόμη και στη θάλασσα δεν επιτρέπεται η βάδιση χωρίς ειδικά υποδήματα.
• Αποφυγή θέρμανσης των ποδιών με θερμοφόρες ή με οποιαδήποτε θερμαντικά σώματα όταν κρυώνουν. Δεν είναι δυνατή, πολλές φορές, η αντίληψη του θερμού και το πόδι μπορεί να πάθει έγκαυμα χωρίς να το καταλάβει.
• Εμφάνιση πόνου στο βάδισμα ή αισθήματος ότι ‘κάτι μας σφίγγει’ στην κνήμη επιβάλλει άμεση αναφορά στο γιατρό (πιθανή βλάβη αγγείων), ιδίως στην περίπτωση που μας αναγκάζει αυτό το δυσάρεστο αίσθημα να σταματήσουμε τη βάδιση.
• Αποφυγή μικροτραυματισμών από τα παπούτσια (όχι στενά, όχι σκληρά υποδήματα).
• Δεν πρέπει να αφαιρούνται οι ‘κάλοι’ από άτομα που δεν έχουν ειδική εκπαίδευση. Πολύ περισσότερο δεν αφαιρούνται οι ‘κάλοι’ από τους ίδιους τους ασθενείς χρησιμοποιώντας αιχμηρά αντικείμενα, π.χ. ξυραφάκια. Αποφεύγονται και ‘ειδικά αυτοκόλλητα’ που ‘τραβούν ‘τον κάλο’ προς τα έξω, γιατί υπάρχει πάντα ο κίνδυνος τραυματισμού και δημιουργίας ελκών στα πόδια των διαβητικών ασθενών.
• Αντιμετώπιση της ξηρότητας του δέρματος των ποδιών, που οδηγεί σε σχισίματα, με ειδικούς αφρούς ή κρέμες ενυδάτωσης.

Ιατρεία διαβητικού ποδιού

Από την πλευρά του, ο κ. Τεντολούρης ανέφερε ότι για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στα πόδια των ασθενών με διαβήτη είναι απαραίτητη η θεσμοθέτηση, σύσταση και λειτουργία ιατρείων διαβητικού ποδιού. Τα ιατρεία αυτά είναι απαραίτητα κατ’ αρχήν σε όλα τα μεγάλα Περιφερικά και Νομαρχιακά Νοσοκομεία, ενώ η ίδρυση και λειτουργία τους σε μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας θα μπορούσε να αποτελέσει ένα δεύτερο στόχο για τη χώρα μας. Στα ιατρεία αυτά πρέπει να απευθύνονται τα άτομα με διαβήτη με σκοπό:

• Την πρόληψη προβλημάτων των κάτω άκρων.
• Την εκπαίδευση των ατόμων με διαβήτη στη φροντίδα των ποδιών τους.
• Την εξειδικευμένη αντιμετώπιση, αν αυτό χρειαστεί.

Η διεθνής εμπειρία κατέδειξε ότι η λειτουργία τέτοιων ιατρείων προλαμβάνει και μειώνει μέχρι και 50% τους ακρωτηριασμούς στα άτομα με διαβήτη. Είναι σημαντικό ότι η μείωση των ακρωτηριασμών παρατηρήθηκε σε κράτη τα οποία είναι λιγότερο προηγμένα οικονομικά και υγειονομικά από την Ελλάδα.

Η οργάνωση των ιατρείων αυτών σύμφωνα με τις συστάσεις της Διεθνούς Συνεργαζόμενης Ομάδας για το Διαβητικό Πόδι πρέπει να είναι ως εξής:

• Ιατρείο Διαβητικού Ποδιού Επιπέδου 1: Το ιατρείο αυτό στελεχώνεται από έναν παθολόγο ή γενικό ιατρό και μια νοσηλεύτρια ή έναν ποδολόγο - ποδοθεραπευτή.
• Ιατρείο Διαβητικού Ποδιού Επιπέδου 2: Το ιατρείο αυτό στελεχώνεται από έναν Παθολόγο με εξειδίκευση στον διαβήτη, έναν χειρουργό (γενικό χειρουργό ή αγγειοχειρουργό ή ορθοπεδικό), μια νοσηλεύτρια και έναν ποδολόγο - ποδοθεραπευτή.
• Ιατρείο Διαβητικού Ποδιού Επιπέδου 3: Εξειδικευμένο ιατρείο διαβητικού ποδιού. Τα εξειδικευμένα ιατρεία στελεχώνονται από έναν Παθολόγο με εξειδίκευση στο διαβήτη, έναν αγγειοχειρουργό, έναν χειρουργό γενικής χειρουργικής, έναν ορθοπεδικό, έναν παθολόγο - λοιμωξιολόγο, μια νοσηλεύτρια, έναν ποδολόγο-ποδοθεραπευτή και έναν ορθωτιστή (δηλαδή επιστημόνων υγείας που είναι εξειδικευμένοι στην κατασκευή ειδικών υποδημάτων και πελμάτων). Στα εξειδικευμένα κέντρα μπορεί να γίνεται εκπαίδευση γιατρών, νοσηλευτών και ποδολόγων - ποδοθεραπευτών που θα στελεχώσουν μελλοντικά ιατρεία διαβητικού ποδιού.

Όπως εξήγησε ο κ. Τεντολούρης, σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν σε λειτουργία ιατρεία διαβητικού ποδιού (επιπέδου 1-3) στα εξής δημόσια Νοσοκομεία: Γ.Ν.Α. Λαϊκό, Γ.Ν.Α. Ευαγγελισμός, Γ.Ν.Α. Γεώργιος Γεννηματάς, Νοσοκομείο Α. Φλέμιγκ, Γ.Ν.Π. Τζάνειο, Πολυκλινική Αθηνών, Νοσοκομείο Α. Συγγρός, Π.Γ.Ν. Αττικόν, Νοσοκομείο ΝΙΜΤΣ Αθηνών, Γ.Ν. Θήβας, Γ.Ν. Χαλκίδας, Γ.Ν. Ηρακλείου Βενιζέλειο, Γ.Ν. Θεσσαλονίκης Παπαγεωργίου, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης.

Τα ιατρεία διαβητικού ποδιού των Νοσοκομείων των μεγάλων πόλεων δημιουργήθηκαν από ιατρούς με ειδική εκπαίδευση σε κέντρα του εξωτερικού, και τα ιατρεία άλλων μικρότερων πόλεων από ιατρούς με εξειδίκευση σε μεγάλα Νοσοκομεία της Ελλάδας όπου λειτουργούν τέτοια ιατρεία. Επομένως, στη χώρα μας υπάρχει η δυνατότητα για εκπαίδευση γιατρών και νοσηλευτών για τη δημιουργία ιατρείων διαβητικού ποδιού.

Είναι χαρακτηριστικό, πρόσθεσε ο κ. Τεντολούρης, ότι σε κανένα από αυτά τα ιατρεία δεν υπάρχει επίσημα ποδολόγος - ποδοθεραπευτής, ούτε ορθωτιστής, επειδή το επάγγελμα αυτό δεν έχει αναγνωριστεί από το Ελληνικό Κράτος και δεν προβλέπονται θέσεις για αυτό στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Στην Ελλάδα υπάρχουν αυτή τη στιγμή 14 ποδολόγοι - ποδοθεραπευτές που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και οι οποίοι είναι απόφοιτοι σχολών του εξωτερικού. Έτσι, αποτελεί επιτακτική ανάγκη για τη χώρα μας η δημιουργία Σχολής επιπέδου ΤΕΙ Ποδολόγων-Ποδοθεραπευτών και Ορθωτιστών για τη στελέχωση των ιατρείων διαβητικού ποδιού.

Αναφερόμενη στη νόσο, η κ. Καλλιγιάννη επεσήμανε ότι αν και ο σακχαρώδης διαβήτης θεωρείται κατεξοχήν μεταβολική νόσος, εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι μπορεί να είναι ταυτόχρονα και αγγειακή. Και αυτό γιατί αγγειακές επιπλοκές συναντώνται πολύ συχνά στους διαβητικούς ασθενείς και αποτελούν την κύρια αιτία ενδονοσοκομειακής νοσηλείας τους. Μάλιστα, η αγγειακή νόσος είναι 4-5 φορές συχνότερη στους διαβητικούς ασθενείς, εμφανίζεται επιθετικότερη συγκριτικά με τους μη διαβητικούς και εγκαθίσταται σε νεώτερη ηλικία, με ίση κατανομή μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Οι αθηροσκληρυντικές βλάβες των αρτηριών επιτείνονται στην παρουσία του διαβήτη, δημιουργώντας ταχύτατα στενώσεις ή και αποφράξεις του αυλού των αγγείων. Οι αλλοιώσεις αυτές προσβάλλουν εν δυνάμει όλα τα αγγεία του σώματος. Είναι, όμως, ιδιαίτερης σημασίας το γεγονός ότι ίσως πουθενά αλλού στο ανθρώπινο σώμα δεν παρατηρούνται τόσο καθαρά και σε τέτοια έκταση οι καταστροφικές συνέπειες των επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη όπως στα πόδια των διαβητικών ασθενών.

Η αποφρακτική αρτηριοπάθεια των κάτω άκρων συνδέεται άμεσα με το πολύπλοκο σύνδρομο του διαβητικού ποδιού. Στην παρουσία του διαβήτη οι βλάβες εστιάζονται στις περιφερικές, κυρίως, αρτηρίες κάτω από το γόνατο, οι οποίες είναι αγγεία μεσαίου και μικρού διαμετρήματος. Πρέπει να σημειωθεί ότι στην εμφάνιση και την ταχεία εξέλιξη της διαβητικής αγγειοπάθειας συμβάλλουν παράγοντες όπως ο χρόνος εμφάνισης και η ρύθμιση του διαβήτη, η υψηλή αρτηριακή πίεση, το κάπνισμα, η υπερλιπιδαιμία και η παχυσαρκία.

Η κ. Καλλιγιάννη εξήγησε ότι η παρουσία των αποφρακτικών αρτηριακών βλαβών στα κάτω άκρα υποδηλώνεται από έναν συνδυασμό συμπτωμάτων στο μεγαλύτερο αριθμό των ασθενών. Περίπου στο 1/3 των πασχόντων δεν παρατηρούνται συμπτώματα. Το ηπιότερο σύμπτωμα της ισχαιμίας είναι η εμφάνιση πόνου στο γλουτό ή την κνήμη κατά τη βάδιση σε ορισμένη απόσταση, το οποίο αποκαλείται διαλείπουσα χωλότητα. Είναι ιδιαίτερα σημαντική η αξιολόγηση του προβλήματος σε αυτό το στάδιο γιατί έτσι μπορεί να ανακοπεί η πορεία της νόσου σε κρίσιμη ισχαιμία.

Η κρίσιμη ισχαιμία αποτελεί σοβαρότατη εξέλιξη της αρτηριοπάθειας, οφείλεται, κυρίως, σε εκτεταμένες και πολυεπίπεδες αλλοιώσεις και χαρακτηρίζεται από συνεχή πόνο, ιδίως στη διάρκεια της νύχτας. Μερικές φορές η διάγνωση τίθεται λόγω της εμφάνισης ελκών ή νεκρώσεων στα δάκτυλα και την πτέρνα. Η εξέλιξη της περιφερικής αρτηριακής νόσου σε κρίσιμη ισχαιμία είναι ταχύτατη στους διαβητικούς ασθενείς και επέρχεται τουλάχιστον στο 1/3 των ασθενών με βλάβες στις αρτηρίες της κνήμης.

Η αντιμετώπιση της διαβητικής αρτηριοπάθειας των κάτω άκρων συνδέεται άμεσα με την ποιότητα ζωής, πρακτικά τη δυνατότητα να βαδίζει κανείς. Για το λόγο αυτό ο κύριος άξονας αυτής της ποιότητας ζωής είναι η διάσωση του άκρου. Και εδώ τίθεται το ερώτημα: ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης της ταχείας εξέλιξης και των επιπλοκών της διαβητικής περιφερικής αρτηριοπάθειας; Σαφώς και η πρόληψή της, με την απομάκρυνση των παραγόντων κίνδυνου, η οποία θα ανακόψει την πορεία της νόσου.

Έτσι, η σωστή ρύθμιση του διαβήτη, η διακοπή του καπνίσματος, ο έλεγχος της υπερλιπιδαιμίας και της υπέρτασης, η καταπολέμηση της παχυσαρκίας και η άσκηση είναι μερικοί από τους βασικούς κανόνες έλεγχου της εξέλιξης της νόσου. Η χορήγηση από τον ιατρό αντιαιμοπεταλιακών και αιμορεολογικων φαρμάκων θεωρείται τις περισσότερες φορές απαραίτητη για τον έλεγχο της νόσου.

Όταν, όμως, οι αθηροσκληρωτικές βλάβες των αρτηριών είναι σοβαρές και δεν ανταποκρίνονται στα συντηρητικά μέτρα θεραπείας και η νόσος εξελίσσεται ταχύτατα με σοβαρό κίνδυνο επιπλοκών (έλκη, νεκρώσεις, λοίμωξη του ποδιού), τότε η χειρουργική θεραπεία είναι επιβεβλημένη προκειμένου να αποκατασταθεί η αρτηριακή κυκλοφορία του ποδιού, να επουλωθούν τα ισχαιμικά έλκη και να αποφευχθεί ο ακρωτηριασμός. Η συμβολή τόσο των χειρουργικών, όσο και των ενδαγγειακών επεμβάσεων στην επαναιμάτωση του διαβητικού ισχαιμικού ποδιού έχει σαν αποτέλεσμα τη θεαματική μείωση των ακρωτηριασμών τις τελευταίες δεκαετίες.

Διαβάστε περισσότερα για - Διαβήτης: Με την κατάλληλη πρόληψη μπορούν να αποφευχθούν οι ακρωτηριασμοί

Ουραγός η Ελλάδα στην προστασία ανηλίκων από το αλκοόλ

Ουραγός είναι η Ελλάδα στην προστασία ανηλίκων από το αλκοόλ, ενώ το φαινόμενο του αλκοολισμού βρίσκεται σε έξαρση σχεδόν σε όλη την Ευρώπη.

Μετά τη θέσπιση κατώτατου επιτρεπτού ορίου ηλικίας για την πώληση και το σερβίρισμα αλκοολούχων ποτών στη Μάλτα (2009), στη Γαλλία (2009) και στο Βέλγιο (2010), η Ελλάδα και η Ιταλία αποτελούν πλέον τις μόνες χώρες στην Ε.Ε. όπου δεν έχει θεσπιστεί ένα σαφές όριο ηλικίας για την κατανάλωση αλκοολούχων ποτών. Αυτό προκύπτει από την απάντηση της Επιτροπής έπειτα από ερώτηση του ευρωβουλευτή της Ν.Δ. κ. Γ. Παπανικολάου σχετικά με το φαινόμενο έξαρσης του αλκοολισμού που παρατηρείται τον τελευταίο χρόνο στην Ευρώπη.

Ο κ. Παπανικολάου τόνισε ότι με πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ καταδεικνύεται ότι η οικονομική κρίση, το αυξανόμενο άγχος και η ανασφάλεια αποδεικνύονται βασικές αιτίες της έξαρσης του φαινομένου στην Ευρώπη. Μάλιστα, το αλκοόλ καταλαμβάνει την όγδοη θέση στον κατάλογο με τις δέκα κορυφαίες αιτίες θανάτου, καθώς σκοτώνει 2,3 εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως όταν το κάπνισμα σκοτώνει 1,5 εκατομμύριο. Η κατανάλωση ποτού συμβάλλει και στην αυξημένη πίεση που αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως.

Η Ε.Ε. είναι ο μεγαλύτερος καταναλωτής οινοπνευματοδών ποτών παγκοσμίως και στην προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου η Επιτροπή έθεσε σε λειτουργία μια online πηγή για να προωθήσει τις ορθές πρακτικές σχετικά με τους νέους και το οινόπνευμα. Ο στόχος αυτής της πηγής είναι να λαμβάνει πληροφορίες για σχέδια σχετικά με την πρόληψη της κατανάλωσης οινοπνεύματος από ανηλίκους, να ενημερώνει και να προστατεύει τους νέους για θέματα σχετικά με το οινόπνευμα, και να ενθαρρύνει υπεύθυνες πρακτικές μεταξύ των πωλητών και των σερβιτόρων οινοπνευματωδών ποτών, κυρίως όσον αφορά τις απαιτήσεις κατώτατου ορίου ηλικίας.

Στην παρατήρηση του κ। Παπανικολάου για τις αλλαγές που έχει επιφέρει η οικονομική κρίση στο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον της ΕΕ και στο κατά πόσον αυτές συνέβαλαν στην έξαρση του αλκοολισμού, υπογραμμίστηκε ότι πρέπει να επαναξιολογηθεί αν τα μέτρα που λαμβάνονται σήμερα σε εθνικό επίπεδο και σε επίπεδο ΕΕ αποφέρουν αποτελέσματα -σε συνδυασμό με τις ενέργειες που αναλαμβάνουν με δική τους πρωτοβουλία τα ενδιαφερόμενα μέρη-, ή αν ο συνδυασμός αυτός πρέπει να αναθεωρηθεί.

http://www.iatronet.gr/newsarticle.asp?art_id=11382

Διαβάστε περισσότερα για - Ουραγός η Ελλάδα στην προστασία ανηλίκων από το αλκοόλ

"Συναγερμός" στο Facebook για την παιδεραστία

Μια βρετανική οργάνωση για την προστασία των παιδιών (Ceop), καλεί το Facebook να προσθέσει «δικλείδες ασφαλείας» στις σελίδες του, σε σχετικό συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσινγκτον.

Ο διάσημος διαδικτυακός τόπος, ιδιαίτερα δημοφιλής στους νέους, δέχθηκε πολλές επικρίσεις από την Ceop ειδικά μετά τη δολοφονία μιας έφηβης από έναν άνδρα που γνώρισε μέσω του site.

Η διοίκηση του Facebook, πάντως, ανακοίνωσε ότι λαμβάνει πολύ σοβαρά τις συστάσεις και ότι εξετάζεται η περίπτωση της προσθήκης μιας εφαρμογής «συναγερμού», με σκοπό να μπορούν οι χρήστες να καταγγέλλουν άμεσα οτιδήποτε ύποπτο υποπέσει στην αντίληψή τους σχετικά με την παιδεραστία।

πηγή

Διαβάστε περισσότερα για - "Συναγερμός" στο Facebook για την παιδεραστία

Σταθερή αξία η Ελληνίδα γιαγιά ακόμη και στα... ξένα

Της Ιωαννας Φωτιαδη

Οσοι ταξιδεύουν συχνά τις έχουν συναντήσει σε κάποιο αεροπλάνο. Ο λόγος για τις Ελληνίδες «σούπερ» γιαγιάδες, που δεν διστάζουν να μετακομίσουν για λίγο ή πολύ σε άλλες χώρες, ώστε να στηρίξουν την οικογένεια των παιδιών τους. Καθώς όλο και περισσότεροι Ελληνες μεταναστεύουν για λόγους επαγγελματικούς στο εξωτερικό, αυξάνονται αντίστοιχα και οι μαμάδες που αποφασίζουν όψιμα να αλλάξουν τρόπο κατοικίας και ζωής. «Δεν ξέρω λέξη αγγλικά», μου εξομολογείται μία από αυτές σε μια πτήση Λονδίνο - Αθήνα, η οποία επιστρέφει στην πατρίδα έπειτα από τρίμηνη παραμονή, «συνεννοούμαι με νοήματα». Ωστόσο, δεν τίθεται θέμα άρνησης στις παρακλήσεις των «παιδιών». Η Ελληνίδα μάνα, την οποία εντοπίσαμε σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες αλλά και σε κάποιες ασιατικές, αναδεικνύεται σε... διαχρονική αξία. Παρ’ όλο το οργανωμένο σύστημα παιδικών σταθμών και φύλαξης βρεφών των ευρωπαϊκών πόλεων, φαίνεται ότι οι νέοι Ελληνες γονείς προτιμούν τη γιαγιά. Η προσφορά τους, που γίνεται πάντοτε με χαμόγελο, τις διαφοροποιεί από τις συνομήλικές τους στην υπόλοιπη Ευρώπη. «Για εκείνες τρίτη ηλικία σημαίνει ταξίδια και διασκέδαση, τα εγγόνια είναι λίγο-πολύ διακοσμητικά στη ζωή τους».

Η γέννηση του πρώτου εγγονιού σήμανε δέκα χρόνια «ξενιτιάς» στις Βρυξέλλες για την κ. Γεωργία Κομνηνού. «Οταν η κόρη μου έμεινε έγκυος, με ρώτησε αν θα μπορούσε να υπολογίζει στη βοήθειά μου», θυμάται σήμερα η 62χρονη γιαγιά. «Εκλεισα το ανθοπωλείο που είχα στην Αθήνα κι ετοίμασα τα μπογαλάκια μου», περιγράφει. «Προειδοποίησα, όμως, την κόρη μου ότι ο χρόνος που θα αφιέρωνα στην οικογένειά της θα ήταν δέκα χρόνια, από τα πενήντα έως τα εξήντα. Μετά ήθελα να ξεκουραστώ». Η κ. Γεωργία δεν θυμίζει, όμως, παραδοσιακές πεθερές. «Τους ξεκαθάρισα ότι δεν θα μέναμε στο ίδιο σπίτι. Μετά τους πρώτους μήνες, μετακόμισα μόνη μου σε άλλο διαμέρισμα».

Το ένα μωρό ακολούθησε το άλλο και τελικά η κ. Γεωργία βρέθηκε με τρία εγγονάκια στην καρδιά της Ευρώπης. Το ωράριό της, σκληρό, αφού συμπλήρωνε δωδεκάωρο, αλλά η πληρότητα που ένιωθε ήταν μεγάλη. «Πήγαινα τα παιδιά στο νηπιαγωγείο τους, μαγείρευα, έπαιρνα τα παιδιά από το σχολείο και συνεχίζαμε τις απογευματινές δραστηριότητες. Στα υπαίθρια πάρκα γινόμουν κι εγώ παιδί: έπαιζα μαζί τους με τις ώρες». Δωδεκάωρο η γιαγιά, 12ωρο όμως και η μαμά στην εργασία της.

«Πέρασα πολύ όμορφα»

Μη φανταστείτε, ωστόσο, ότι η κ. Γεωργία νιώθει πως «θυσιάστηκε» στον βωμό της οικογένειας. «Πέρασα πολύ όμορφα αυτή τη δεκαετία», λέει με νοσταλγία στην «Κ». «Συνδέθηκα με την ελληνική κοινότητα, όπου διδάχθηκα και γαλλικά, έκανα καινούργιους φίλους, είδα νέους τόπους». Οταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου κι επέστρεψε στην Ελλάδα, έπαθε «κατάθλιψη».

Ωστόσο, η κ. Γεωργία ήταν σαν τη μύγα μες στο γάλα. «Ισως η μοναδική γιαγιά σε όλες τις παιδικές χαρές της πόλης», λέει χαριτολογώντας, «τα παιδιά εκεί νομίζεις ότι μεγαλώνουν τελείως μόνα τους».

Στο μακρινό Ντουμπάι για την αγαπημένη της εγγονή και τα δισέγγονά της βρέθηκε για δύο μήνες η κ. Γεσθημανή Αθανασίου από τη Θεσσαλονίκη. «Τη Γεσθημανή τη μεγάλωσα εγώ, όσο οι γονείς της έλειπαν στη Γερμανία», εξηγεί η 79χρονη συνονόματη προγιαγιά. «Τώρα πια δεν είμαι τόσο ακμαία, αλλά υπέκυψα στην επίμονη πρόσκλησή της». Παρ’ όλες τις δυσκολίες –αφού η αποβίβασή της στο αεροπλάνο γινόταν με καροτσάκι λόγω κινητικών προβλημάτων η κ. Γεσθημανή παρέτεινε τη βίζα της, ώστε να μείνει δύο μήνες στο Ντουμπάι. «Πέρασα πολύ όμορφα, με είχαν στα πούπουλα», λέει με συγκίνηση. «Θα ήθελα να ήμουν νεότερη να τους βοηθήσω περισσότερο». Η δραστήρια προγιαγιά ανέλαβε το σιδέρωμα των ρούχων της 4μελούς οικογένειας και πέρασε πολλές δημιουργικές ώρες με τις δισεγγονές της, τεσσάρων και δύο ετών. «Τα παιδιά την αναζητούν συνεχώς», αναφέρει η νεαρή μητέρα, «νοσταλγούν τα παραμύθια που διάβαζαν μαζί».

Πεπειραμένη

Είχε αποφασίσει έπειτα από 43 χρόνια σκληρής δουλειάς και διαμονής στη Γερμανία να επιστρέψει στην Ελλάδα και να απολαύσει τις χαρές της τρίτης ηλικίας, αλλά τελικά δεν ήταν... «γραφτό». «Οταν τα παιδιά μου ζήτησαν βοήθεια, τα μάζεψα και πήγα πάλι στο Μόναχο», λέει στην «Κ» η 70χρονη κ. Αγγελική Καλαϊτζίδου. «Η νύφη μου ανέλαβε ένα φούρνο και κάθε μέρα φεύγει από τις 4 το πρωί. Κάποιος, όμως, πρέπει να ασχολείται με το νοικοκυριό και το καθημερινό μαγείρεμα», επισημαίνει. Ο εγγονός της είναι μεν 17 χρόνων, θέλει όμως κι αυτός το... κανάκεμά του. Φυσικά, για την κ. Χριστίνα αυτά δεν είναι δύσκολα πράγματα, αφού είναι μια πεπειραμένη γιαγιά και προγιαγιά. «Πάντα είχα κάποιον να προσέχω», διηγείται.

Ολη μέρα μαζί, στο Μόναχο

«Τα παιδιά μου ήταν λίγο σαν τις βαλίτσες, που τις αφήνεις όπου μπορείς», θυμάται η κ. Ελένη Τσακμάκη, που υπήρξε μετανάστης πρώτης γενιάς στη Γερμανία. «Εφθασα στο Μόναχο το 1961 με τα πρώτα συμβόλαια εργασίας», λέει στην «Κ». «Χωρίσαμε με τον άντρα μου για να μείνουμε στους καταυλισμούς που προορίζονταν για τους Gastarbeiter. Για παιδιά, βέβαια, ούτε λόγος... Οι Γερμανοί χρειάζονταν εργατικά χέρια, γι’ αυτό τα παιδιά αποκλείονταν από τα συμβόλαια». Η νεαρή, τότε, μητέρα εμπιστεύεται τα τρία παιδιά της στη γιαγιά τους. Σήμερα, γιαγιά η ίδια και προγιαγιά, αναπληρώνει «τη σχέση που δεν μπόρεσα να αναπτύξω με τα παιδιά μου, με τα εγγόνια μου». Με τις δύο μικρότερες εγγονές της, πέντε και επτά χρόνων, περνάει όλη την ημέρα: «Τους μαγειρεύω, τις συνοδεύω στο σχολείο και σε εκδηλώσεις, ζωγραφίζουμε και διαβάζουμε παραμύθια».

Στο σπίτι της γιαγιάς τα παιδιά μιλούν και διαβάζουν μόνο ελληνικά। «Εχω μεταμορφώσει το σπίτι μου σε ελληνικό σχολείο, θεωρώ χρέος μου να μεταφέρω στις νεότερες γενιές τον ελληνικό πολιτισμό», υπογραμμίζει η 72χρονη γιαγιά - συγγραφέας, που έχει βραβευθεί από τον δήμο του Μονάχου για τα βιβλία και τα θεατρικά της έργα, τα οποία είναι εμπνευσμένα από τη ζωή των Ελλήνων μεταναστών. «Ενα από τα βιβλία μου το έχει εικονογραφήσει η εγγονή μου!», λέει με καμάρι. «Δεν είμαι χαζογιαγιά, αλλά νομίζω ότι από τα έξι μου εγγόνια άλλα μου μοιάζουν εξωτερικά κι άλλα στο ταμπεραμέντο!».

news.kathimerini.gr

Διαβάστε περισσότερα για - Σταθερή αξία η Ελληνίδα γιαγιά ακόμη και στα... ξένα

Το χαμόγελό μας δείχνει πόσο θα ζήσουμε

Εάν σε όλες τις φωτογραφίες είστε ο τύπος με το μεγαλύτερο χαμόγελο, μια νέα μελέτη αποδεικνύει ότι μπορείτε να αναμένετε πως θα ζήσετε πολλά και καλά χρόνια.

Ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Γουέιν, στο Ντιτρόιτ, αξιολόγησαν τις φωτογραφίες 230 αθλητών που μεσουρανούσαν στο αμερικανικό φουτμπόλ πριν από το 1950, βαθμολογώντας το χαμόγελό τους ως «ανύπαρκτο», «μερικό» ή «απόλυτο».

Επιπλέον, συγκέντρωσαν όσες πληροφορίες υπήρχαν για τη μακροζωία τους και στοιχεία όπως το μορφωτικό επίπεδο, η οικογενειακή κατάσταση, το έτος γεννήσεως, το ύψος και το σωματικό βάρος τους.

Ζήτησαν επίσης από ομάδα εθελοντών οι οποίοι δεν γνώριζαν τον σκοπό της μελέτης, να βαθμολογήσουν από το 1 έως το 3 το χαμόγελο των παικτών- με το 1 να αντιστοιχεί στο ανύπαρκτο χαμόγελο, το 2 στο μερικό χαμόγελο και το 3 στο απόλυτο χαμόγελο.

Αναλύοντας όλα τα στοιχεία, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα πως όσοι είχαν το πιο λαμπερό χαμόγελο έζησαν περισσότερο, σε σύγκριση με τους υπόλοιπους, κατά τον επικεφαλής ερευνητή δρ Έρνεστ Λ. Έιμπελ, καθηγητή Ψυχολογίας στο Γουέιν Στέιτ.

«Το μεγάλο, φωτεινό χαμόγελο σχετίζεται με την υποκειμενική ευτυχία ή έστω με μια πιο θετική στάση απέναντι στη ζωή και είναι πολύ δύσκολο να υποκριθεί κανείς» λέει.

Μέχρι την 1η Ιουνίου 2009, μόνο 46 από τους παίκτες βρίσκονταν εν ζωή. Οι ερευνητές ανέλυσαν όλα τα στοιχεία για να διαπιστώσουν εάν το χαμόγελό τους σχετιζόταν με τη μακροζωία τους, ανεξάρτητα από τους άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να την επηρεάσουν. Όπως διαπίστωσαν, σχετιζόταν.

Κατά μέσον όρο οι παίκτες που δεν χαμογελούσαν έζησαν 72,9 χρόνια, όσοι χαμογελούσαν εν μέρει έζησαν 75 χρόνια και όσοι χαμογελούσαν με την καρδιά τους έζησαν 79,9 χρόνια.

Όπως εξήγησαν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Ρsychological Science Οnline First», οι παίκτες που χαμογελούσαν φαρδιά- πλατιά είχαν το επονομαζόμενο «χαμόγελο Ντουσέν» (έχει πάρει την ονομασία του από τον Γάλλο νευρολόγο που το πρωτοπεριέγραψε). Το χαμόγελο αυτό χαρακτηρίζεται από ανασήκωμα των παρειών (μάγουλα) και των ακρών του στόματος και από λεπτές ρυτίδες γύρω από τα μάτια.

Το νέο εύρημα συμφωνεί με αυτά παλαιότερων κλινικών μελετών, οι οποίες έχουν συσχετίσει το φωτεινό χαμόγελο στα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης με μεγαλύτερη ικανοποίηση από τη ζωή μερικές δεκαετίες αργότερα.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Διαβάστε περισσότερα για - Το χαμόγελό μας δείχνει πόσο θα ζήσουμε

Η μοναξιά στη σχέση προμηνύει το τέλος της

Του Θάνου Ε. Ασκητή

Μοναξιά και σχέση είναι δύο λέξεις που φαντάζουν αντιφατικές. Και όμως, η μοναξιά «χτυπάει» την πόρτα του ζευγαριού, εμβόλιμα μπαίνει στη ζωή του και με περισσή ευκολία γκρεμίζει τις προσδοκίες του.

Πώς άραγε φτάνουν δύο άνθρωποι στο σημείο να νιώθουν έτσι; Πολλοί υποστηρίζουν πως ο σύγχρονος τρόπος ζωής, το επαγγελματικό άγχος, το κυνήγι της ευμάρειας και του καταναλωτισμού, δυσκολεύουν το άτομο, άρα και τη σχέση του με το άλλο φύλο.

Συχνά, οι ίδιοι οι άνθρωποι δημιουργούν μέσα στη σχέση τους τις προϋποθέσεις της μοναξιάς τους. Σταματούν να επικοινωνούν με τον σύντροφό τους, δεν εκφράζουν της αληθινές τους ανάγκες ή τις εκφράζουν με τρόπο αυταρχικό και χρεωστικό. Άλλοτε πάλι επιλέγουν να «μιλούν» μέσα από τη σιωπή τους. Αρχίζουν να αντιπαθούν τα πράγματα που τους γοήτευαν αρχικά στον άνθρωπό τους και έτσι, ενώ στην αρχή θεωρούσαν, για παράδειγμα, τον αυθορμητισμό του συντρόφου τους γοητεία, τώρα το μεταφράζουν ως αφέλεια, ανωριμότητα ή αδιαφορία. Εγκλωβίζονται στο άγχος της δικής τους καθημερινότητας και θεωρούν πως ο άλλος δεν είναι ικανός να τους καταλάβει.

Η μοναξιά αντανακλάται με γοργούς ρυθμούς και στη σεξουαλική τους ζωή, αφού οι επαφές αραιώνουν δραματικά, σε ένα κλίμα συναισθηματικά ψυχρό και σεξουαλικά άγευστο και άχρωμο. Οι ώρες που κάθονται αμίλητοι, προσηλωμένοι μπροστά στην τηλεόραση είναι η κοινή τους στιγμή..., μόνο που ακόμα και τότε ο καθένας είναι αποσυρμένος στις δικές του σκέψεις, εικόνες και όνειρα και βιώνει τη μοναξιά του στον προσωπικό του μικρόκοσμο.

Μέσα από την παραπάνω διαδικασία οδηγούνται οι σύντροφοι στη συναισθηματική μοναξιά, που αφορά ένα αόριστο και γενικευμένο αίσθημα κενού και έλλειψης ικανοποίησης. Οι σύντροφοι αντί να μιλήσουν, επιλέγουν να ζουν βολεμένοι ο καθένας στη μοναξιά του, ακολουθώντας σε μια δυαδική σχέση τη δική του μοναχική πορεία. Ζουν μαζί, αλλά ουσιαστικά μόνοι...

Η μοναξιά του καθενός είναι σκληρή επιλογή, αλλά η μοναξιά της σχέσης είναι αδυσώπητη και προμηνύει το τέλος της. Συνιστάται:

- Μοιραστείτε τα προβλήματα και τις ανησυχίες σας με τον/τη σύντροφό σας

- Εκφράστε ανοιχτά και με ήρεμο τρόπο τις ανάγκες και τις επιθυμίες σας, χωρίς να κρίνετε και να χρεώνετε τον άλλον

- Θυμηθείτε τι κάνατε τον πρώτο καιρό της γνωριμίας σας! Η οικειότητα που φέρνει ο χρόνος, μας κάνει να ξεχνάμε...

- Κάντε έναν απολογισμό αναφορικά με τους λάθος χειρισμούς που είναι πιθανό να κάνετε εσείς οι ίδιοι μέσα στη σχέση

- Εκφράστε του/της με ηρεμία και ειλικρίνεια τα πραγματικά σας αισθήματα

- Βάλτε στο πρόγραμμά σας καταστάσεις που σας ικανοποιούν από κοινού

- Σκεφτείτε το ενδεχόμενο να συμβουλευτείτε ειδικό σε θέματα σχέσεων.

Ο Θ. Ασκητής είναι νευρολόγος- ψυχίατρος

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Διαβάστε περισσότερα για - Η μοναξιά στη σχέση προμηνύει το τέλος της

Αλάτι: Ο ύπουλος εχθρός της καρδιάς

Πόλεμο κατά του αλατιού κήρυξε για το 2010 η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, με οδηγό τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, καθώς μεγάλες μελέτες αποδεικνύουν ότι η απουσία της αλατιέρας από το τραπέζι μπορεί να σώσει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους από καρδιαγγειακά επεισόδια.

Το αλάτι μπαίνει _ μετά τα λίπη _ στο στόχαστρο των επιστημόνων της Δημόσιας Υγείας. Το σύνθημα του ΠΟΥ είναι: «Μειώστε το αλάτι στο φαγητό, σώστε τα αγγεία, την καρδιά, τα νεφρά και τη ζωή σας».

Μια επιστημονική ανάλυση, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην επιθεώρηση New England Journal of Medicine από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ και του Κολεγίου Παθολόγων και Χειρουργών του Πανεπιστημίου Κολούμπια, υπολόγισε ότι εάν οι Αμερικανοί μείωναν την πρόληψη αλατιού κατά μισό κουταλάκι του τσαγιού την ημέρα ή κατά 3 γραμμάρια, αυτό θα μείωνε τον ετήσιο αριθμό περιπτώσεων στεφανιαίας νόσου κατά 60.000 - 120.000, καρδιακών εμφραγμάτων κατά 54.000 - 99.000, εγκεφαλικών επεισοδίων κατά 32.000 - 66.000 και των θανάτων από κάθε αιτία κατά 44.000 - 92.000. Ταυτόχρονα, θα γλίτωνε τη Δημόσια Υγεία από κόστος 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο.

Ο επικεφαλής των ερευνητών δρ Κirsten Bibbins-Domingo συμπέρανε ότι ακόμα και πολύ μικρότερη μείωση της πρόσληψης αλατιού _ κατά ένα γραμμάριο την ημέρα, που θα πραγματοποιούνταν έως το 2019 _ «θα ήταν πιο αποτελεσματική στη μείωση της πίεσης από ό,τι τα φάρμακα για τα άτομα με υπέρταση».

Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μάικλ Μπλούμπεργκ κάλεσε τους υπεύθυνους των αλυσίδων εστιατορίων και των βιομηχανιών τροφίμων να ελαττώσουν την ποσότητα αλατιού στα προϊόντα τους κατά 25% μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, με σκοπό τη μείωση της αρτηριακής υπέρτασης.

Και μια μελέτη από Αυστραλούς ερευνητές, που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στην Αμερικανική Επιθεώρηση Κλινικής Διατροφής, βρήκε ότι το 67% των τροφίμων του εμπορίου περιέχουν ποσότητα αλατιού πολύ μεγαλύτερη από τη συνιστώμενη. Το περισσότερο αλάτι βρέθηκε ότι περιέχουν οι σος και τα αλείμματα, ενώ στη δεύτερη θέση ήρθαν τα επεξεργασμένα κρέατα (αλλαντικά).

Η μέση ημερήσια κατανάλωση αλατιού παγκοσμίως υπολογίζεται ότι είναι 9-12 γρ. κατά άτομο, με τον ΠΟΥ να συνιστά κατανάλωση έως 5-6 γρ., δηλαδή ένα κουταλάκι του γλυκού.

«Η ποσότητα αυτή εξακολουθεί να είναι περίπου δέκα φορές μεγαλύτερη από την ποσότητα που κατανάλωνε ο άνθρωπος μέσα στα εκατομμύρια χρόνια της εξέλιξής μας», λέει ο καθηγητής Παθολογίας Χρύσανθος Ζαμπούλης, διευθυντής της Β' προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και πρόεδρος της Ελληνικής Αντιυπερτασικής Εταιρείας.

«Τα τελευταία 200-300 χρόνια αποκτήσαμε τη συνήθεια να καταναλώνουμε υπερβολικές ποσότητες αλατιού. Η μείωσή του στην ποσότητα των 5-6 γρ. θα φέρει μείωση στα αγγειακά επεισόδια κατά 24% και ελάττωση της θνησιμότητας λόγω στεφανιαίας νόσου κατά 18%».

Μελέτες, που έγιναν σε φυλές στη ζούγκλα της Βενεζουέλας, τεκμηριώνουν την άμεση συσχέτιση υπέρτασης και πρόσληψης αλατιού. «Όπως οι πρόγονοί μας τα τελευταία εκατομμύρια χρόνια, έτσι και αυτοί προσλαμβάνουν 10 με 250 mg την ημέρα, δηλαδή ένα τέταρτο του γραμμαρίου», λέει ο καθηγητής.

«Μάλιστα, βρέθηκε ότι στις φυλές αυτές άτομα ηλικίας 70 ετών είχαν τα ίδια επίπεδα αρτηριακής πίεσης με άτομα 20 ετών!».

Ο κ. Ζαμπούλης τονίζει ότι το μισό από το παραπανίσιο αλάτι που λαμβάνουμε κάθε μέρα προέρχεται από το ψωμί και τα δημητριακά πρωινού. Η Μεγάλη Βρετανία έπεισε τις εταιρείες παρασκευής ψωμιού και δημητριακών να ελαττώσουν στο μισό το αλάτι στα προϊόντα τους, ενώ ανάλογη προσπάθεια επιχειρεί φέτος η Πορτογαλία.

«Η αιτία για την ανάπτυξη υπέρτασης σε 3 στους 10 ενηλίκους οφείλεται στη μεγάλη κατανάλωση αλατιού», τονίζει ο κ. Ζαμπούλης. «Ο χρόνος που χρειάζεται για να συνηθίσει κανείς το λιγότερο αλάτι στο φαγητό και να το βρίσκει αυτό νόστιμο είναι μόνο δύο εβδομάδες».

Συμβουλές για μείωση του αλατιού

_ Απομακρύνετε την αλατιέρα από το τραπέζι του σπιτιού

_ Να χρησιμοποιείτε αρωματικά βότανα στο φαγητό αντί για αλάτι (ρίγανη, δενδρολίβανο κ.ά.)

_ Nα αποφεύγετε έτοιμες σάλτσες, στιγμιαία προϊόντα, αλλαντικά, αλμυρά τυριά και αρτοπαρασκευάσματα

_ Να ζητάτε στα εστιατόρια να σας φέρνουν τα τηγανητά και ψητά φαγητά και τις σαλάτες χωρίς αλάτι

_ Να ξεπλένετε τις κονσερβοποιημένες τροφές που είναι σε άλμη

_ Να ξαλμυρίζετε τη φέτα και τις ελιές

_ Να διαβάζετε στις ετικέτες την περιεκτικότητα των προϊόντων σε αλάτι (υψηλή θεωρείται όταν περιέχει πάνω από 0,6 γρ. νάτριο ή 1,5 γρ. αλάτι ανά 100 γρ.)

10 γρ. αλάτι την ημέρα καταναλώνουν κατά μέσο όρο οι Έλληνες

_ Η μείωσή του στα 5 γρ. την ημέρα (1 κουτ. γλυκού) θα επιφέρει μείωση στα αγγειακά επεισόδια κατά 24% και ελάττωση της θνησιμότητας λόγω στεφανιαίας νόσου κατά 18%

_ Το 67% των τροφίμων του εμπορίου περιέχουν ποσότητα αλατιού πολύ μεγαλύτερη από τη συνιστώμενη

_ Η υπέρταση λόγω υπερβολικής κατανάλωσης αλατιού πλήττει 3 στους 10 ενηλίκους

_ Το 75% του προσλαμβανόμενου αλατιού προέρχεται από βιομηχανοποιημένες τροφές και γεύματα εκτός σπιτιού

Πηγές: Ευρωπαϊκές και Αμερικανικές μελέτες, ΕΦΕΤ

Υγιή νεφρά για υγιή καρδιά

Η υγεία των νεφρών αποδεικνύεται τελευταία ότι έχει καταλυτική σημασία για την υγεία της καρδιάς. Η μικροαλβουμινουρία, ένας δείκτης επιβαρυμένης νεφρικής λειτουργίας, θεωρείται πλέον παράγων κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο (όπως π.χ. η υψηλή χοληστερόλη ή το υψηλό σάκχαρο), ενώ οι επιστήμονες αναγνωρίζουν τελευταία μια νέα νόσο, το λεγόμενο καρδιονεφρικό σύνδρομο.

«Τα νεφρά πρέπει να θεωρούνται όργανα του καρδιαγγειακού συστήματος!», τονίζει ο κ. Kωνσταντίνος Τσιούφης, λέκτωρ της Α' Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής και υπεύθυνος της Μονάδας Υπέρτασης στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών.

«Πολύ συχνά συνυπάρχουν στον ίδιο ασθενή η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, η διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας και η αναιμία. Mια πάσχουσα καρδιά έχει πολυάριθμες δυσμενείς επιπτώσεις στη νεφρική λειτουργία, ενώ παράλληλα η νεφρική δυσλειτουργία μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καρδιακή και αγγειακή λειτουργία, οδηγώντας σε έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια ή αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

»Αυτή η στενή και αμφίδρομη σχέση μεταξύ της καρδιάς και των νεφρών, παρότι είναι γνωστή από πολύ παλαιότερα, αποτυπώθηκε τελευταία ως μία νέα νοσολογική οντότητα που ονομάζεται καρδιονεφρικό σύνδρομο. Το καρδιονεφρικό σύνδρομο ορίζεται ως παθοφυσιολογική διαταραχή της καρδιάς και των νεφρών, σύμφωνα με την οποία η οξεία ή χρόνια δυσλειτουργία στο ένα όργανο μπορεί να προκαλέσει οξεία ή χρόνια δυσλειτουργία στο άλλο όργανο».

Υπολογίζεται ότι έως και το 50% των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια έχουν επηρεασμένη τη νεφρική λειτουργία τους. Και η καρδιαγγειακή θνησιμότητα σε άτομα με χρόνια νεφρική νόσο είναι 15 έως και 30 φορές μεγαλύτερη από ό,τι στον γενικό πληθυσμό.

Αλληλεξάρτηση νεφρικής και καρδιακής λειτουργίας

«Παρά το μικρό σχετικό μέγεθός τους, οι νεφροί δέχονται πολύ πλούσια αιμάτωση που αντιστοιχεί στο 20% - 25% της καρδιακής παροχής», λέει ο κ. Τσιούφης. «Δηλαδή, το ένα τέταρτο του εξωθούμενου από την καρδιά όγκου αίματος ανά λεπτό καταλήγει στους νεφρούς.

»Οι νεφροί λόγω της πολύ σύνθετης λειτουργίας αποβολής των ούρων, αλλά και της πλειάδα των ουσιών που παράγουν, κατέχουν κεντρικό ρόλο στη ρύθμιση της ηλεκτρολυτικής ισορροπίας του οργανισμού, του όγκου αίματος και των επιπέδων της αρτηριακής πίεσης. Η κατανόηση αυτών των μηχανισμών οδήγησε σε σημαντικές εξελίξεις, τόσο για τη διάγνωση όσο και για τη θεραπεία των καρδιαγγειακών νοσημάτων».

Η καρδιαγγειακή και η νεφρική νόσοι εμφανίζουν παράλληλη εξελικτική πορεία. «Και οι δύο νόσοι έχουν ως αφετηρία, στις περισσότερες περιπτώσεις, την έκθεση του ατόμου στους ίδιους παράγοντες κινδύνου όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η υπέρταση και η πρόοδος της ηλικίας», επισημαίνει ο κ. Τσιούφης.

«Σήμερα υπολογίζεται ότι ο σακχαρώδης διαβήτης ευθύνεται για το 40% των περιπτώσεων ασθενών που οδηγούνται σε τεχνητό νεφρό και η αρρύθμιστη υπέρταση για το 20% αυτών».

Σε μελέτη μεγάλου δείγματος πληθυσμού στις ΗΠΑ, η συχνότητα εμφάνισης της χρόνιας νεφρικής νόσου ήταν 4,4%, ενώ σε υπερτασικούς ασθενείς η συχνότητα είναι μεγαλύτερη (10%-15%).

Αντίστοιχα, η συχνότητα εμφάνισης της μικροαλβουμινουρίας στον γενικό πληθυσμό στις ΗΠΑ κυμαίνεται από 6% έως 9%, ενώ ανάλογες ευρωπαϊκές μελέτες δίνουν ποσοστά της τάξεως του 5% - 7% και σε υπερτασικούς ασθενείς φτάνουν σε 10% - 40%. Στον ελληνικό χώρο, βάσει δεδομένων από τη μελέτη Hippokration Hellenic Hypertension (3H), το 12% των υπερτασικών ασθενών έχει μικροαλβουμινουρία.

Πόσο αυξάνεται ο καρδιαγγειακός κίνδυνος

Η εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί να βασιστεί σε δύο απλά τεστ:

_ Τη μέτρηση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR).

_ Τη μέτρηση της αποβαλλόμενης αλβουμίνης ούρων.

Με βάση αυτά τα στοιχεία, ως χρόνια νεφρική νόσος ορίζεται είτε η επιμένουσα λευκωματουρία είτε η μειωμένη τιμή GFR. «Τιμές λόγου αλβουμίνης ούρων προς κρεατινίνη ούρων μικρότερες από 30 mg/g χαρακτηρίζουν τη μικροαλβουμινουρία, ενώ πάνω από 300 mg/g χαρακτηρίζουν την πρωτεϊνουρία και σε κάθε περίπτωση υποδηλώνουν αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο και πρέπει να ακολουθηθεί επιθετική θεραπευτική αγωγή», συνιστά ο κ. Τσιούφης.

Σήμερα, υπάρχουν και νέες εξετάσεις όπως π.χ. η μέτρηση της συστατίνης.

«Ακόμη και μικρή επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας σχετίζεται με σημαντική παράλληλη αύξηση του καρδιαγγειακού κινδύνου, ανεξάρτητα από τους καθιερωμένους παράγοντες κινδύνου», προειδοποιεί ο κ. Τσιούφης.

«Πρόσφατα δεδομένα από μελέτη 1,1 εκατ. ατόμων έδειξαν ότι χαμηλότερες τιμές GFR σχετίζονται με τριπλασιασμό του κινδύνου για θάνατο από το καρδιαγγειακό σύστημα. Η επηρεασμένη νεφρική λειτουργία σχετίζεται με δυσμενή πρόγνωση ύστερα από οξύ ισχαιμικό επεισόδιο ή διαδερμική επέμβαση επαναγγείωσης (αγγειοπλαστική ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη).

»Μείωση του GFR συνοδεύτηκε από αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου κατά 26% και συνεπώς η μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης θεωρείται ανεξάρτητος παράγων καρδιαγγειακού κινδύνου».

Δεδομένα από 1.650 υπερτασικούς ασθενείς στη Μονάδα Υπέρτασης της Α' Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής τα οποία δημοσιεύθηκαν πρόσφατα, επιβεβαιώνουν και επεκτείνουν τη γνώση σχετικά με την προγνωστική αξία της επηρεασμένης νεφρικής λειτουργίας ως σημαντικού παράγοντος ολικής θνητότητας και καρδιαγγειακής νοσηρότητας.

Ειδικότερα, οι υπερτασικοί ασθενείς που είχαν ταυτόχρονα υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και χρόνια νεφρική νόσο σε σχέση με αυτούς χωρίς αντίστοιχες βλάβες, παρουσίασαν δυόμισι φορές μεγαλύτερη πιθανότητα για έμφραγμα του μυοκαρδίου και τέσσερις φορές πιο αυξημένο κίνδυνο για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

«Από την άλλη, η μικροαλβουμινουρία αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου σε διάφορες πληθυσμιακές ομάδες (γενικός πληθυσμός, υπερτασικοί, διαβητικοί, ηλικιωμένοι)», υπογραμμίζει ο κ. Τσιούφης. «Η παρουσία μικροαλβουμινουρίας διπλασιάζει τον κίνδυνο να εμφανιστεί στεφανιαία νόσος και συνεπώς η αναζήτησή της σε πληθυσμούς ασθενών με παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο (π.χ. διαβητικοί, υπερτασικοί) έχει ως αποτέλεσμα τη βελτιωμένη πρόγνωση του κινδύνου».

Αντιμετώπιση

Για την καλύτερη διάγνωση και θεραπεία αυτών των ασθενών απαιτείται συνδυασμένη προσέγγιση από τους καρδιολόγους, τους νεφρολόγους, τους εντατικολόγους κ.ά., όπως τονίστηκε και στο πρόσφατο Διεθνές Συμπόσιο για τη «Νεφρική δυσλειτουργία και τις καρδιαγγειακές παθήσεις 2010», το οποίο οργανώθηκε στην Αθήνα από την Α' Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική, υπό την προεδρία του καθηγητή κ. Χ. Στεφανάδη.

«Μεγαλύτερη προσοχή απαιτείται να δοθεί στη μείωση των παραγόντων κινδύνου που οδηγούν στο καρδιονεφρικό σύνδρομο όπως είναι ο σακχαρώδης διαβήτης και η υπέρταση, αλλά και στη στενή παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας σε κάθε ασθενή με καρδιολογικό πρόβλημα», τονίζει ο κ. Τσιούφης.

«Σήμερα, για την αντιμετώπιση του καρδιονεφρικού συνδρόμου έχουμε στη διάθεσή μας περισσότερα μέσα, τόσο φαρμακευτικά (π.χ. αναστολείς του συστήματος ρενίνης - αγγειοτασσίνης - αλδοστερόνης σε διάφορα επίπεδα, ερυθροποιητίνη για τη διόρθωση της συνοδού αναιμίας κ.λπ.) όσο και παρεμβατικά (περιτοναϊκή κάθαρση, συσκευές υποβοήθησης της αριστεράς κοιλίας κ.λπ.), που συμβάλουν σημαντικά στην επιτυχή αντιμετώπιση αυτών των νόσων.

»Η πλημμελής θεραπεία του καρδιονεφρικού συνδρόμου μπορεί να έχει μοιραίες συνέπειες για τον ασθενή, αλλά και τεράστιες κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις σε επίπεδο δημόσιας υγείας».

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Διαβάστε περισσότερα για - Αλάτι: Ο ύπουλος εχθρός της καρδιάς

Η άσκηση βοηθά στο άγχος και την κατάθλιψη

Η άσκηση αποτελεί ‘μαγικό χάπι’ για ανθρώπους που πάσχουν από κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές και θα πρέπει να συνταγογραφείται πιο συχνά από ειδικούς, σύμφωνα με ερευνητές που ανέλυσαν στοιχεία προηγούμενων ερευνών.

Ο Jasper Smits, του Πανεπιστημίου του Ντάλας, δήλωσε ότι η άσκηση έχει φανεί πως παρέχει σημαντικά οφέλη στην πνευματική υγεία. Όσο περισσότεροι θεραπευτές εκπαιδεύονται στη θεραπευτική άσκηση τόσο καλύτερα θα είναι οι ασθενείς, πρόσθεσε.

Ο Smits και ο Michael Otto,Ψυχολόγοι στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης, βάσισαν τα ευρήματα σε ανάλυση προηγούμενων ερευνών σχετικά με την άσκηση και την ψυχική υγεία. Η επισκόπηση έδειξε την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων άσκησης στη μείωση της κατάθλιψης και του άγχους.

Οι παραδοσιακές θεραπείες ψυχοθεραπείας και φαρμακοθεραπείας δεν φτάνουν σε όλους όσους τις χρειάζονται, δήλωσε ο Smits και πρόσθεσε ότι η άσκηση μπορεί να αναπληρώσει το κενό σε ανθρώπους που δεν λαμβάνουν τη συμβατική θεραπεία λόγω κόστους ή έλλειψης πρόσβασης ή που δεν το επιθυμούν λόγω του κοινωνικού στίγματος που συνδέεται με τέτοιες θεραπείες. Η άσκηση, επίσης, μπορεί να συμπληρώσει τις συμβατικές θεραπείες οδηγώντας τους ασθενείς να είναι περισσότερο εστιασμένοι και δεσμευμένοι.

Η έρευνα παρουσιάστηκε σε ετήσιο συνέδριο στη Βαλτιμόρη για τις διαταραχές άγχους και κατάθλιψης.

Ο Smits δήλωσε ότι άνθρωποι που ασκούνται αναφέρουν λιγότερα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης και χαμηλότερα επίπεδα στρες και άγχους. Πρόσθεσε ότι η άσκηση φαίνεται πως επηρεάζει σαν αντικαταθλιπτικό συγκεκριμένα συστήματα νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο και βοηθά ασθενείς με κατάθλιψη να επανεγκαταστήσουν θετικές συμπεριφορές. Για ασθενείς με αγχώδεις διαταραχές η άσκηση μειώνει τους φόβους του φόβου και άλλα σωματικά συμπτώματα όπως ταχυπαλμία και ταχύπνοια.

Ο Smits δήλωσε ότι μετά την αξιολόγηση της υγείας τους οι ασθενείς θα πρέπει να ασκούνται 150 λεπτά την εβδομάδα με δραστηριότητα μέτριας έντασης ή 75 λεπτά την εβδομάδα με έντονη δραστηριότητα.

Αντί να δίνουν έμφαση στα μακροπρόθεσμα οφέλη στην υγεία ενός προγράμματος άσκησης που μπορεί να είναι δύσκολο να διατηρηθεί, οι ερευνητές προτρέπουν τους ειδικούς να εστιάσουν με τους ασθενείς τους στα άμεσα οφέλη. Μετά από 25 λεπτά η διάθεση βελτιώνεται, το στρες μειώνεται και η ενέργεια αυξάνεται. Επιπλέον υπάρχει κίνητρο για επόμενη άσκηση. Η κακή διάθεση δεν αποτελεί πια εμπόδιο για την άσκηση αλλά αιτία.

Ο Smits δήλωσε ότι οι ειδικοί που συνταγογραφούν άσκηση, επίσης θα πρέπει να δίνουν στους ασθενείς τους τα όπλα που χρειάζονται για να πετύχουν, όπως καθημερινά προγράμματα, στρατηγικές επίλυσης προβλημάτων και σχεδιασμό στόχων.

Όπως δήλωσε, οι θεραπευτές πρέπει να βοηθούν τους ασθενείς τους να οδηγηθούν σε συγκεκριμένα βήματα που μπορούν να πετύχουν। Δεν πρόκειται για άσκηση 5 φορές την εβδομάδα για τον επόμενο χρόνο αλλά για άσκηση 20 έως 30 λεπτών και την ευεξία σήμερα.

iatronet

Διαβάστε περισσότερα για - Η άσκηση βοηθά στο άγχος και την κατάθλιψη

"Ο μικρός Άγγελος μας χρειάζεται όλους δίπλα του" - H μητέρα του Άγγελου μιλάει για τις δυσκολίες (Bίντεο)

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΟΝ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ - ΣΑΣ ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

"Ζητω την βοήθειά σας , για τον γιο μου Άγγελο του οποίου το πρόβλημα σας περιγράφω παρακάτω.

Πρόκειται για ένα παιδί 13 ετών, το τέταρτο παιδί μου, που γεννήθηκε με σπαστική τετραπληγία, που όμως χάρη στην οικογενειακή αμέριστη αγάπη και φροντίδα συμμετέχει στην καθημερινότητα με ενδιαφέρον, , ασχολείται με υπολογιστή, αστειεύεται, θυμώνει, παίζει, έχει φίλους, είναι κοινωνικός, …μόνο που δεν αυτοεξυπηρετείται…

Το 2003 έκανε επεμβάσεις στην Αμερική, στη Βοστώνη, στο Children’ Hospital, επιμήκυνσης μυών, με απόλυτη επιτυχία, και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν φυσιοθεραπείες στην Ελλάδα που δεν απέφεραν αποτέλεσμα। Επειδή, ως γνωστό, το κράτος πρόνοιας, σε τούτη τη χώρα απουσιάζει, κι επειδή εκ των πραγμάτων δεν εργάζομαι, ζούμε όλοι μαζί σε σπίτι που νοικιάζουμε, ενώ τα υπόλοιπα παιδιά μου μόλις ξεκίνησαν εργασία που ούτε καν αγγίζει το βασικό μισθό, είναι αδύνατο να φροντίσουμε την πορεία του Άγγελου . Αν η οικονομική μας κατάσταση το επέτρεπε, σήμερα θα περπατούσε.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Διαβάστε περισσότερα για - "Ο μικρός Άγγελος μας χρειάζεται όλους δίπλα του" - H μητέρα του Άγγελου μιλάει για τις δυσκολίες (Bίντεο)